เมื่อพูดคุยกันได้สักพัก ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินนวยนาดขึ้นมาบนเรือน แก้วตาหันไปมอง ถ้าดูจากรูปร่างท่าทางของหญิงสาวคนนี้ ต้องเป็บัวแก้ว พี่สาวของแม่หญิงจันทร์แก้วอย่างแน่นอน เพราะเธอเขียนในสมุดโน๊ตไว้ว่า
"ฉันมีพี่สาวคนหนึ่ง ชื่อพี่บัวแก้ว เธอเป็คนหน้าตางดงาม ตาโต ผมยาวถึงกลางหลัง ใครเห็นก็หลงเสน่ห์ในความงามของเธอ รูปร่างเท่ากันกับฉัน นิสัยของพี่สาวฉันคนนี้ค่อนข้างเอาแต่ใจ ชอบทุบตีบ่าวหากทำอะไรที่ไม่ได้ดั่งใจ และฉันก็ยอมพี่มาั้แ่เล็ก ไม่เคยขัดใจพี่สาวเลย"
แก้วตาคิดในใจต่อและมองไปยังบัวแก้วที่เดินเข้ามา "แหม่ เดินมาทางทางมั่นหน้าเกิน งามเหรอ ก็ไม่เท่าไหร่นะ จันทร์แก้วก็เขียนชมเยอะไปชั้นคิดว่าเธองามกว่าอีก"
หน้าแม่หญิงบัวแก้วถ้าเป็ในยุคเราก็แบบผู้หญิงเปรี้ยวๆ แต่งหน้าจัด ชอบแต่งตัว ประมาณนั้นแหละ
สักพักบัวแก้วเดินมาถึงโถงกลางที่ทุกคนนั่งคุยกันอยู่ เธอเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับแก้วตาและขุนนรศักดิ์ ยกมือไหว้พ่อแม่และคุณพี่ขุนที่นั่งข้าง ๆ เธอ
"ข้าไหว้เ้าค่ะ" บัวแก้วพูดพร้อมกับยกมือไหว้
แก้วตาก็ยกมือไหว้หญิงสาวตรงหน้าตามมารยาทเช่นกัน เสร็จแล้วแม่ก็ถามขึ้นมา
"เ้าไปไหนมาละบัวแก้ว"
แม่ถามเพราะไม่เห็นบัวแก้วั้แ่เช้าหลังจากกินข้าวเสร็จ
"ลูกไปเดินตลาดมาเ้าค่ะ ได้ของสวยๆงามๆ มาหลายสิ่งเลย มีของมาฝากน้องด้วยนะจันทร์แก้ว"
บัวแก้วตอบแม่และหันมายิ้มให้น้องสาว แต่ตามองไปที่คนข้าง ๆ แก้วตาซะมากกว่า เท่าที่แก้วตาสังเกตเห็น
แก้วตาคิดหมั่นใส้ขึ้นมาตะหงิดๆ ละ คิดในใจ นี่นางตั้งใจอ่อยสามีน้องสาวตัวเองเลยเหรอเนี่ย เชอะ ชั้นไม่ใช่คนอะไรก็ยอมเธอเหมือนแม่หญิงจันทร์แก้วหรอกนะ เดี๋ยวรู้กัน แก้วตาคงไม่รู้ตัวว่าเริ่มออกอาการหึงคุณพี่ขุนเข้าให้แล้ว
แต่ก็หันไปทำหน้ายิ้มรับและตอบกลับบัวแก้วไป
"ขอบคุณเ้าค่ะคุณพี่บัว"
เธอกล่าวขอบคุณและเรียกผู้หญิงตรงหน้าตามที่แม่หญิงจันทร์แก้วเขียนไว้ จะได้ไม่มีใครสงสัยเธอมาก
"เราสองคนพี่น้องไม่ได้พูดจากันมาหลายวันแล้ว ลงไปคุยที่ท่าน้ำดีหรือไม่"
เธอหันมาชวนน้องสาวลงไปคุยที่ท่าน้ำข้างล่าง แก้วตาก็ตอบตกลง เพราะอยากรู้เหมือนกันว่าหญิงสาวคนนี้เป็คนยังไงกันแน่ ในสมุดโน๊ตของแม่หญิงไม่ได้บอกว่าเธอแอบชอบอีตาพี่ขุนเสียด้วยสิ งานนี้เราคงต้องพิสูจน์เอาเองซะแล้ว
"ค่ะ เชิญคุณพี่บัวค่ะ" เธอพูดจบก็ลุกขึ้นยืน
บัวแก้วฟังน้องสาวพูดและกิริยาท่าทางที่ดูกระโดกกะเดกไม่เรียบร้อยเหมือนแต่ก่อนก็นึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย
และทั้งสองก็พากันลงไปคุยที่ท่าน้ำ เมื่อเดินมาถึงและอยู่ด้วยกันแค่สองคน บัวแก้วก็เริ่มถามน้องสาว
"เ้าออกเรือนไปหลายวันแล้ว มีความสุขดีหรือไม่"
"ก็มีความสุขดีค่ะ คุณพี่ดูแลเป็อย่างดี"
เธอตอบพร้อมกับยิ้มสวยให้หญิงสาวตรงหน้า
"ก็ดี มีอะไรจะให้พี่ช่วยเหลือก็ให้บ่าวมาแจ้งข่าวพี่ได้" บัวกล่าวด้วยสีหน้านิ่งๆ
"ค่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยจะให้บ่าวมาบอกที่เรือนค่ะ" แก้วตาตอบไปและคอยสังเกตบัวแก้วไปด้วย
"ทำไมเ้าพูดจาไม่ค่อยรู้ความ กิริยาท่าทางก็ไม่เหมือนเก่า" บัวแก้วพูดและมองน้องสาวด้วยความสงสัย
"คงเพราะน้องไม่ค่อยสบาย กินยาหลายอย่าง ก็เลยมีอาการแบบนี้เ้าค่ะ"
เธอตอบแบบโยนความผิดให้อาการป่วยของแม่หญิงจันทร์แก้วซะเลย เอาตัวรอดไปก่อน
แต่บัวแก้วเมื่อได้ฟังก็พึงพอใจที่อาการป่วยของน้องสาวยังไม่ดีขึ้น ที่เธอยอมให้น้องสาวออกเรือนไปกับขุนนรศักดิ์เพราะน้องสาวอ่อนแอคงอยู่ได้อีกไม่นานตามที่หมอหลายคนบอก ความจริงเธอแอบชอบขุนนรศักดิ์มานานแล้ว
หลังจากพูดคุยกันไปได้สักพักก็พากันกลับขึ้นไปบนเรือน แก้วตาอ้างอยากพักผ่อน รู้สึกไม่สบาย ที่จริงี้เีคุยกับบัวแก้ว เพราะดูออกว่าเธอดูแสดงละครรักน้องสาวซะเหลือเกิน จนเธอรู้สึกหมั่นใส้