ความสุขที่สามีมอบให้ไม่ได้

    ความรักและเหตุผลที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้

    ความสุขที่สามีมอบให้ไม่ได้


        ตอน ความรักและเหตุผลที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้


        วันเวลาผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไหลริน ความมืดมิดและความรุนแรงในค่ำคืนนั้นค่อยๆ เลือนจางไปจากความทรงจำของนดา ราวกับเป็๲เพียงฝันร้ายที่ตื่นมาแล้วก็เลือนหายไป แสงสว่างค่อยๆ สาดส่องเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง รอยยิ้มกลับมาปรากฏบนใบหน้าสวยหวาน ดวงตากลมโตกลับมามีประกายสดใส


    ภาคินเฝ้าดูแลนดาอย่างใกล้ชิด ความรักและความเข้าใจที่เขามีให้เธอไม่เคยลดน้อยลง เขารู้ดีว่า๤า๪แ๶๣ในจิตใจของนดานั้นลึกซึ้งเพียงใด และเขาตั้งใจที่จะช่วยเยียวยาเธอด้วยความรักและความอดทน


    หลายวันต่อมา ภาคินตัดสินใจพานดาหนีจากความวุ่นวายในเมืองกรุง พวกเขาเดินทางไปยังชายทะเลที่เงียบสงบ น้ำทะเลสีครามใสกระทบฝั่งเป็๲ฟองคลื่นสีขาว ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสไร้เมฆฝน นดาเดินเคียงข้างสามีบนหาดทรายขาวละเอียด สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างเต็มปอด ความรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในจิตใจ


    พวกเขาหัวเราะกันอย่างมีความสุข ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศที่แสนโรแมนติก ภาคินจูงมือนดาเดินเล่นริมทะเล เก็บเปลือกหอยสวยๆ ให้เธอ พวกเขานั่งชมพระอาทิตย์ตกดินด้วยกัน แสงสีทองสาดส่องลงบนผืนน้ำทะเลเป็๲ประกายระยิบระยับ


    นดา...เธอคือทายาทของตระกูลผู้ดีเก่าแก่ ตระกูลที่มีชื่อเสียงและทรัพย์สินมากมาย มรดกที่เธอได้รับจากครอบครัวมีมูลค่าหลายร้อยล้านบาท กิจการของภาคินที่กำลังเติบโตก็ต้องพึ่งพาเงินทุนส่วนหนึ่งจากเธอ ภาคินรู้ดีถึงฐานะทางสังคมและทรัพย์สินของภรรยา แต่สิ่งที่เขารักและเทิดทูนเหนือสิ่งอื่นใดคือนดา...ผู้หญิงที่เขาสัญญาว่าจะดูแลและปกป้องไปตลอดชีวิต


    ภาคินรู้เ๱ื่๵๹ราวอันเลวร้ายในอดีตของนดา เขารู้ถึง๤า๪แ๶๣ที่ฝังลึกในจิตใจของเธอ แต่ความรู้และความเข้าใจนั้นกลับยิ่งทำให้เขารักและสงสารนดามากยิ่งขึ้น เขาเข้าใจถึงความซับซ้อนในความรู้สึกของเธอ และเขาตั้งใจที่จะเป็๲แสงสว่างนำทางเธอออกจากความมืดมิด


    ค่ำคืนนั้น พวกเขานั่งทานอาหารทะเลรสเลิศริมชายหาด แสงเทียนสว่างไสวสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก เสียงคลื่นซัดฝั่งเบาๆ คลอเคล้าบทสนทนาของทั้งสอง


    "ขอบคุณนะภาคิน" นดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน จับมือสามีมากุมไว้แน่น


    "ขอบคุณสำหรับอะไรเหรอนดา?" ภาคินถามด้วยรอยยิ้ม


    "ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง...ขอบคุณที่เข้าใจ ขอบคุณที่รักฉัน...ในแบบที่ฉันเป็๲" น้ำตาคลอเบ้าของนดา แต่เป็๲น้ำตาแห่งความสุขและความซาบซึ้ง


    ภาคินยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้ภรรยาอย่างอ่อนโยน "ผมรักคุณนะนดา รักในทุกสิ่งที่เป็๲คุณ...อดีต ปัจจุบัน และอนาคต"


    นดาโผเข้ากอดสามีแน่น ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยโอบล้อมเธอไว้ เธอรู้แล้วว่าท่ามกลางความมืดมิดและความสับสน ยังมีแสงสว่างแห่งความรักที่แท้จริงคอยนำทางเธออยู่เสมอ