หลงปรารถนา คืนร้อน

ยังไงนะ ๆๆๆ

อึ้งกิมกี่ ริสาทำหน้างง ปนตกใจกับสิ่งที่ลูกผู้พี่เล่าให้ฟัง

ริสา : พี่แพท กับพี่สายชล มีซัมติง คือยังไงนะ

แพท : ชัดๆ ดูปากจ้ะ ก็ได้กันไง 

ริสา : หือ ใช่เหรอ ตอนไหน ยังไง เมื่อไหร่

แพท : นิแม่คุณ น้อยๆหน่อย แก กับฐิสาได้กันตอนไหน ฉันยังไม่ถามเลย 

ริสา : โอ้ยไม่ใช่ ไปชอบผู้หญิงตอนไหน 

แพท : ไม่รู้ ไม่เกี่ยวกับเพศ ผู้หญิงผู้ชาย  ชอบก็ชอบ ไม่ใช่ชอบธรรมดาด้วย ได้แล้วด้วย 

ริสา : สงสารพี่สายชลอ่ะ ถูกเกาะเป็นหมีโคอะล่าแน่ๆ ไปปล้ำเขาเหรอ

แพท : แกไม่รู้อะไรสะแล้ว ใครปล้ำใคร อ่ะไม่อยากจะพูด 

แพท : ไม่มาดื่มตามสัญญา เป็นไอ้โบ้นะ เป็นหมาเลย

บทสนทนาที่ท้าให้เจ้าของโรงแรมมากินเหล้าที่ห้องหลังจาก มีอดีตแฟนเป็นอดีตน้องเขย เจ้าของโรงแรมที่ชื่อสายชล และแผลยังสด ไม่ได้อกหักอะไรมากมาย แต่เสียใจในความมั่นหน้าแบบโง่ๆ ของตัวเอง มากกว่าเสียดายผู้ชายห่วยๆ 1 คน จนถึงบทสนทนาคนนั่งอยู่บนโซฟากินเหล้า 

สายชล : คนเรา มันมีทางของตัวเอง อยู่ในที่ที่ใช่ ที่ที่ทำแล้วมีความสุข ไม่ใช่กดดัน ............หาให้เจอ

แพท : โง่ๆ แบบฉัน จะทำไรได้

...

สายชล : เดี๋ยวเป็นที่ปรึกษาให้

ว้ายยยย ฉันโง่นะ

สายชล : รู้ตัวว่าโง่ แปลว่าไม่ได้โง่เขลานะ แพท ..... อย่างน้อย ก็ฉลาดทิ้ง คนแบบนายเอกนั้น ....

..

มือของสายชลเอื้อมมือมาลูบแก้มเบาๆปลอบใจ ก่อนใบหน้าทั้งสองคนจะเลื่อนเข้าหากัน จูบกันอย่างดูดดื่มและหิวกระหาย เสื้อผ้าหลุดออกจากตัว เปิดโลก สายวายให้กับแพท ที่เดินเข้ามาแล้ว หลงไหลจนสว่างคาตา 

..

พี่แพท พี่แพท พี่แพทโว้ยย 

แพท : จะตะโกนทำไมย่ะ 

ริสา : ตัวเองใจลอย แล้วจะเอายังไงต่อเนี้ย 

แพท : เอาต่อไง

ริสา : โอ๊ย เบาเบาบ้าง 

แพท : ชัดเจนย่ะ ไม่ใช่เจ้าแพน เดินตามหมอขวัญยังกับลูกหมา ชอบเขายังไม่รู้ตัว หาเรื่องอยู่ใกล้ หาเรื่องทะเลาะ

ริสา : จริงดิ ??

แพท : ดูนั้น 

แพทชี้ให้ริสาดู ภาพสนามหญ้ารีสอท์ริมแม่น้ำโขง ที่วันนี้หลายคนยกโขยงมาเยี่ยมแม่ริสา มีแพนเดินตามหาเรื่องเถียงกับหมอขวัญ ไปมา ริสาไม่เคยสังเกตว่าหลังนิ ตัวเองเจอะหมอขวัญญาติแฟนสาวเมื่อไหร่ จะพบ เจ้าแพนน้องชายใกล้ๆเสมอ 

แพท : แกไม่หึงยัยโรสกับฐิสาเหรอ ตัวติดกันต้อยๆ 

ริสา : ไม่อ่ะ ไว้ใจ และโรสมันบ้า มันกำลังอกหัก

แพท : จากใคร 

ริสา : ผู้หญิงเจ้าของคาเฟ่แถวใต้คอนโดพี่สานะ และ โรสมันสงสัยวว่าเป็นเด็กของแฟนเก่าพี่อ่ะ

แพท : ไอ้เชี้ยเอกนะ สามีเก่าฐิสา ที่มันประกันออกมาเหรอ 

ริสา : อื่ม แต่พี่สาว่า ไม่น่าจะใช่ แต่เห็น พ่อแม่ไอ้เอก ตัวไอ้เอกเองไปหา สาวคนนั้นบ่อย 

แพท : โรสอ่ะ มันพ่อแม่รักด้วยเงิน จนไม่รู้ลูกตัวเอง เพี้ยนๆ 

สองพี่น้อง ที่ใช้เวลาหลายปีในการทะเลาะกัน กับเรื่องสมบัติบ้าบอ แม่ที่เป่าหูลูกสาว ว่าน้องชายสามี และลูกจะยึดทุกอย่าง จากแพทและน้อง การเป่าหูให้ท้ายผิดๆ จนแพทเกลียดน้องสาวตัวเอง แต่เป็นการเกลียดที่โดนปั่นให้เกลียด และตัวน้องสาว ที่น้อยใจพี่จนกลายเป็นคนพูดจาฟาดฟันกัน แต่สายใยรักยังนำพาความเข้าใจมาให้ทั้งคู่ในที่สุด

.

ฐิสา : น้องโรสใจเย็นๆนะคะ พี่ยืนยันว่า คุณอ้อมขวัญ ไม่ได้เป็นเด็กของเอก แต่จะเป็นอะไรกันนั้น พี่ไม่รู้จริงๆ  

โรสเข็นรถที่ฐิสานั่งอยู่ เพราะเดินยังไม่คล่อง คุยกันไป ชมวิวแม่น้ำไป

โรส : แต่โรสเห็นเขาเฝ้าคุณอ้อมขวัญ ตั้งแต่ร้านเลิก และตามไปเข้าบ้าน และไม่ออกมาเลยนะคะ 

ฐิสา : รักคุณอ้อมจริงๆหรือคะ

โรส : พี่สา เป็นพี่สาวที่โรสตั้งขึ้น โรสจะบอกความลับ 

ฐิสาได้แต่หัวเราะกับท่ากำปั่นชูสูง แล้วเงยหน้ามองฟ้า กับความภูมิใจที่ได้ตัวเองเป็นพี่สาว ที่โมเมเอง แต่ฐิสาเห็นแววตาความเหงาบางอย่าง และเอ็นดู จึงไม่ว่าอะไร ได้น้องสาวน่ารัก แม้จะแปลกเพิ่มอีกคน 

ฐิสา : เรื่อง

โรส : โรสตกหลุมรักเขา ตั้งแต่ม .4 ก่อนไปเมืองนอก ก่อนจะมโนสะกดจิตตัวเอง ว่า ริสา เหมาะที่จะเป็นแฟนโรสสะอีก

ฐิสา : โห 

โรส : ไม่นึกว่าจะเจอเขาอีก จนวันที่ไปส่งพี่ที่คอนโด แต่ทำไม ไอ้คุณเอกไม่เข้าคุกไป ได้ประกันได้ไงไม่รู้ ดู ทำพี่สา อย่าได้ให้เอาคืนนะ 

ฐิสา : กรรมใคร กรรมมันคะ พี่ถือว่าหมดกรรมแล้ว น้องโรสคะ

โรส : คะๆๆๆ

ฐิสา : ถามหัวใจตัวเองคะ และ พี่ไม่รู้สึกว่า คุณอ้อมขวัญ เป็นผู้หญิงของเอก เรื่องแบบนี้ พี่ดูจากสายตาคะ 

โรส : โรสต้องสู้เหรอคะ 

ฐิสา : น้องโรสอยากจะได้ความรักจากเขาหรือเปล่า ถามใจตัวเอง ถ้าอยากได้ต้องสู้คะ 

...โรสยกมือขึ้นมาเคาะคางตัวเองพักหนึ่ง แล้วก็หยุด  เหยียบที่ล็อกรถเข็นพี่ไว้ 

โรส : โรสจะกลับแล้ว เดียวไปเรียกสามาเข็นรถพี่นะ ไปแล้ว ขอบคุณค่ะ 

ฐิสาหน้าเหวอ เมื่อถูกนำรถเข็นมาจอด จุดชมวิวแม่น้ำโขง แล้วโดนทิ้ง ทั้งขำ แต่คิดอยู่แล้วว่า ริสาคนรัก ไม่ปล่อยให้ห่างสายตา เดียวก็มา และโรสจะไปตาม 

สักพักฐิสาก็เดินมาโอบกอดคนรักไว้ด้านหลัง พร้อมหอมแก้มเบาๆ ฐิสาเอามือมากุมแขนน้องไว้ ลูบไปมา มองดูสายน้ำที่ไหลไปอย่าสงบ ก่อนที่ริสาจะมานั่งลงสนามหญ้าข้างๆรถเข็น ซบลงหน้าขาพี่ ให้พี่ลูบหัวเล่น 

ริสา : บี๋โรสมันไม่เต็มนะคะ มันบ้า 

ฐิสา : น้องเกินร้อยต่างหาก ล้นอ่ะ 

แล้วก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน 

ริสา : รักบี๋นะคะ ที่รัก 

ฐิสา : รักมากเหมือนกันคะ 

แต่ความซึ่งก็ถูกรบกวนด้วยเสียงชายหญิงคู่หนึ่ง

"หยุดเลยนะ ยัยหมอหน้าจืด ไปด้วย"

หมอขวัญ : จะไปเลี้ยงรุ่น ม.6 แล้วจะตามไปทำไม เขาไม่ต้อนรับคนนอก

แพน : ไม่รู้ละ ไปด้วย 

..

เห้อ 2 สาถอนหายใจพร้อมกัน และหัวเราะออกมาพร้อมกัน กับความวุ่นวายรอบตัว 

ฐิสา : เราไปกายภาพรอบนี้ พี่จะกลับไปทำงานแล้วนะคะ 

ริสา : ค่ะ พี่เดินได้เกือบคล่องแล้วนะ

ฐิสา : ยังขัดๆอยู่ค่ะ งั้น เราเดินกลับบ้านพักกัน 

..

พี่สาคะ คืนนี้ เปลี่ยนบรรยากาศกันดีหรือเปล่า อิอิ