หลังจากการจากไปของคู่บ่าวสาวครู่หนึ่ง....ขบวนแห่จึงรีบตามไปติดๆถึงแม้เหล่าทหารจะได้สติคืนมาแล้วแต่พวกมันก็ยังคงตะลึงเกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อยู่ไม่มากก็น้อย...
ขณะนี้บนหลังม้ามีหนุ่มสาวอยู่หนึ่งคู่...ฝั่งชายหนุ่มนั้นแสดงสีหน้าเปี่ยมสุขอย่างที่สุดราวกับว่าในโลกนี้คงมิมีสิ่งใดอีกแล้วที่มันจะทำไม่ได้...ส่วนอีกหนึ่งผู้คือหญิงสาวที่แสดงสีหน้าต่างๆนาๆออกมาไม่ซ้ำกันทั้งตะลึงฉงน เขินอาย และสงบนิ่ง....ตอนนี้เย่ชิงหยวนไม่รู้เลยว่ามันควรจะทำเช่นไรกับสถานการณ์เช่นนี้ดี...
....เหตุใดถึงเป็เช่นนี้ไปได้?นี่คือนายน้อยหยุนตัวจริงน่ะหรือ?แล้วกลิ่นอายผู้สูงศักดิ์จากตัวของมันล่ะ?มิใช่ว่ามันเป็ดั่ฃขยะหรอกหรือเหตุใดข้าถึงััได้ว่าบุรุษผู้นี้คือเทพเซียนผู้ที่อยู่เหนือผู้อื่นกันล่ะ?.....
ไม่ใช่แค่เย่ชิงหยวนแต่ผู้คนรอบๆก็ตะลึงเช่นเดียวกันกลิ่นอายของหยุนเฟยนั้นเกือบทำให้ผู้คนโดยรอบน้อมหัวลงเพื่อกราบไหว้บูชาราวกับเทพเซียน์ไปเสียแล้ว....เหล่าสาวๆที่ได้เห็นฉากนี้ก็พลันตกหลุมรักหยุนเฟยไปตามๆกันในหัวของพวกมันตอนนี้หากพวกมันจักต้องแต่งงานคงต้องให้เ้าบ่าวของพวกมันทำแบบเดียวกับหยุนเฟยเป็แน่แท้....ต่างกับเหล่าหนุ่มๆสองข้างทางที่แสดงสีหน้าท่าทางอาฆาตแค้นใส่หยุนเฟยไม่ขาดสายราวกับว่าจะกัดกินเนื้อของหยุนเฟยอย่างหื่นกระหายฉากนี้หนุ่มใดบ้างเล่าจะมิปวดใจ?เทพธิดาของพวกมันโดนขยะของเมืองชิงตัวไปเสียแล้วยิ่งคิดเหล่าหนุ่มๆก็ยิ่งเคียดแค้นหยุนเฟยขึ้นเรื่อยๆ....อย่างเย่ชิงหยวนนั้นถึงแม้จะหาทั่วทวีปก็คงยากที่จะหาใครเทียบ......
เมื่อเย่ชิงหยวนเห็นสีหน้าของผู้คนมันจึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก...การกระทำของหยุนเฟยตอนนี้ทำให้มันโดนหมายหัวมากกว่าแต่ก่อนอย่างแน่นอน.....ถึงนางจะมิได้รัก
หยุนเฟยแต่อย่างใดแต่กลับกลายเป็ความสงสารแทนหยุนเฟยในสายตานางตอนนี้เปรียบเสมือนกับเหยื่อที่ถูกซุ่มจู่โจมอยู่ตลอดเวลาเพราะว่าเมื่อใดก็ตามที่พ่อของมันจากไปหยุนเฟยคงจะอยู่ไม่ได้อย่างแน่นอนอย่างมิต้องสงสัย......เมื่อนางคิดถึงเื่นี้นางจึงอดไม่ได้ที่จะทำหน้าเศร้าออกมา.....
“ท่านไม่กลัวจะเกิดปัญหาตามมาหรือ?......”
เย่ชิงหยวนอดไม่ได้ที่จะถามมาแบบนี้เพราะสีหน้าของหยุนเฟยนั้นมิมีวี่แววของการแสดงถึงความกังวลแม้แต่น้อยกลับกันมันกลับยิ้มแย้มอย่างสูงศักดิ์ราวกับเทพเซียนอยู่ตลอดเวลาการกระทำเช่นนี้ทำให้เย่ชิงหยวนนั้นเกิดอาการไขว้เขวไปชั่วครู่ก่อนที่นางจะดึงสติกลับมาได้....
“เ้ามิต้องห่วงไปชิงหยวนฮูหยินข้า....ข้ารู้ขีดจำกัดตัวเองดีและหากมันผู้ใดกล้าทำอะไรกับครอบครัวข้าข้าจักทำให้มันต้องเสียไปช้าวชีวิตแน่นอน....”
หยุนเฟยกล่าวออกมาอย่างโจ่งแจ้งถึงแม้จะมิได้ะโต่ก็พอทำให้คนที่อยู่ใกลออกไปหลายสิบเมตรได้ยินได้อย่างชัดแจ๋ว...
“!!!....”
เย่ชิงหยวนตอนนี้พลันทำสีหน้าโง่งมขึ้นมาทันที....จะทำให้เสียใจไปชั่วชีวิต?ครอบครัวของข้า?นี่ท่านกำลังคิดว่าจะสร้างครอบครัวกับข้าจริงๆนะหรือ?....เย่ชิงหยวนได้แต่คิดวกไปวนมาเรื่อยๆราวกับว่าตอนนี้ตัวมันนั้นกำลังได้ยินเื่ที่ไม่น่าจะได้ยินออกมาจนได้....
“มื่อกี้ท่านพูดว่าครอบครัวงั้นหรือ!!?.......”
เย่ชิงอยวนกล่าวอย่างสงบอารมณ์ไว้ไม่อยู่
“แน่นอนเ้าเป็ฮูหยินของข้า!!....เหตุใดข้าจักมีครอบครัวกับเ้ามิได้?....ในขณะนี้เองข้าก็ยังครุ่นคิดอยู่เสมอว่าข้าควรจะมีทายาทสักกี่คนดี...ข้าว่าสักสิบคนก็น่าจะพอ...ฮิๆๆ”
หยุนเฟยกล่าวออกมาเชิงอยอกล้อต่นั่นทำให้ผู้คนโดยรอบตะลึงไปทั่วรวมทั้งตัวของเย่ชิงหยวนฮูหยินของมันเช่นกัน....สิบคนงั้นรึ?เหตุใดข้าถึงจับใจความได้ว่าสิบคนนั้นยังเป็ขั้นต่ำกันล่ะ?แล้วมันคิดจริงน่ะหรือว่าเทพธิดาอย่างเย่ชิงหยวนจะยอมมันกัน?..........ในขณะนี้ผุ้คนโดยรอบนั้นทำหน้าเหมือนตัวโง่งมราวกับว่าพวกมันพึ่งจะเจอเื่ที่น่าอัศจรรย์ใจมาอย่างล้นหลามก็ไม่ปาน.....เหล่าหญิงสาวที่ได้ยินประโยคนี้เข้าไปต่างพากันส่งเสียงเชียร์หยุนเฟยอย่างหลงไหล.....แต่หนุ่มๆกลับพากันส่งเสียงโห่ร้องใส่มันอย่างมิหยุดสาย.....
แต่ผู้ที่ตะลึงกว่าใรเพื่อนนั้นมิใช่ผู้ใดนอกจากเย่ชิงหยวน!....
“ท่านพูดจริงงั้นรึ?....ที่ว่าจะ...ม....มีลูกกับข้า?”
เย่ชิงหยวนตอนนี้เริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแล้วเดิมทีที่มันยอมตกแต่งกับหยุนเฟยก็มาจากเหตุผลที่แม่ของหยุนเฟยช่วยนางไว้แต่นั่นก็เป็แค่ส่วนหนึ่งส่วนใหญ่ๆนั้นก็คือการที่หยุนเฟยเส้นปราณพิการทำให้นางมิได้เกรงกลัวต่อหยุนเฟยแม้แต่น้อยมันถึงกับคิดว่าหยุนเฟยนั้งคงไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องตัวมันด้วยซ้ำ....แต่นี่เล่า?ว่าที่สามีของมันกับพูดเื่ในอนาคตถึงชีวิตครอบครัวอย่างเปี่ยมสุขจะให้นางมิสบายใจได้เช่นไร?
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหยุนเฟยก็พลันทำหน้าทะเล้นออกมามันรู้อยู่แล้วว่าสาเหตุส่วนใหญ่ที่เย่ชิงหยวนยอมแต่งกับมันเป็เพราะนางคิดว่ามันคงมิกล้าจะทำอะไรนางอ่างแน่นอน...แต่ใครจะคิดเล่าว่าหยุนเฟยขยะของเมืองกับพูดถึงเื่ครอบครัวในวันข้างหน้ากับเทพธิดาของเมืองได้หน้าตาเฉย..แถมยังพูดต่อหน้าผู้คนนับร้อบนับพันด้วยซ้ำ!!!..........
“แน่นอน!!.....ในวันข้างหน้าไม่แน่ลูกๆของเราอาจจะมีเกินสิบก็เป็ได้.....ฮ่า!...ฮ่า!...ฮ่า!”
หยุนเฟยหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานการที่มันได้แกล้งเ้าสาวของมันแบบนี้นั้นนับได้ว่าสนุกสนานอย่างที่สุดตัวมันตอนนี้นั้นคงจะเสพติดการแต๊ะอั๋งหญิงสาวฮูหยินของมันไปเสียแล้ว...............
To be continue………………
2K
