( พวกสารเลวนั่นตายไป 11 ตัวแล้ว เหลืออีก9 พร้อมตัวประกัน 9คันรถ )
เด็กหนุ่มผู้สังหารขบวนการค้ามนุษย์ไปได้เกินครึ่งไม่ยอมขานสรรพนามเหล่าจอมยุทธว่าคน การเลือกที่จะเป็ฝ่ายเดินหน้ารุกก่อนในครั้งนี้นับว่าได้ผลเหลือเชื่อ เขาเปิดฉากปะทะโดยอีกฝั่งไม่ทันตั้งรับ ใช้สภาพแวดล้อมห่าฝนกลบเกลื่อนเสียงการขยับตัวหรือสับเปลี่ยนอาวุธไปมาเพราะััจอมยุทธนั้นแม้พวกมันจะอยู่ระดับล่างก็ประมาทมิได้ เขาฉวยโอกาสขณะที่ขบวนรถแล่นบนบริเวณที่อาบแสงไฟสีเหลืองของหลอดไฟข้างถนน ซึ่งผู้อยู่ในจุดมีแสงจะมองเห็นข้างนอกได้ไม่ชัดนักประกอบกับความมืดและสายฝนจึงช่วยพลางตำแหน่งของเด็กหนุ่มได้อย่างคร่าวๆ
\\ บรื๊นนนน \\
กระบะค้ามนุษย์ทั้งเก้าคันที่เหลือเปลี่ยนเส้นทางหักรถออกนอกถนนเลี้ยวไปยังแหล่งต้นเสียงที่ฆ่าพวกพ้องของมันอย่างไม่ลังเล
" ออกนอกแสงไฟ ไม่กลัวตาย แล้วยังมุ่งหน้ามาทางนี้อีก "
เด็กหนุ่มบนต้นไม้ไม่เข้าใจการกระทำสุดทื่อ บ้าหรือซื่อบื้อก็มิอาจรู้ หากออกนอกแสงไฟจากถนน เป็พวกมันหรือเปล่าที่จะเสียเปรียบเพราะเขาสามารถมองเห็นในความมืดได้ แต่กระนั้นตั้งคำถามไปหาได้สาระใดไม่ โอกาสอันดีตอนนี้ต้องรีบไขว่ขว้า
\\ปัง ปัง ปัง!!\\
เสียงสไนเปอร์สนั่นลั่นกะโหลกตำบลอีกครั้ง ครานี้ะุเหล็กขนาดเล็กเจาะศรีษะจอมยุทธที่ถือมีดจี้คอนั่งข้างคนขับได้อีก3ราย ร่างของพวกมันนั่งคอตกเืไหลจากรูหน้าผากแน่นิ่งไปทันที คนขับรถสบโอกาศพลิกรถกลับลำแยกออกจากขบวนพาตัวประกันหนีไปได้อีกสามคัน
( อีก6คัน ) เด็กหนุ่มพึมพำชักะุประทับเล็งต่อ
" พี่หยางเจิงตั๋ว พี่น้องเราถูกสังหารไปอีกสามคนแล้ว! "
ศิษย์น้องะโบอกลูกพี่ของมันด้วยน้ำเสียงสั่นกลัว แต่มิทันจะได้คำตอบจากลูกพี่ของมัน ร่างของมันก็กระตุกหนึ่งครั้งจากะุที่เจาะเข้ากะโหลก หลับโดยไม่มีวันตื่น
( อีก5คัน )
หยางเจิงตั๋วกำลังเป็เดือดเืขึ้นหน้า มันเป็คนประเภทหยิ่งทระนงในศักดิ์ศรี มันรู้ตัวเองดีว่าหากกลับไปทั้งๆที่ลูกน้องตายไปเกินครึ่ง สินค้าแค่เด็กสาวไร้วรยุทธก็ยังปล่อยหลุดมือ ซ้ำร้ายยังไม่สามารถจับคนร้ายที่เป็แม้แต่มนุษย์ธรรมดาได้ เื่นี้ถูกแพร่งพรายออกไปหยางเจิงตั๋วผู้นี้จะเอาหน้าไปซ่อนที่ใดในยุทธภพได้อีกเล่า
\\ แวบบบบ \\
" อ้ากกกก ตาฉัน!! "
เด็กหนุ่มที่กำลังประทับเล็งสไนเปอร์ถูกแสงไฟสูงหน้ารถที่หยางเจิงตั๋วหมุนขยับไฟหน้าสาดส่องขึ้น้ายอดต้นไม้ มันร่ายกระบวนท่าสร้างม่านลมปราณคุณสมบัติขยายความเข้มข้นแสงให้ไฟสูงหน้ารถ แสงใดลอดผ่านม่านความเข้มข้นจะทรงอานุภาพเพิ่มพูนขึ้นหลายสิบเท่า ลำแสงจ้าดั่งะเิแฟลชที่ไม่มีวันดับตราบใดที่ยังร่ายกระบวนท่าอยู่จู่โจมทะลุลำกล้องปืนและไนท์วิชชั่นที่มีกำลังขยายแสงสูงซ้ำเข้าใส่ลูกตาขวาเด็กหนุ่ม ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายผละหัวเด็กหนุ่มออกจากลำกล้องฉับพลันพร้อมความเ็ปที่รุนแรงคล้ายลูกตาจะขาดข้างขวา เขาเสียการทรงตัวจากบนยอดไม้หงายหลังร่างตกร่วงสู่พื้นทันทีพร้อมสไนเปอร์คู่ใจทั้งสองของเขา \\ ตุ๊บ! \\
" ตรงนั้นเองหรอกรึ " หยางเจิงตั๋วแสยะยิ้มพลางหยุดร่ายม่านขยายแสง การแหกปากจากความเ็ปเมื่อครู่แทรกผ่านเสียงลมฝนได้ยินชัดเจนแม้นอยู่ไกล
" อ้ากกก บ้าเอ้ย อ้ากกก!! "
เด็กหนุ่มที่พึ่งร่างกายกระแทกพื้นดิ้นทุรนทุรายทนความเ็ปไม่ไหวจนต้องระบายออกมาเสียงดังลั่น เขารีบถอดฮู๊ทกันฝนออกเพื่อปลดแว่นไนท์วิชชั่นออกจากหัวให้เร็วที่สุด แสงไฟสูงหน้ารถปะทะลูกตาตอนใส่ไนท์วิชชั่นที่รับแสงได้มากกว่าปกติสูงมาก เล่นเอาเด็กหนุ่มต้องใช้มือกุมตาขวาที่เืไหลออกมาไม่หยุด ตาซ้ายที่แม้จะกำลังหลับตาขณะเล็งปืนตอนนั้น แสงก็ยังลอดทะลุเปลือกตาเข้าไปได้พอสมควร อีกทั้งความเ็ปที่จากการกระแทกพื้นอย่างรุนแรงเริ่มแสดงอาการ เด็กหนุ่มชุดดำกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ขั้นวิกฤติ เขาถูกโจมตีการมองเห็นซึ่งเป็อาวุธหลักของมนุษย์ เขามิอาจมีััพิเศษแสนกว้างไกลเหมือนจอมยุทธได้ เรียกได้ว่าการสวนกลับเพียงครั้งเดียวของหยางเจิงตั๋วพลิกโฉมกระดานกลายเป็ผู้ถือไพ่ที่เหนือกว่าได้
" ศิษย์พี่สุดยอดยิ่งนัก ถึงคราได้แก้แคนแทนน้องพี่ที่จากไปแล้ว "
ศิษย์น้องของหยางเจิงตั๋วที่เหลืออีกสี่คนโล่งใจส่งเสียงนับถือเชิดชูลูกพี่มันยกใหญ่
" มันคงคิดว่าพวกเราหัวโบราณ มิรู้จักเทคโนโลยีหรือยุทธวิธีแบบมันสินะ ฮ่าๆๆ "
หยางเจิงตั๋วยิ้มแสยะยิ้มอีกครั้งด้วยความภูมิอกภูมิใจ แม้นภายนอกจะทำตัวเหมือนพวกจอมยุทธระดับล่างทั่วไป แต่มันก็เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับโลกใบนี้มาไม่น้อย
" โอ้ไม่..ไม่นะ.. มันจะจบแบบนี้ไม่ได้นะ.. " เสียงสั่นเครือของชาวบ้านคนขับรถที่ถูกมีดจี้คออยู่ความหวังแตกสลาย
" อื้อ! อื้อ! อื้ออื้อ!! " ด้านเด็กสาวหลังรถที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็ดิ้นรนไปมาแต่ก็ถูกโซ่เหล็กฉุดความคลั่งเอาไว้ เด็กๆเหล่านี้ต้องทำใจเผชิญความจริงให้ไหว คนที่กำลังมาช่วยพวกเธอพลาดท่าเป็ตายร้ายดีอย่างไรมิอาจรู้ ได้แต่ภาวนาให้คนผู้นั้นปลอดภัย อย่างน้อยพวกเธอก็ดีใจนิดๆที่เพื่อนๆของพวกเธอในหมู่บ้านหนีรอดไปได้50กว่าคน เหลือเพียงภาวนาให้ปาฎิหารย์มีจริงกับพวกเธอและคนผู้นั้น
" คุมคนที่นี่อย่าให้ผู้ใดเล่นตุกติกได้ " เมื่อหยางเจินตั๋วออกคำสั่งลูกน้องเสร็จมันก็รุดหน้าไปยังหลังต้นไม้ที่ห่างออกไปร้อยเมตรกว่าบริเวรที่เด็กหนุ่มกำลังส่งเสียงร้องอยู่ทันที
( อ้ากกกกกกกกกกก!! )
.
.
ต.. ตาขวาฉัน
ตาขวาของฉัน มืดมิดเหลือเกิน
..
..
( กรอดด.. )
โถ่เว้ย
ไอ้พวกสารเลว..
ฉันจะไม่มีวันให้อภัยพวกแก..
ไม่ .. ไม่
ฉันจะตายเอาตรงนี้ไม่ได้ เด็ดขาด
ฉันแพ้ได้ทุกอย่าง
ยกเว้นแพ้จอมยุทธ !!
( ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกก!! )
\\ ซ่า ซ่า ซ่า \\ สายฝนโปรยปรายหนักยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ตัดภาพมาที่หยางเจิงตั๋วะโเพียง3ก้าวพุ่งมาถึงที่หมายหลังต้นไม้ มันเผยอยิ้มอมสะใจตื่นเต้นที่จะได้เจอเหยื่อของมัน ดวงตามันเบิกโพลงหมุนตัวเข้ามาด้านหลังต้นไม้
// แกร๊ก! //
เสียงปลดเซฟตี้ปืนกลยาวอาวุธาจากตำแหน่งที่ห่างจากตัวหยางเจิงตั๋วประมาณ5เมตร ปรากฎเด็กหนุ่มในท่านั่งคุกเข้าหนึ่งข้างหันปากกระบอกปืนขึ้นเล็งไปยังหยางเจิงตั๋ว ปืนกระบอกนี้เป็ปืนสำรองของเด็กหนุ่มซ่อนอยู่ในพงหญ้าด้านล่างใกล้ๆต้นไม้ ครานี้เขาประทับเล็งข้างซ้าย หลับตาพักข้างขวาที่มีเืไหลเป็น้ำ
" โอวว เ้านี่มัน .. " ไม่ทันที่จอมยุทธตนนี้จะพูดจบประโยค เด็กหนุ่มก็ลั่นไกสาดะุกราดยิงไม่ยั้งใส่เ้าสารเลวที่บังอาจมาเสนอหน้าต่อหน้าเขาโดยมิได้เอ่ยวาจาชวนคุยใดๆสักคำ
\\ ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!\\
" ปาฏิหารย์! " เหล่าคนขับรถและเด็กๆที่จับตามองสถานการณ์อยู่ไกลๆใจชื้นมีความหวังขึ้นทันที ฮีโร่ปริศนาที่มาช่วยพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ์เป็ใจ!
\\ เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!\\
เด็กหนุ่มสะภาพสะบักสะบอมแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง ะุทั้งหมดในลังเพลิง30นัดยิงในระยะเผาขนถูกจอมยุทธตนนี้ฟัดขาดปัดทิ้งได้ทุกเม็ด เด็กหนุ่มหายใจแรงถี่ขึ้นๆ เขาม้วนหลัง2ตลบตัวเปื้อนโคลนเพราะดินชื้นแฉะจากสายฝนตั้งหลักถอดเปลี่ยนแม็คะุใหม่ ชักะุเข้ารังเพลิงแล้วกราดยิงใส่ไอ้สารเลวอีกรอบ
\\ ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!\\
\\ เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!\\
เด็กหนุ่มใบหน้าซีดเผือกวิตกกังวลถึงขีดสุด มือเด็กหนุ่มเริ่มสั่นผับๆ กระนั้นเด็กหนุ่มยังคงพยายามรวบรวมสติควบคุมลมหายใจที่เร็วเกินไปให้กลับมาคงที่ที่สุด เขาม้วนหลังอีกสองตลบเพื่อตั้งหลักเปลี่ยนแม็คะุ
" ฮ่าๆๆๆๆ ข้าหยางเจิงตั๋วสนุกยิ่งนัก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ "
เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของหยางเจิงตั๋วเหมือนมันชอบใจคลั่งไคล้เวลาเห็นคนธรรมดาดิ้นรนจนตรอกสุดชีวิตยิ่งนัก รสนิยมของมันเรียกได้ว่าจิตเต็มขั้น มันค่อยๆย่างกรายเข้าไปหาเด็กหนุ่มช้าๆช้าๆ ทีละก้าวๆ
\\ ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!\\
\\ เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!เคร้ง!\\
ะุทุกนัดถูกฟันขาดเป็สองส่วนจนหมดสิ้น ไม่มีแม็คกาซีนสำรองสำหรับปืนกลอีกแล้ว เด็กหนุ่มไม่ยอมแพ้ทิ้งปืนยาวควักปืนสั้น(ปืนพก) ในกระเป๋าเสื้อคลุมออกมากราดรัวอีก7นัดทั้ง2แม็คก็ยังมิได้ผล จอมยุทธอกผายไหล่ผึ่งเดินกร่างเข้ามาใกล้เด็กหนุ่มอาการทุลักทุเลอย่างทุกทีๆ เด็กหนุ่มกัดฟันรวบรวมความกล้าและกำลังเฮือกสุดท้ายหยิบมีดสั้นจากกระเป๋าเข็มขัดด้านหลังพุ่งใส่จอมยุทธหวังเชือดคอหอยมันโดยไม่คิดชีวิต
" โว้วว เ้าฆ่าพี่น้องของข้าเกินกว่าครึ่ง แท้จริงแล้วเป็สามัญชนหรอกรึ " หยางเจิงตั๋วจับแขนเด็กหนุ่มข้างที่ถือมีดอย่างง่ายดายพลางยกแขนเด็กหนุ่มขึ้นจนร่างของเด็กหนุ่มลอยขึ้นเท้าไม่แตะพื้น
" โลกใบนี้เรียกคนอย่างเ้าว่าอย่างไรนะ ฮีโร่? ฮะฮ่า เ้าเป็ฮีโร่ของเหล่าเด็กๆงั้นรึ " มันยังคงถากถางเย้ยหยันเด็กหนุ่มที่หมดหนทางสู้ได้แต่แกว่งขาไปมาหวังจะให้ร่างตนเองหลุดจากมืออันเหนียวแน่นของจอมยุทธนี้ได้
\\ ฟ้าววววววววววววว!! \\
หยางเจิงตั๋วโยนร่างของเด็กหนุ่มชุดดำเปื้อนโคลนสภาพสะบักสะบอมลอยขึ้นฟ้าไปเหนือบริเวณขบวนรถค้ามนุษย์ของมันทั้งห้าคัน
เหล่าเด็กๆและคนขับรถต่างใจหาย ร่างที่ลอยอยู่เหนือหัวพวกเขาต้องเป็ฮีโร่ผู้นั้นแน่ๆ แต่์! เขา เขาเป็เพียงชายธรรมดาไร้วรยุทธคนหนึ่ง และเขา เขากำลังจะตาย!
" จบสิ้นกันที จงเป็เถ้าธุลีมลายไปพร้อมกับความหวังของพวกแมลงวันในรถนั่นเถิด ! " หยางเจิงตั๋วะโขึ้นสูงตามร่างของเด็กหนุ่มทัน มันยกดาบขึ้นมาพร้อมฟันลงไปยังหลังคอของเด็กหนุ่มที่แทบไร้สติ
" ยั้งมือเดี๋ยวนี้ หยางเจิงตั๋ว "
เสียงสตรีผู้หนึ่งดังขึ้นในหัวของจอมยุทธที่กำลังลงคมดาบไปที่หลังคอของเด็กหนุ่ม มันตัวสั่นชะงักชั่วขณะ หยางเจิงตั๋วรู้ตัวได้ทันที ลมปราณนี้เป็ประเภทต้องห้ามของยุทธภพ อีกทั้งแผ่นหลังของมันััได้ถึง คลื่นลมปราณรุนแรงสีดำม่วงพวยพุ่งจากฟากฟ้า ปรากฎหญิงสาวผู้หนึ่งสีหน้าเรียบเฉยด้านในพายุลมปราณพร้อมกับอีกาดวงตาและหางติดเพลิงสีเขียว
2K
![คืนที่ดาวพราวฟ้า [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580094367_40226308.webp)
