"แกยังมีหน้าเข้ามาอีกเหรอ อยากโดนอีกใช่ไหม"
ผู้หญิงรูปร่างท้วม หน้าตามีอายุ ชี้นิ้ว ส่งเสียงตวาดใส่พี่นที โดยมีเ้าของร้านคอยห้ามปรามอยู่
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอเถ้าแก่"ศักดิ์
"ก็เมียลุงนะสิ หาว่าลุงแอบซุกเมียน้อย มาถึงก็ตบตีนทีใหญ่โต"เ้าของร้าน
"หึ ก็มันเห็นๆอยู่ ให้มันทำงานที่นี่แถมให้พักที่นี่อีก ฉันละสงสัยแล้วเขียว จนมีคนมาเล่าให้ฟัง"เมียเ้าของร้าน
"มันไม่จริงเลยนะครับ ผมแค่ทำงาน แล้วเถ้าแก่สงสาร เห็นไม่มีที่พักเลยให้พักที่นี่"นที
กมลเริ่มเข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้า เขาสงสารนทีจับใจ ทำไมถึงได้โชคร้ายตลอดเลย
"หลักฐาน ไหนละครับหลักฐานที่พี่นทีกับเถ้าแก่คบชู้กันมีไหม"กมล
"มีสิ ก็คนเขาพูดกัน"เมียเถ้าแก่
"แค่พูดใช้เป็หลักฐานไม่ได้หรอกครับ แต่ร่องรอยาแ บนหน้าพี่นที ใช้เป็หลักฐานได้แน่นอน"กมล
"วันนี้พวกเรา เอามุกมาส่ง แต่เถ้าแก่คงไม่สะดวกแล้ว เถ้าแก่จัดการปัญหาของเถ้าแก่ให้เรียบร้อย พรุ่งนี้พวกเราจะมาใหม่"ศักดิ์
"แต่วันนี้ผมจะพาพี่นทีไปแจ้งความไว้ก่อน เพราะเขาถูกทำร้าย แล้วพรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกัน"กมล
"เชิญ จะไปไหนก็ไป"เมียเ้าของร้าน
หลังจากกมลออกมาจากร้านขายเครื่องประดับเขาพานทีไปแจ้งความจริงๆ ก่อนไปเขาได้พานทีไปโรงพยาบาล
และขอเอกสารเพื่อใช้แจ้งความ นทีมีสีหน้าจะร้องไห้ตลอดเวลา คงกลุ้มใจ เื่ที่อยู่
แต่ก่อนออกมาพวกเขาช่วยกันขนของนทีออกมาหมดแล้ว
...........................................
"หมดทุกข์หมดโศกแล้วนะลูก ไม่ต้องคิดมาก"แม่แก้ว
"แต่ผมยังไม่รู้จะไปอยู่ไหนเลย ฮึก!"นที
"อยู่ด้วยกันที่นี่แหละพี่ บ้านเราหลังไม่ใหญ่มากมาย แต่ไม่อดแน่นอน"น้อย
"ใช่พี่ อยู่ด้วยกันที่นี่ เพราะมลก็จะมาอยู่บ้านนี้ด้วยกันและน้องก้องด้วยนะ"กมล
กมลตกลงกับศักดิ์แล้วว่า จะทำบ้านใหม่ เขาจะให้ลุงกรมาช่วยจัดการ ศักดิ์เป็ผู้ออกแบบบ้านด้วยตนเอง
่นี้ก็จะมาอยู่บ้านใหญ่ก่อนเพราะต้องรื้อถอนบ้านเดิม
"หนูจะมีบ้างใหม่แย้วนะ"ก้อง
น้องก้องพูดไปหัวเราะไปเอามือปิดปากตัวเอง เป็เด็กที่สดใสจริงๆ ความสดใสของน้องก้องทำให้นทีใจชื้นขึ้นมาบ้าง เขาก็คิดถึงลูกเหลือเกิน
"ขอบคุณนะ ขอบคุณทุกคนจริงๆ ผมไม่ทีที่ไปจริงๆ ขอรบกวนด้วยนะครับ"นที
....................................
"พี่ศักดิ์มลอยากปรึกษาพึ่ คืออยากให้พี่นทีมาช่วยงานเราดีไหม"กมล
"มลคิดว่าพี่เขาไว้ใจได้หรือเปล่า"ศักดิ์
"อืม มลมั่นใจ พี่เขาไว้ใจได้ ความรู้สึกบอกแบบนั้น"กมล
แต่กมลไม่ใช่ว่า จะมั่นใจเกินไป แต่เขาคิดวิธีสำรอง ถ้าเกิดปัญหา ความลับรั่วไหลไว้แล้ว
"พี่ศักดิ์พรุ่งนี้เราไปที่ร้านเครื่องประดับของเถ้าแก่เร็วหน่อยนะ"กมล
"มลมีอะไรหรือเปล่า"ศักดิ์
"ก็จะได้เคลียร์ปัญหาของพี่นทีให้เรียบร้อย แล้วต้องมาคุยกับลุงกรที่บ้านอีก"กมล
"อืม พี่ลืมเลยเรานัดคุยกับลุงกร แบบพี่วาดเสร็จแล้ว"ศักดิ์
"จริงสิพี่ ขอมลดูหน่อย"กมล
ศักดิ์มองดูกมลที่กำลังมองดูแบบบ้านที่ตนได้ออกแบบไว้ ศักดิ์ยืนมือไปลูบผมกมลเบาๆ
อยู่ดีๆหน้าของศักดิ์ก็ค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้กมล เขาจ้องมองปากสีชมพูอวบอิ่ม ทุกอย่างเหมือนมีมนต์สะกด
ศักดิ์ค่อยๆเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ เป้าหมายเ้าปากน้อยๆตรงหน้า มันช่างยั่วยวน
กมลเองใจเต้นเป็กองชัยเวลาออกรบกันเลยทีเดียว
แอ๊ดดดดดดดดดดดด
"ป้อต๋า แม่ต๋า ไปขี่จักยานกันเยว"ก้อง
ศักดิ์และกมลรีบดีดตัวออกห่างกันเหมือนแม่เหล็กขั้วเดียวกัน ที่พอชนกันแล้วกระเด้งไปคนละทิศคนละทาง
"เอ๋!!!!แม่ต๋ามีไข้เหยอ แจ้มแดนเยย"ก้อง
.............................................
หลังจากถูกลูกชายสุดที่รักตามมาขี่จักรยานเล่น กมลและศักดิ์มีท่าทีแปลกๆ จนมีคนเริ่มสังเกตเห็น
"เป็อะไรวะ มองอยู่ไม่ค่อยนิ่งเลยนะ ปวดท้องหรือเปล่า ไปเอายามากินสิ"พ่อสร
"เปล่าฉันไม่ได้เป็อะไรหรอก"ศักดิ์
"หรือว่า น้องก้องเข้าไปขัดจังหวะจู๋จี๋ใช่ไหม"สิง
"พรืดดดดดด แค๊ก แค๊ก แค๊กแค๊ก"กมล
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่านไงข้าว่าละ"สิง
"โอ๊ย เจ็บนะ น้อยหยิกพี่ทำไม"สิง
"ก็ปากพี่นี่แหละ อยู่เงียบๆไม่ได้เลยใช่ไหม"น้อย
"ก็นานๆจะเห็นได้ศักดิ์มันเขินนี่หน่า"สิง
ศักดิ์เป็คนพูดน้อย จะนิ่งเสียมากกว่า จะคุยกับคนที่สนิทเท่านั้น ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาอยู่แล้ว ยิ่งดึงดูดสาวๆหนุ่มๆเข้าหาตลอด
แต่ศักดิ์เป็คนวางตัวดี เขาไม่สนใจใคร เขารักและห่วงน้องก้องที่สุด
แต่เวลานี้อาจเพิ่มแม่ของลูกเข้ามาอีกคน
"อ่าวพี่นที ไม่นอนต่อเหรอ พักผ่อนเยอะๆได้มีแรงสู้วันพรุ่งนี้"กมล
"หือ สู้อะไรเหรอน้องมล"กมล
"ก็พี่ไม่ผิด ยายคุณนายนั่น ต้องชดใช้ให้พี่ พี่จะเจ็บตัวฟรีได้ยังไง"กมล
"จริงพี่ ไหนจะสร้างความอับอายมาให้เราอีก ฉันแค่ฟังยังโมโหแทนเลย"น้อย
ทุกคนได้ฟังเื่ราวของนที ต่างสงสารและเห็นใจ นทีเป็เด็กกำพร้า กมลเข้าใจดีว่า ความหว้าเหว่หวาดกลัว มันน่ากลัวแค่ไหน
"พี่สงสารเถ้าแก่ แกใจดีมากเลย ให้งานให้ที่อยู่ ไม่งั้นพี่ก็ไม่รู้จะเป็ยังไงตอนนี้"นที
"มันคนละคนกันพี่ ใครดีกับเรา เราก็ดีตอบเขาไป แต่ถ้าใครร้ายกับเรา เราต้องปกป้องตัวเองนะ"สิง
"จริงอย่างพี่สิงพูดนะพี่ พี่มีเป้าหมายที่จะรับลูกมาอยู่ด้วย พี่ต้องสู้นะ เพื่อตัวพี่เอง"กมล
"อื้อ เพื่อลูก พี่ต้องสู้"นที
นทีรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก เมื่อก่อนเขาสู้ด้วยตัวคนเดียว ตอนนี้เขามีเพื่อนแล้ว
เขาโชคดีที่ได้รู้จักกับครอบครัวของกมล นทีลูบหน้าที่เห่อแดง พรุ่งนี้คงบวม เขียวช้ำไปหลายวัน
กมลสังเกตเห็นร่องรอยาแบนใบหน้า ถ้าเป็ตัวเขาเอง คงกลุ้มใจเหมือนกัน
"พรุ่งนี้ก็หายแล้ว หน้าพี่ไม่เป็อะไรหรอกจ๊ะ"กมล
กมลไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็ยังไง เขาเลยลองดู ถ้าได้ผลก็ดึมากเลย ถ้าไม่เห็นผลก็ไม่เป็ไร
"อื้อ ขอโทษทุกคนด้วยนะวันนี้ยุ่งเื่ของพี่ เลยไม่ได้ทำอะไรกันเลย"นที
"ไม่เป็ไรเลยหนูนที พรุ่งนี้ก็ค่อยไปจัดการ ร้านรถไม่ปิดหนีเราหรอก หนูอยู่ให้สบายใจเถอะ"แม่แก้ว
"แม่ต๋า หนูหิวจังเยย "ก้อง
"อุ๊ย แม่ขอโทษลืมเวลาไปเลย ปะพี่นทีไปกินข้าวกัน"กมล
นทีมองทุกคนในครอบครัวนี้ ทานอาหารร่วมกัน แม้จะไม่ใช่มื้ออาหารที่หรูหรา ไม่ได้นั่งในภัตตาคาร แต่ทุกคนก็มีความสุขแบบเรียบง่าย
นี่สินะ คำว่า ครอบครัว ที่เป็ครอบครัวจริงๆ
..................................................
"มลดูสิ หน้าพี่หายจริงๆด้วย ไม่มีรอยช้ำเลย"นที
"ดีแล้วพี่ แปลว่ายาของแม่แก้วดีจริงๆ"กมล
ทุกคนเตรียมตัวพร้อมหน้าพร้อมตา วันนี้เขาจะไปให้กำลังใจนที จึงมากันครบทุกคน ขาดแค่เมษากับธันวา ที่ไปโรงเรียน
................................
"อ่าวมาๆ มานั่งข้างในก่อน วันนี้เอาของมาส่งด้วยใช่ไหม"เ้าของร้าน
"เอามาครับ แต่ก่อนอื่น เื่พี่นที เถ้าแก่จัดการยังไง พี่เขาทั้งเจ็บตัว ทั้งอับอาย"ศักดิ์
"ลุงขอโทษนทีและทุกคนด้วยนะ ที่ภรรยาลุงทำตัวแย่ๆ"เ้าของร้าน
"แล้วเจ๊! เอ้ยภรรยาลุงไปไหนแล้ว ไม่มาเหรอ"
"คือแบบนี้..."เ้าของร้าน
เ้าของร้านเล่าว่าเขาได้ส่งเมียไปอยู่บ้านแม่ยาย และสั่งห้ามมาวุ่นวาย ถ้ามีครั้งต่อไป คงต้องนัดเจอกันที่อำเภอ หย่าขาดจากกัน
พวกเขาไม่มีลูกด้วยกัน ลองมาทุกวิธี และนี่คือสิ่งที่ทำให้เมียเขากลัว เพราะนทีอายุน้อย ผิวพรรณดี หน้าตาก็จัดว่าดีมาก ใครเป่าหูก็เชื่อ
และที่สำคัญใครๆก็รู้การมีแม่เป็เพศพิเศษจะทำให้ลูกที่เกิดมาเป็อัจฉริยะแทบทุกคน
นทีได้ค่าทำขวัญมา 100,000 เหรียญ แต่เ้าของร้านขอร้องให้ถอนแจ้งความ
และให้นทีกลับมาทำงานที่ร้านได้เหมือนเดิม แต่พี่นทีบอกปฏิเสธ เพราะเขากลัวจะมีปัญหาอีก
วันนี้เราได้รถยนต์คันใหม่สมใจ หลังจากจัดการปัญหาของพี่นทีเสร็จแล้ว
"เอิ่ม พี่รบกวนหน่อยได้ไหม พี่อยากโอนเงินไปให้ลูก ขอจัดการที่ธนาคารก่อนนะ"นที
"ได้สิ แค่นี้เอง พี่ไปรับลูกมาอยู่ด้วยเลยดีไหม"กมล
กมลรู้สึกสงสารนทีมาก ถ้าเขาต้องห่างจากน้องก้องก็คงทรมานไม่ต่างกัน
"พี่คงต้องหางานทำให้ได้ก่อน แล้วค่อยไปหาเ้าตัวจิ๋ว"นที
"อุ๊ย ฉันลืมเลย ฉันจะให้พี่มาข่วยงานที่บ้าน ค่าจ้างก็ 20,000 เหรียญต่อเดือน พี่ตกลงไหม"กมล
"ให้พี่ทำงานด้วยจริงๆเหรอ แล้วค่าจ้างสูงมากเลย พี่เกรงใจ ไหนจะต้องพักด้วยกันอีก"นที
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกพี่ งานฉันต้องใช้คนเยอะ และคนที่จะทำงาน ก็ต้องไว้ใจได้ พี่เหมาะกับงานนี้"กมล
"ขอบใจมลมากจริงๆนะ"นที
...................................
"อ่าวนั่นรถลุงกรหนิ มาเร็วจังเลย"สิง
"สวัสดีกั๊บกุนตา"ก้อง
"มาให้ตากอดหน่อยสิ วันนี้ตาโกนหนวดแล้วนะ"ลุงกร
"อิ อิ อิ หนูน่ายักใจไหม คุงตายักกอก"ก้อง
"แหม่เ้าแสบ พูดเก่งขึ้นเยอะเลย"ลุงกร
"ลุงกรมาคุยเื่บ้านใหม่ใช่ไหม"ศักดิ์
"ก็มาเที่ยวด้วย แล้วได้แบบรึยังละ"ลุงกร
"พี่คุยกันไปก่อนนะ มลไปช่วยแม่ทำกับข้าวก่อน"มล
หลังจากกมลเดินเข้าไปในครัว นทีเดินตามไปช่วยกมลอีกแรง
มีสายตาของใครบางคนมองตามหลังนทีไปจนเ้าตัวเดินเข้าไปในครัว
"แฮ่ม แฮ่ม แค๊ก แคก"สิง
"อะไรติดคอ รองเท้าของข้าก็ยังใส่อยู่เลย ยังไม่ปลิวลงคอแกเลย"ลุงกร
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า แซวนิดหน่อยก็ไม่ได้ ไม่อยากอยู่คนเดียวแล้วเหรอ"สิง
"ชิ ว่าแต่ใครเหรอ เพื่อนหนูมลใช่ไหม ไม่เคยเห็นเลย คนหมู่บ้านไหน"ลุงกร
"อุ๊ย ดูไม่สนใจเลย ถามมาเป็ชุด"สิง
ศักดิ์เห็นทั้งคู่ต่อปากต่อคำกันไปมา เขาเลยเล่าเื่ของนทีเอง
////////////❤️
เมื่อวานไรต์กราบขออภัยที่ทำให้ทุกคนอารมณ์ค้างกันเลย ไรต์มาเห็นคอมเมนท์ ต้องอ่านอีกหลายรอบเราทิ้งะเิตรงไหน ถ้าใครอ่านจะเห็นคำผิดเยอะ ไรต์เข้าไปแก้แล้วคะ ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกแรงสนับสนุน????????????????????????????????????????