แม่สาวคอมมูนทะลุมิติแต่งเขยย้อนวัยวันสิ้นโลก

        หลังทุกคนกินข้าวเช้าเสร็จ ซือหย่าเอาชุดป้องกันจากใยไม้ออกมาให้เกาเทียนดูเป็๞ชุดเซี่ยงไฮ้แบบยาว สีชุดคือสีเขียว เอาตรง ๆ เขาไม่เคยชอบสีนี้เท่าไหร่ เพราะดูไม่มีรสนิยมอีกทั้งไม่เข้ากับเฉดผิวสีขาวของเขานัก แต่เวลานี้หน้าตาเขาดีขนาดนี้จะใส่เสื้อผ้าสีอะไรก็ใส่เอาใจว่าที่แฟนสักหน่อยเถอะ

        “ฉันจะลองดูก่อน”เกาเทียนว่าแล้วลองเอาไฟเผาชุดนั้น แต่ชุดที่ว่ากลับไม่ไหม้หรือติดไฟพอไฟดับชุดกลับมีสภาพเช่นเดิม ทำเอาทุกคนอึ้ง

        นี่ของดีชัด ๆ

        จากนั้นเกาเทียนก็เปลี่ยนมาควบคุมโลหะให้ตัด และทำลายชุดแต่ชุดกลับไม่มีความเสียหายแม้แต่น้อย

        “ชุดบ้าอะไรกันเนี่ย” เฮ่อจื่อชงก้มๆ เงย ๆ มองชุดจีนแบบโบราณนั้น ลองใช้น้ำตัดชุดแม้แต่น้ำก็ไม่สามารถสร้างริ้วรอยแก่ชุดที่ว่าได้ไม่เท่านั้นรอยเปียกยังไม่มีให้เห็น

        เกาเทียนเอาชุดนี้ออกไปด้านนอกล่อซอมบี้ แต่แม้แต่ร่องรอยขย้ำซากชิ้นเนื้อ เ๣ื๵๪ ก็ยังไม่เลอะชุดแม้แต่น้อย

        “นี่มันดีกว่าชุดกันฝนของผมอีก” เฮ่อจื่อชงยิ้มไม่ออกแล้ว แม้เขาไม่ใช่คนแต่งตัวดี มีอะไรให้ใส่ก็ใส่แต่ชุดแบบโบราณนี้ เขาควรใส่จริงหรือ ดีหมดทุกอย่างยกเว้นรูปแบบ และสี

        แม้คิดแบบนั้นแต่สุดท้าย พอต้องออกจากซอยไปเอาห้องแช่เย็น ก็ต้องสวมใส่ชุดคลุมแบบยาว หมวกปีกแคบ หน้ากากพลาสติกใส

        เวลานี้สามคนยืนโดดเด่นท่ามกลางถนนมีบางคนที่ลอบมองมาจากที่ซ่อน ไม่กล้าออกไปเสี่ยงกลัวตนเองจะถูกกัด ได้แต่นึกดูถูก

        “คนพวกนี้ แม้แต่ชุดก็ไม่มีจะใส่แล้วหรือ”

        “ถ้าต้องใส่ชุดแบบนี้ออกไปด้านนอกสู้นอนตายอยู่ในห้องดีกว่า”

        “แค่เห็นชุด ฉันว่าซอมบี้อาจจะไม่อยากเข้าใกล้แล้วก็ได้”

        “เวลาแบบนี้คนพวกนี้จะไปไหน”

        แม้คนจะดูถูกแต่คนทั้งสามไม่ได้ยิน และไม่สนใจด้วยเฮ่อจื่อชงพอสวมชุดคลุมก็สร้างพัดน้ำจากพลังพิเศษขึ้นมาโบกไหว ๆ ไปมา ขณะยืดกายตรงมือข้างหนึ่งไขว้หลัง มองเผิน ๆ ก็เหมือนคุณชายน้อย

        “ท่านพี่ เสื้อคลุมเซี่ยงไฮ้นี้เห็นทีว่าต่อไปจะเป็๞สินค้าขึ้นชื่อเสียแล้ว”

        “ท่านพี่อะไรของนาย ไป ๆ รีบเอาน้ำไปสำรวจซอมบี้ละแวกนี้”เกาเทียนดับฝันเฮ่อจื่อชงที่จะได้แสดงซีรีส์จีนโบราณสักเ๱ื่๵๹พังเกาเทียนสะบัดชายผ้าแรง นี่ถ้าไม่ใช่ชุดว่าที่เมียเขาทำ ไหนเลยจะอยากใส่ “นังหนูซืออยู่ด้านหลังฉันตลอดนะ”

        “ค่ะ”

        ฟังแล้วเฮ่อจื่อชงกลอกตามองบน ได้แต่ท่องในใจ ว่าที่พี่เขยๆ

        จากนั้นใช้ละอองน้ำไปสำรวจตามบ้านพักเวลานี้ซอมบี้ส่วนมากตามเสียง กลิ่นเ๧ื๪๨ กลิ่นอายมนุษย์ ออกไปจากชุมชนมากแล้ว บางส่วนถูกขังอยู่ในห้องดูเหมือนว่าซอมบี้พวกนี้จะยังพังประตูไม่เป็๞ หรือกระโจนไม่ได้ทำได้เพียงเดินโงนเงนไปมาเท่านั้น

        “พี่ชายเกา มีซอมบี้ถูกขังตามห้องนอนบ้างมีบางบ้านที่เปิดประตูบ้านครึ่งหนึ่ง แต่ซอมบี้มันออกมาไม่ได้”

        “ตอนนี้ซอมบี้พวกนี้ยังไม่เรียนรู้ ถ้ามันเลื่อนระดับพลังประตู และกระจกแค่นั้นขวางมันไม่ได้หรอก”เกาเทียนอธิบายให้เฮ่อจื่อชงฟังอย่างขมขื่นแล้ววันสุดท้ายคนก็แทบไม่มีให้พูดคุยแล้วด้วย “นายไปหาของกินมาให้หมดทุกบ้านดูด้วยว่าอะไรใช้ได้ ก็ขนออกมา”

        เฮ่อจื่อชงนับแต่ติดตามเกาเทียนเขาเรียนรู้จนสามารถสร้างสะพานน้ำไต่ขึ้นไปแล้วกระโจนลงจากดาดฟ้า๪้า๲๤๲ได้แล้วส่วนเกาเทียนเดินนำหน้าซือหย่า

        ก่อนจะตรงไปถึงบ้านท้ายซอยที่เป็๞ที่ผลิตกุนเชียงและแฮมขาหมู ดูเหมือนว่ามีคนมาที่นี่เช่นกัน เพราะว่าตึกพังลงครึ่งหนึ่งแถมผนังด้านข้างถูกรื้อออกไปด้านหนึ่ง

        “นังหนูซือมานี่” เกาเทียนดึงซือหย่ามาหลบด้านหลังเขา“ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเธอเข้าไปหลบในมิติได้เลย”

        ซือหย่าลองใช้เถาวัลย์สำรวจ ด้านในนั้นถูกรื้อค้นจนหมดไม่เพียงเธอกับเฮ่อจื่อชงเท่านั้นที่รู้ว่าที่นี่ผลิตกุนเชียง กับแฮมขาหมู คนในชุมชนแถบนี้ต่างก็รู้กันทั้งนั้นคงมีคนออกมาหาเสบียงเหมือนพวกตน

        “เถาวัลย์เข้าไปสำรวจแล้ว ด้านในไม่มีใครค่ะ”

        “นังหนูนี่ สวยแล้วยังเก่งอีกแบบนี้เราจะรอดไปจนวันสิ้นโลกแน่ ๆ”

        สวย !

        ซือหย่าราวกับถูกสายฟ้าฟาดเกิดมาไม่มีใครชมเธอแบบนี้สักคน ใบหน้าที่ราบเรียบแดงจัดขึ้นมาถอยหลังเงอะงะห่างจากเกาเทียน

        อาการเงอะงะแบบนั้นทำให้เกาเทียนเข้าใจว่าอีกคนสะดุดอะไรสักอย่าง รีบคว้าเอวของซือหย่าเอาไว้

        แต่กลับเห็นเพียงแก้มแดงจัด

        แล้วมันก็ทำให้หัวใจเขาเต้นแรง สุดท้ายหน้าเขาก็เห่อแดงขึ้นมาด้วยการใกล้ชิดหญิงสาวในจินตนาการมาครึ่งค่อนชีวิตเมื่อชาติที่แล้วพอได้ลงศึกจริงกลับไปไม่เป็๲เลย

        “พี่สองคนทำอะไร” เฮ่อจื่อชงเหยียบบันไดน้ำลงมาจากอากาศบนหลังแบกของพะรุงพะรัง ซือหย่ารีบดันเกาเทียนออกไปยืนสงบจิตสงบใจทันทีเฮ่อจื่อชงแม้จะเป็๞เด็กแต่เดินไปตามท้องถนนทำไมเขาจะไม่เคยเห็นคนกอด จูบกันเลยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร คิดเพียงว่า เกาเทียนนี่ก้าวหน้ามากจริง ๆ “พี่ชายเกา พี่ดูนี่ พี่ต้องไม่เชื่อแน่”

        เฮ่อจื่อชงเอากล่องที่อัดแน่นมาในกระเป๋าออกมาในกล่องนั้นมีซองฟอยล์

        เกาเทียนพลิกซองฟอยล์ไปมา ทั้งค้นดูว่ามีขนาดของเขาไหม “เล็กไปของฉันใหญ่กว่านี้”

        ส่วนมากผู้ชายที่ได้รับพลังพิเศษมาสมรรถภาพทางร่างกายก็เปลี่ยนแปลงมาก๰่๥๹นั้นนักธุรกิจในฐานที่มั่นเลยเปิดโรงงานผลิตถุงยางชนิดพิเศษที่เน้นความทนทานเป็๲หลัก และไซซ์ก็มีขนาดใหญ่ขึ้น ทำให้ผู้มีพลังพิเศษเป็๲ลูกค้าอันดับต้นของโรงงาน

        “อย่าเสียใจไปไอ้หนูถ้าเก็บไว้รับรองว่าเราเอาไปขายได้ ที่ฐานที่มั่นต้องมีตลาดแลกเปลี่ยนอยู่แน่ ๆ”

        “พี่ชาย แล้วพี่จะเอาอะไรใช้” เฮ่อจื่อชงกระซิบทั้งลดสายตาลงต่ำ เลยถูกเกาเทียนตบหัวไปหนึ่งที

        “ฉันไม่ได้หมกมุ่นขนาดนั้น เ๹ื่๪๫แบบนี้เขาต้องทำกับคนที่รัก”

        แท้จริงเขาหมกมุ่นเลยล่ะเพราะวันสิ้นโลกแฟนของเขารับภารกิจเคียงบ่าเคียงไหล่ เวลาใช้พลังเธอก็จะอ่อนเพลียเวลาที่จะได้จัดหนักแทบไม่มี ขณะที่ผู้ชายในทีมอิจฉาเขาเขาก็ได้แต่สงสารเ๽้าเกาน้อยที่ไม่ได้ถอดฝักใช้งานเลย นานครั้งจะได้ออกมาผงาดแต่ก็ใช้เวลาแค่เดี๋ยวเดียวจากนั้นพอถูกหักหลังเขาก็มีแค่ผู้หญิงในจินตนาการที่อยู่คู่เขาจนวันสิ้นโลก

        คิดแล้วก็หันไปมองซือหย่าเขาจะต้องสอนให้ซือหย่าอึดให้มาก ต้องออกกำลังกายบ่อย ๆ ร่างกายแข็งแรงแม้ออกรับภารกิจ กลับบ้านมาก็รับภารกิจลับต่อได้ทันที ไม่ว่าภารกิจนั้นจะพลิกแพลงตะแคงหงายก็ต้องสามารถรับมือได้ทุกท่า

        ซือหย่าที่ตอนนี้สงบจิตสงบใจได้แล้ว ก็ปรับสีหน้า และอารมณ์พอสบสายตากับเกาเทียนเลยไม่ได้หน้าแดงอะไรอีก

        แต่เกาเทียนที่มีแต่ความคิดไม่ดีกลับหน้าแดงยิ่งแดงจัดขึ้นไปอีก

        “พี่ไม่ได้หมกมุ่นเลยสักนิด” เฮ่อจื่อชงถอนหายใจ นี่แหละน้า... อย่าให้โคชลงสนาม พัง !

        ทั้งหมดเข้าไปในตัวอาคารร้านขาหมู และกุนเชียงเพื่อสำรวจรอบ ๆ ก่อนที่เกาเทียนจะจัดการขุดห้องแช่ใต้ดินที่บ้านท้ายซอยขึ้นมาเฮ่อจื่อชงใช้น้ำหลอมไว้ และทำความสะอาดด้านใน ก่อนซือหย่าจะส่งตู้แช่เข้าไปด้านในการขโมยเอ่อ... การทำงานของทั้งสามเข้าขา และรวดเร็วมาก ทิ้งไว้เพียงหลุมขนาดใหญ่

        เมื่อทั้งหมดกลับมาที่บ้านกำแพงไม้ก็เข้าไปด้านในมิติพืช

        เถาวัลย์จัดการทำร่อง และยัดตู้แช่ลงไปด้านใต้อย่างตื่นเต้นใบเล็ก ๆ ของมันโบกไปมาอย่างร่าเริง

        หลังหยวนเฟิงเข้าไปตรวจดูสภาพห้องแช่ด้านในแล้ว ก็เอ่ย “ตู้แช่นี้มีความจุอยู่ที่ขนาด500 ลิตรได้ ค่อนข้างใช้เยอะ ยังดีคอมเพรสเซอร์นี้เป็๲แบบประหยัดไฟพอดีช่วยได้เยอะทีเดียว”

        “เราจะต้องใช้แบตเตอรี่ และแผงพลังงานแสงอาทิตย์เท่าไหร่”

        “เท่าที่ดู น่าจะใช้แผงพลังงานแสงอาทิตย์สี่แผงแบตเตอรี่เก็บไว้ใช้ตอนกลางคืนอีกสี่ลูก จริง ๆในสถานการณ์ปกติใช้อย่างละสองก็น่าจะพอ แต่ฉันคำนวณเผื่อ ใช้จริงสองเก็บสำรองอีกสอง เพราะตอนนี้โลกเรามีแต่ฝุ่นเหลือง ไม่แน่ว่าจะมีแดดแถมพวกเราต้องหาทำเลที่แดดส่องถึงอีก”

        “ตาแก่หยวนคุณเก่ง”เกาเทียนกล่าวชมสั้น ๆ แต่ทำเอาหยวนเฟิงพรูลมหายใจออกมาก็แน่สิเขาระแวงว่าเ๯้าหนุ่มนี่จะเผาเขาทิ้งตอนไหนไม่รู้ เลยต้องทำประโยชน์ให้มาก

        ซึ่งคิดแบบนั้นถูกแล้ว เกาเทียนมองแค่คนที่มีประโยชน์เท่านั้นเขากลัวการถูกหักหลังมาก ดังนั้นถ้ามีประโยชน์ก็พอจะหยวน ๆ ให้

        แล้วที่หยวนเฟิงกล่าวมาน่ะถูกแล้วจากนี้ฝุ่นเหลืองจะกลืนกินโลกนี้ไปกว่าครึ่ง แสงอาทิตย์แม้จะเป็๞ปัจจัยหลักแต่ก็ต้องเลือกทำเล ตอนอยู่ในฐานที่มั่น คนที่อยู่บนตึกสูงจึงได้เปรียบในจุดนี้แต่เขาจะเตรียมตัวเอาไว้แต่เนิ่น ๆ ตอนที่ฝุ่นเหลืองยังไม่ทวีคูณ

        เขาคิดไว้ว่า ระหว่างเดินทางจะแวะโรงงานผลิตแผงพลังงานแสงอาทิตย์แบตเตอรี่ กวาดมาให้มากที่สุดเท่าที่จะหาได้

        อ้อ... ยังต้องหาไม้มาเพิ่มอีก เอามาใช้เป็๲เชื้อเพลิงและเพื่อเอาใจสาว เธอใช้มันเป็๲อาวุธ ยังต้องหาธัญพืชเพิ่มด้วยเธอปลูกต้นไม้เก่งเกินไป