"ยังไม่มีใครกลับมาเหรอคะป้า" ปลายฟ้าเอ่ยถามแม่บ้านของเธอทันทีเมื่อกลับถึงบ้านและเห็นภายในบ้านนั่นว่างเปล่าเงียบงัน
"คุณผู้หญิงกลับมาแล้วค่ะ แต่คุณผู้ชายยังไม่กลับ"
"ค่ะ"
"คุณหนูทานอะไรมาหรือยังคะ ให้ป้าจัดอาหารให้มั้ย"
"ไม่ดีกว่าค่ะ ฟ้าทานมาแล้ว"ปลายฟ้าตอบก่อนจะเดินขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอ
เธอทิ้งตัวลงบนเตียงนอนที่แสนนุ่มพรางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ในความรู้สึกเงียบเหงาที่เธอััได้มาระยะหนึ่ง
บ้านที่กลับมาเมื่อไหร่ก็ไม่เจอคนที่รักรออยู่ บ้านที่ลืมตาตื่นมาทุกเช้าก็เงียบงันอ้างว้าง
...เสียงวิดิโอคอลที่กำลังโทรออก....ไม่นานปลายทางก็ตอบรับสายวิดีโอของเธอ
“ว่าไงฟ้า”
“พี่เมฆาพี่ทำอะไรอยู่คะ” ปลายฟ้าเอ่ยถามพี่ชายของเธอหลังจากที่เขาตอบรับสายวิดิโอ
“พี่อ่านหนังสืออยู่ฟ้ามีอะไรหรือเปล่า ทำไมดูเศร้าๆ”
“ไม่มีอะไรคะฟ้าแค่ไม่รู้จะคุยกับใคร ที่บ้านมันเงียบเหงามาก”
“แล้วพ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านหรืออย่างไร”
“พี่เมฆาหลังๆมาพ่อไม่ค่อยกลับมานอนบ้าน อ้างว่าเหนื่อยจากงานเลยไปนอนที่คอนโดทุกครั้งเลย”
“พ่อคงเหนื่อยจริงแหละอีกอย่างคอนโดก็อยู่ติดออฟฟิศของพ่อด้วย คงไม่อยากเดินทางไกล”พี่ชายของเธอปลอบโดยนเธอด้วยเหตุผลต่างๆ
“แม่ก็ไม่กลับไปต่างจังหวัดบ่อยๆ ไปครั้งนึงก็ 4-5 วัน” ปลายฟ้าพูดจบก็ถอนหายใจออกมาพร้อมสีหน้าที่เศร้าซึม
“เอาน่า...ให้แม่พักผ่อนบ้างนะแม่เสียสละเวลาส่วนตัวเลี้ยงเราทั้งสองมาตั้ง 20 กว่าปีเลยนะ”
“แต่ว่า...”ปลายฟ้ายังไม่ทันได้พูดจนจบเพราะมัวแต่อ้ำอึ้ง พี่ชายของเธอก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน
“อย่าคิดมากนะไปนอนแช่น้ำอุ่นๆให้ผ่อนคลายนะน้องสาวของพี่” พี่ชายของเธอยังคงพยายามปลอบเธอให้คลายเศร้า
“ค่ะ”
หลังจากที่วางสายของพี่ชายนั้น ปลายฟ้ารุ่งก็ลุกขึ้นจากเตียงนอนเพื่อเข้าไปนอนแช่น้ำอุ่นภายในห้องน้ำตามที่พี่ชายของเธอแนะนำ
สาวน้อยร่างบางนอนแช่ตัวของเธออยู่ในอ่างสีขาวนวลภายในห้องน้ำมีกลิ่นอ่อนๆจากเทียนหอมสปา มีเสียงเพลงคลอเบาๆ
เช้าที่สดใสของวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับ....
เสียงเคาะประตู
“คุณหนูคะ คุณหนู” เสียงแม่บ้านเคาะประตูเรียกเธอในเช้าของวันนี้
“คะ” ปลายฟ้าเปิดประตูออกมาด้วยอความงัวเงียเล็กน้อย
“คุณผู้หญิงและคุณผู้ชายกลับมาแล้วนะคะ”แม่บ้านบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่ดีใจ เพราะรู้ว่าเธอกำลังเฝ้ารอพ่อและแม่กลับบ้าน
“จริงเหรอคะ”ปลายฟ้ารีบถามทวนกลับด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ดีใจอย่างที่สุด
“จริงค่ะ”
“พ่อ แม่” ปลายฟ้าวิ่งลงมาถึงด้านล่างของบ้านก็เรียกพ่อและแม่ด้วยความดีใจก่อนจะเข้าไปสวมกอดท่านทั้งสอง
“ฟ้า ทำไมยังไม่อาบน้ำอีกลูก”แม่ของเธอพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดูลูกสาว
“พ่อกับแม่ไปไหนมาคะ”ปลายฟ้าเอ่ยถามท่านทั้งสองขึ้นมาทันที
เมื่อได้ฟังคำถามจากลูกสาวผู้เป็ที่รักนั้นแม่และพ่อของเธอต่างก็มองหน้ากันโดยไม่รู้ว่าจะตอบลูกสาวอย่างไรดี
“พ่อว่าฟ้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะ”
“ใช่จ้ะแม่เห็นด้วยกับพ่อ”
ปลายฟ้ามองหน้าพ่อและแม่ของเธอด้วยความแอบสงสัยก่อนจะตอบรับและเดินกลับขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุด
“ค่ะ”
หลังจากปลายฟ้ารุ่งเดินกลับไปบนห้องนอนของเธอพ่อและแม่ของเธอก็เดินตามขึ้นไป้าเพื่อจะไปยังห้องนอนของท่านเช่นกัน
“คุณทั้งสองทานอาหารเช้ามากันหรือยังคะ”แม่บ้านเอ่ยถามขึ้นมา
“ยังจ้ะ เดี๋ยวป้าเตรียมเลยนะพอดีแหละยายฟ้าแต่งตัวเสร็จได้ทานพร้อมกัน”
“ได้ค่ะ คุณผู้หญิง”
ข้าวต้มกุ้งเมนูอาหารเช้าที่ถูกจัดวางบนโต๊ะอาหารของวันนี้เป็เมนูโปรดของปลายฟ้ารุ่ง
เมื่อเ้านายทั้งสามคนเดินลงจากห้องมายังโต๊ะอาหารต่างก็พากันทานอาหารเช้าร่วมกันอย่างเอร็ดอร่อยเพราะบรรยากาศแบบนี้จากที่เคยมีทุกวัน ก็ได้เปลี่ยนเป็นานๆครั้ง
“ป้าคะ ฟ้าขอเพิ่มอีก 1 ชามค่ะ”ปลายฟ้าบอกกับแม่บ้านของเธอเพราะเช้านี้เธอได้ทานอาหารพร้อมหน้าพ่อและแม่ทำให้เธอมีความสุขและทานได้เยอะต่างจากบางวันที่ผ่านมา
34K
