ในห้องโถงของที่เคยโอ่โถงตอนนี้กลายเป็ที่รวมตัวของศิษย์คนสำคัญอาจารย์สำคัญผู้าุโและเ้าสำนักที่พากันทำหน้าตาเคร่งเครียดมารจิ้งจกเองตอนนี้ก็คำหน้านิ้วคิ้วขมวดมองกองสมบัติครึ่งห้องที่มีน้ำหนักครึ่งหนึ่งของตนเองอย่างเศร้าใจเพราะไม่ดูตาม้าตาเรือแท้ๆ เชียว
“ทำไมตอนรับงานไม่รู้จักอ่านชื่อดูข้อมูลความสัมพันธ์ก่อนรับงานกันห๊ะ” เ้าสำนักตวาดออกมาอย่างไม่พอใจตัวมันเป็จิ้งจอกมารทมิฬขึ้นชื่อลือชาเื่ความอำมหิตแต่นั่นมันก็ต้องดูด้วยว่าอยู่ต่อหน้าใครตอนมันเป็เด็กไม่ประสาเคยคิดอยากได้ของในเผ่าเก้าเมฆา เข้าไปพูดขู่คนเขาได้สองคำก็โดนจับห้อยหัวอยู่เกือบร้อยปีแถมคนในเผ่านั้นยังมาถอนขนมันไปทำปากกาวาดยันต์กับค่ายกลแค้นใจอยากเอาคืนก็โดนเหรินลู่หลินตบเกือบตายดีที่ตอนนั้นนางเห็นว่าขนของมันสวยโกนเอาขนทั้งตัวของมันไปแล้วไว้ชีวิตมันเล่นเอามันกลายเป็จิ้งจอกหัวโล้นเกือบพันปีแล้วดูตอนนี้เ้าพวกไม่มีตายังไปยั่วนางอีกขนของมันกว่าจะกลับมาเงางามแบบเดิมจะให้มันโดนโกนขนแบบเดิมอีกมันไม่ยอมแน่ครั้งนี้มันยอมตายให้จบสิ้นกันไป
“พี่ห้าตอนท่านรับงานทำไมไม่ดู”มารนกยูงกล่าวอย่างไม่พอใจ มันไม่เคยเจอเหรินลู่หลินตัวเป็ เคยแต่ได้ยินพวกผู้ใหญ่คุยกันในาใหญ่นั้นก็โดนคนในบ้านปิดผนึกความทรงจำแล้วส่งมาเกิดใหม่ทำให้สำหรับมันนั้น นางเซียนผู้นี้เป็ตำนานที่น่ากลัวไม่ควรเข้าไปยุ่งเห็นว่าพัดที่นางหลอมนั้นใช้ขนนกเผ่าวิหคในแดนมารคือเผ่านกยูงของมันเผ่าวิหคในแดนปีศาจอย่างพวกไก่ฟ้าสีเพลิง กับเผ่าวิหคอย่างหงส์เพลิงหลอมขึ้นมาก่อนที่จะเอาไปฟอกสี คนรักของประมุขเทพาถึงได้หมายตาคงเห็นว่าอย่างไรก็มาจากแดนมนุษย์เหมือนกันน่าจะคุยง่ายที่ไหนได้นางเซียนคนนั้นก่อนที่จะบรรลุขั้นก็ไม่ถูกกับเหรินลู่หลินอยู่แล้วอีกทั้งเทพประมุขเทพยังลำเอียงทำให้เกิดเหตุการณ์ตีกัน
พี่มารจิ้งจกบอกว่าที่จริงมีเื่มากกว่านั้นอีกเหรินลู่หลินก่อนที่จะบรรลุขั้นเป็เซียนก็ขึ้นชื่อเื่ความแปลกมาแต่ไหนแต่ไรแต่กลับเป็คนพูดง่ายการที่จะทำให้นางะโออกมาตีใครนั้นก็ไม่ใช่เื่ง่ายขนาดคนเขามาท้าสู้ถึงหน้าบ้านนางยังไล่ออกจากบ้านเหตุเพราะอยากนอนี้เีสู้แต่พอสู้ทีก็เหมือนผีอดหยากของดีอะไรก็ไม่เหลือให้คู่ต่อสู้เล่นเก็บไปเองทั้งหมดแม้แต่ชั้นในก็ไม่เหลือคนรักของประมุขเทพาก็ไม่รู้ไปกินดีหมีที่ไหนมายืนด่าคนเขาหน้าประตูบ้านบอกว่าการต่อสู้เมื่อรู้ผลแพ้ชนะก็ควรลามือไม่ควรเอาของของคนอื่นไปก็เลยโดนเหรินลู่หลินซัดฝ่ามือใส่ไปหนึ่งกระบวนท่าก่อนจะโดนลอกคราบแต่เห็นว่าเป็หญิงเหมือนกันนางก็เลยเหลือชุดด้านในไว้ให้ั้แ่นั้นทั้งคู่เจอกันที่ไหนก็มีเื่กันที่นั่นหากเป็นิยายประโลมโลกเหรินลู่หลินคงเป็นางร้ายหรือบอสที่ไม่ลับอย่างแน่นอนเพราะไม่ว่าพระเอกนางเอกพระรองจะตียังไงนางก็ไม่ตายแถมตีกลับทีฝั่งพระเอกนางเองตายเกลื่อนส่วนเื่พัดคงเป็เพียงข้ออ้างที่เ้าตัวยกมาเพื่อหาเื่เขาแต่ดันไม่ดูให้ดีตัวเองเป็แค่ขั้นเซียนสรรพชีวิตคนเขาบรรลุขั้นเซียนาไปแล้วอีกทั้งยังสามารถสู้ข้ามขั้นได้อีก เลยต้องเสียหน้าไปตามๆ กัน
ส่วนประมุขมาราเห็นช่องอยากสร้างผลงานให้นางเซียนเห็นก็เลยยกคนไปบีบคั้นแย่งชิงหลานสาวในตระตูลของเหรินลู่หลินมาเป็อนุคนเขาเป็ถึงลูกหลานเผ่าเก้าเมฆาเลื่องลือเื่ค่ายกลอีกทั้งยังเกิดจากหัวหน้าเผ่าคนปัจจุบันในตอนนั้นดันจะไปเอามาเป็เมียน้อยเหรินลู่หลินรู้เข้าก็ลงจากตำหนักเซียนในแดนเทพเพื่อไปพังงานเลี้ยงในแดนมาราชิงหลานสาวกลับไม่พอยังถีบประมุขมาราตกบัลลังก์และกวาดสมบัติไปอีกไม่น้อยเล่นเอาประมุขมาราต้องจำศีลหลบหน้าผู้คนไปเกือบหมื่นปีเหตุจากนางเซียนผู้นั้นเพียงคนเดียวอีกทั้งยังโดนทั้งสี่แดนด่าว่ารนหาที่ไม่เข้าเื่ไปอีก
“ก็แค่เซียนจากเผ่ามนุษย์พวกท่านจะปอดแหกอะไรกันขนาดนั้น” มารผีเสื้อกล่าวอย่างไม่พอใจตัวมันไม่เคยอยู่ในยุคที่ดินแดนเชื่อมต่อกันไม่เคยเจอาใหญ่จึงไม่ได้สนใจเื่พวกนี้มากนี้มากนักอย่างไรพี่ใหญ่พี่ห้าพี่หกต่างก็บรรลุขั้นเซียนสรรพชีวิตกันทั้งนั้นยังจะกลัวแค่มนุษย์ป้าที่บรรลุเซียนทำไมเสียชื่อเผ่ามาราหมด
“เ้าเจ็ดเ้าจะไปรู้อะไรเหรินลู่หลินมีอายุแค่สองหมื่นปีก็สามารถบรรลุขั้นเซียนาได้แล้วเดิมนางสามารถบรรลุขั้นกึ่งะได้ก่อนาครั้งใหญ่แต่เพราะอุบายของประมุขมารา นางจึงต้องออกจากตำหนักเซียนของตนหากไม่เพราะการแยกดินแดนป่านนี้นางคงบรรลุขั้นเทวะไปแล้ว”มารจิ้งจอกทมิฬกล่าวอย่างอ่อนแรง“ใครก็บอกว่ามนุษย์อ่อนแอหารู้ไม่ว่านั้นเป็เพียงข่าวลือเมืุ่์ข้ามผ่านบรรลุขั้นเซียนสรรพชีวิตเมื่อไหร่การบำเพ็ญเซียนก็มีแต่จะก้าวหน้าไวขึ้นทำให้อีกสามแดนกลัวว่าจะโดนข้ามหน้าข้ามตาจึงพากันขัดขวางทรัพยากรอะไรที่แดนมนุษย์ควรได้ก็พากันแย้งไปเลยทำให้แดนมนุษย์มีผู้ฝึกตนที่บรรลุเซียนน้อยกว่าแดนอื่นพอเหรินลู่หลินบรรลุเซียนสรรพชีวิตใช้เวลาเพียงสามร้อยปีก็ข้ามขั้นเป็เซียนาและอีกห้าร้อยปีก็กำลังจะเตรียมการข้ามขั้นเป็กึ่งะเ้าว่าเวลาแค่นี้บรรลุตั้งขนาดนี้น่ากลัวหรือไม่เล่าหากไม่ใช่เพราะตอนนั้นแดนมนุษย์มีเื่มากมายทำให้นางก้าวข้ามมาเป็เซียนอย่างยากลำบากป่านนี้ประมุขเทพากับประมุขมาราคงโดนนางตบตายไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว”
“น่ากลัวปานนั้นเชียว”มารผีเสื้อร้องออกมาอย่างไม่ใคร่เชื่อนัก มันไม่เคยเห็นกับตาเจอกับตัวเลยไม่เชื่อมันไม่หัวอ่อนเหมือนมารนกยูงที่ผู้ใหญ่บอกอะไรก็เชื่อไปหมด
“ใช่น่ากลัวปานนั้น”มารคางคกมองน้องมารผีเสื้ออย่างหน่ายใจ “งานวางยาพิษเ้าเป็ผู้รับแต่เพราะเ้ายังเด็กจึงไม่ระวังพิษเถ้ากระดูกเหมันต์ต้องใช้เืของพวกเรามาราในการปรุงในตอนนั้นใยเ้าไปดูข้อมูลว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันก่อนลงมือเล่า”
“ในข้อมูลมีเพียงว่าหลี่ตงหยางเป็อาจารย์อาเล็กของสำนักลู่หยุนร์นี่ท่านจะมาโทษข้าได้อย่างไร”มันร้องออกมาอย่างไม่พอใจตัวเองขี้ขลาดแล้วมาพาลกับมันได้ยังไง
“น้องสี่พอเถอะโทษน้องเจ็ดไปก็เท่านั้น”มารฟ้าเอ่ยขึ้นเขาเป็มนุษย์คนเดียวในหมู่พี่น้องที่เข้าฝ่ายมารเดิมเขาถือว่าเป็คนรุ่นเดียวกันกับเหรินลู่หลินดังนั้นเื่ของนางเซียนผู้นี้เขาจึงแจ้งใจที่สุดแล้วว่าต้นสายปลายเหตุมันเกิดจากผู้ใดและจบลงที่ผู้ใด
“แต่พี่รอง”มารคางคกยังไม่พอใจ “พี่สามท่านจะไม่พูดอะไรหน่อยหรือไง”มันหันไปพาลใส่มารกระทิงทันที
“เื่ก็เกิดแล้วเหรินลู่หลินไม่ได้พูดด้วยยากอย่างคนที่เหลือเราติดต่อไปขออภัยมอบสมบัติให้มากหน่อยอย่างไรก็คงไม่มีปัญหาอีกทั้งข่าวเื่ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็พึ่งมีออกมา นางไม่โทษเราหลอกน่า”พูดไปก็มองน้องแต่ละตัวสุดท้ายหยุดที่มารผีเสื้อ“เ้าเจ็ดครั้งนี้ถือว่าสะเพร่าเกินไป จบเื่เ้าไปกับข้าข้าจะเอาไข่มุกบันทึกภาพที่เหรินลู่หลินเคยก่อทั้งหมดมาให้เ้าดูเ้าจะได้เจียมตัวไม่ไปรนหาที่ตายั้แ่อายุยังน้อย”
มารผีเสื้อไม่พอใจแต่ใครใช้ให้มันกลัวพี่สามที่สุดเล่า“ขอรับ”
“พี่ใหญ่ติดต่อไปเถิดข้ายินดีมอบขนหางของข้าให้กับนางเพื่อจบเื่นี้”มารนกยูงกล่าวอย่างไรก็ได้เวลาผลัดขนแล้วช่างมันเถอะ
“ก็ได้”จิ้งจอกทมิฬใช้ยันพันไมล์ติดต่อไปยังเหรินลู่หลินทันที
หญิงสาวมองออกไปนอกโรงเตี้ยมอย่างอารมณ์ดีเมื่อกี้หญ้าอ่อนเนื้อนุ่มของนางเล่าเื่ตอนเด็กของเขาให้นางฟังขนาดเื่น่าอายก็ยังกล้าเล่า ช่างเป็คนที่ใจกล้าเสียจริง นางจะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าเขาชอบนางและตัวนางเองก็ถูกใจเขารอให้แก้พิษของเขาได้แล้วนางจะพาเขาไปที่หุบเขาลู่หยุนร์ที่ตั้งเดิมของเผ่าเก้าเมฆาเพื่อทดสอบจิตใจหากผ่านนางจะเอาอาวุธในนั้นให้เขาหนึ่งชั้นเป็อาวุธที่พี่ใหญ่ของนางตีไว้ให้นางก่อนตาย ชอบส่วนชอบแต่คนเราก็ต้องดูกันยาวๆมีอาวุธชนิดนี้หากเขากล้าทรยศนางก็จะต้องโดนอาวุธของตนสังหารแน่นอนว่าก็ที่นางจะให้เขาก็ต้องให้เขารับรู้ ไม่อย่างนั้นเป็การไม่เชื่อใจกันนางรำคาญเื่ยุ่งยากเป็ที่สุดอีกไม่นานก็จะถึงผาอิ๋นฉิงแล้วแก้พิษเสร็จก็คงได้รู้กัน
มนุษย์หรือเทพเซียนล้วนใช้ชีวิตไปตามกงล้อของโชคชะตา
ไม่มีชีวิตของผู้ใดที่สมบูรณ์แบบในสายตาผู้อื่นมองว่ามันสมบูรณ์แต่หากผู้ใช้ชีวิตมองว่าขาดหรือเกินมันย่อมไม่มีทางสมบูรณ์ดูอย่างคู่มนุษย์ข้างล่างนั้นก็รู้แล้วฝ่ายชายดูรักหญิงที่อยู่ข้างกายมากแต่เส้นสัมพันธ์กลับมีปัญหาไปพันกับหญิงอื่นอีกทียุ่งเหยิงเสียไม่มี
นางมองกระดาษที่บินเข้ามาทางหน้าต่างด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
“ท่านเซียนเหรินลู่หลินข้าคือพี่ใหญ่ของมารจิ้งจกจิ้งจอกทมิฬข้าขออภัยในความสะเพร่าไม่มองหน้ามองหลังล่วงเกินท่านของเขาสมบัติที่ท่านให้เขาชดเชยนั้นทางเราได้ส่งไปยังร้านขายของชำของท่านเรียบร้อยแล้วอีกทั้งเรายังต้องขออภัยที่ทางเรารับงานวางยาพิษกับคนรักของท่านไม่ทราบว่าทางท่านอยากให้ทางเราชดเชยอย่างไรข้ายินดีชดเชยให้ขอเพียงท่านไว้ชีวิตน้องชายของข้ารายการของชดเชยทั้งหมดนี้หากท่านไม่พอใจเราสามารถพูดคุยกันได้ เพียงหวังว่าท่านจะปรานีเว้นชีวิตน้องของสักครั้ง”
เหรินลู่หลินหรี่ตาลงมองรายการของที่ส่งมาชดเชยอย่าอารมณ์ดีดูสินางไม่ได้ร้องขอก็มีคนส่งเงินมาให้ดีงามยิ่งนักในกายการมีทั้งขนนกยูงอายุสองหมื่นปี ขนจิ้งจอกทมิฬสี่หมื่นปีพิษคางคกอายุสองหมื่นปี มีดบินตีจากหยกที่กำเนิดจากฟ้าดินอายุห้าหมื่นปีครบชุดและผงผีเสื้อเคลิ้มฝันอายุห้าพันปี กับของวิเศษและสมุนไพรอีกหลายรายการ
“ถือว่ารู้ความ”หญิงสาวกล่าวก่อนที่จะส่งเสียงพันไมล์กลับไป“เื่นี้ให้จบแค่นี้ส่วนใครเป็ผู้ว่าจ้างข้าจะหาเองพวกเ้าก็ปิดสำนักงดรับงานสักสองร้อยปี บำเพ็ญเพียรเสียบ้างตาจะได้ไม่มีปัญหาหาเื่คนผิดอีก”
พวกของจิ้งจอกทมิฬถอนหายใจอย่างโล่งใจ“หวิดตายกันยกรังเสียแล้ว” จิ้งจอกทมิฬตบอกปลอบใจตัวเองแค่ปิดรับงานสองร้อยปีพวกมันแล้วผ่านไปไวอย่างกับรัดนิ้วมือแปบเดียว
“เอาละจบเื่บอกทุกคนงดรับงาน งานที่รับมาก่อนหน้าที่เสร็จแล้วให้กลับมาที่ยังไม่เสร็จจ่ายค่าเสียเวลาให้ลูกค้าแล้วปิดด่านสองร้อยปี”
“ขอรับ”
159
