20.00น.
ปุณณ์นั่งทำรายงานเป็พักเขามองไปที่ผ้าม่านโปร่งเเสงที่ไม่เคยเปิดมันเลย...บรรยากาศข้างนอกตอนนี้จะสวยมั้ยนะ....คนตัวเล็กคิดก่อนค่อยรูดม่านออกช้าๆ
"เห้ย"คนตัวเล็กใเพราะเปิดออกมาตรงชาญระเบียงตรงกับห้องทินจักรเลยเห็นชายหนุ่มเดินไปมาอยู่ในห้องในมือถือหนังสืออยู่
"เหลือเชื่อนี่ห้องฉันตรงกับระเบียงห้องคุณชายปีศาจเหรอเนี่ย"คนตัวเล็กจ้องมองเป็พักเห็นปฏิกริยาคนตรงข้ามนึกขำ
"เอ้าหาว555"ปุณณ์นั่งขำเป็จังหวะที่ทินจักรหันมาเจอคนตัวเล็รีบหลบ
"เเอบมองเหรอทุกทีไม่เคยเปิดม่านนี่หว่า"ทินจักรเดินออกมาที่ระเบียงหยิบกรวดอันเล็กปาใส่กระจก1ครั้งเงียบ2 3 เเละ4ตามมาติดๆ
"จะปาทำไมเดี๋ยวกระจกเเตก"
"ถ้ำมองเหรอ"
"ถ้ำมองบ้าอะไรเเค่บังเอิญเห็นปะ"ทั้งคู่ะโคุยกันที่ระเบียง
"เป็ไรทุกทีไม่เคยเปิดม่านกูไม่รู้ด้วยว่ามึงอยู่ตรงเนี่ย"
"มีอะไรอีกมั้ยจะไปทำรายงานต่อ"
"เอ้านึกว่ามึงอยากคุยกับกูซะอีก"ทินจักรทำหน้าทำตา....ออ่ยหรืองัยปกติเเมร่งเ็าชิบหายงงใจปากนี่ก็โคตรDogเลย....ปุณณ์คิดเหมือนจะเข้าข้างตัวเองเขารู้สึกเเบบนี้จริงไม่รู้ทำไม
"เอ้ามึงเงียบทำไมคิดไรอยู่วะ"
"รู้สึกเหมือนโดนออ่ย"
"ไม่ต้องรู้สึกกูออ่ยมึงจริงๆ"
"หะอะไรนะกินยาไม่เขย่าขวดปะเนี่ย"คนตัวเล็กใกับคำพูดทำให้ต้องถามย้ำ
"กูพูดเเค่ครั้งเดียวถ้าหูมึงตึงก็เื่ของมึง"
"เอ้า"
"กูไปนอนหละไม่อยากสนธนากับพวกถ้ำมอง"
"ไม่ได้ถ้ำมอง ขอให้ฝันร้าย"ปุณณ์เอ่ยตอบโต้ไปเขาหันกลับมายิ้มที่มุมปาก
"กูนึกว่า ให้กูฝันถึงมึงซะอีก"เขาพูดเเล้วเดินชิ้งไปเลยทิ้งให้คนบางคนยืนเขินอึ้งกับคำพูดของเขา...กูเขินเพื่อ ไอ้บ้าพูดไรวะขนลุก....ปุณณ์เอ่ยรีบปิดผ้าม่านกลับมานั่งที่โต๊ะนึกถึงคำพูดของชายหนุ่มเเล้วหัวไม่เเล่น...โอ้ยคำพูดบ้าๆออกไปจากหัวกูที....ปุณณ์ยีหัวตัวเองเขาไม่สามารถเอาคำที่ได้ยินเมื่อครู่ออกไปได้ ส่วนทินจักรเขากลับมานอนลงที่เตียงนอนนุ่มๆ
"พูดเหี้ยอะไรออกไปวะครั้งเเรกเลยนะที่กูพูดเเบบนี้"เขาเอ่ยออกมาค่อยๆหลับตาลงในหัวคิดกลยุทธอะไรไปด้วยดูท่าทางเขาจะจริงจังกับเกมๆนี้มากซะเเล้วตอนนี้อะไรก็ได้เเต่ไม่อยากเเพ้เพื่อนเขาต้องชนะเสมอ
7K
