หลูฉิงซวงหน้าตึงขึ้นทันใดดูเหมือนเขาจะพูดแดกดันนางอยู่ในที ทุกวันพ่อครัวเหยียนรูปงามจะตั้งใจทำอาหารที่นางชอบด้วยตนเองส่งขึ้นโต๊ะทำให้นางเองก็รู้สึกว่าเขาน่าจะมีใจให้นางเมื่อครู่เขาคงได้ยินหมดแล้วว่ามารดาของนางหวังสิ่งใด?นางคิดจะปฏิเสธมารดาแต่จำต้องแสร้งแบ่งรับแบ่งสู้ไปก่อน
“บุรุษยังมิได้เอ่ยข้ามีหรือ? จะกล้าออกตัว!”น้ำเสียงของนางเข้มขึ้นจนสาวใช้สองคนรีบก้มหน้า
ยามนี้ดูเหมือนบรรยากาศในห้องครัวไม่ค่อยดีเสียแล้วพ่อครัวเหยียน รูปงามดูเหมือนจะสีหน้าไม่สู้ดี ขณะที่คุณหนูรองก็เริ่มอารมณ์เสียบ่าวและ สาวใช้ประจำครัวเริ่มรู้สึกว่าระหว่างคนทั้งสองเหมือนจะบางสิ่งกำลังจะปะทุ
“หากไม่เต็มใจจะทำอาหารที่ข้าชอบก็ทำสิ่งที่ท่านพ่อท่านแม่ข้าชอบก็แล้วกันจะได้ไม่ต้องลำบากใจ!”นางกล่าวจบก็หันหลังออกไปจากโรงครัวโดยไม่รอให้เขาหันหน้ากลับมามอง
เหยียนถังก้มหน้ายิ้มน้อยๆ‘หากนางหงุดหงิดเพราะข้าเช่นนั้นข้าย่อมมีโอกาสที่จะเข้าไปอยู่ในความสนใจของนาง’
หลูฉิงซวงเดินฉับๆกลับไปจนถึงห้องโถงใหญ่โดยมีสาวใช้คนสนิททั้งสองเดินอมยิ้มตามหลัง เมื่อนางไปนั่งลงบนเก้าอี้ได้ก็หยิบเอากาน้ำชามารินใส่จอกแล้วยกขึ้นดื่มอย่างหัวเสีย
“หึ! ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำสิ!”
“คุณหนูรองโมโหพ่อครัวเหยียนหรือว่าโมโหตนเองเ้าคะ?”ไฉหงที่เติบโตมาพร้อมกับคุณหนูเป็ผู้เดียวที่กล้าเอ่ยถามประโยคเสี่ยงตายเช่นนี้
“เ้าไม่เห็นหรือว่าเขาน่าโมโหเพียงใด?กล้าพูดกระแทกแดกดันข้า!”
“พ่อครัวเหยียนก็พูดถูกแล้วนี่เ้าคะ?เป็บ่าวก็ควรทำหน้าที่ของตนเอง อยู่ในครัวก็ทำอาหารให้คุณหนูถูกใจก็พอแล้ว”
หลูฉิงซวงฮึดฮัดนางไม่อยากจะพูดต่อปากต่อคำกับไฉหงให้มากความ
“ตกลงว่าเ้าเข้าข้างเขาใช่หรือไม่?”
“มิได้ๆเ้าค่ะ ข้าเพียงแต่ไม่เข้าใจว่าคุณหนูโมโหเขาด้วยเหตุใด?หรือว่าคุณหนูเป็ห่วงกลัวพ่อครัวเหยียนจะเข้าใจผิดว่าคุณหนูมีใจให้ท่านหมอเวิง?”
“ข้าจะห่วงเขาเข้าใจผิดทำไม?”
ไฉหงหัวเราะหึๆ“นั่นสิเ้าคะ!” นางยื่นหน้ามาใกล้ลดเสียงจนเกือบเป็กระซิบ “หากว่าห่วงก็แสดงว่าคุณหนูมีใจให้พ่อครัวเหยียนแล้วล่ะเ้าคะ”
หลูฉิงซวงสะดุ้ง“มะ ไม่ใช่สักหน่อย!”
“ไม่ใช่ก็ดีแล้วเ้าค่ะพ่อครัวเหยียนไม่เหมาะสมกับคุณหนูสักนิดประเดี๋ยวก็ไปขายซาลาเปาแล้วคราวนี้ก็ยังมาเป็พ่อครัวในจวนเราอีกอย่างคุณหนูต้องคู่กับคุณชายตระกูลใหญ่ๆ ใช่ไหมเ้าคะ?”
หลูฉิงซวงได้แต่นั่งนิ่งทำตาปริบแสร้งหยิบจอกชาขึ้นมาจิบอีกครั้ง นางรู้สึกสับสนเหลือเกินั้แ่เขาก้าวเข้ามาอยู่ในฐานะพ่อครัวได้เห็นเขาทุกเช้าค่ำคุณหนูรองรู้สึกว่าตนเองคอยชะเง้อชะแง้มองหาเขาอยู่บ่อยๆยามที่เห็นบรรดาสาวใช้เข้าไปพูดคุยหัวเราะกับเขานางก็หงุดหงิดกระทั่งคำพูดของท่านแม่กับนางที่เขาได้ยินนางก็ไม่อยากให้เขาเข้าใจว่านางพอใจในตัวท่านหมอเวิง
ค่ำคืนนั้นหลูฉิงซวงออกมานั่งเล่นอยู่สวนหน้าเรือนพักด้วยความเหงาหงอยเหยียนถังรู้ว่าคืนนี้นางคงนอนไม่หลับจึงคว้าขลุ่ยออกมาเป่าอยู่หลังพุ่มไม้พอให้นางได้ยินคุณหนูรองหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาที่มาของเสียงนั้น นางเดินอ้อมไปตามสุมทุมพุ่มไม้กระทั่งเห็นเขา
“เ้าเป่าขลุ่ยเก่งเช่นนี้คงไม่คิดจะไปเป็นักดนตรีด้วยหรอกนะ?”
ชายหนุ่มหันมามองนางพลางลดมือลง“หากว่าข้าไปเป็นักดนตรีจริงๆ คุณหนูรองจะรู้สึกสบายใจขึ้นหรือไม่ขอรับ?”
“ทำไมข้าต้องสบายใจขึ้นด้วย?”
“ก็เห็นคุณหนูทำตัวเหมือนไม่พอใจที่ข้าเป็พ่อครัวอยู่ที่นี่”
“เ้าจะขายซาลาเปาหรือเป็พ่อครัวเกี่ยวอันใดกับข้า?”
“ไม่เกี่ยวจริงหรือขอรับ?เหตุใดข้ารู้สึกเหมือนคุณหนูอยากให้ข้าเป็อย่างอื่น?”
“อย่างใดหรือ?”
“ก็อย่างเช่นเป็คุณชายตระกูลเศรษฐีหรือไม่ก็เป็บุตรชายขุนนางตระกูลใหญ่ทำนองนั้น”
นางหน้าตึงหันมาเลิกคิ้วใส่เขา“เหตุใดข้าต้องคิดเช่นนั้นด้วย?”
เหยียนถังยิ้มน้อยๆ“บางทีอาจเป็เพราะคุณหนูแอบคิดถึงข้าบ่อยๆ”
“ไม่! ไม่มีทาง!”นางเผลอร้องออกมา
“ดูสิ! แม้แต่คำปฏิเสธก็ดูลนลานนัก”ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้นาง
หลูฉิงซวงรู้สึกประหม่านางถอยไปสองสามก้าวก็ชนพุ่มไม้ข้างหลัง ดวงตาของเขาจ้องนางเขม็งจนนางต้องหลบสายตาในขณะที่เขาเดินหน้าเข้ามาใกล้จนแทบชิด “คุณหนูรอง ท่านเงยหน้าขึ้นมาสบตาข้าหน่อยขอรับ! หากว่าข้าเข้าใจผิดจริงๆข้าจะได้ไม่มารบกวนท่านอีก”
นางค่อยๆช้อนตาขึ้นสบกับอีกฝ่าย “อย่ากดดันข้าได้หรือไม่?”
“คุณหนูข้าอยากได้คำตอบที่ชัดเจนจากท่านหากว่าเป็ข้าที่คิดไปเองฝ่ายเดียวก็จะไม่มาให้ท่านเห็นหน้าอีกแต่หากว่าเป็เราสองคนที่มีใจตรงกัน ข้าก็จะได้เตรียมตัวให้ดีกว่านี้”
ใบหน้าและน้ำเสียงของเขาจริงจังหลูฉิงซวงกลืนน้ำลายเล็กน้อยก่อนจะกลอกตาไปมาช้าๆ “ขะข้ายังไม่ได้คิดให้รอบคอบเลยนะ”
“ข้ารู้!ท่านมองว่าข้าไม่คู่ควรกับท่านใช่หรือไม่?” น้ำเสียงของเขาตัดพ้อจนนางต้องใจหายนางอึกอักเพราะกังวลว่าเื่ของเขากับนางยากนักที่จะลงตัว
“ตลอดชีวิตของของข้ารู้เพียงว่าต้องทำตนอยู่ในกรอบจารีตประเพณี เชื่อฟังท่านพ่อท่านแม่คู่ครองก็ให้พวกท่านเห็นดีเห็นงามด้วยจึงจะถูกต้อง”
“แล้วใจของท่านล่ะ?หากว่าคุณหนูพบคนที่ชอบแต่ไม่คู่ควรท่านคิดจะทำเช่นใด?”
“ข้าคงต้องให้ท่านพ่อท่านแม่ตัดสินใจ”
***************************
ไรท์แนะนำ อีบุ๊กเื่ "ทาสรักแม่ทัพมู่" วางจำหน่าย 11 ก.พ. 65 โปรลดราคา 50%
1K
