บนยอดเขาที่สูงเสียดฟ้ามีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลานั่งขัดสมาธิอยู่บนหินขนาดใหญ่ภายในถ้ำ บรรยากาศที่ล้อมรอบชายหนุ่มเต็มไปด้วยรัศมีแห่งความเป็ะ ชายหนุ่มดูอายุราวๆ 20 ปี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความผันผวน
“นี่คืออาณาจักรแก่นทองคำ?”
หลี่หยานพึมพำและย้อนคิดกลับไปก่อนหน้านี้ เขาเป็ศิษย์ภายนอกของสำนักเซียนกระบี่และสำนักเซียนกระบี่ เป็ 1 ใน 3 ของนิกายชั้นนำของโลก หลังจากที่หลี่หยานเข้าร่วมสำนักเซียนกระบี่ 1 ปี หลี่หยานได้รับภารกิจแรกของสำนัก ภารกิจระบุว่าหลี่หยานต้องปกป้องกองคาราวานพ่อค้าเพื่อขนส่งสินค้าไปยังแคว้นโจวขณะที่กองคาราวานกำลังเดินทางผ่านหุบเขามรณะ
พวกเขาโดนศัตรูโจมตีซึ่งเป็กองกำลังไม่ทราบฝ่าย หลี่หยานได้ทำการหลบหนีทันที เพราะศัตรูมีกำลังจำนวนมากเกินไป ก่อนที่หลี่หยานจะหลบหนี ผู้นำของกองคาราวานมอบหีบสมบัติกล่องเล็กให้หลี่หยาน ขณะที่เขากำลังจะพูดผู้นำก็สิ้นใจแล้ว หลี่หยานเก็บสมบัติไว้ในอกเสื้อ เขาวิ่งหนีทั้งวันทั้งคืนหลังจากโดนไล่ล่าถึง 3 วัน หลี่หยานก็หลบหนีได้สำเร็จ หลี่หยานพบว่ามีถ้ำอยู่บนยอดเขาสูง เขาตัดสินใจที่จะใช้เป็ที่หลบภัยชั่วคราว
หลี่หยานนำฟืนที่หาได้บริเวณรอบๆ แล้ว จุดไฟเพื่อความอบอุ่นหลังจากมีเวลาพัก หลี่หยานเลยหยิบกล่องสมบัติออกมาตรวจสอบดู กล่องสมบัติมีขนาดเท่าฝ่ามือ หลี่หยานเปิดกล่องเพื่อดูของข้างใน ปรากฏว่ามีหินสีม่วงอ่อนก้อนเล็กๆ เท่านิ้วชี้วางอยู่ตรงกลาง มีเชือกสีทองมัดไว้รอบๆ หิน หลี่หยานคิดว่ามันต้องเป็ของสำคัญมาก หากเขานำกลับสำนักหลี่หยานอาจได้ให้แต้มบุญเป็จำนวนมาก แต้มบุญของสำนักกระบี่สามารถแลกเปลี่ยนสมบัติต่างๆ ได้ ไม่ว่าจะเป็ ยาเลื่อนระดับ ยาโลหิต ยาฟื้นฟู คัมภีร์ต่างๆ จนไปถึง สมบัติป้องกัน
ขณะที่หลี่หยานกำลังคิดที่จะนำสมบัติกลับสำนัก หินสีม่วงในกล่องสมบัติก็ ะเิออกมีแสงสว่างกระจ่ายไปทั่วบริเวณถ้ำแล้วสติของหลี่หยานก็มืดลง
ไม่รู้ว่าเป็เวลานานเท่าไหร่ หลี่หยานที่นอนอยู่ในถ้ำก็ลืมตามองไปรอบๆ ด้วยความดีใจความคิดสุดท้ายของหลี่หยานคือ เขาต้องตายอีกครั้งใช่ไหม?
ใช่! หลี่หยานเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาเคยเป็พนักงานรักษาความปลอดภัยที่บริษัทใกล้บ้านหลังจากที่เขาทำงานรักษาความปลอดภัยมาได้ 2 ปี หลี่หยานก็โดนลูกหลงจากการเหตุการณ์กราดยิงของแก๊งใต้ดินขณะที่เขากำลังเดินทางกลับบ้าน หลี่หยานโดนยิงเข้าที่ท้องและเขาก็ตายเพราะเสียเืมากไป ในวัย 23 ปี หลังจากเกิดใหม่หลี่หยานก็ปรับตัวให้เข้ากับโลกใบใหม่ เขาไม่คิดว่าเขาจะต้องตายอีกครั้งในวัยหนุ่ม แต่ด้วยความโชคดีครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะไม่ตาย
หลังจากที่หลี่หยานตั้งสติได้เขาก็เตรียมที่จะเก็บของเพื่อกลับไปยังสำนักเซียนกระบี่แต่หลี่หยานไม่สามารถออกไปจากถ้ำได้ ไม่ว่าเขาจะลองด้วยวิธีไหน หลี่หยานก็จะกลับมาที่เดิมเสมอ หลี่หยานเต็มไปด้วยความเสียใจ เขาไม่น่าเข้ามาในถ้ำนี้เลยหลังจากคร่ำครวญด้วยความโชคร้ายหลี่หยานก็สังเกตเห็นกล่องสมบัติที่ตกอยู่บนพื้นมีตัวหนังสือปรากฏขึ้น
~นับเวลาถอยหลัง 99 ปี 364วัน~
หลี่หยานมองไปที่ตัวหนังสือด้วยความคิด หลังจากทำความเข้าใจหลี่หยานก็ถอนหายใจ สรุปก็คือหากเขา้าจะออกไปจากที่นี่ต้อง เขาต้องใช้เวลา100ปีเพื่อที่จะออกไปจากที่นี่ได้ แต่หลังจากที่ทำความเข้าใจแล้วความกลัวก็เข้าครอบงำหลี่หยาน เขาไม่มีอาหารและน้ำเขาจะตายภายใน 1 เดือน
หลี่หยานตั้งสติแล้วมองดูสิ่งของที่เขามีในตอนนี้ ดาบระดับต่ำของสำนักเซียนกระบี่ 1 เล่ม ยันต์ป้องกันระดับต่ำ 5 ใบ ยันต์รักษา ระดับต่ำ 2 ใบ ยาฟื้นฟูระดับกลาง 1 เม็ด ยันต์หลบหนี ระดับต่ำ 1 ใบ หนังสือดาบทั้ง 12 ของนิกายกระบี่ หนังสือกระบี่ศิษย์นอก 1 เล่ม หนังสือกระบี่ ศิษย์สายใน 1 เล่ม หนังสือผู้ฝึกฝนสำนักเซียนกระบี่ หนังสือของศิษย์สายในหลี่หยานได้มาจากตลาดมืดในสำนัก สีหน้าของหลี่หยานเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง เขาจะตายแน่นอนเขาไม่มีอาหารและน้ำเลย
หลังจากติดอยู่ในถ้ำได้ 2 วันหลี่หยานก็ดีใจเขาค้นพบว่าเขาไม่หิวและพลังงานของโลกในถ้ำก็กำลังเพิ่มขึ้นทุกวินาที หลังจากทำความเข้าใจหลี่หยานก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น
ในโลกนี้ มีการแบ่ง อาณาจักรการฝึกฝน 9 อาณาจักร
อาณาจักรก่อรากฐาน ระดับ 1-10
อาณาจักรก่อกำเนิด ระดับ 1-10
อาณาจักรปรมาจารย์ ชั้น ต้น กลาง สูง
อาณาจักรแก่นทองคำ ชั้น ต้น กลาง สูง
อาณาจักริญญา ชั้น ต้น กลาง สูง
อาณาจักรเซียน ชั้น ต้นกลาง สูง
อาณาจักระ ชั้น ต้น กลาง สูง
อาณาจักรคืนสู่ธรรมชาติ ชั้น ต้น กลาง สูง
อาณาจักรหลุดพ้น ไม่มีบันทึก
ตอนนี้หลี่หยาน อยู่ในอาณาจักร ก่อรากฐาน ระดับ 5 หลี่หยาดคาดว่าเขาจะใช้เวลา 8 ปีในการเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดในเวลาปกติแต่หากดูจากพลังงานของโลกที่กำลังเพิ่มขึ้นทุกวินาทีหลี่หยานอาจเข้าสู่ระดับก่อกำเนิดภายใน 1 ปี เขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
หลี่หยานเริ่มฝึกทันที ่เวลาที่อยู่ในถ้ำหลี่หยานไม่รู้สึกเหนื่อยล้าและง่วงนอน เขาไม่้ากินอาหารเขาไม่รู้สึกหิว ร่างกายของหลี่หยานอยู่ในสภาพที่ดีตลอดเวลา หลี่หยานเริ่มฝึกฝนทันที!
ปีที่ 2 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรก่อกำเนิดระดับ 1
ปีที่ 14 หลี่หยานเข้าสู่สภาวะดาบระดับต่ำ เขาสามารถใส่พลังงานในดาบได้
ปีที่ 20 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรก่อกำเนิดระดับ10
ปีที่ 31 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรปรมาจารย์ ชั้นต้น
ปีที่ 40 พลังงานในถ้ำเพิ่มขึ้น
ปีที่ 55 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรปรมาจารย์ ชั้น กลาง
ปีที่ 65 พลังงานในถ้ำเกิดการเปลี่ยนแปลงเป็พลังงานโลก
ปีที่ 72 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรปรมาจารย์ ชั้น สูง
ปีที่ 80 หลี่หยานเข้าใจสภาวะดาบระดับกลาง เขาสามารถโจมตีศัตรูด้วยระยะทางไกลได้ด้วยพลังงานดาบ
ปีที่ 89 พลังงานในถ้ำพุ่งสูงจุดสูงสุดของโลก
ปีที่ 100 หลี่หยานเข้าสู่อาณาจักรแก่นทองคำ ชั้น ต้น!
หลังจากที่หลี่หยานปลดปล่อยพลังงานออกมาร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยพลัง หลี่หยานลุกขึ้นยืน เขามอบไปที่ตัวหนังสือข้างหีบสมบัติ
~นับเวลาถอยหลัง 1ชั่วโมง ~
หลี่หยานรอไม่นาน ความรู้ของการไหลเวียนของกระแสเวลาก็กลับมา ตอนนี้เขาสามารถออกไปข้างนอกได้แล้ว และหลี่หยานอยู่ในอาณาจักรแก่นทองคำ หากเขา้าหลี่หยานสามารถเป็ อาจารย์ของสำนักเซียนกระบี่ได้แล้ว ต้องขอบคุณพลังงานในถ้ำพวกมันเหมือนมีจิตสำนึกในตัวเอง หลังจากที่หลี่หยานเลื่อนอาณาจักรพลังงานในถ้ำก็เพิ่มระดับตามเช่นกัน หลี่หยานเป็คนที่มีรากฐานต่ำ หากใช้เวลา 100 ปี ข้างนอก ตอนนี้เขาคงจะอยู่ที่อาณาจักรก่อกำเนิดขั้นสุดท้าย หากไม่มีโอกาส ยากที่เขาจะทะลวงระดับได้
บนหน้าผาที่สูงเสียดฟ้า มีชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีขาวบินอยู่กลางอากาศด้วยวัตถุที่คล้ายดาบ เสียงลมปะทะหน้า ทำให้หลี่หลานรู้สึกสดชื่น เขาสามารถใช้พลังงานเพื่อป้องกันลมได้แต่ หลี่หยานไม่้าทำเช่นนั้น หลังจากอยู่ในถ้ำมากว่า 100 ปี ทุกสิ่งในโลกภายนอกก็ดูจะเปลี่ยนไป สัตว์ป่าแปลกๆ ที่เขาไม่เคยเห็น แม้กระทั่งตึกที่สูงเสียดฟ้า เดี๋ยวก่อน! นั้นมันอาคารเรียน! ทำไมถึงมีอาคารเรียน แม้กระทั่งตึกสูง เวลา 100 ปีสามารถทำให้โลกโบราณกลายเป็โลกสมัยใหม่? พลังของเทคโนโลยีสุดยอด!
หลี่หยานมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น เขาใช้พลังงานเพื่อตรวจสอบสถานที่ต่างๆ พลังงานในอากาศเบาบาง สัตว์ป่าเขาที่ไม่รู้จัก พวกมันมีดวงตาสีแดง ไม่นานหลี่หยานก็รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของมนุษย์ด้านล่างคล้ายจะได้รับาเ็
หลี่หยานบินตรงไปยังจุดที่เขาตรวจพบทันทีในระยะไกล หลี่หยานเห็นชายหนุ่มเดินช้าๆ อย่างไร้จุดหมาย
“สหายเต๋า! โปรดหยุดก่อน” หลี่หยาน้าถามว่าตอนนี้อยู่เขาในปีที่เท่าไหร่ แต่หลังจากสังเกตดีๆ ชายวัยกลางคนข้างหน้าของหลี่หยาน มีลักษณะเหมือนผีดิบของสำนักปีศาจ หลี่หยานใช้ปราณกระบี่เพื่อฟันไปที่ร่างตรงหน้าทันที ร่างกายของผีดิบแยกออกเป็สองส่วน
หลี่หยานใช้พลังงานตรวจสอบพบรอบๆ เขากลัวว่าเขาจะตกอยู่ในกับดักค่ายกล ของสำนักปีศาจหลังจากตรวจสอบไม่พบสิ่งผิดปกติ หลี่หยานก็รู้สึกถึงวัตถุแปลกๆ ในกระเป๋ากางเกงของผีดิบ หลี่หยานใช้พลังปราณเพื่อยกวัตถุขึ้น ดวงตาของเขาเบิกกว้าง นี่! นี่! มันคือโทรศัพท์! ให้ตายเถอะ!
หลี่หยานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูมันมียี่ห้อเดียวกันกับที่เขาเคยใช้ในชีวิตที่แล้ว! หลังจากรวบรวมสติ หลี่หยานก็เปิดโทรศัพท์ ในขณะที่เขากำลังเปิดเครื่อง ก็มีสายโทรศัพท์เข้ามา ด้วยความใหลี่หยานทิ้งโทรศัพท์ในมือทันที
หลี่หยานบ่นออกมาด้วยความโมโห มันบ้ามากหลังจากใช้ชีวิตในโลกโบราณ เขาก็เคยชินกับการไม่มีโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ตไปเป็ที่เรียบร้อยแล้วหลังจากอยู่ในถ้ำมาอีก 100 ปี เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกแยก หลี่หยานมองไปที่โทรศัพท์ที่แตกกระจายกับศพของผีดิบ
“สหายเต๋า โปรดอย่าโกรธเคือง หากมีชาติหน้าข้าจะชดใช้ให้!” หลี่หยานมองไปที่ศพของชายวัยกลางคน พร้อมส่ายหน้าไปมา เนื่องจากทุกชีวิตมีเต๋า หลังจากที่หลี่หยานอยู่ในอาณาจักรแก่นทองคำ เขาไม่สามารถฆ่าคนทั่วไปได้ มันจะทำให้เกิดกรรม หรือ ปีศาจจิตใจ หากเริ่มการฆ่าสังหาร กรรมจะเริ่มผูกมัดทันที แต่หลังจากเวลาผ่านไป หลี่หยานก็มั่นใจว่า ชายวัยกลางคนน่าจะตายมานานแล้ว เขาไม่รู้สึกถึงกรรมชั่ว แต่รู้สึกถึงกรรมดีที่เพิ่มขึ้นแทน หากสะสมกรรมดี ไว้เยอะโอกาสที่เขาจะเลื่อนระดับในอาณาจักรถัดไปก็จะเยอะขึ้นตามกรรมดี
ขณะที่หลี่หยานกำลังตรวจสอบรอบๆ เขาก็สังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตลักษณะคล้ายมนุษย์ พวกมันมีผิวสีเขียว สูงเหมือนเด็ก ถือขวานในมือ มีดวงตาสีทอง ฟันของมันเป็ลักษณะบิดเปี้ยว พวกมันคือ ก็อบลิน? พวกมันมีทั้งหมด 10 ตัว กำลังเดินตรงมาในทิศทางที่ หลี่หยานอยู่ บนหลังของพวกมันคนหนึ่งมี เด็กผู้หญิงผมสีทอง อายุราวๆ 17-18 ปี ถูกมัดมือและเท้า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยโคลนสกปรก แต่ก็ไม่อาจปิดบังความสวยงามไว้ได้
หลี่หยานไม่ลังเล เขาใช้กระบี่บิน สังหารพวก ก็อบลิน ทั้ง 10 ตัว ใช้เวลาเพียงเสียววินาทีสำหรับหลี่หยานพวกมันอ่อนแอ มากกว่ามนุษย์ธรรมดาเสียอีก
เด็กหญิงผมสีทอง มองไปรอบๆ ด้วยความหวาดกลัว เพียงแค่เธอกระพริบตา พวกมอนสเตอร์ที่จับเธอมาก็ตายหมดแล้ว ไม่นานเธอก็เห็นชายหนุ่มรูปงาม ลอยลงมาจากท้องฟ้า ชายหนุ่มให้อารมณ์ที่เป็ะเขาไม่ควรอยู่ในโลกใบนี้ ทุกสิ่งรอบตัวของเขาดูสว่างไสวขึ้นทันทีที่เขาปรากฎ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความดีใจ
“คุณเป็ผู้ปลุกพลังที่พ่อของฉันส่งมาหรือเปล่า” เสียงที่แ่เบาของหญิงสาวดังขึ้น
“ขออภัยสหายเต๋า ข้าไม่ใช่คนที่พ่อของสหายเต๋าส่งมาและก็ไม่ใช่ผู้ปลุกพลังเช่นกัน” หลี่หยานส่วยหัวช้าๆ
“แล้วคุณเป็ใคร?” หญิงสาวมองไปที่ชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสีหน้ากังวล หากเธอโดนศัตรูของพ่อจับไปคงถึงคราวที่ตระกูลของเธอจะจบสิ้น
“ข้าชื่อ หลี่หยาน เป็ศิษย์นอกของสำนักเซียนกระบี่”