ภายในพระราชวังเอลลาย
บรรยากาศการประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียด เหล่านักเวทย์ชั้นสูงต่างนำเสนอแนวทางในการเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาณาเขตเวทมนตร์ หลังจากเหตุการณ์ที่ชุดเกราะั์บุกเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
"ข้าเห็นว่าเราควรเพิ่มความเข้มข้นของพลังเวทมนตร์ที่ใช้ในการสร้างอาณาเขตให้มากขึ้น" นักเวทย์สูงวัยคนหนึ่งเสนอ
"ข้าเห็นด้วย แต่ถ้าทำเช่นนั้น พลังงานเวทมนตร์ของอาณาจักรจะถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว และอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนได้" นักเวทย์อีกคนกล่าวคัดค้าน
ขณะที่เหล่านักเวทย์กำลังถกเถียงกันอยู่นั้น เ้าชายองค์ก็ได้แสดงความคิดเห็น "ข้าเห็นว่าการเสริมความแข็งแกร่งของอาณาเขตเวทมนตร์มากเกินไปอาจทำให้อาณาจักรอื่นๆ รู้สึกหวาดระแวงได้ พวกเขาอาจคิดว่าเรา้าขยายอำนาจ"
อย่างไรก็ตาม ในที่สุด การประชุมก็จบลงด้วยการตัดสินใจเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาณาเขตเวทมนตร์ตามข้อเสนอของเหล่านักเวทย์
หลังจากการประชุม
เ้าชายทรงเรียกผู้กล้าหญิงคนสนิทมาพบเป็การส่วนตัว "ข้าไม่ไว้ใจเหล่านักเวทย์ พวกเขาใจเย็นเกินไป การปล่อยให้ชุดเกราะั์นั้นหลบหนีไปเป็สิ่งที่ข้ารับไม่ได้" เ้าชายตรัสด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"แล้วพระองค์จะให้ข้าทำอย่างไรเพคะ?" ผู้กล้าหญิงถามด้วยความเคารพ
"ข้า้าให้เ้าตั้งกองกำลังลับขึ้นมา เพื่อตามล่าและกำจัดชุดเกราะั์นั้นให้สิ้นซาก" เ้าชายตรัส "ข้าจะจัดหาอาวุธและทรัพยากรให้เ้าอย่างเต็มที่"
ผู้กล้าหญิงรับคำสั่งด้วยความเต็มใจ เธอรู้ดีว่านี่คือภารกิจที่อันตราย แต่เธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องอาณาจักร
"แต่พระองค์คะ การกระทำเช่นนี้อาจส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรของเราและอาณาจักรอื่นๆ ได้" ผู้กล้าหญิงกล่าวด้วยความกังวล
เ้าชายยิ้มอย่างมั่นใจ "อย่าห่วงไปเลย ข้ามีแผนอยู่แล้ว"