พี่คะหนูอยากเป็นเด็กเฮียภูผา

    พี่คะหนูอยากเป็นเด็กเฮียภูผา|19

    ห้องพักพิเศษ“ใจเย็นลงบ้างหรือยังคะ” ฉันนอนผงกหัวให้คนถามที่กำลังนั่งก้มหน้ามองลงมา ระหว่างนั้นมืออบอุ่นก็เริ่มลูบบริเวณหัวอย่างแผ่วเบา“ขอบคุณนะเฮีย” คงเพราะเห็นว่าเขาไม่ได้ว่าอะไรด้วยมั้งก็เลยกล้าพูดมากขึ้น“ไม่ต้องห่วงเรื่องน้องนะ เฮียช่วยเต็มที่อยู่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ