ขุนปราบสวาทกาม 18+

ขุนปราบกามสวาท

ตอนที่ 78 | โจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว

        ก่อนหน้าที่ทัพของอาณาจักรปฐพีจะเข้าโจมตีอาณาจักรผืนป่าอย่างไม่ทันตั้งตัวนั้น มันเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ได้เดินทางออกไปยังหุบเขาเพื่อไปเจรจาการศึกกับธาราและพะพาย หลังจากที่ทัพได้เดินทางออกไปแล้ว ทั้งผู้เฒ่าโมเลน เอริส ธาเนีย และอัญชัน ก็ยังคงประชุมแผนการรบกันต่อไป ซึ่งมันก็เป็นการวางแผนการรบที่เข้มข้นเป็นอย่างมาก เพราะสงครามครั้งนี้มันเป็นตัวกำหนดความอยู่รอดของพิภพหิมพานต์

        "ถ้าหากว่าทั้งเจ้านครเวหาและเจ้านครวารีไม่เข้าร่วมกับกองทัพของเรา เราจะทำเช่นไรกันดี" อัญชันถามขึ้นมาด้วยความสงสัย เพราะแผนการทั้งหมดที่วางกันก่อนหน้านี้ล้วงแต่มีผู้ครองนครทั้งสองอยู่ในนั้นด้วย

        "....." ซึ่งมันก็ทำเอาทั้งสามคนถึงกับพูดไม่ออกเลย เพราะว่ามันเป็นแบบที่นางพูดจริงๆ ถ้าหากผู้ครองนครทั้งสองไม่เข้าร่วมนั่นหมายความว่าแผนการศึกที่วางเอาไว้ทั้งหมดจะล่มไม่เป็นท่า

        "ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน เพราะสุดท้ายแล้วไม่ว่าเช่นไร เราก็ต้องทำสงครามกับดรากันอยู่ดี" ผู้เฒ่าโมเลนพูดพลางกำไม้เท้าอย่างกังวลเล็กน้อย เพราะถ้าเป็นแบบที่อัญชันพูด นั่นหมายความว่าอาณาจักรผืนป่าจะไม่มีวันชนะสงครามนี้เลย

        "ถึงข้าจะเป็นคนถามขึ้นมาเอง แต่ข้าก็มั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น เพราะข้าเชื่อว่าท่านทัพจะนำพาผู้ครองนครทั้งสองมาอยู่ฝั่งเรา" อัญชันพูดขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งนางก็เชื่อมั่นในตัวของทัพเป็นอย่างมาก ว่าทัพจะต้องทำภารกิจของสำเร็จลุล่วงได้เป็นอย่างดี

        "ข้าก็เชื่อมั่นแบบนั้นเหมือนกัน หลังจากได้ประดาบกับเขา ข้าก็มั่นใจเลยว่าชายผู้นั้นคือผู้กอบกู้จริงๆ" เอริสพูดเสริมขึ้นมาอย่างชื่นชมในตัวของทัพ ซึ่งทั้งสี่คนในตอนนี้ก็ทำได้เพียงเชื่อมั่นในตัวทัพเท่านั้น และทั้งสี่ก็รับรู้ได้ว่าจะไม่ผิดหวังกับความเชื่อมั่นนี้แน่นอน

        ตู้ม!!!!!! โครม!!!!! แต่ทว่าในตอนที่ทั้งสี่คนกำลังวางแผนการศึกกันอย่างเคร่งเครียดอยู่นั้น กลับเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาที่หลังคาของอาคารที่กำลังประชุมกันอยู่ พร้อมกับหลังคาที่ถล่มลงมาจนเกิดเสียงดังลั่นไปทั่วทั้งห้อง และควันจากเศษฝุ่นที่ลอยฟุ้งขึ้นมา กับเงาของใครบางคนที่ตกลงมายืนอยู่ตรงกลางโต๊ะที่ทั้งสี่คนนั่งประชุมกันอยู่

        "ยินดีที่ได้พบ ข้าอาชาทมิฬแห่งอาณาจักรปฐพี" จากนั้นชายคนนั้นก็กล่าวแนะนำตัวเอง พร้อมกับเศษฝุ่นที่เริ่มจางลง เผยให้เห็นร่างกำยำของชายฉกรรจ์ที่มีร่างกายครึ่งท่อนล่างเป็นมา

        "ย๊า!!!!" แต่ยังไม่ทันที่ควันจากเศษฝุ่นจะจางลงจนเห็นผู้มาเยือนจนชัดเจน เอริสก็ชักเรเปียร์ออกมาจากฝัก แล้วพุ่งตรงเข้าไปโจมตีอาชาทมิฬทันที เรเปียร์ในมือของเอริสนั้นพุ่งตรงไปยังคอของอาชาทมิฬด้วยความเร็วสูง จนเกิดเป็นประกายแสงสีทองที่ตาเปล่ามองตามไม่ทัน เคล้ง!!!!! แต่ทว่ามันกลับถูกกันเอาไว้ได้ด้วยดาบเล่มยักษ์ของอาทมิฬ พลั่บ!!! จนเกิดแรงสะท้อนพาเอาเอริสถอยกลับหลังไป

        "ชาวผืนป่าคงไม่มีมารยาทในการแนะนำตัวกันสินะ" ตุบ!!! อาชาทมิฬพูดพร้อมกับยกใบดาบขึ้นมาพาดไว้บนบ่า "แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะชื่อของคนที่กำลังจะตายมันไม่จำเป็นสำหรับข้าเท่าไหร่" พลั่บ!!! พอพูดจบอาชาทมิฬก็หายวับไปจากตรงนั้นในชั่วพริบตา แล้วไปปรากฏกายอีกครั้งตรงหน้าของเอริส สวบ!!!! พร้อมกับคมดาบที่ฟาดฟันเข้าหาเขาด้วยพละกำลังอันมหาศาล

        ตับ!!!!! ซึ่งมันก็รวดเร็วจนเขามองไม่ทัน โคร่ม!!!!! แถมแรงปะทะของมันยังมากมายมหาศาล ทำเอาเขาที่ถูกคมดาบนั้นฟาดฟันเข้าไปเต็มๆ ปลิวทะลุฝาผนังของห้องประชุมออกไป "แก!!!!!" ธาเนียที่เห็นคนรักของตัวเองถูกโจมตีแบบนั้นก็ชักดาบออกมาบ้างทันที ซึ่งอาวุธของเขาก็เป็นเรเปียร์เช่นเดียวกันกับเอริส

        "ระบำดาบที่หนึ่ง คมเขี้ยวเปลวเพลิง" ต่างกันตรงที่เวทมนตร์ของเขาเป็นเวทย์เพลิงไม่ใช่เวทย์แสงแบบเอริส สวบ สวบ สวบ คมดาบที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงถูกโจมตีไปยังจุดตายของอาชาทมิฬอย่างรวดเร็ว ทั้งคอ ซี่โครง และหัวใจ แต่ทว่าอาชาทมิฬก็เร็วมากเสียจนหลบคมดาบนั้นได้ทั้งหมด

        "ระบำดาบที่สอง เพลิงคำราม" ธาเนียที่เห็นแบบนั้น ก็เลยขยายขอบเขตการโจมตีให้กว้างขึ้น เพื่อที่จะตามความเร็วของอาชาทมิฬให้ทัน เปลวเพลิงถูกแผ่ออกเป็นวงกว้าง จนเกิดไอร้อนไปทั่วทั้งห้อง พาเอาข้าวของเครื่องใช้ติดไว้ไปด้วย จนทั้งผู้เฒ่าโมเลน และอัญชันต้องพากันกระโดดออกไปเพื่อหลบไอร้อนของเปลวเพลิงนั้น

        "ไฟแค่นี้ข้าจะดับมันให้หมดเลย" สวบ!!!!! อาชาทมิฬพูดพร้อมกับเหวี่ยงดาบเล่มยักษ์ด้วยแรงอันมหาศาล จนเกิดเป็นลมหวงอันทรงพลัง ซึ่งมันก็พัดเปลวเพลิงของธาเนียจนมอดดับลงทั้งหมด "ทีนี้ก็ลองมาชิมรสชาติของคมดาบข้าดูบ้างนะ" ทันทีที่เปลวเพลิงดับมอดลง อาชาทมิฬก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง พลั่บ!!! พร้อมกับพุ่งตรงเข้าไปธาเนีย

        "สะบั้นให้แหลกไปซะ!!!!!" จากนั้นเขาก็ง้างคมดาบนั้นฟาดฟันเข้าไปที่ธาเนียอย่างเต็มกำลัง ธาเนียที่เห็นว่าตัวเองหลบไม่ทันแล้ว ก็ยกเรเปียร์เล่มบ้างขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตีนั้น ตับ!!!!!!!! ซึ่งเรเปียร์เล่มนั้นมันก็ไม่แข็งแกร่งมากพอที่จะรับการโจมตีอันทรงพลังนั้นไหว มันแล้วแตกออกเป็นเสี่ยงๆ โคร่ม!!!!! พร้อมกับร่างกำยำของธาเนียที่ลอยไปตามแรงปะทะ จนกระเด็นทะลุผนังห้องไปแบบเดียวกันกับเอริส

        "หน็อยแน่แก่!!!!!!" อัญชันที่เห็นแบบนั้นก็ตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด พลั่บ!!!! ก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปลอยค้างอยู่บนอากาศอีกครั้ง แล้วเรียกคันศรเวทมนตร์ออกมา "ย๊า!!!!!" จากนั้นนางก็ง้างมันแล้วอัดพลังเวทย์อันมหาศาลลงไปในธนูเวทย์ดอกนั้น ก่อนที่จะปล่อยมันออกไป พลุ่บ!!!!! ซึ่งลูกศรดอกนั้นก็พุ่งเข้าไปปักที่กลางอกของอาชาทมิฬอย่างจัง

        "ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เขาที่ถูกโจมตีแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น สวบ!!! ก่อนที่จะดึงธนูเวทย์ดอกนั้นออกมาจากกลางหน้าอกของตัวเอง แล้วปามันสวนกลับไปหาอัญชัน สวบ!!!!!! ซึ่งมันก็สูญสลายไปก่อนที่จะเคลื่อนตัวมาถูกอัญชัน "ทำไมชาวผืนป่าถึงได้อ่อนแอเพียงนี้กันนะ โดยเฉพาะแก" พลั่บ!!!! พอพูดจบอาชาทมิฬก็หายวับไปจากตรงนั้น

        "......." อัญชันที่เห็นแบบนั้นก็รีบหันซ้ายหันขวามองหาอาชาทมิฬทันที

        "เจ้าผู้เฒ่าที่ทำได้แค่ใช้เวทย์รักษา" จนเสียงของอาชาทมิฬดังขึ้นมาอีกครั้ง นางที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบหันไปตามที่มาของเสียงทันที จึงได้เห็นว่าตอนนี้อาชาทมิฬกำลังยืนบีบคอผู้เฒ่าโมเลน ที่กำลังใช้เวทมนตร์รักษาบาดแผลให้กับเอริสและธาเนียอยู่

        "ปล่อยท่านผู้เฒ่านะ!!!!" นางที่เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งตรงไปหาอาชาทมิฬทันที พร้อมกับล้วงมือหยิบดาบสั้นที่เหน็บไว้ที่เอวออกมา จากนั้นนางก็เคลือบพลังเวทย์ไปที่ดาบสั้นเล่มนั้น แล้วง้างมันฟันไปที่อาชาทมิฬอย่างเต็มกำลัง

        "ย๊า!!!!!" พลั่บ!!!! แต่ทว่าอาชาทมิฬที่เร็วกว่า ก็ได้ขยับมือข้างที่บีบคอผู้เฒ่าโมเลนอยู่ พาเอาร่างของขามาขวางทางคมมีดนั้นไว้

        "ไม่นะ....." จนนางต้องหยุดชะงักการโจมตีนั้นลง จนเสียหลังล้มลงไป สวบ!!!! ซึ่งในจังหวะที่นางกำลังจะล้มลงไปนั้น คมดาบเล่มยักษ์ของอาชาทมิฬก็ถูกฟาดฟันสวนขึ้นมา และนางก็ไม่อาจที่จะหลบคมดาบนั้นได้อีกแล้ว

        "ย๊า!!!!!" ซึ่งในจังหวะที่คมดาบกำลังจะเข้ามาปะทะร่างนางนั้น เอริสที่เริ่มกลับมาประคองร่างตัวเองได้แล้ว ก็พุ่งตัวเข้ามาขวางคมดาบนั้นเอาไว้ สวบ!!!!!!!! ซึ่งมันก็ฟาดฟันเข้าไปที่ลำตัวของเขาเต็ม จนเลือดสีแดงสดกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทุกทาง พาเอาใบหน้าสวยของอัญชันที่อยู่ด้านหลังเปื้อนเลือดที่กระเซ็นมาไปด้วย

โปรดติดตามตอนต่อไป