@ทะเลหวานน้ำตาลครีม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⠀หลังจากที่มินนี่กับจีเซลใช้เวลาทั้งวันไปกับการช้อปปิ้งและดูหนัง พวกเธอก็ตัดสินใจจะรับเควสต์เล็กๆ น้อยๆ ก่อนนอน
มินนี่เกิดสะดุดเควสต์ที่มีน้องแมว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เควสต์ที่ว่าคือ...ตามหาแมวของคุณยายบ้านขนมปังใช่มั้ย?" จีเซลถามพลางมองหน้าจอโฮโลแกรม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ไซด์เควสต์" มินนี่ยิ้มกว้าง "ฉันไม่อยากเห็นน้องแมวถูกพวกมอนทำร้าย จีเซลก็เห็นแล้วนี่ว่ามอนเกมนี้อันตรายแค่ไหน ฉันจะเอาน้องมาส่งคืนคุณยาย!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลเหลือบมองเธอเล็กน้อย "ที่แท้ก็ทาสแมวนี่เอง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อย่าเรียกว่าทาส ให้เรียกว่าข้าบริวารผู้แสนซื่อสัตย์ดีกว่านะจีเซล" มินนี่พยักหน้าอย่างมั่นใจ แต่ขาของเธอแอบสั่นนิดๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลแอบสังเกตเห็น เธอพอจะคาดเดาได้ว่ามินนี่ไม่ถูกกับเื่ผี แต่ก็ดูเหมือนอีกฝ่ายพยายามทำตัวให้กล้าหาญ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เรียกทาสแหละสั้นดี กดรับภารกิจแล้วไปกันเถอะ" จีเซลตอบเสียงเรียบ ก่อนจะเดินนำไป
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่รีบเดินตามทันที "เดี๋ยวๆ เดินช้าหน่อย! กลางคืนมันมืดและอันตรายๆ นะจีเซล"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลแอบยิ้มมุมปาก ‘ทั้งที่เธอเป็คนเลือกเควสต์นี้เองแท้ๆ น่ารักชะมัด’
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ดึกสงัด เมืองอภิรมย์ชมงามเงียบสงบกว่าปกติ ลมหนาวพัดผ่านตรอกซอกซอย แสงไฟโฮโลแกรมที่เคยส่องประกายสดใสกลับดูสลัวรางราวกับพลังงานกำลังหมด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์รับเควสต์ พร้อมกับจีเซลที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ ขณะที่หญิงชรากำลังอธิบายภารกิจ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แมวของยายหายไปจ้ะ..." เสียงสั่นเครือเอ่ยขึ้น "เ้าเหมียวมันวิ่งเข้าไปในปราสาทเก่า แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ฟังแล้วทำหน้าแหย "...ปราสาทเหรอคะ?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ใช่ ปราสาทรัฐดาร์..." หญิงชราเงยหน้ามองพวกเธอ ดวงตาของเธอเหมือนจะเต็มไปด้วยเงามืด "สถานที่ที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปอีกเลย..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่กลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ "เดี๋ยวนะ... นี่มันไม่ใช่การตามหาแมวหายธรรมดา?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลถอนหายใจ "ถ้าเธอเหนื่อยก็ไม่ต้องกดรับก็ได้นะมินนี่"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่รีบยืดอก "เหนื่อยอะไรกัน นี่ยังไม่ตีหนึ่งเลยนะจีเซล"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลมองเธอนิ่งๆ แล้วพูดเสียงเรียบ "ตามใจเธอแล้วกัน"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ยิ้มแย้มสดใส ก่อนจะตอบ "แล้วจีเซลเพลียหรือยัง กลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลแอบยิ้มมุมปาก "ฉันจะปล่อยเธอไปคนเดียวได้ไงกัน"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ปราสาทรัฐดาร์ตั้งอยู่บนเนินเขาโดดเดี่ยว โครงสร้างหินเก่าแก่พังทลายไปบางส่วน เถาวัลย์พันเลื้อยตามกำแพง หน้าต่างบางบานแตกกระจาย ประตูไม้สูงใหญ่ยังคงตั้งตระหง่าน แต่สีดำคล้ำราวกับผ่านกาลเวลาอันแสนโหดร้าย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โอ้โห..." มินนี่เผลอพึมพำ "นี่มันเหมือนคฤหาสน์ผีสิงในหนังสยองขวัญชัดๆ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลมองไปรอบๆ "เรามีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับที่นี่บ้าง?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่เปิดหน้าจอโฮโลแกรม ข้อมูลที่ขึ้นมาทำให้เธอขนลุกทันที
⠀⠀⠀⠀⠀⠀[ปราสาทรัฐดาร์ เดิมเคยเป็สถานพำนักของขุนนางสูงศักดิ์ ก่อนจะเกิดโศกนาฏกรรมลึกลับที่ทำให้คนทั้งปราสาทหายไปในคืนเดียว]
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่เลื่อนอ่านต่อ [ว่ากันว่ามีสิ่งหนึ่งยังคงอยู่ในปราสาท]
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"สิ่งหนึ่ง...?" มินนี่อ่านออกเสียงเบาๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลเหลือบมอง "ข้อมูลไม่บอกว่าเป็อะไรงั้นเหรอ?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ใช่... และมันทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ฟึ่บ...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จู่ๆ แสงเทียนสีฟ้ารอบๆ ปราสาทก็ดับลง ทิ้งให้ทุกอย่างตกอยู่ในความมืด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่สะดุ้งสุดตัว "เห้ยๆๆ!! นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลยังคงตั้งสติได้ดี เธอดึงดาบซามูไรออกจากฝักช้าๆ "ระบบไฟของที่นี่อาจจะขัดข้อง หรืออาจมีบางอย่างปิดมัน"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"บางอย่างที่ว่า... คือสิ่งที่อยู่ในปราสาทเหรอ?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เป็ไปได้" จีเซลตอบ ก่อนจะเดินเข้าไปในเงามืดโดยไม่ลังเล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เดี๋ยว! เดี๋ยวๆๆๆๆ!!" มินนี่รีบคว้าแขนจีเซลไว้แน่น "เธอจะเดินหน้าตั้งเข้าไปแบบนั้นเลยเหรอ!?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหันมามอง "ถ้าเราไม่เข้าไป จะหาแมวเจอได้ยังไง?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่กัดริมฝีปาก เธอรู้ว่าเธอกลัว แต่เธอก็ไม่คิดจะหนี
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โอเค..." เธอพูดเสียงแ่ก่อนจะหยิบปืนช็อตไฟฟ้าขึ้นมา "งั้นไปกัน"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ภายในปราสาทมืดสนิทราวกับไร้ชีวิต เสียงลมหอนลอดผ่านช่องหน้าต่างแตก บรรยากาศเย็นเยียบราวกับอุณหภูมิลดลงเองโดยไม่มีเหตุผล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀พื้นไม้เก่าๆ ดังเอี๊ยดอ๊าดทุกย่างก้าว ราวกับมันอาจจะพังลงมาได้ทุกเมื่อ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เมี๊ยว..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงแมวร้องแว่วมาเบาๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่สะดุ้ง "ได้ยินไหม!?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลพยักหน้า "มันมาจากชั้นสอง"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทั้งคู่เดินขึ้นบันไดอย่างระมัดระวัง แต่ทุกก้าวที่ขึ้นไป เสียงลมหายใจแปลกๆ ก็ดังมาจากด้านหลัง...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่แข็งค้างไปทันที "...จีเซล"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หืม?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เรามีกันแค่สองคน... ใช่ไหม?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหรี่ตา "ใช่ ทำไม?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...งั้นเสียงหายใจข้างหลัง? ไม่สิ...คงเป็ลมที่พัดมาจากหน้าต่างใช่มั้ย?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ครืด... ครืด...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงโลหะเสียดสีกันดังขึ้นเบาๆ จากปลายบันไดชั้นล่าง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ค่อยๆ หันไปมองช้าๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀และนั่นคือจังหวะที่เธอเห็น...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่กลางเงามืด แขนของมันเป็ใบเลื่อยไฟฟ้าขนาดใหญ่ ฟันเลื่อยเปื้อนคราบสนิมสีดำ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"จีเซล..." มินนี่กระซิบ "นั่นมัน... อะไร?"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลมองตามแล้วตอบเสียงเรียบ "...ไม่ใช่ผีแน่นอน"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แต่มันดูเหมือนผีนี่นา!!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เครื่องจักรสังหารั์พุ่งเข้าใส่พวกเธอทันที ใบเลื่อยไฟฟ้าหมุนเร็วขึ้น แสงสีแดงจากดวงตาของมันกะพริบถี่รัว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"วิ่ง!!" จีเซลกระชากแขนมินนี่ก่อนจะออกตัวเต็มสปีด มินนี่ไม่รอช้า รีบวิ่งตามอย่างไม่คิดชีวิต
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงฟันเลื่อยเฉียดกำแพงหินดัง "แคร่กกก!" เศษหินแตกกระจาย ทุกย่างก้าวของมันทำให้พื้นะเืเหมือนแผ่นดินไหว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ทำไมเ้านี่เร็วขนาดนี้!?" มินนี่ร้องลั่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มันถูกออกแบบมาให้ฆ่า" จีเซลตอบเสียงเรียบ แต่แววตาเธอเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์รอบตัว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทางเดินแคบลง… ถ้าเลื่อยไฟฟ้าฟันไม่ถึง มันอาจชะลอความเร็วได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ซ้าย!" จีเซละโก่อนจะะโพุ่งเข้าไปในโถงทางเดินด้านซ้าย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่กระโจนตามเข้ามาทันที ด้านหลัง เสียงใบเลื่อยปะทะกับกำแพงดังสนั่น มันพยายามจะฝ่าเข้ามา แต่ช่องทางเดินแคบเกินไปสำหรับแขนเลื่อยไฟฟ้า!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แฮ่ก... แฮ่ก..." มินนี่หอบหนัก เธอหันไปมองจีเซลที่ยังคงนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอใจเย็นดีนะจีเซล"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เราต้องมีสติอยู่เสมอ" จีเซลตอบเรียบๆ ก่อนจะหันไปมองทางเดินข้างหน้า "เราต้องหาทางออกจากที่นี่ก่อนที่มันจะหาทางเข้ามาได้"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่พยักหน้าหงึกๆ แม้ในใจจะยังกลัวอยู่ก็ตาม
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เมี๊ยว..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงแมวร้องดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ใกล้กว่าก่อนหน้านี้!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันได้ยินมัน! อยู่ข้างหน้าแน่ๆ!" มินนี่พูดอย่างตื่นเต้น ก่อนจะรีบวิ่งไปตามเสียง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มินนี่! อย่าเพิ่งรีบ!" จีเซลเตือน แต่ไม่ทันแล้ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀พรึ่บ!!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀พื้นไม้เก่าแก่ทรุดตัวลงทันที มินนี่กรีดร้อง ก่อนจะร่วงลงไปในความมืด
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มินนี่!!" จีเซละโตามลงไปโดยไม่ลังเล
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่รู้สึกเหมือนตัวเองร่วงลงในหลุมลึก เสียงลมพัดผ่านหูของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่เธอจะตกลงบนพื้นไม้เก่าๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โอ๊ย! เจ็บ!" เธอร้อง แต่ก็ยังดีที่ไม่กระดูกหัก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ไม่นานนัก ร่างของจีเซลก็ตามลงมา แต่เธอกลับลงมาอย่างนุ่มนวล ใช้มือจับขอบกำแพงชะลอแรงตกได้อย่างคล่องแคล่ว
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอ... ไม่ได้ฉีดเซลุ่มเหนืุ์ใช่มั้ย?" มินนี่จ้องตาค้าง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว" จีเซลไม่ตอบคำถาม แต่หันไปมองรอบตัวแทน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀ที่นี่เป็ ห้องลับใต้ดิน ผนังเต็มไปด้วยรอยขีดเขียนราวกับมีคนเคยติดอยู่ที่นี่มาก่อน
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เมี๊ยว..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงแมวร้องดังขึ้นใกล้ๆ
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่รีบหันไปทางต้นเสียง และพบว่า...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀แมวสีขาวตาสองสีที่พวกเธอตามหา กำลังนั่งอยู่บนกองกระดูกสีซีด!!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"น้องเหมียว! เจอตัวแล้ว" มินนี่กลืนน้ำลาย
⠀⠀⠀⠀⠀⠀กระดูกเ่าั้ยังคงมีเศษเสื้อผ้าขาดวิ่นติดอยู่ พวกมันกระจัดกระจายราวกับถูกบางสิ่งฉีกกระชาก
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ที่นี่คืออะไร..." จีเซลเดินเข้าไปตรวจสอบ เธอสังเกตเห็น รอยเล็บขูดบนกำแพง ที่ดูเหมือนมีคนเคยพยายามหนีออกไป
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ฉันเริ่มไม่อยากรู้แล้วว่าปราสาทนี้เคยเกิดโศกนาฏกรรมอะไรขึ้น!" มินนี่ตัวสั่น "เรารีบพาน้องออกไปจากที่นี่กันเถอะ!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ก่อนที่พวกเธอจะได้ขยับตัว...
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังขึ้นจากผนังห้อง!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่สะดุ้งสุดตัว รีบกระโจนไปกอดแขนจีเซลแน่น
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"จีเซล! ได้ยินเสียงนั่นมั้ย!!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ใจเย็น" จีเซลดึงเธอให้ตั้งสติ "มันอาจเป็ระบบของเกม หรือไม่ก็..."
⠀⠀⠀⠀⠀⠀บรื่อออออออออออออออออออออ!!!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงเลื่อยไฟฟ้าดังขึ้นจากอีกฟากของห้อง!!!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀กำแพงที่ผุพังถูกฉีกออกเป็ชิ้นๆ เครื่องจักรสังหารเมื่อครู่โผล่ออกมาอีกครั้ง!!!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มันเจอพวกเธอแล้ว!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"จีเซล!!! เราจะหนียังไง!!" มินนี่กรีดร้อง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลมองไปรอบๆ เธอเห็นช่องลมขนาดเล็กพอให้คนลอดได้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ช่องนั่น!" เธอชี้ไป "เธอไปก่อน ฉันจะถ่วงเวลาให้!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หา!? ไม่มีทาง! ฉันไม่ทิ้งเธอไว้แน่!!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ไม่ใช่เวลามาเถียง!" จีเซลผลักมินนี่ไปที่ช่องลมก่อนจะดึงดาบซามูไรออกมา "ไปเดี๋ยวนี้!"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ลังเลเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกัดฟัน เธอรีบมุดเข้าไปในช่องลม แล้วหันไปมองจีเซลอีกครั้ง
⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลเผชิญหน้ากับเครื่องจักรั์ ดวงตาสีฟ้าของเธอฉายประกายเย็นเยียบ เธอจับดาบแน่น เตรียมต่อสู้
⠀⠀⠀⠀⠀⠀"จีเซล...!" มินนี่รู้สึกใจหายอย่างประหลาด เธอไม่อยากหนีไปคนเดียว!
⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่จีเซลหันมามองเธอและยิ้มบางๆ "ฉันตามไปแน่ ไปก่อนเถอะ"
⠀⠀⠀⠀⠀⠀และนั่นคือคำพูดสุดท้ายที่มินนี่ได้ยิน... ก่อนที่เสียงเลื่อยไฟฟ้าจะคำรามกึกก้อง