โลกนี้ได้แบ่งเผ่าเป็๔เผ่าคือเผ่า มนุยษ์ ั์ ลาเฟีย ั
เผ่ามนุยษ์ได้มีลงครามกับเผ่าัมาอย่างช้านานและอาจจะไม่มีวันสิ้นสุดด้วยแล้ววันหนึ่งได้มี
คนๆหนึ่งที่ชื่อว่า มินาโตะ มัตสึ มาทำให้มนุยษ์ชนะาและชนะติดกันทำให้ัที่แพ้ไปหลายครั้ง
จึงยอมและจะไม่มาก่อกวนมนุยษ์อีกและมนุยษ์ก็ได้ย้ายถิ่นไปอยู่ที่ไกลมากๆทำให้ไม่มีใครพบเห็นมนุยษ์
อีกเลย
ผ่านมา 16 ปี ที่ไม่มีใครพบมนุยษ์
เผ่าอื่นก็คิดว่ามนุยษ์นั้นสูญพันธู์ไปแล้วแต่แล้วได้มีมนุยษ์มาสมัครงานในเมือนที่มีหลายเผ่าอยู่ทุกคนที่เห็น
ก็ประหลาดใจแต่ดีที่ส่วนใหญ่จะเป็เผ่าลาเฟียเพราะเผ่าลาเฟียเป็เผ่าที่จิตใจดีและไม่ชอบการbullyนั้นมนุยษ์คนนั้นก็ได้มาทำงานในบริษัทนี้
วันที่ 9 รินพูด โมริพูด
รินโมริพ่อได้งานในเมืองแล้วเดียวพวกเราย้ายกันไปในวันที่13นะลูก "หะอีกแค่4วันเองหรอ!" "อย่าโว๊ยวายนะรินก็แค่อีก4วันจะทำไม" ั้แ่วันนั้นครอบครัวของเราก็เก็บของกันและก็มาถึงวันที่เราต้องไปทุกคนที่อยู่ในหมู่บ้านก็มาโบกมือให้เราและขอให้เราเจอแต่สิ่งที่ดี
"พ่อขอบอกนะว่าเมืองที่พวกเราจะไปอยู่ไกลมากอาจจะใช้เวลาสองสามวันเลยนะรินและโมริ" "ค่ะครับ" ตอนเดินทางพวกเราพี่น้องไม่เคยได้ออกจากหมู่บ้านเลยสักครั้งแต่นี้เป็ครั้งเเรกเลยทำให้พวกเราพี่น้องได้มาเจอทะเลูเาที่สวยงามและอาจจะเป็ครั้งสุดท้ายก็ได้ใครจะไปรู้
พอใกล้เมืองแล้วพวกเราเห็นแต่หมู่บ้านและตึกมากมายและมีรถวิ่งไปมา
"อะลูกๆพ่อได้ซื้อบ้านเอาไว้แล้วนะลูกเดียวพ่อเรียกTaxiให้รอแปป" "ค่ะครับ" พ่อได้เรียกtaxiให้ไปส่งเราที่บ้านแต่พ่อไม่ได้ไปด้วยเพราะพ่อต้องไปที่บริษัทเพราะเวลาที่มันแตกต่างกับที่นู้นพวกเราจึงไปเก็บของโมริได้ทำอาหารไว้ให้น้องสาวเพราะน้องสาวไปอาบน้ำพอน้องสาวอาบน้ำโมริจึงเรียกให้มากินข้าว "รินมากินข้าว" หลังจากที่รินได้ยินเสียงที่พี่เรียกจึงลงไปกินข้าวพอโมริเห็นน้องลงมาจึงจะไปอ่านน้ำเพราะโมริกินข้าวก่อนเพราะรอน้องสาวอาบน้ำเพราะบ้านหลังนี้มีห้องน้ำแค่ห้องเดียวจึงต้องพัดกันไป "รินอย่าลืมล้างจานด้วยนะ" ''ค่ะๆ'' หลังจากที่รินกินเสร็จแล้วล้างจานก็ถึงเวลานอนแล้ว โมริอาบน้ำเสร็จนานแล้วจึงนอนไปแล้ว
จบตอนที่หนึ่งแล้ว ขอขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ ถ้าเขียนผิดตรงไหนก็ขอประทานอภัยเพราะคนเขียนยังเป็เด็กอยู่เลยค่ะอายุ11เองค่ะ