ลูกเพื่อนะเืทรวง
ตอน รุมเปย์
วันนี้สุชาดาออกมาทำงานที่ร้านกาแฟกับอัยนาตามปกติ บอร์มกับเก็นจิไปเรียน ส่วนที่หนึ่งเอารถบิ๊กไบค์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ออกไปซ่อมและแต่งให้แรงขึ้นเพื่อหวังจะขายทำกำไร
อัยนาแต่งตัวเซ็กซี่หวังจะดึงดูดลูกค้านักธุรกิจที่เธอแอบชอบอยู่สองสามคน หล่อนใส่กระโปรงหนังสั้นเหนือเข่าและใส่เสื้อหนังเกาะอกดูเซ็กซี่ราวกับนักร้องสาวบนเวทีประกวด
สุชาดากลับแต่งตัวง่ายๆ เธอสวมเสื้อกล้ามสีขาวที่ซื้อมาจากตลาดนัด และใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นทรงเอวสูง
ลำขาที่ขาวโพลนเลยออกมาจากขากางเกงผ้ายีนส์ที่รัดแน่นได้อย่างน่ามอง ตูดงอนเด้งไปข้างหลังทำให้กางเกงฟิตเปรี๊ยะจนเห็นสัดส่วนโค้งเว้ากระชากใจ
แม่ลูกสามกับเพื่อนมีหุ่นที่ต่างกันมากพอสมควร อัยนาเป็คนโครงสร้างใหญ่และอวบกว่า
สุชาดาเป็สาวร่างบางที่โครงสร้างแขนขาเล็กเรียวยาว ทว่ากลับแอบซ่อนรูปด้วยเต้าใหญ่แน่นและตูดที่งอนเด้ง กระนั้นเอวก็เล็กคอดและหน้าท้องแบนราบจนเห็นร่อง นั่นก็เพราะว่าตอนที่ทำงานออฟฟิศเธอเข้าฟิตเนสเป็ประจำ
่เช้ามีหนุ่มๆเข้ามาหยอดคำหวานจีบสุชาดาอีกเช่นเคย คนนี้เป็ลูกชายร้านทองใกล้ๆคาเฟ่
"พี่สาวครับ เอ่อ! คือว่าผมคุ้นหน้าพี่มากเลยนะครับ เราเคยรู้จักกันมาก่อนไหมนะ"
หนุ่มหล่อลุกยืนมองสาวใหญ่ร่างบางอรชรที่กำลังเดินมาก้มเสิร์ฟกาแฟที่โต๊ะของเค้า
"ไม่นะคะ" สุชาดาตอบอย่างใสซื่อ
"อ๋อ เพื่อนฉันคงเคยเอาทองไปขายที่ร้านคุณน่ะค่ะ" อัยนาะโมาจากเคาน์เตอร์ชงกาแฟ
"อ้อ ๆ ครับๆ" หนุ่มตี๋หน้าหล่อรีบนั่งลงแล้วยิ้มแห้ง
ตุบ! ๆ ๆ สุชาดาถือถาดวิ่งกลับมายืนข้างเพื่อนรักแล้วกระซิบหู
"นี่แกจะแรงเพื่อ"
"ชิ ฉันขายไม่ออกแกก็อย่าหวังจะได้ผัวเลยยัยสุ แหม ๆ ๆ ดูแต่งตัวเข้าสิ อ่อยจัดเลยนะยะ" อัยนากึ่งบ่นกึ่งหยอกเพื่อน
"อ้อ! โกรธที่ฉันสวยกว่านี่เอง ให้อภัยก็ด๊ะ" คนสวยยิ้มใส่เพื่อน
"ไอ้หมอนั่นมันเ้าชู้ต่างหาก มันนัดเดทนักศึกษาที่ร้านฉันไม่รู้กี่คนแล้ว คนสวยและรวยกว่าอย่างฉันหวังดีกับเพื่อนหรอกย่ะ"
อัยนาประชดประชัน
"แหม ๆ ๆ น่ารักจริงจริ๊ง รู้แล้วว่ารักน่ะ" สุชาดากอกเอวเพื่อนจากข้างหลังแล้วหอมแก้มขวาของหล่อนดังฟ่อด!
่บ่ายมีหนุ่มนักธุรกิจคนเดิมเข้าร้านมากับลูกน้อง พอเห็นว่าไม่มีสามหนุ่มอยู่ในร้านเค้าจึงหยอดจีบสุชาดาอีกครา
"คุณครับ คุณทำงานที่นี่ทุกวันเหรอ"
"ค่ะ มีอะไรหรือคะ" สุชาดาตอบแล้วก้มมองหนุ่มๆอีกสามคนที่กำลังจ้องหน้าอกเธอตาเป็มัน ทั้งลูกพี่ลูกน้องต่างก็ดูหื่นไปหมด
"แล้วใครมารับมาส่งครับ
"ไปกับเพื่อนค่ะ"
"เหรอครับ งั้นผมอาสารับส่งจะได้ไหม" หนุ่มสูทดำรีบยืดอกเสนอตัว
"ห๊ะ! ไม่ดีหรอกค่ะ ฉันอยู่บ้านเพื่อน" สุชาดาตอบและยืนกุมมือกับหน้าท้องอย่างสำรวม
"อ้อเหรอครับ งั้นรับนี่ไว้นะครับ" หนุ่มหล่อเอ่ยแล้วล้วงดอกกุหลาบแดงหนึ่งที่ซ่อนในเสื้อสูทออกมายื่นตรงหน้าสาวสวย จากนั้นแนบบัตรสมาชิกสำหรับเล่นฟิตเนสฟรีไว้กับดอกไม้ด้วย
"โห! ฮิ! ๆ ขอบคุณค่ะ" สุชาดาดีใจอย่างตาโตก่อนจะรับดอกไม้มาถือแล้วเดินบิดกลับมายืนหลังเคาน์เตอร์
"ต่อไปแกไม่ต้องเสิร์ฟเลยชงไป ฉันจะเสิร์ฟเอง" อัยนาหยิกแขนเพื่อนรักและกระซิบกระซาบ
"โอ๊ะ! ๆ ฉันตั้งใจเอามาให้แกหรอก บัตรสมาชิกฟิตเนสแอนสปาเลยนะแก" สุชาดา
"ไม่ต้องมาทำใจดี" อัยนาตอบแล้วจับแก้วชงกาแฟเสียงดัง
"อ้าวก็แกชอบเค้านี่ ฮ่า! ๆ ๆ ฉันดูออกหรอกย่ะ" สุชาดาหัวเราะใส่เพื่อนที่กำลังเรียงแก้วกาแฟกระแทกลงบนถาดเสียงดัง
่เย็น
บรืน! ๆ ๆ รถแท็กซี่แล่นมาจอดหน้าคาเฟ่ สองหนุ่มบอร์มกับเก็นจิวิ่งเข้ามาในร้าน ทั้งคู่ยืนท้าวมือกับเคาน์เตอร์แล้วชะโงกหน้าข้ามมาหอมแก้มสุชาดา
ฟ่อด! ๆ
"โห! นั่นแม่พวกแกมั้ง" อัยนาประชดลูก
"ฟ่อด! ๆ เก็นจิกับบอร์มรีบขยับไปหอมแก้มแม่ตัวเองต่อ
"วันนี้เหนื่อยไหมครับน้า" เก็นจิ
"ถ้าเหนื่อยไปนั่งนะเดี๋ยวผมนวดให้" บอร์ม
แว๊นน! ๆ ๆ ปุ้ง! ๆ ๆ จู่ๆรถบิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำแดงก็ขับมาจอดหน้าร้าน หนุ่มกล้ามโตถอดหมวกกันน็อคและเสื้อหนังออก พอเหลือแต่เสื้อกล้ามดำกับกางเกงยีนส์ขสเดฟแล้วดูหล่อเท่ห์ไม่เบา
"หวัดดีครับแม่"
"คิดถึงจังเลยครับ"
ที่หนึ่งเอ่ยขณะเดินผ่านประตูเข้ามาแล้วอ้อมไปหลังเคาน์เตอร์ในท่าอ้าแขนจะกอด อัยนายืนเขย่งเท้ารอลูกชายและอ้าแขนกว้างรอรับกอดจากแขนกล้ามโต
หมับ! ฟ่อด! ๆ
หนุ่มหล่อเข้มกลับเดินผ่านแม่มากอดรวบร่างของสุชาดาที่กำลังยืนงง แถมเค้ายังก้มหอมทั้งแก้มซ้ายและขวาของเธออีกด้วย
"ไอ้ที้หนึ่ง" อัยนาถลึงตาดุลูก
ฮ่า! ๆ ๆ บอร์มกับเก็นจิกลั้นหัวเราะจนไม่ไหว ทั้งคู่ปล่อยฮาออกมาในสภาพนั่งท้องงอท้องแข็ง
เด็กหนุ่มทั้งสามคนเริ่มช่วยงานแม่ต่อทันที สองคนคอยเสิร์ฟ อีกคนไปล้างแก้วและภาชนะในครัวหลังร้าน พอเริ่มคนน้อยลงก็มานั่งรองท้องด้วยเค้กที่ทำเหลือ
สุชาดายืนเช็ดกระจกบานเลื่อนของร้านในสภาพก้มๆเงยๆ สามหนุ่มที่นั่งมองยกหน้าขึ้นลงไปมาขณะที่ตามองต้นขาขาวใหญ่และตูดที่แน่นเปรี๊ยะจนกางเกงแทบแตก
วื๊ดด! ๆ ๆ จู่ๆมือถือสีชมพูบนโต๊ะก็ดังขึ้น
"อัย รับให้ที" สุชาดาเหลียวหลังมาสั่งเพื่อนที่ยืนนับเงินอยู่หลังเคาน์เตอร์
ตู๊ด! เพื่อนรักกดรับสายแล้วเปิดลำโพงดัง
"สวัสดีค่ะ คุณสุชาดาใช่ไหมคะ" เสียงจากสายเรียกเข้า
"ค่ะ" สาวใหญ่ตอบและเดินมาก้มหน้าตรงเคาน์เตอร์
ฟู่วส์! สามหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อปลายสายไม่ใช่เสียงผู้ชาย
"คุณมียอดค้างชำระค่าบัตรเครดิต...จำนวนหนึ่งแสนบาทและค่าปรับล่าช้าอีกสองหมึ่นบาท จะจ่ายได้เมื่อไหร่คะ" เสียงพนักงานติดตามหนี้
"คือตอนนี้ตกงานค่ะ ขอเลื่อนไปได้ไหมคะ" สุชาดาตอบอย่างหน้าเสีย มือไม้เธอสั่นไปหมด
"ไม่ได้ค่ะเพราะว่าคุณปล่อยให้เลยกำหนดมานานแล้วนะคะ ค่าปรับก็จะเพิ่มขึ้นทุกวัน"
"หากไม่จ่ายภายในเดือนนี้จะดำเนินการฟ้องตามกฎหมายนะคะ"
"ขะ ค่ะ"
"พร้อมจ่ายเมื่อไหร่ให้ติดต่อกลับมาเบอร์นี้นะคะ" พนักงานตอบแล้ววางสาย
ตื๊ด! ๆ ๆ
สุชาดาก้มหน้าหงอยแล้วเดินออกมานั่งที่สวนหย่อมเล็กๆตรงหน้าร้าน น้ำตาใสหยดกราวลงบนขาขาวๆแปะ! ๆ ๆ
ฮือ! ๆ ๆ สองมือยกปิดหน้าเรียวงามที่กำลังสะอึกสะอื้นด้วยความอึดอัดท้อแท้ในใจ
หล่อนกำลังคิดว่าตอนทำงานไม่น่าผ่อนคอนโดและของเยอะเลย ไหนจะตัวคนเดียวต้องแบกภาระหมด พอตกงานทุกอย่างก็พังครืนลงมาแบบไม่มีโอกาสให้ตั้งตัว
สามหนุ่มเดินมายืนล้อมร่างบางที่กำลังสั่นด้วยอาการการร้องไห้ใจสลาย
"อย่าเสียใจไปเลยครับ นะครับนะ ทุกปัญหามีทางออก" สามหนุ่มช่วยกันพูดปลอบสาวใหญ่
"แต่ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว คอนโดรถก็ถูกยึดแล้ว จะใช้หนียังไงมันเหลือแต่ตัวนี่แหละ จะให้ขายตัวไปใช้ก็ได้ฮือ! ๆ ๆ"
สุดสวยก้มหน้าร้องและตัดพ้อตัวเอง
ที่หนึ่งเดินมายืนค้ำหัวตรงหน้าแล้วใช้มือใหญ่ลูบบนหัวเบาๆก่อนจะเอ่ย
"เดี๋ยวผมขายรถมาจ่ายให้เองนะครับ"
"รถผมคันนึงขายก็กำไรหลักหมึ่นอยู่ ขายอีกสิบยี่สิบคันก็จ่ายหนี้ได้แล้วนะ"
ฮือ! ๆ ๆ สุชาดาผวากอดรัดเอวหนาตรงหน้าทันที เธอเอาหน้าซบกับกล้ามท้องแน่นๆและปล่อยโฮเสียงดัง น้ำเสียงและมือบนหัวช่างอบอุ่นเหลือเกิน
บอร์มกับเก็นจิยืนข้างหลังแล้วยื่นมือคนละข้างลงมาแตะบ่าซ้ายและขวา
"น้าไม่ต้องขายตัวนะ เงินเก็บผมก็มีอยู่หลายหมึ่น ถ้าไม่พอเดี๋ยวผมจะขายตัวหาตังมาใช้ให้เอง" บอร์ม
"ผมได้เงินค่าขนมไปโรงเรียนวันละสองร้อย เดี๋ยวผมจะแบ่งให้วันละร้อยนะครับ คนละครึ่ง" เก็นจิ
2K
