“ฉัน้าตื่นจากความฝันน่ะสิ” บ่าวรับใช้ที่นั่งอยู่ข้างกาย เห็นอาการเช่นนั้นจึงค่อย ๆ เอื้อมมือมาจับแขนของผู้เป็นายอย่างอ่อนโยน ก่อนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่หนักแน่น
“คุณหนูไม่ได้ฝันนะเ้าคะ” สิ้นเสียงของบ่าวรับใช้ทำให้เยว่ไป๋ลู่ค่อย ๆ ตั้งสติ เอื้อมมือไปจับแขนของอีกฝ่าย
“คุณบอกว่าฉันไม่ได้ฝันงั้นเหรอ”
“ไม่ได้ฝันเ้าค่ะ พวกบ่าวพาคุณหนูกลับมาที่จวนสกุลจ้าวแล้ว ตอนนี้คุณหนูปลอดภัยแล้วนะเ้าคะ” เมื่อกล่าวจบ บ่าวรับใช้ก็เอื้อมมือไปรินชาใส่ถ้วยด้วยท่าทางนอบน้อม ก่อนยื่นถ้วยชาให้พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
เยว่ไป๋ลู่เลื่อนสายตามองถ้วยชาโบราณในมือของอีกฝ่าย ความประณีตของลวดลายบนถ้วย ทำให้คิ้วของเธอค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
‘ถ้วยชาพวกนี้ มีจัดแสดงมากมายในพิพิธภัณฑ์หนานจิง’ สิ้นความคิด เยว่ไป๋ลู่จึงเอื้อมไปจับถ้วยชาที่ว่า แล้วหมุนดูไปมาอย่างใช้ความคิด
“คุณหนูมองถ้วยชาราวกับไม่เคยเห็น” บ่าวรับใช้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
“อ่อ!” เยว่ไป๋ลู่สะดุ้งเล็กน้อย รีบตั้งสติ ก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ ท่าทีของเธอยังคงแฝงความประหม่า ดวงตาคู่นั้นเหลือบมองรอบห้องอย่างระมัดระวัง ข้าวของทุกชิ้นในห้องล้วนแต่เป็ของโบราณที่เธอเห็นบ่อย ๆ ในพิพิธภัณฑ์รวมถึงภาพนั้นด้วย
“ภาพนี้เป็ภาพของจักรพรรดิจวิ้นเทียนใช่ไหม” บ่าวรับใช้ยิ้มแล้วตอบกลับ
“จะเป็ภาพของผู้ใดได้ ก็คุณหนูเป็คนสั่งให้บ่าวนำภาพของฮ่องเต้มาติดไว้ในห้องเองนะเ้าคะ”
“ฉันเหรอสั่ง?” เยว่ไป๋ลู่ชี้มือมายังตัวเอง ก่อนอีกฝ่ายจะพยักหน้าแล้วยิ้มอย่างเมตตา นางจึงค่อย ๆ เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ก่อนจะหันไปยังมุมห้อง เห็นโถเก็บชาปากกว้างลายคราม ซึ่งเป็ของมีค่ามากในสมัยปัจจุบัน เยว่ไป๋ลู่ไม่รอช้ารีบปรี่เข้ามาแล้วจ้องมองด้วยสายตาเป็ประกาย
‘โถเก็บชาสมัยราชวงศ์ิจริง ๆ ด้วย ลายดอกโบตั๋น ลวดลายสีฟ้า วาดด้วยสีโคบอลต์ออกไซด์ ไม่อยากเชื่อเลย’ เธอเอื้อมลูบโถนั้นเบา ๆ ก่อนจะหันไปเห็นโถชนิดเดียวกันแต่เป็อย่างปากแคบ เสียบดอกไม้อยู่ใกล้ ๆ
‘โถนี้ใช้สีแดง เขียว และม่วง วาดเป็ภาพเทพเ้า’ เธอรีบเอื้อมไปหยิบ แล้วพลิกใต้ฐานดู ปรากฏว่ามีตราประทับเหมือนในพิพิธภัณฑ์ที่เธอเคยเห็น
‘มีเครื่องหมายสินค้าหลวงด้วย ของพวกนี้เป็ของจริงแท้แน่นอน ไม่ใช่ของปลอม’
“คุณหนูพูดว่าอะไรนะเ้าคะ” เสียงของสาวใช้ทำให้เยว่ไป๋ลู่ได้สติกลับมา เธอค่อย ๆ วางโถในมือลงแล้วหันมองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ในใจของเธอแน่ใจแล้วว่า ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในยุคปัจจุบัน เพราะหนานจิงไม่มีสถานที่เช่นนี้อยู่แน่ ๆ
“กระเป๋าของฉันอยู่ที่ไหน”
“คุณหนูหมายถึงห่อผ้าประหลาดนั่นน่ะเหรอ” คำถามของบ่าวรับใช้ ทำให้เยว่ไป๋ลู่พยักหน้างึกงัก
“อยู่นี่เ้าค่ะ” เยว่ไป๋ลู่รีบรับกระเป๋าสีขาวของเธอกลับไปวางใกล้ ๆ ตัว แล้วตั้งสติอีกครั้ง
“คุณชื่ออะไร?”
“คุณหนูลืมชื่อข้าแล้วงั้นเหรอ” บ่าวรับใช้ขมวดคิ้วถามพลางทวนคำถาม ก่อนจะเอ่ยต่ออย่างนึกสงสัย
“ทั้งวิธีการพูด ทั้งท่าทาง คุณหนูกลับมาครั้งนี้แปลกไปมากนะเ้าคะ” สายตาที่สั่นไหวของบ่าวรับใช้ ทำให้เยว่ไป๋ลู่ถอนหายใจยาว ก่อนตัดสินใจพูดความจริงทั้งหมดออกไป
“คุณอยากรู้ความจริงไหม ฉันจะบอกให้” อีกฝ่ายพยักหน้าเบา ๆ
“คืองี้... ฉันชื่อว่าเยว่ไป๋ลู่ ฉันไม่ได้อยู่ในยุคนี้ แต่ฉันมาจากโลกอนาคตที่ห่างจากตอนนี้ราว 500 กว่าปี และฉันก็ไม่ใช่คุณหนูของคุณด้วย ฉันคิดว่าคุณหนูที่พวกคุณเข้าใจ อาจไม่อยู่แล้ว เพราะตอนฉันมาถึง ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งะโหน้าผาตกน้ำไปแล้ว พวกคุณจับมาผิดคน” สิ้นเสียงของเยว่ไป๋ลู่ สายตาของบ่าวรับใช้แน่นิ่งไปครู่หนึ่ง ท่าทางของบ่าวรับใช้ไม่ได้แสดงความใหรือปฏิเสธ พลันถอนหายใจแล้วค่อย ๆ เอื้อมมาจับกายอีกฝ่ายนอนลงบนเตียงช้า ๆ
“จริง ๆ แล้ว คุณหนูไม่ต้องแต่งเื่ราวมากมายเช่นนี้เพื่อหลบหลีกการหมั้นหมายกับคุณชายเติ้งหรอกนะเ้าคะ เพราะตอนนี้นายท่านเปลี่ยนใจยอมทำตามที่คุณหนู้าแล้ว ได้ตอบรับราชโองการของฮ่องเต้ไปเรียบร้อยแล้ว อีกไม่นานคุณหนูจะได้รับการแต่งตั้งเป็กุ้ยเหริน รับใช้ปรนนิบัติฮ่องเต้ ตามที่คุณหนูปรารถนา” เยว่ไป๋ลู่ได้ยินดังนั้นจึงเด้งตัวลุกขึ้นพร้อมดวงตาเบิกกว้าง
“กุ้ยเหริน!”
“ข้าคิดแล้วเชียว ว่าคุณหนูต้องดีใจที่ได้ยินข่าวดีเช่นนี้” บ่าวรับใช้พูดจบ จึงค่อย ๆ ดันกายหญิงสาวนอนลงบนเตียงอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายอีกฝ่ายเบา ๆ
“คุณหนูเ้าคะ ในวังหลวงหาใช่ที่จะทำตามใจตัวเองได้เหมือนจวนสกุลจ้าว ในนั้นมีกฎระเบียบมากมาย หากทำผิดโทษอาจถึงปะา จริงอยู่ที่นายท่านเป็ขุนนางระดับสอง แต่หากคุณหนูเอาแต่ใจฝืนทำผิดระเบียบวังหลัง แม้แต่นายท่านก็ช่วยคุณหนูไม่ได้ อีกอย่างที่ข้าอยากเตือนเพราะความหวังดี จือซินกุ้ยเฟยคือพระสนมที่ฮ่องเต้รักมากที่สุด เอาชนะผู้ใดก็ได้ แต่อย่ายุ่งกับพระสนมองค์นี้เป็อันขาด เข้าใจหรือไม่” พูดจบซูหนิงบ่าวรับใช้คนสนิทก็เบี่ยงตัวเดินออกจากห้องไป เหลือเพียงแสงตะเกียงรำไรที่จุดไว้กับร่างของเยว่ไป๋ลู่ที่นอนนิ่ง พยายามเรียบเรียงเื่ราวทั้งหมดช้า ๆ ก่อนเธอจะเด้งตัวลุกขึ้น
6K
