บ้านไม้หลังหนึ่งตั้งอยู่บริเวณลำธารบนที่ดินขนาดสามหมู่ ภายในห้องนอนพบสตรีร่างบางกำลังนอนรักษาตัวอยู่บนเตียงเตาดวงหน้าซีดเซียวเพราะพิษไข้ หากจะพูดถึงสาเหตุต้องย้อนกลับไปเมื่อสามวันก่อนขณะที่จางเล่อเหลียน ซักผ้าอยู่ที่ลำธารเกิดหน้ามืดเนื่องจากร่างกายที่ไม่แข็งแรงเพราะขาดสารอาหารทำให้จางเล่อเหลียนตกลงไปในลำธาร โชคดีที่มีชาวบ้านที่มาซักผ้าอยู่แถวนั้นพอดีจึงช่วยเหลือจางเล่อเหลียนไว้ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำให้เธอสลบไสลไปถึงสามวัน
แพรพิรุณในร่างของจางเล่อเหลียนกำลังนอนเบิกตากว้างมองเพดานในห้องนอนแคบๆมีตู้เสื้อผ้าหลังเล็กๆและเตียงเตา เท่านั้นแพรพิรุณกวาดตามองรอบๆห้องครั้งแล้วครั้งเล่าจนตอนนี้จะเริ่มทำใจได้แล้วว่าตนเองนั้นได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของจางเล่อเหลียนเหมือนกับนิยายที่ตนชอบอ่านแนวทะลุมิติย้อนกลับมาในอดีต ที่ตนเองชอบอ่านเป็ประจำก่อนจะตื่นขึ้นมาพบเจอกับโลกที่แสนจะลำบากเช่นนี้แพรพิรุณได้เห็นภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชีวิตที่แสนจะลำบากยิ่งนักโดยไม่คิดเลยว่าชีวิตที่แสนจะอาภัพชีวิตที่เหมือนนิยายและในละครที่คนชอบอ่านชอบดูเช่นนี้จะมาเกิดขึ้นกับตัวเธอเอง......มันไม่จริงใช่ไหม
เื่ราวเหลือเชื่อมันเกิดขึ้นกับเธอเมื่อมักจะฝันเห็นเื่ราวของผู้หญิงคนเดิมซ้ำยังฝันทุกวัน จนวันหนึ่งไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงมาโผล่ที่นี่ได้ มันเหมือนฝันหรือว่ามันเป็ฝันจริงๆกันนะเพราะเหมือนว่าความจำครั้งสุดท้ายของเธอเมื่อคืนเธอเข้านอนตามปกติหลังจากที่แชทกับเพื่อนๆนัดกันว่าพวกเธอจะไปทำบุญเนื่องในวันครบรอบ 5 ปี ที่เปิดร้านอาหารของเธอในวันพรุ่งนี้โดยจะนำสิ่งของจำเป็ไปบริจาคที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและศูนย์ช่วยเหลือผู้ป่วยโรคระบาดโดยที่เธอเตรียมสิ่งของสำหรับบริจาคในครั้งนี้ในปริมาณที่มากเรียบร้อยแล้วหลังจากที่วางโทรศัพท์ได้ไม่นานจนเธอหลับไปเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเธอเองมาอยู่ในห้องแคบๆแห่งนี้แล้ว
แพรพิรุณค่อยๆตั้งสติและลุกเดินไปที่กระจกเล็กๆที่ติดอยู่ที่ตู้เสื้อผ้าแต่เนื่องจากร่างนี้พึ่งเริ่มพื้นตัวจึงยังคงทรงตัวได้ไม่ดีนัก ทำให้เดินลำบากไปบ้างระยะทางจากเตียงเตาไปที่ตู้ในห้องแคบๆจึงเหมือนไกลมากกว่าเธอจะเดินไปถึงตู้ที่มีกระจกติดอยู่เล่นเอาเหงื่อซึมตามไรผมเลยทีเดียว
เธอส่องกระจกเงาเพื่อสำรวจหน้าตาของตัวเองไม่สิต้องบอกว่าของเ้าของร่างนี้หรือก็คือจางเล่อเหลียนถึงจะถูกต้องบอกว่าหน้าตาของร่างนี้เหมือนและมีความคล้ายคลึงกับร่างเดิมของเธออยู่บ้างและมีแววว่าจะสวยกว่าเธอในอดีตมากอีกต่างหากเพียงแต่ต้องบำรุงให้ดีกว่านี้ไม่ใช่ปล่อยให้ตัวเองผอมบางอย่างคนขาดสารอาหารและขาดการบำรุงอย่างนี้
ถึงแม้ว่าเธอในชาติที่แล้วจะเป็เพียงเด็กกำพร้าแต่อาหารการกินเธอก็มีกินเพียงพอและยิ่งเธอโตมาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีเงินมากพอใช้จ่ายอย่างสบายเธอยิ่งดูแลบำรุงร่างกายตัวเองอย่างดีอาหารเสริมความงามและผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพเธอก็ทานและบำรุงอย่างสม่ำเสมอเมื่อดูจนพอใจแล้วเธอก็กลับไปนอนพักเอาแรงที่เตียงก่อนเพราะเริ่มจะยืนนานไม่ไหว
ในตอนนี้เธอย้อนอดีตมาในยุค 70 ่ที่ยากลำบาก มีอาหารอย่างจำกัด ยุคที่อาหารมีค่าและหายากยิ่งกว่าทองและเธอยังมีสามีพ่วงด้วยลูกแฝดหญิงชายอีกด้วย