ตอนที่ 5 น้ำอะไรอะ? NC
“เมโกะ”
“คะแม่”
“เอาอาหารกลางวันไปให้พี่โจหน่อยสิ พี่เขาลืมหยิบไป”
“ได้ค่ะแล้ว…” เธอพูดก่อนจะหันไปมองในห้องแม่ที่พ่อเลี้ยงเอาแต่นอนกินขนมดูทีวีอย่างสบายใจ และดูท่าก็ไม่ได้ยุ่งอะไรด้วย
“พ่อเจเจ็บขา เราไปให้หน่อยนะ” แม่ตอบแทนราวกับรู้ใจว่าเธอจะถามอะไร
“อ่อ ได้คะ”
เมโกะเลยต้องเอาอาหารกลางวันไปให้พี่ชายที่บริษัทแทน บริษัทของพี่ชายเธอทำเกี่ยวกับโรงงานผลิตอะไหล่รถยนต์ ซึ่งเป็บริษัทที่ได้เงินดี แต่ก็ทำงานหนักมากๆ เหมือน
บริษัท…
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีค่ะ ติดต่อเื่อะไรคะ”
“หนูเอาของมาให้พนักงานที่ชื่อโจค่ะ”
“โจหรอ”
“ใช่ค่ะ”
“นั้นๆๆ โจ!!! มีสาวมาหา” ในระหว่างที่เธอกำลังสอบถามพนักงาน โจพี่ชายของเธอก็เดินผ่านมาพอดี
“โจนี่ใช่ไหม”
“ใช่ค่ะขอบคุณค่ะ” เมโกะยกมือไหว้ก่อนจะรีบวิ่งออกไปหาพี่ชายต่างสายเืที่ยืนมองเธออยู่ด้วยสายตาเรียบเฉย
“แม่ให้เอาข้าวมาให้ค่ะ” เธอพูดพร้อมกับยื่นกล่องอาหารกลางวันให้เขา
“….” เขารับไว้แต่ไม่พูดอะไรกับเธอสักคำ
“ที่ทำงานพี่โจใหญ่จังเลยนะคะ” เธอพยายามหาเื่พูดต่อ
“…..”
“ที่นี่สวัสดิการดีมั้ย” และพูดต่อเพราะเธอเริ่มประหม่าเมื่อพี่ชายเอาแต่มองหน้าเธอ แต่ไม่พูดกับเธอสักคำ
“…..”
“แล้ว…”
“กลับไปได้แล้วฉันจะทำงาน” และคำพูดแรกเขาเหมือนฟ้าผ่ากลางใจ ทำเอาเธอตัวแข็งไปเลย เพราะมันเป็เหมือนการไล่เธอทางอ้อม
“เอ่อ…”
“แล้วก็ไม่ต้องมาที่นี่อีก” พูดจบโจก็เดินหันหลังเข้าไปในโรงงานเลย ปล่อยให้น้องสาวต่างสายเืยืนงงอยู่ตรงนั้นคนเดียว
“เห่อออ เ็าจัง ขอบคุณสักคำก็ไม่มี”
นับวันการกระทำของพี่ชาย มันก็ทำให้เธอเริ่มคิดว่าเขาอาจจะเกลียดเธอหรือเปล่านะ
เวลา 01.45 ในตอนกลางคืน…
ดวงตาคมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาเดิม เขาหันไปมองร่างบางที่หลับสนิทเหมือนเคย ก่อนจะลุกขึ้นนั่งและตรงเข้าไปหาเด็กสาวที่กำลังหลับสนิทอยู่ภายใต้ผ้าห่ม
ทุกสเต็ปเป็แบบเดิม เขาจ้องมองความสวยงามนั้นแทบทุกสัดส่วน ดวงตาใบหน้าที่ไม่อาจมองตรงๆ ได้ยามเจอกันข้างนอก มือร้ายค่อยๆ เลื่อนผ้าห่มออกอย่างชำนาญ จนขาเรียวโผล่ออกมา เขาไล่มองเรียวขาก่อนจะค่อยๆ ใช้มือลูบลงไปบนเรียวขานั่นอย่างแ่เบา
“อืมมมมมม” มือหนาหยุดลงเมื่อร่างบางขยับขาเล็กน้อย แต่ไม่นานก็หลับสนิทนอนนิ่งเหมือนเดิม
เขายกยิ้มให้กับความขี้เซาของเธอก่อนจะค่อยๆ ใช้มือลูบไล้ขาขึ้นมาจนถึงขาอ่อน ไล่เข้ามาในชายกระโปรงชุดนอน ลูบไล้ผ่านแพตตี้ตัวบางก่อนที่จะ…
พรึบ
ถกชายกระโปรงขึ้น
และก็ขึ้นไปคร่อมร่างบางบนเตียง วันนี้การที่เธอมาทำเป็สนิทคุยกับเขามันยิ่งทำให้เขามีอารมณ์ เด็กบ้าอะไรแม้จะโดนเมินโดนไม่สนใจ แต่ก็ยังทำหน้ายิ้มระรื่นได้ราวกับไม่เคยรู้จักกับความเ็ปของโลกใบนี้
เพียงแค่ถึงใบหน้ายิ้มหวานตอนพยายามเดินมาคุยกับเขาวันนี้ มือหนาก็อดที่จะตรงไปลูบไล้กลีบอวบนูนไม่ได้ ยิ่งเห็นเธอ ยิ่งเห็นความสดใสของเธอมันยิ่งทำให้เขาอยากจะเธอไว้เพียงคนเดียว…
พรึบ
“อืมมมมมม”
ร่างบางบิดตัวอีกครั้งเมื่อความหึงหวงภายในใจของพี่ชายต่างสายเืมันมีมากจนเขาเผลอดึงกางเกงในเธอลงด้วยความรุนแรงกว่าปกติ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ร่างบางตื่นขึ้นมาได้
“ขี้เซาจริงๆ” เขาพูดเสียงเบา ก่อนจะก้มใบหน้าลงไปมองความอวบสวยนูนที่เขาเฝ้าคิดถึงตลอดทั้งวัน
“อืมมมมม”
มือร้ายเลื่อนมือลงไปปัดผ่านเบาๆ เพียงเท่านี้ขนอ่อนๆ ของเธอก็ขนลุกชูชันแล้ว ก่อนที่ในนาทีต่อมามือร้ายจะเลื่อนไปหยุดอยู่ตรงกลาง และค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปในร่องทางแยก
แจ๊ะ!
“อืมมมมมม”
แจ๊ะๆ
“อืมมมมม อืมมมมม” ร่างบางครางเสียงเบาราวกับละเมอ ทำคนกระทำถึงกับยกยิ้มพึงพอใจ นิ้วร้ายกระดิกระรัวลงไปจนเกิดเสียงน่าเกลียดก่อนที่มืออีกข้างจะค่อยๆ จับขาเรียวแยกออกกว้าง ทำให้นิ้วเขี่ยเม็ดติ่งได้ตรงจุดและเร็วมึนขึ้น ทำจนร่างเริ่มกระตุกเขาก็…
จ๊วบ!
“อื้มมมมม”
แพร่บๆๆๆๆ
ก้มใบหน้าลงไปดูดจ๊วบแรงตรงเม็ดติ่งจนร่างบางกระตุก ก่อนจะกระดกลิ้นรัวๆ ลงไป และใช้มือจับล็อกขาไว้อยู่แบบนั้น
แพร่บๆๆๆๆๆ
“อืมมมม อืมมมมม” ใบหน้าหวานหลับตาคิ้วขมวด ในขณะที่ลิ้นร้ายก็ค่อยๆ กระดกแรงขึ้นเมื่อสะโพกมนเริ่มกระตุกแรงอยู่หลายครั้ง
แพร่บๆๆๆๆ
แพร่บๆๆๆๆ
“อืมมมมม อืมมมม”
แพร่บๆๆๆๆ
แพร่บๆๆๆๆ
“อื้มมมม อื้มมมมม”
จ๊วบ!!!
“อื้มมมม!!!!” และเขาก็สามารถทำให้เด็กสาวไปถึง์รำไรในยามหลับได้ ร่างบางกระตุกถี่ๆ ไปด้วยความเสียวอยู่สักพักก่อนจะแน่นิ่งไป โจมองภาพนั้นอย่างคนหื่น พร้อมกับเอามือลูบขาเธอไปด้วยจนเธอนิ่ง
และเขาก็จัดการใส่เสื้อผ้าแล้วห่มผ้าให้เธอเหมือนเดิม ก่อนที่ตัวเองลงมานอนบนที่นอนข้างล่างและหลับไปทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เช้าวันต่อมา…
“อืมมมมม”
“น้ำอะไรอะ?”
279
