ป้าแมวคะ คุณแม่หายไปไหน
เมื่อไหร่คุณแม่จะกลับมา หนูคิดถึงแม่จัง
ป้าแมวได้แต่มองสาวน้อยด้วยความเอ็นดูสงสาร
มีหลายเื่ที่คุณหนูยังไม่เข้าใจเกี่วกับผู้ใหญ่
เราทุกคนไม่สามารถทำให้ทุกคนเป็ดั่งที่เราตั้งใจไว้ได้
หนูควรโตไปที่จะเรียนรู้มัน อย่าโกรธคุณแม่เลยนะคะ
...ไม่เลยคะ หนูรักคุณแม่มาก
วีวี่อยู่กับป้าแมวเป็เวลาหลายเดือน และหลังจากที่ภรรยาหนีไปดนัยก็ทั้งติดเหล้าบวกกับเล่นการพนันอย่างหนัก
จะกลับบ้านบ้างเวลาที่หมดตัวหรือคิดวิธีหาเงินทางใหม่เพื่อที่จะเอาไปลงทุน
ดนัยเริ่มเป็หนี้อย่างหนัก กู้ยืมหนี้จากคาสิโนRK เป็คาสิโนรายใหญ่
วีวี่พ่อขอโทษนะ แล้วทุกย่างจะกลับมาเป็เหมือนเดิมนะลูก
พ่อจะพยายามเพื่อเราสองคน และนังผู้หญิงคนนั้น ที่นอกใจพ่อ พ่อจะทำให้มันเสียใจที่ทิ้งเราไป...
...หลายวันต่อมา...
นี่!! พวกคุณเป็ใคร เสียงป้าแมวะโเสียงดัง
หยุดเดี๋ยวนี้ !!
พวกคุณจะเข้ามาแบบนี้ไม่ได้ ฉันจะแจ้งตำรวจนะ หยุดเดี๋ยวนี้!!
วีวี่ : อะไรหรอคะป้า
ป้าแมว : คุณหนูไปซ้อนเร็ว พวกนี้เป็คนไม่ดีคะ!
ชายท่าทางน่ากลัวแต่งตัวด้วยชุดดำทั้ง4คนกำลังเข้ามา
"พวกคุณมาทำอะไร"
*** : ดนัยอยู่ที่ไหน
ป้าแมว : คุณดนัยไม่อยู่ที่นี้
*** : โกหก มันจะหนีไปไหนได้
*2* : ลองไปดูหลังบ้านกัน
ชายทั้ง4คนแยกกันตามหาดนัยทั้งบ้าน มีเพียงเสียงโวยวายใของป้าแมวที่พยายามไล่พวกเขา
ออกไปเดี๋ยวนี้ คุณดนัยไม่อยู่ที่นี้ เขาไม่ได้กลับบ้านหลายวันแล้ว
คุณหนู คุณหนูอย่าออกมานะคะ
เสียงเปิดประตูจากรถหรูคันสีดำมีชายผิวขาวรูปร่างสูง เขาสวมแว่นตาและแต่งกายด้วยชุดสีดำ
เดินลงมาจากรถเขาตัวสูงมากจนป้าแมวต้องหยุดมองด้วยความกลัว
เดินเข้ามาใกล้มองไปที่ป้าแมวและมองไปบนบ้าน
ชายที่มีแววตาหน้ากลัวกำลังเดินขึ้นบนชั้นสอง และเดินเข้าไปในห้องนอนที่ประตูเปิดแง้มอยู่
วีวี่ซ้อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้านั่งพร้อมเอามือปิดหูด้วยความใ
ชายหนุ่มแปลกหน้าเปิดประตูตู้ออกพร้อมมองไปที่เด็กสาวตัวน้อย ทั้งคู่ได้สบตากัน
แววตาชายหนุ่มดูใเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นิ่งไป
ชายหนุ่ม : หว้าาา โดนพ่อทิ้งแล้วหรอ ?
วีวี่ได้แต่กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ น้ำตาเด็กน้อยไหลออกมา
ชายหนุ่มเดินออกมาพร้อมสั่งลูกน้องกลับขึ้นรถ และขับออกไป
ป้าแมว : คุณหนูคะ!! คุณหนูเป็อะไรหรือเปล่า มันได้ทำร้ายคุณหนูของป้าไหม
โธ่วๆ เด็กดีของป้า
ป้าแมวได้แต่ร้องไห้ด้วยความใพร้อมโอบกอดวีวี่ ทำไมเด็กน้อยของป้าต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย
คุณหนูไม่ต้องกลัวนะคะ เข้มแข็งไว้นะคะ
"เย็นของวันนั้น"
ดนัย
ฉันกลับบ้านไม่ได้พวกนั้นต้องตามฆ่าฉันแน่ๆ ตอนนี้ฉันต้องหนี พักตามโรงแรมขี้หนูพวกนี้
โท่วเอ้ย ฉันเกือบจะได้แล้วเชียว พวกนั้นมันต้องโกงฉันแน่ๆ ไอพวกบ้านั้น
ก๊อกๆๆๆ !!! เสียงเคาะประตูเสียงดัง
ดนัยใ ..ใคร!!! นั้นใคร ดนัยะโถาม
ก๊อกๆๆๆก!!!!!!! ปั้งงง !!! ชาย4คนพังประตูเข้ามาพร้อมกดตัวดนัยลงที่พื้น
ชายหนุ่มตัวสูงเดินเข้ามาในห้องพร้อมมองไปรอบๆ
อืมมม... ขนาดต้องหนีฉันมาในที่แบบนี้เลยหรอ น่าสมเพชสิ้นดี
ดนัย : ปล่อยผมไปเถอะ ผมจะหาคืนให้ จะให้ผมทำอะไรผมยอม
ชายหนุ่ม : อย่างแกน่ะหรอ?
ดนัย : ้าอะไรผมให้หมดเลยอย่าทำอะไรผม
ดนัย : ผมมีบริษัทพวกคุณก็เอาไปสิ
ชายหนุ่ม : บริษัทเล็กๆของแกน่ะหรอ
ดนัย : ใช่ผมมีแค่บริษัทอย่าทำอะไรผมเลย
ชายหนุ่ม : นี้แกคิดว่าฉันมาตามแกในที่สกปรกแบบนี้เพื่อบริษัทเล็กๆของแกงั้นหรอ
ดนัย : แล้ว.. คุณ้าอะไร (ดนัยทำหน้าสงสัย)
ชายหนุ่ม : ลูกสาวของแก!
--------------------------------------------
9K
