ไม่รู้ว่ารู้สึกไปคนเดียวหรือเปล่ารู้สึกได้ว่าดวงตาคมเข้มคู่นั้นจ้องเธอไม่วางตา ก็ดื่มหลายแก้ว มึนนิดๆสนุกขึ้นหน่อย ยิ้มและหัวเราะได้มากขึ้น
กวางกับเตยสองคนนั่นแยกออกไปเต้นหน้าเวทีก็เป็แบบนี้ทุกครั้งเหลือเธอกับแก้มใสสองคนที่นั่งกับผู้ชายในโต๊ะ ตอนนี้เหลือแค่พี่กราฟกับพี่ทะเลสองคนหญิงสองชายสองก็คุยกันไปเรื่อยๆ พี่ทะเลคุยสนุก ลื่นดี พี่กราฟเงียบๆไม่ค่อยพูดเห็นแต่ลูกตาวิบๆที่แสดงให้เห็น เดาไม่ออกเลย หล่อแต่ซับซ้อนนะ
“น้องก้านพลู ดูนอยด์ ไม่สนุกเหรอครับ”พี่ทะเลผูกการสนทนากับแก้มใสแค่สองคน ยังแอบสังเหตุเห็นได้อีก
“ก็สนุกอยู่นะคะ มึนแล้วมากกว่า พลูดื่มไปหลายแก้ว”
เธอคออ่อนมากเมื่อเมาแล้วจะไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ อาจจะทำให้พี่ทะเลคิดไปเอง จริงๆแล้วสนุกมากตั้งใจเลยแหละ เมาแล้วลืมอะไรที่มันฝังหัว
“มึงก็ชวนน้องคุยหน่อยดิวะไอ้กราฟ”
พี่ทะเลโยนงานให้พี่กราฟอีก จริงๆแล้วแอบคิดนะพวกเราสี่คนมาทำให้ผู้ชายกลุ่มนี้ชวดอะไรไหม พี่อีกสองคนออกไปล่าเหยื่อข้างล่าง เห็นนะว่าสาวๆโต๊ะข้างมองตาไม่กระพริบอาจจะติดตรงที่เรานั่งอยู่ก็ได้
“ปล่อยน้องเขาฟังมึงพล่ามดีกว่า ชีวิตกูแม่งไม่มีอะไรจะเล่าเป็ฉากเหมือนมึงค่อยเป็ค่อยไปดีกว่า”
พี่กราฟได้ทีพูดยาวๆโทนเสียงเพราะมากฟังเคลิ้ม ถ้าร้องเพลงนี่บอกได้เลยว่ารุ่งแน่ หน้าหล่อ ลูกตาวิบวับออกไปทางหวานคู่นั้นอีกจะสื่ออะไรอะไรคือค่อยเป็ค่อยไป เราเคยรู้จักกันหรือเปล่า
เพลงเร็วจบลงคั่นเวลาด้วยเพลงช้าก่อนวงต่อไปจะมาเล่น มันทำให้นอยด์นิดๆความหมายของเพลงเหมือนกับชีวิตตอนนี้ โดนเทแบบไม่รู้ตัว เหตุผลโคตรเพราะก้านพลูยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อดับอารมณ์ตนเอง
“เอาแก้วมาดิ”
พี่กราฟขอแก้วจากเธอและชงอ่อนๆให้ผู้หญิงอกหักจะมีอะไรมากกว่าการอยากเมา เขาคิดว่าเข้าใจอารมณ์เธอได้ดีนะ เธอคิดจะห้ามและขอตัวกลับแต่ภาพของพี่กู๊ดและบิวตี้ที่เดินกอดคอเข้ามาตรงนี้มันทำให้เธอฝืนตัวเองไว้ทั้งสองคนชะงักเมื่อเห็นเธอ
“พี่กราฟ ขอบิวตี้กับแฟนนั่งด้วยได้ไหม โต๊ะไหนก็เต็มหมด”
ก้านพูลเบือนหน้าหนีทันทีเออดีเนาะตามมาเย้ยถึงที่เลย แก้มใสออกอาการฮึดฮัดแทนเพื่อนตัวเองก้านพลูต้องบีบแขนเพื่อนให้ใจเย็น
พี่กราฟพยักหน้าเหลือบมองหน้าเธอนิดหนึ่ง ในความรู้สึกเขาเหมือนจะรู้อะไรดีสักอย่างสายตาที่พี่กราฟมองเธอมันดูอ่อนแสง จะสงสารก็ไม่ใช่ เห็นใจก็ไม่เชิง เธอเดาไม่ถูก
“บิวตี้ไปนั่งที่อื่นกันเถอะ”พี่กู๊ดชำเลืองมองก้านพลู ไม่สะดวกใจที่จะนั่งตรงนี้มากกว่า
“มันเต็มหมด นั่งนี่แหละ”
บิวตี้ไม่ฟังเสียงเขาลากชายหนุ่มให้นั่งลงเก้าอี้ตัวที่ว่างห่างจากก้านพลูพอสมควรแล้วตัวเองก็นั่งบนตักชายหนุ่ม กระโปรงที่สั้นอยู่แล้วโผล่พ้นเรียวขาจนพี่กู๊ดต้องถอดเสื้อแจคเก็ตตัวเองมาคลุมให้
“มึงกินอะไร”
พี่ทะเลที่เงียบอยู่นานถามพี่กู๊ดพวกเขาเรียนวิศวะปีสุดท้ายเหมือนกัน คงรู้จักกันอยู่แล้ว แต่อาจจะไม่สนิทกัน
“เอาแบบมึงนั่นแหละ”
ปากตอบไปแต่สายตาแอบชำเลืองมองแฟนเก่าเสื้อครอปเปิดไหล่โชว์ผิวขาวๆมันน่ามองอยู่นะ หน้าแดงๆแบบนี้คงกินไปหลายแก้ว รู้ว่าเธอคออ่อนนี่คงเมามากแล้วสิ
“พี่กู๊ด”
บิวตี้คล้องคอเขาไว้โน้นตัวกระซิบข้างหู ใบหน้าแนบติดกัน ส่วนอื่นของเธอก็จงใจเบียดชิดเช่นกันเธอเบือนหน้าหนีภาพนั้นสบตากับพี่กราฟโดยบังเอิญ
ความเมาหรืออะไรไม่รู้ก้านพลูลุกขึ้นยืนเซเล็กน้อยและพี่กราฟก็คว้าเอวได้ทัน พากันเดินออกไปข้างนอกโดยมีสายตาของพี่กู๊ดมองตาม
“ทำไม มองตาละห้อย อยากคืนดีกับมันเหรอ”
งานเข้าแล้วไหมละ บิวตี้หึงได้ตลอดเวลา ใบหน้าสวยเง้างอเขาโน้มตัวลงกอด ใบหน้าคลอเคลียข้างหู กระซิบเบาเบารู้กันสองคน ทำให้เธอยิ้มได้
“ไหวไหมครับ”
เดินมาไกลสมควรพี่กราฟหยุดเดินและปล่อยมือเรียวเล็กอย่างเสียดายคือมือนุ่มมาก นุ่มลื่น กลิ่นหอมอ่อนๆเดาไม่ถูกว่าเธอใช้น้ำหอมอะไร แต่ฟินจัด
ก้านพลูชำเลืองมองคนพูดนิดหนึ่งแปลกใจตนเองเดินจับมือกับพี่กราฟเหมือนกับคนเป็แฟนกันพอเขาปล่อยมือกลับรู้สึกบางอย่าง
“ไหวคะ พลูไม่ได้เมา”
เธอแทนตัวเองได้น่ารักน้ำเสียงอ้อแอ้ พวกคนเมานี่ไม่ยอมรับความจริง หน้าเธอขึ้นสีจนเห็นได้ชัดแดงแบบไม่ต้องใช้ที่ปัดแก้ม ผู้หญิงอะไรมองใกล้โคตรน่ารัก น่าถนอม
“อยากกลับไหม พี่ไปส่ง”
เขาเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นจนลมหายใจเป่ารดพวงแก้มใส เธอช้อนสายตามองเขาไม่เข้าใจ อาจจะสงสัยจริงๆไม่มีอะไรเห็นอยู่ว่าเธอนอยด์ที่เห็นแฟนเก่า แค่อยากช่วยเท่านั้น
ไม่ต้องแปลกใจที่เขารู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าเคยเป็แฟนใครไอ้กู๊ดมันเรียนคณะเดียวกันจะไม่รู้ได้ไง มันเคยพาแฟนมันมาที่คณะหลายครั้งเธอนั่นแหละไม่เคยรับรู้การมีอยู่ของผู้ชายคนอื่น เสียดายแทนไอ้งั่งนั่นจังเลย
#อะไรคือเก็บรายละเอียดทุกอย่าง พี่กราฟแอบมองน้องมานานแค่ไหนแล้วชอบยังไงบอกได้เด้อ#
681
