วันนี้บ้านหวงยุ่งมากงานล้นมือั้แ่หว่านอิ่งบอกจำนวนของที่ถูกสั่งจองจื่อหานต้องเดินทางเข้าเมืองเพื่อซื้อผ้า ด้ายและเชือกและยังแวะซื้อกุ้งปลาหมึกหอยและปูจากพ่อค้าต่างเมืองไปฝากบุตรสาว ครอบครัวเขายังไม่เคยกินอาหารพวกนี้ถึงจะอยู่แคว้นที่ติดทะเลแต่ก็ต้องมีเงินถึงจะซื้อได้วันนี้เขาเลยตัดสินใจกลับบ้าน
ชาวอวี่และน้องสาวต้องเดินขึ้นเขาไปเก็บผลงิ้วอีกรอบเพื่อให้มารดาเย็บที่นอนส่งให้เหมยอิงและหยุนผิงสองพี่น้องเดินจนเหนื่อยขา
หว่านอิ่งนั่งพักอยู่แคร่หน้าบ้านหลังจากลงเขาบิดานางกลับจากตัวเมืองแล้วและพามารดาไปตัดต้นไผ่เพื่อทำแพส่งให้ท่านลุงหวังหว่านอิ่งจะทำแพที่ทำง่ายๆส่งไปก่อนเพราะบ้านนางไม้มีพื้นที่เก็บของมากนักจึงต้องส่งของที่ต้องใช้พื้นที่สิ้นเปลืองออกไป
"นั่งพักก่อนเถิดน้องรองประเดี๋ยวจะต้องขึ้นเขาใหม่"ชางอวี่หันไปพูดคุยกับน้องสาว
ห๊ะ ต้องไปอีกหรือเดินขึ้นก็เหนื่อยจะตายแล้วยังจะต้องมาแบกงิ้วลงเขามาอีกไม่ได้ๆ ถ้านางจะทำที่นอนขายนางจะต้องเดินขึ้นลงเขาวันละกี่รอบเนี่ยและในอนาคตที่นอนของนางต้องขายดีเพราะมันนุ่มมากๆและยังอบอุ่นถ้าใช้ในฤดูหนาว
หว่านอิ่งคิดหาวิธีที่จะนำงิ้วลงจากเขาด้วยไม่ต้องเหนื่อยมากแต่ตอนนี้นางคิดไม่ออก
"พี่ใหญ่ข้าไปเข้าครัวก่อนนะเ้าค่ะนี้ก็ใกล้มื้อกลางวันแล้ว"หว่านอิ่งบอกพี่ชายที่ทุบงิ้วอยู่
"ให้พี่ไปช่วยหรือไม่"
"ไม่เป็ไรเ้าค่ะข้าจะไปทำอาหารง่ายสักสองสามอย่าง" หว่านอิ่งบอกพี่ชายและเดินเข้าครัวมาดูว่ามีอะไรให้นางทำหรือไม่ และก็ต้องใกับของทะเลที่วางอยู่ในครัว อืออาหารง่ายหรือพับเก็บในกระเป๋าไว้ก่อนนางจะทำอาหารสุดหรูหราในมื้อนี้
หว่านอิ่งนำหมึกอาหารที่นางชอบมากไปล้างให้สะอาดแล้วบั้งลึกประมาณครึ่งตัว นำหมึกมาวางใส่จาน สับพริกกระเทียมใส่เกลือน้ำตาลน้ำมะนาวให้กายเป็น้ำจิ้มซีฟู้ด ราดลงบนตัวหมึก จากนั้นนำไปนึ่งทิ้งให้สุกโรยด้วยต้นหอมผักช
ส่วนจานที่สองนำหมึกล้างให้สะอาด แล้วนำไปนึ่ง เมื่อหมึกนึ่งสุกแล้วพักไว้ ตั้งน้ำมันให้ร้อน แล้วใส่หมึกลงไปทอดแล้วตักขึ้นมาพักไว้ใส่พริกและนำกระเทียมลงไปผัดให้หอมหลังจากนั้นใส่หมึกที่ทอดไว้ลงไปได้เลย ปรุงรสด้วย เกลือ ซอสถั่ว น้ำตาลแล้วผัดให้เข้ากัน ต่อด้วยเมนูปูหว่านอิ่งตั้งกระทะใส่น้ำมันกระเทียมตามด้วยปูลงผัดไฟแรง ปรุงรสแล้วเติมน้ำเปล่าเล็กน้อยจากนั้นปิดฝา แล้วอบปูจนสุก จากนั้นใส่ใบขึ้นฉ่าย และต้นหอมพอสุกและยกออกและยังทำอีกหลากหลายเมนู หว่านอิ่งและชางอวี่ช่วยกันยกอาหารออกมาลานบ้าน
"ไหนน้องรองบอกว่าจะทำอาหารง่ายสองสามอย่างไม่ใช่หรือแล้วนี่ทำไมไม่เป็สองสามอย่างเล่า"ชางอวี่ส่ายหน้าถามน้องหว่านอิ่งถ้าได้เข้าครัวมักจะกับออกมาด้วยอาหารมากมาย
"ฮ่าๆข้าลืมเ้าค่ะ"หว่านอิ่งเอามือเกาท้ายทอยและหัวเราะคำพูดพี่ชาย
"วันนี้ทำอาหารมากมายนักจะกินหมดหรือ"จิ้งหรงถามบุตรสาว
"ไม่หมดก็เก็บไว้ตอนเย็นได้นี้เ้าคะท่านแม่"
"วันนี้มีอะไรบ้างหรืออิ่งเออร์"จื่อหานถึอตะเกียบขึ้นมาถามบุตรสาว
"มีหมึกนึ่งมะนาว หมึกผัดพริกหวาน ปูผัดใบขึ้นฉ่าย ข้าวผัดปู กุ้งทอดกระเทียม กุ้งคั่วเกลือ หอยแมลงภู่อบใบโหระพา และหอยลายผัดพริกเ้าค่ะ"หว่านอิ่งนำเสนอทุกเมนูที่นางทำมาและตอนเย็นนางจะทำกุ้งเผาหมึกย่างปูนึ่งหอยนึ่งกินกับน้ำจิ้ม หว่านอิ่งลงมือกินทันทีที่บิดาหยิบอาหารเข้าปาก
วันนี้นางใช้พลังงานมากจำเป็ต้องกินให้มากหน่อยผ่านไปหนึ่งเค่ออาหารมากที่มารดากลัวว่าจะกินไม่หมดตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่เศษผักครอบครัวนางจะน่ากลัวเกินไปแล้ว บ้านหวงนั่งย่อยสักพักและช่วยกันทำงานต่อหว่านอิ่งเดินขึ้นลงเขาจนปวดขาเมื่อกินมื้อเย็นเสร็จก็แยกย้ายกันเข้านอน
หว่านอิ่งตื่นเข้ามาพร้อมอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัวเป็เช้าที่ไม่สดชื่นเอาเสียเลยสำหรับนาง หว่านอิ่งออกจากห้องนอนเดินไปล้างหน้าล้างตากินข้าวเช้าที่มารดาเตรียมไว้ให้วันนี้นางคงต้องเดินทั้งวันอีกเป็แน่
ไม่ได้ๆถ้ายังจะเดินไปมาอีกขาน้อยๆของนางขาดแน่หว่านอิ่งไปเอาถังแบกน้ำขนาดใหญ่มาสองอันและเชือกเส้นเล็กเท่านิ้วโป้งและเส้นใหญ่เท่าแขนมาเดินไปต้นไม้ข้างบ้านนางผูกเชือกเส้นใหญ่กับต้นใหญ่ เอาถังทั้งสองมามัดรวมกันสามชั้นทั้งบนล่างกลางใช้เชือกเส้นใหญ่สอดข้ามไปหูของถังอีกข้างใช้เชือกเส้นเล็กอีกเส้นมัดเข้าถังทั้งสองอันแต่ใช้คนละเส้นหว่านอิ่งดึงเชือกเส้นใหญ่เดินขึ้นเขาไปผูกกับต้นไม้มัดให้แน่นและใช้เชือกเส้นเล็กๆที่นางถือมาด้วยดึงถังไม้จากบ้านมาที่ตีนเขาและผูกติดต้นไม้เอาไว้
"ฮ่าๆๆๆๆสำเร็จไม่เสียแรงที่ข้าเคยเรียนลูกเสือมา"หว่านอิ่งเดินหัวเราะกับบ้าน
"อิ่งเออร์เ้าไปทำอันใดมาหรือ"จื่อหานกำลังขนแพขึ้นเกวียนลาเพื่อไปส่งท่านลุงหวังถามบุตรสาว เขาไม่เห็นบุตรสาวได้หนึ่งชั่วยามแล้วถามคนในบ้านก็ไม่มีใครรู้ว่านางไปที่ใด
"ข้าไปเดินเล่นเ้าค่ะท่านพ่อ"หว่านอิ่งตอบบิดา
"เช่นนั้นหรือประเดี๋ยวพ่อจะไปส่งแพก่อนนะ"จื่อหานบอกบุตร
"ได้เ้าค่ะท่านพ่อ"หว่านอิ่งเดินเข้าบ้านไปช่วยพี่ชายแกะเปลือกงิ้ว
"เหลืออีกเยอะหรือไม่เ้าค่ะท่านแม่"
"เยอะอยู่นะอิ่งเออร์ของหยุนผิงเสร็จหมดแล้วเหลือแต่ของเหมยอิงแต่นุ่มไม่น่าจะพอใช้"จิ้งหรงยัดนุ่นใส่หมอนบอกบุตรสาว
"เช่นข้าไปเก็บผลนุ่นก่อนนะเ้าค่ะ"หว่านอิ่งขยันเป็อย่างมาก
"พี่จะไปกับเ้าด้วยแล้วกัน"ชางอวี่บอกน้องสาว
"ข้าไปด้วยขอรับ"อานตี๋วิ่งตามพี่ชายและพี่สาวเขา
"น้องรองเ้านำกระบุงมามากมายทำไมหรือเ้าเอากับไว้หรือไม่"ชางอวี่ถามน้องสาวที่ในมือถือกระบุงมาห้าหกอัน
"ไหวเ้าค่ะพี่ใหญ่ต้องห่วงข้า"หว่านอิ่งยิ้มหวานให้พี่ชาย หว่านอิ่งและอานตี๋ช่วยกันเก็บงิ้วใส่กระบุงทั้งหกโดยมีพี่ชายมาเก็บช่วยตอนนี้พวกนางมีกระบุงแปดใบ คนที่จะแบกมีแค่สองคน แบกได้แค่คนละสองใบชางอวี่ได้แต่มองหน้าน้องนาง
หว่านอิ่งแบกสองอันและเดินไปอีกทางหนึ่งที่ไม่ใช่ทางที่เดินขึ้นมา
"น้องรองเ้าไปที่ใดหรือแล้วที่เหลือนี้เล่าจะทำเช่นไร"ชางอวี่รีบถามน้องสาว
"พี่ใหญ่และเสี่ยวตี๋ตามข้ามาเถิดเ้าค่ะส่วนที่เหลือก็ทิ้งไว้นี้แล้วค่อยกับมาเอาอีก"หว่านอิ่งเดินนำพี่ชายและน้องชายไปยังถังที่นางทำไว้หว่านอิ่งเทงิ้วลงบนถังน้ำและนำของพี่ชายเทลงไปด้วย
"พี่ใหญ่นี่คือสิ่งที่ข้าคิดขึ้นมามันจะทำให้เราไม่ต้องแบกงิ้วลงเขา ท่านแค่นำงื้วมาเทใส่ให้เติมและแกะเชือกที่ต้นไม้นี้ออกแต่ก่อนแกะท่านต้องมัดปลายเชือกเส้นนี้ไว้และข้าจะกลับบ้านไปดึงเชือกอีกเส้นที่อยู่ที่บ้านถังนี้ก็จะเลื่อนไปตามแรงดีงของข้าทำให้เราไม่ต้องเหนื่อยและประหยัดเวลาเป็อย่างยิ่ง"หว่านอิ่งอธิบายอย่างภูมิใจในสิ่งที่นางคิดขึ้นมา
"เช่นนั้นหรืองั้นเ้ากลับบ้านเถิดพี่จะรีบไปขนนุ่นมาเทใส่ถัง"ชางอวี่พูดอย่างตื่นเต้นกับสิ่งที่น้องสาวอธิบาย
"ได้เ้าค่ะ"หว่านอิ่งเดินลงเขาทิ้งให้พี่ชายและน้องชายเก็บงิ้วเทใส่ถัง เมื่อมาถึงบ้านนางก็นั่งรอสักพักและไปลองดึงอยู่ถ้ามันติดแสดงว่าพี่ชายนางยังไม่แกะเชือกออกจากต้นไม้ หว่านอิ่งลองดึงอีกครั้งเมื่อเห็นว่าไม่ติดอะไรนางก็ใช้แรงดึงให้ถังค่อยเลื่อนมาตามเชือก
ชางอวี่และอานตี๋เห็นถังค่อยๆ เลื่อนไปก็ร้องตื่นเต้นต่อไปนี้เขาไม่ต้องแบกนุ่นขึ้นลงเขาวันหลายๆรอบ
หว่านอิ่งดึงเชือกจนถังไม้เลื่อนมาถึง นางก็นำเชือกไปมัดกับต้นไม้ไว้เเละพยายามจะเทงิ้วลงพี้นแต่มันหนักนางดันก้มถังไม่ขึ้น
"อิ่งเออร์นั้นเ้าทำอะไรมารดาเ้าบอกว่าเ้าเก็บนุ่นไม่ใช่หรือ"จื่อหานที่เดินมาเอากระบุงจะไปเก็บงิ้วใช้บุตรแต่กับได้ยินเสียงบุตรสาวเลยเดินมาดู
"ท่านพ่อมาเทถังให้ข้าหน่อยเ้าค่ะข้ายกไม่ขึ้น"หว่านอิ่งบอกบิดา
จื่อหานเดินไปดูถังที่บุตรสาวพยายามเทก็เห็นมันเต็มไปด้วยผลงิ้วเขาจึงเทออกมา
"นี่มันอะไรหรือทำไมมีนุ่นเต็มถังไปหมด"จื่อหานถามบุตรที่แกะเชือกออกจากต้นไม้พอนางแกะออกถังค่อยๆ เลื่อนห่างออกไป
"นี่เป็ถังส่งของเ้าค่ะท่านพ่อค่อยดูนะเ้าคะอีกหน่อยผลนุ่นก็จะมา"หว่านอิ่งยืนคุยกับยบิดาและดึงเชือกและถังก็เลื่อนมาเช่นเคยทั้งสี่ขนส่งงิ้วกันได้จำนวนจื่อหานจึงเดินขึ้นไปรับบุตรที่สอง
"กับมากันแล้วหรือเหนื่อยหรือไม่"จิ้งหรงถามพ่อลูกทั้งสี่นางนั่งยัดหมอนหนุนและหมอนยาวครบสิบใบแล้วและนุ่นก็ใกล้จะหมดแล้ว
"ไปล้างหน้าล้างตาเสียหน่อยเถิดแม่ทำอาหารไว้ให้แล้ว"
"ไม่เหนื่อยเลยขอรับท่านแม่สนุกมากๆ"อานตี๋บอกมารดาเขาและพี่ชายแค่เก็บงิ้วเดินมาเทใส่ถังเท่านั้น
"ได้นุ่นมาเยอะมากเลยขอรับคงไม่ต้องขึ้นไปเก็บอีกแล้ว"ชางอวี่บอกนางมารดา
"ดีแล้วจะได้ไม่เหนื่อย"จิ้งหรงลูบหัวบุตรชายคนเล็กโดยที่ไม่รู้ทั้งสี่ไปทำอะไรมา
34K
