หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

“ด้วยเหตุนี้แหละดังนั้นขอยืมที่นอนหน่อยนะ”

“อยู่ดีๆก็มา ‘ด้วยเหตุนี้แหละ’อะไรกันยะ...ฮ้าว...จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ แต่อย่ามากวนตอนฉันนอนก็แล้วกัน...”

ไมเดนหาวออกมาเบาๆ ก่อนที่จะตอบพวกมิเรเซียที่มาบุกบ้านของเธออย่างกะทันหันก่อนที่เธอจะกลับเข้าไปนอนข้างในต้นไม้ของเธอเหมือนอย่างเคย

ซึ่งเมื่อเธอได้รับอนุญาตเรียบร้อยแล้วมิเรเซียก็อุ้มนาเรียไปนอนบนฟูกแบบพกพาที่อยู่ในกระเป๋าเวทย์ของเธอก่อนที่เธอจะลงไปนอนข้างๆ นาเรียด้วยอีกคน

“หางของเธอนี่ฟูนุ่มกว่าเดิมอีกน้า<3”

“...ถ้าจะน้วยหางฉันก็น้วยเบาๆหน่อยสิคะ...แล้วก็อย่ามาแทะหางฉันด้วยค่ะ !”

นาเรียท้วงมิเรเซียที่กำลังแง่มๆหางอันฟูฟ่องของเธออยู่อย่างหมั่นเขี้ยวซึ่งมิเรเซียก็ยอมปล่อยหางของนาเรียไปอย่างไม่เต็มใจนัก

“เอ๋...ก็มันน่าแทะดีนี่นา...”

“มา ‘ก็มันน่าแทะดีนี่นา’อะไรกันคะ...หยุดแกล้งฉันแล้วไปนอนดีๆ เดี๋ยวนี้เลยนะคะ !”

“บุบู...ไม่เห็นเสียหายตรงไหนเลยนี่นา...ขอแง่มสักนิดหน่อยจะเป็๞อะไรไป-”

“เล่นซะหางฉันเปียกโชกขนาดนี้แล้วท่านเรียกว่าแง่มนิดหน่อยอย่างนั้นเหรอคะ! ถ้าหากไม่นอนดีๆล่ะก็ เชิญท่านไปนอนที่อื่นเถอะค่ะ ! ฉันจะพักผ่อนค่ะ !”

“มุ...ยอมแล้วจ้า...”

มิเรเซียยอมถอยแต่โดยดีเมื่อเห็นว่าในตอนนี้นาเรียเริ่มที่จะหงุดหงิดแล้ว...เห็นแบบนี้แต่เธอก็รู้ว่าเวลาไหนควรถอยนะเออ(มั้งนะ)

เมื่อนาเรียเห็นว่าคุณหนูของเธอได้ยอมสงบลงแต่โดยดีแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความเหนื่อยใจ...

เฮ้อ...ในที่สุดก็สงบลงสักทีนะคะ...ฉันจะได้พักผ่อนสักที...

“ถ้าอย่างนั้นฉันนอนก่อนนะคะ...”

“อื้อ ! ฝันดีนะนาเรีย”

คุณหนูเผยรอยยิ้มอันแสนสดใสออกมาพร้อมกับเข้ามาจุมพิตเบาๆตรงบริเวณหน้าผากของฉันอย่างอ่อนโยนและห่วงใย...

ซึ่งมันก็น่าแปลกนะที่การที่ท่านทำแบบนั้นมันทำให้ฉันผ่อนคลายลงได้จริงๆ...ทำไมกันนะ...

คงเป็๞เพราะมันทำให้เรารู้สึกปลอดภัยล่ะมั้ง ? เ๹ื่๪๫นั้นช่างมันเถอะ...เราขอพักผ่อนก่อนดีกว่า...

เจอเ๱ื่๵๹วุ่นๆ ในวันที่หมดแรงแบบนี้มันทำให้เราล้าเต็มทนแล้วล่ะ...

นาเรียผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ...ก่อนที่เธอจะผล็อยหลับไปในที่สุด...

ส่วนทางด้านมิเรเซียนั้น...

เมื่อเธอเห็นว่าในตอนนี้นาเรียได้ผล็อยหลับไปเรียบร้อยแล้วเธอก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย...

รอยยิ้มที่สร้างความกังวลให้คนที่ได้เห็นมันอย่างบอกไม่ถูกอะนะ...

“เอาล่ะ...เธอหลับไปแล้วสินะ...”

เธอไม่ได้กินอะไรเลยตลอดทั้งวันแสดงว่าพอตื่นมาเธอจะต้องหิวแน่ๆ...ถ้าอย่างนั้นเราไปหาวัตถุดิบมาทำอาหารให้เธอเอาไว้ก่อนดีกว่า!

ถึงแม้ว่าคราวที่แล้วจะพลาดไปนิดหน่อย แต่คราวนี้เราจะต้องทำสำเร็จอย่างแน่นอน!