กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมที่ออกมานอกกระท่อมมันไม่ได้เดินออกไปจนไกลเกินไปเมื่อเจอที่เหมาะมันจึงนั่งลงแล้วเอาที่วัดระดับพลังออกมาเพื่อลองดูระดับพลังของตัวเองตอนแรกมันนั่งนิ่งอยู่ซักพักเพราะมันไม่รู้วิธีใช้และมันก็ไม่ได้ถามคนที่ขายให้มันมาด้วยจากนั้นมันจึงลองบีบผลึกแบบเบาๆดู จากนั้นตัวเลขจึงปรากฎขึ้นบนผลึก
''ได้แล้ว''กริมดีใจที่มันเจอวิธีใช้แล้วหลังมองไปที่ตัวเลขมันพบว่าพลังกายของมันเมื่อครู่อยู่ที่3,000จุดจากนั้นกริมจึงลองบีบแบบสุดแรงดู ตัวเลขปรากฎอีกครั้ง
''โห 45,000จุด นี่ข้าอยู่ในขั้นเทพนักรบสินะ มาดูพลังเวทย์บ้างดีกว่า''กริมอัดพลังเวทย์ลงไปที่ผลึกและผลที่ออกมากริมมีพลังเวทย์อยู่ที่450,000จุดโดยที่กริมไม่รู้ตัวที่มันมันมีพลังขนาดนี้เป็นเพราะสายเลือดเทวทูต6ปีกของมันโดยไม่ต้องทำอะไรเมื่อสายเลือดตื่นขึ้นมาพลังของมันก็จะมาอยู่ในระดับประมาณนี้ทันที
''เทพนักรบ มหาเทพจอมเวทย์ ข้าน่าจะเปิดสิ่งที่ท่านพ่อทิ้งเอาไว้ให้ข้าได้แล้ว''กริมนำกล่องไม้เล็กๆออกมาจากแหวนมิติจากนั้นจึงลองเปิดดูแต่ก็ไม่สามารถเปิดได้ หลังจากนั่งมองอยู่นานกริมจึงลองหยดเลือดลงไปบนกล่องไม้ดูและดูเหมือนมันจะได้ผลเมื่อกล่องไม้ค่อยๆเปิดออกเองกริมหยิบของที่อยู่ด้านในออกมาแต่แล้วมันก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีชายวัยกลางคนโผล่ออกมาด้วย
''อย่าตกใจ ข้าคือพ่อของเจ้าและนี่คือจิตวิญญาณที่ยังเหลืออยู่ ข้าดีใจมากอย่างน้อยก็ได้เห็นหน้าของเจ้าการเป็นอยู่ของเจ้าเป็นยังไงบ้าง ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ไม่ได้ทำหน้าที่ของผู้เป็นพ่อเลยซักครั้ง''พ่อของกริมพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง ถึงตอนนี้มันจะได้เห็นใบหน้าของกริมแต่มันไม่มีทางที่จะสัมผัสตัวของอีกฝ่ายได้
''ท่านคือพ่อของข้า? ข้าไม่โทษท่านหรอกอย่างน้อยท่านก็ทำให้ข้าเกิดมา ส่วนการเป็นอยู่ของข้าไม่ดีนักเป็นขอทานมาทั้งชีวิตเพราะไม่มีขา จนได้เจอกับท่านอลิซถึงได้ปลุกสายเลือดขึ้นมาได้''
''ท่านอลิซ? โอ้...แล้วนางหายไปแล้วสินะ แต่อีกไม่นานข้าก็คงจะหายตามไปด้วยนั่นแหละ''พ่อของกริมเศร้าลงกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าลูกของตัวเองเป็นขอทานมาทั้งชีวิต มันกำลังล้มเหลวในฐานะของผู้เป็นพ่อ
''ท่านทิ้งอะไรเอาไว้ให้ข้าพอจะบอกได้มั้ย''กริมถามออกมาโดยที่ตลอดเวลาที่คุยมันยังไม่ได้เรียกพ่อของมันว่าพ่อเลยซักครั้ง แต่นั่นก็ช่วยไม่ได้เพราะกริมไม่มีความผูกพันอะไรอยู่เลย
''มันเป็นผลึกกาลเวลาที่จะช่วยให้เจ้ามองเห็นโลกได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้นข้าก็ไม่รู้วิธีใช้หรอกแต่ของสิ่งนี้เป็นสิ่งที่พระเจ้าใช้พลังทั้งหมดข้ามเวลาไปในอนาคตอันแสนไกลแล้วนำมันกลับมาที่โลกนี้''ผลึกชิ้นนี้พระเจ้าได้มอบให้ตระกูลเทวทูต6ปีกมานานมากแล้วแต่ก็ไม่เคยมีใครใช้มันเพราะหาคนที่เหมาะสมไม่ได้จนตอนนี้เหลือเพียงกริมคนเดียวในตระกูลเท่านั้น
''อืม...ขอบใจท่านมาก ข้าจะหาวิธีใช้เอาเองและจะใช้ให้ดีที่สุด''ฉับพลันหลังกริมพูดจบมันก็เอาปีกสีทองออกมามาแล้วผนึกจิตวิญญาณของผู้เป็นพ่อของมัน จนพ่อของกริมกลายเป็นคริสตัลไป
''เหอะ เหอะ ต้องหาทางคืนชีพให้คน2คน ช่างเป็นงานที่หนักดีแท้''กริมอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้เพราะถึงจะไม่รู้ว่าทำได้หรือเปล่าแต่ถ้าหากทำได้ค่าตอบแทนคงไม่ใช่น้อยๆกริมเก็บคริสตัลที่มีจิตวิญญาณของพ่อตนเองลงไป จากนั้นจึงนั่งลงแล้วดูดซับผลึกที่พ่อทิ้งไว้ให้การดูดซับเป็นไปด้วยความรวดเร็ว แต่แล้วข้อมูลการใช้งานอยู่ไหลเข้ามาในหัวของกริมแบบต่อเนื่อง
''เรียนรู้ชั่วพริบตากับตรวจสอบค่าต่างๆโดยวัดเป็นตัวเลขและยังมีรายละเอียดของสิ่งที่ตรวจสอบบอกไว้อีกนี่มัน...นี่มันดีจริงๆ เมื่อข้าแข็งแกร่งขึ้นการหาเงินย่อมไม่ใช่เรื่องยาก ฮิ ฮิ''กริมเดินผิวปากระหว่างกลับกระท่อมโดยกริมคิดว่าจะลองใช้ความสามารถที่ได้มากับโรซาเรียเป็นครั้งแรก
''โรซาเรียข้ากลับมาแล้ว''
''ท่านกริม...ข้ามีอะไรจะบอกท่าน มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวตนของข้า''โรซาเรียเงียบลงไปแต่ก่อนที่นางจะได้เล่ากริมดันพูดคำแปลกๆออกมา จนนางต้องเงียบลงไปก่อน
''ตรวจสอบ''กริมลองใช้ความสามารถที่ได้มาดูและมันก็ตกใจเมื่ออยู่บนหัวของโรซาเรียกลับมีตัวหนังสือปรากฎขึ้นมา[ชื่อ:โรซาเรีย เผ่าพันธุ์:จิ้งจอกเก้าหางบรรพกาล พลังกาย/เวทย์: 1/1 สถานะ:ติดคำสาปสลายพลังวิธีแก้:ใช้เลือดสัตว์อสูร100ชนิดผสมเข้ากับสมุนไพรจรัสแสงจากนั้นให้ลงไปแช่7วัน7คืน]
''โรซาเรียเจ้าเป็นจิ้งจอกเก้าหาง?''เมื่อได้ยินที่กริมพูดโรซาเรียถึงกับหน้าซีดเผือกความกลัวเริ่มบุกเข้าไปในจิตใจของนาง นางกลัวว่ากริมจะหวาดกลัวนางแล้วหนีไปหลายปีที่ผ่านมาเป็นเพราะเหตุผลนี้นางจึงปิดบังกริมเอาไว้
''ข้า...''โรซาเรียทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่านางควรจะทำตัวยังไงดี กริมเข้าใจความรู้สึกของโรซาเรียกริมจึงนำปีกของตัวเองออกมาจากนั้นจึงพูดขึ้น
''ข้าไม่ได้กลัวเจ้า ข้าเองก็มีสายเลือดของเทวทูต6ปีก ที่ข้าเปลี่ยนไปและหายไปนานเป็นเพราะถูกปลุกสายเลือดเพราะฉะนั้นเจ้าไม่ต้องกลัวข้าจะกลัวแล้วทิ้งเจ้าไปหรอก''โรซาเรียเมื่อเห็นปีกทั้ง6ของกริมตัวนางก็สั่นและตาโตทันทีถึงเผ่าพันธุ์ของนางจะถือว่าสูงส่งแต่มันเทียบกับสายเลือดของกริมที่เป็นรองแค่พระเจ้าไม่ได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยว
''ที่แท้ท่านก็เป็นเทวทูต แล้วทำไม...''โรซาเรียทำท่าจะถามอะไรบางอย่างออกมาแต่กริมยกมือไปปิดปากนางไว้
''เรื่องในอดีตก็ช่างมันเถอะ ที่สำคัญคือปัจจุบันและอนาคตตอนนี้ข้ามีทางถอนคำสาปให้เจ้าแล้วแต่มันต้องใช้เวลาซักหน่อยแต่เชื่อข้าเถอะเจ้าจะหายดี''กริมพูดขณะลูบไปที่เส้นผมของโรซาเรียทุกครั้งที่เห็นนางนอนนิ่งขยับไปไหนไม่ได้กริมปวดใจทุกครั้งจนตอนนี้มันมีทางรักษาโรซาเรียแล้วเพราะฉะนั้นในอนาคตมันจะได้เห็นโรซาเรียที่วิ่งเล่นและทำอะไรก็ตามที่นางอยากทำได้ด้วยตัวเอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5:ผลึกกาลเวลา

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่5:ผลึกกาลเวลา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้