บทที่ 0
ลิฟท์ที่อันตรายสุดในโลก
“คุณชายจิน ขอบคุณที่ใช้บริการขอรับ” หลังจากที่เดินมาถึงหน้าประตู บริกรชายก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับร้อยยิ้ม
ชายที่ถูกเรียกว่า ‘คุณชายจิน’ แม้จะรู้ว่าบริกรผู้นี้กำลังยิ้มแบบมีความหมายแฝงอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้ถือสาอะไร เขาให้ทิปไปเล็กน้อยสำหรับบริกรคนนี้ เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี และชายที่ถูกเรียกว่า‘คุณชายจิน’ ก็เดินออกจากคาสิโนแห่งนี้ ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
ในความเป็จริงแล้ว กระทั้งเขาเองก็บอกไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงมาอยู่จุด ๆ นี้ได้ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน คำว่า ‘คุณชาย’ สำหรับเขาจะเป็อะไรที่เกินเลยไปมากเกินไป
ต้นเดือนที่ผ่านมา เขาถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่1! มันเป็ความบังเอิญที่เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อในตัวเอง เขารู้สึกขอบคุณน้องสาวจอมแก่นของเขาจริง ๆ ที่นอนละเมอบอกเลขออกมา
จินมองออกไปนอกหน้าต่าง... ที่ ๆ เขากำลังยืนอยู่ มันเป็คอนโดหรูสูงเสียดฟ้า ที่แห่งนี้เป็ที่เลืองลือกันของคนทุกชนชั้น ั้แ่ชนชั้นแรงงานไปจนถึงเศรษฐีที่รวยล้นฟ้า ตึกแห่งนี้ทุก ๆ ชั้นเต็มไปด้วยการพนัน มันมีทุกรูปแบบของการพนันที่คน้า
เขาแต่เดิมแล้วไม่ใช่คนที่ร่ำรวยอะไรมากนัก อย่างไรก็ตาม เมื่อมีเงินให้ใช้ เขาจึงไม่เกรงใจที่จะใช้มัน หลังจากเข้ามาที่นี่อยู่หลายวัน ในที่สุดเขาก็เล่นได้เงิน ความรู้สึกของการชนะพนันมันเป็อะไรที่บรรยายออกมาไม่ได้จริง ๆ (เด็กๆไม่ควรเอาตามนะ//ไรต์)
เมื่อคิดถึงวิธีที่จะใช้เงินวิธีต่อไป จินฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม...
ติ๊ง!
เสียงลิฟท์ดังขึ้น จินรีบหุบยิ้มทันที และแสดงท่าทางเหมือนกับคุณชายที่มากไปด้วยเงินทองดั่งเดิม เมื่อลิฟท์เปิดออก เขาก้าวเดินเข้าไปข้างใน กดชั้นที่ตัวเอง้า ก่อนสังเกตเพื่อนที่อยู่ร่วมกับเขาในลิฟท์ และในวินาทีที่เขาเห็นเธอ
คุณชายถึงกับตกตะลึง
เธอที่อยู่ข้าง ๆ เขาคนนี้ สวยมาก! มันมากพอที่จะเป็นางแบบอันดับต้น ๆ ของประเทศได้! หน้าที่เก๊กหล่ออยู่แล้วนั้น เขาเก๊กมันให้มากขึ้นยิ่งกว่าเดิมอย่างไม่รู้ตัว! ชีวิตของเขาก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยมีเวลาให้กับผู้หญิงใด ๆ มาก่อน เช้ากลางวันและเย็น จะมีแต่งานพาร์ทไทม์รอเขาอยู่ จนกระทั้งเวลาเข้าห้องเขาน้ำยังต้องทำงาน โทรศัพท์เองก็ไม่เคยมี แต่ทว่าในเวลานี้ มันไม่ใช่อีกแล้ว! มันเปลี่ยนไปแล้ว!
จินคนเดิมได้ตายจากไป และจินคนใหม่ก็ได้ถือกำเนิดจากเงินที่มีในตอนนี้
คิดได้ดังนี้เขาก็ยิ้มมุมปาก
'ใครบอกว่าฉันจีบผู้หญิงไม่เป็? คุณชายคนนี้จะแสดงให้ดู!' จินคิด ก่อนจะมองไปยังผู้หญิงข้าง ๆ เขา
อืม… เธอสวยจริง ๆ !
จินกลืนน้ำลาย ก่อนที่จะสังเกตคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาอีกครั้ง เธอยืนหลังตรง และใบหน้าเธอดูเหมือนกำลังเคร่งเครียดอยู่ในเวลานี้ แต่การที่เธอเครียดอยู่ในตอนนี้ มันไม่นับเป็ปัญหาสำหรับจินแม้แต่น้อย กลับกันมันกลับไปกระตุ้นบางอย่างที่อยู่ในใจเขา และบังเกิดความคิดที่ว่า ‘ฉันจะทำให้เธอหายเครียด’ ขึ้นมาซะอย่างนั้น
จินหันขวาไปหาหญิงสาวที่อยู่ในลิฟท์ด้วยกันกับเขา และนึกถึงวิธีการเข้าหาผู้หญิงที่เคยดูในทีวีสมัยเด็ก ๆ สิ่งที่เขาดูเมื่อตอนนั้น ผู้ชายในจอผลักผู้หญิงเข้ากำแพงก่อนที่จะตบมือข้างนึงลงไปที่ว่างข้างคอของหญิงสาว พูดคำคมเท่ ๆ ออกมา ซึ่งหญิงสาวที่อยู่ในทีวีนั้นก็เหมือนจะชอบด้วย
เมื่อมีขั้นตอนอยู่ในใจแล้ว จินไม่รอช้า มือไวกว่าความคิด เขายื่นมือไปจับไหลเธอทันที และดันตัวเธอเข้ากับผนังลิฟท์ ในเวลาใกล้ๆ กัน เขาก็ตบกำแพงลิฟท์ด้วยมือข้างนึง ใกล้ ๆ คอเธอ
ปั๊ง!
“ฮะแฮ่ม.. เธอชื่ออะไร” จินกล่าวด้วยเสียงที่คิดว่าดูดีที่สุด
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะดูไม่ใกับเหตุการณ์นี้ เธอมองหน้าจินก่อนจะขมวดคิ้ว เธอผลักมือของจินออกไป ก่อนที่จะเดินไปอยู่อีกมุมนึงของลิฟท์ หันหน้าตรงออกไปทางประตู เธอมีใบหน้าที่ดูหงุดหงิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
จินค้างอยู่ในท่านั้นถึง 5 วินาที เขาอึ้ง! จากทีวีที่เขาเคยดูมามันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ หรือที่เขาทำมันผิดวิธี? ไม่! แต่เขาว่าเขาจำได้อย่างชัดเจนในสิ่งเขาเคยเห็นมา เขาแม้แต่กระทั้งเคยนึกภาพทวนซ้ำ ๆ อยู่ในหัวอยู่เป็เดือน! แต่เดี๋ยวนะเขาเคยได้ยินศัพท์คำนึงจากน้องสาวของเขามาก่อน มันเรียกว่าอะไรนะ ซึนเดเระ? แบบนี้มันจะต้องเป็ซึนเดเระแน่นอน! แต่เธอดูเหมือนจะหงุดหงิดและโกธรจริง ๆ หรือว่าเขาจะคิดผิด
จินกัดเล็บนิ้วโป้งก่อนจะครุ่นคิด
เขาไม่เคยมีประสบการณ์กับเื่พวกนี้จริง ๆ ั้แ่เกิดเขาก็คุยกับผู้หญิงแบบนับนิ้วได้ และทั้งหมดในนั้นก็เป็ป้าหมดแล้ว เขาเคยได้ยินเื่พวกนี้มาจากตาแก่ในสลัมอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่นึกว่ามันจะยากเย็นแบบนี้ แค่การจะเข้าหาผู้หญิงคนนึงมันยากขนาดนี้เลย?
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน จินนึกได้ถึงบางสิ่ง เขาเคยบัญเอิญไปเห็นวิธีง้อเพื่อนสาวของน้องสาวมาก่อน ตอนนั้นเขายืนอยู่ไกล ๆ เขาเห็นว่าเพื่อนของน้องและน้องสาวของเขาเหมือนกำลังทะเลาะกัน ใบหน้าดูโกธรกันมาก แต่ไม่ทันถึงนาที น้องสาวเขาก็วิ่งเข้าไปตีก้นเพื่อนคนนั้น แล้วกอดเข้าไปที่เอว ต่อจากนั้นเธอก็น่าจะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้ม รึเปล่านะ? เวลาเดียวหลังจากที่น้องสาวของเขาหอมแก้มเสร็จ เพื่อนของเธอทำหน้าเหมือนจะโกธรอีก แต่ก็กลับหัวเราะออกมา
เมื่อนึกวิธีนี้ขึ้นมาได้ เขาลังเลอยู่แปปนึง เขาคิดว่าวิธีนี้อาจจะไม่ได้ผลก็ได้ เพราะอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่เคยสุงสิงกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนจริง ๆ นั้นแหละ แต่… เธอจะต้องไม่โกธรคุณชายแน่นอน!
ด้วยความคิดเช่นนี้เองจินก็เริ่มลงมือ
ไวกว่าความคิด จินเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนอยู่มุมลิฟท์ฝั่งซ้ายทางข้างหน้าอีกครั้ง เดินไปข้าง ๆ ก่อนจะง้างมือขึ้นฝาดก้นเธออย่างแรง
เพี๊ยะ!
สาวสวยในลิฟท์ใและสะดุง เธอหันกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่จังหวะนั้นเธอไม่มีทางเร็วไปกว่าจิน รู้ตัวอีกทีเธอถูกกอดโดยผู้ชายแปลกหน้าซะแล้ว แต่เวลาไม่นาน มันไม่พอที่จะให้เธอตอบสนองอะไรมากนัก ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้น นำริมฝีปากเข้ามาหอมแก้มเธออย่างรวดรเร็ว
จุ๊บ!
สับสน! ตกตะลึง! เธออุทานออกมาได้สองคำเท่านั้น
จินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เมื่อเห็นใบหน้าเธอไม่โกธรแล้ว…
และขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาลิฟท์ก็เปิดขึ้น
ติ๊ง!
‘ไม่จริงน่า’ จินคิด เพราะลิฟท์มาหยุดอยู่ชั้นที่เขาจะไปพอดี จินลังเลอ เขาหันมามองหน้าสาวสวยอีกครั้ง ก่อนจะส่ายหัว เขาเดินออกไปจากลิฟท์ วันนี้พอแค่นี้ก่อน เขาไม่ควรจะโลภมากเกินไป เดี๋ยวหญิงสาวจะไม่ชอบเขาได้....
จินเดินออกจากลิฟท์อย่างปลงใจ การจะเข้าหาผู้หญิงนี้ยากกว่าที่เขาคิด แค่เขาเข้าไปทักทายก็ถูกโกรธซะแล้ว แถมเวลาที่พวกเธอโกรธก็ต้องง้อ หากเขาไม่ได้ไปง้อเธอเมื่อตอนพวกเธอโกรธ ไม่ใช่ว่าเขาจะโดนพวกเธอโกรธไปอีกสิบปีเลยหรอ? ดั่งสุภาษิตที่ว่าชายโกรธหนึ่งวันหญิงโกรธสิบปี อันนั้นนะ
แต่ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่พุ่งมายังหลังของเขา ก่อนที่จะมีเสียงช็อตไฟฟ้าตามมา
จินล้มลงและหมดสติไป โดยที่ยังไม่แม้แต่จะได้ส่งเสียงออกมา
ยามที่อยู่บริเวณชั้นนั้นหันมามอง และ้าจะเข้ามาตรวจสอบ และเมื่อเห็นคนหมดสติเขาก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยความใ แต่เมื่อมองไปยังหญิงสาวอีกคนซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ชายหนุ่มที่ล้มไป ตัวของพวกเขาก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมา ยามทรุดตัวลงราวกับเป็โรคโลหิตจาง พวกเขาพยายามถอยหลัง และทำปากพะงาบ ๆ เหมือนคนใกล้ตาย
หญิงสาวลึกลับซึ่งกำลังยืนหน้าแดง และเต็มไปด้วยความแค้นสุดขีดอยู่นั้น เธอไม่สนใจยามคนนั้น เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะพูดบางอย่างออกไป เพียงไม่กี่สิบประโยคเธอก็เก็บโทรศัพท์ลง เธอเตะจินที่นอนหมดสติอยู่เต็มแรง ก่อนจะเดินด้วยท่าทีขึงขังและเข้าลิฟท์หายไป
ยามที่ถูกเมินโดยหญิงสาว พลันโล่งอก เธอสามารถเมินเขาได้ แต่เขาไม่สามารถเมินเธอได้! ถ้านึกถึงตัวตนของเธอไม่ออก เขาจะบอกให้เอง... หญิงสาวผู้ควบคุมธุรกิจั์ใหญ่มากกว่าหนึ่งพันแห่ง เครือข่ายสังคมมากกว่าครึ่งค่อนโลก! ธรุกิจที่ว่ามายังรวมไปถึงธุรกิจมืดที่เลวร้ายหลาย ๆ อย่าง เธอเป็หญิงสาวอำมหิต เป็มาเฟียที่สั่งฆ่าคนได้โดยไม่กระพิบตา! การยกสายโทรศัพของเธอครั้งนึง อาจจะทำให้เกิดการก่อจราจลขนาดใหญ่ได้! ที่สำคัญเลย ตัวหญิงสาวเองเป็นักวิทยาศาสตร์สาวที่พัฒนาวิทยการต่าง ๆ ให้โลกใบนี้ล้ำหน้าได้มากขึ้นถึง 100 ปี ด้วยอายุไม่ถึง 30 ปี เธอนับได้ว่าเป็บุคคลที่ไม่ควรไปต่อแยอย่างแท้จริง ข้อนี้แม้แต่เด็กอนุบาลก็ยังละรึกได้
ยามที่ทำหน้าที่อยู่ชั้นนี้ทุกคน ส่งสายตาให้กับร่างจินที่นอนอยู่บนพื้นอย่างไว้อาลัย และพากันเดินหนีออกไปจากชั้นนี้อย่างรวดเร็ว
ไม่กี่สิบนาทีต่อมามีชายชุดดำจำนวนมาก มาหิ้วปีกจิน และนำไปขึ้นรถ
และคำสุดท้ายก่อนที่สติของจินจะหายไปอย่างยาวนานนั้นก็คือ
“เอามันไปแช่แข็ง...”
98
![ผู้เป็นที่รักนิรัดร์ [รันดร์×กานต์] Omegavers](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670138564_11802194.webp)
