ตอนที่2
“ยังไม่ตายไม่ใช่หรือ้าเงินเท่าไหร่ล่ะ ว่าแต่ซูเฟิง ชีวิตคุณนี่มันน่าสมเพชจริงๆแม้แต่เงินจะจ่ายค่ารักษาให้ลูกสาว คุณยังไม่มีอย่างนั้นหรือ”น้ำเสียงไม่ยี่หระและดูถูกของอดีตภรรยาทำให้ซูเฟิงกำโทรศัพท์ในมือแน่น
“นี่คุณไม่คิดจะเป็ห่วงแกสักนิดเชียวหรืออย่างไรเสียแกก็เป็ลูกของคุณนะ”ซูเฟิงต้องใช้ความอดทนอดกลั้นเป็อย่างมากเพื่อพูดกับอดีตภรรยา เื่ของลูกสาวหากไม่เป็เพราะเื่นี้ เขาไม่มีทางติดต่อเธออย่างแน่นอน
“ถ้าไม่มีอะไรก็วางสายเสีย ฉันไม่มีเวลามาฟังเื่ไร้สาระนี่หรอกนะอีกเดียวจะโอนเงินไปให้ก็แล้วกัน”จงเหม่ยเอ่ยตัดบทอดีตสามี น้ำเสียงแสดงความหงุดหงิดเต็มทน
“อ๋อหรือว่าที่จริงแล้วเจียวเจียวไม่ใช่ลูกของคุณจริงๆสินะ”จงเหม่ยที่กำลังจะวางสาย ถูกคำพูดของอีกฝ่ายทำเอาชะงัก
“คุณพูดบ้าอะไร”จงเหม่ยตวาดน้ำเสียงอารมณ์เสียเมื่อถูกจี้ใจดำ
“หึวันนี้เจียวเจียวต้องผ่าตัด และทางโรงพยาบาลขาดแคลนเื ผมจึงไปทำการบริจาคคุณรู้ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้น”ซูเฟิงแค่นเสียงเยาะเย้ยอดีตภรรยา
“เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ”จงเหม่ยเสียงสั่นหากทั้งสองคุยกันต่อหน้า อีกฝ่ายจะเห็นทันทีว่าสีหน้าของอดีตภรรยาซีดเผือดในทันที
“หึคุณรู้อยู่แล้วสินะ ว่าเจียวเจียว มีกรุ๊ปเืพิเศษไม่ว่าใครในครอบครัวก็ไม่มีกรุ๊ปเืที่เหมือนเธอเลยสักคน”คำพูดนี่ของซูเฟิงทำให้ปลายสายเงียบงันไปในทันทีเพียงเท่านี้เขาก็รู้แล้วว่าเจียวเจียวไม่ใช่ลูกสาวของเขาจริงๆมิน่าอดีตภรรยาของเขาถึงไม่เคยชอบเธอ
“แล้วยังไงล่ะ”จงเหม่ยเงียบไปครู่หนึ่งพยายามระงับความหวาดกลัวที่พุ่งขึ้นภายในใจ ก่อนเอ่ยน้ำเสียงไม่ยี่หระออกมาให้เป็ปกติที่สุด
เธอคิดถึงครั้งนั้นที่โรงพยาบาลชานเมืองซานไห่ตอนที่เธอเจ็บท้องคลอด ก็บังเอิญมีผู้หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่ง บังเอิญเจ็บท้องจะคลอดเช่นกันพวกเขาถูกส่งเข้าห้องคลอดไล่ๆกัน ก่อนที่เธอจะคลอดลูกแฝดหญิงอีกฝ่ายก็คลอดลูกสาวเช่นกัน เพียงแต่บุตรสาวคนเล็กของเธอกับมีร่างกายที่ไม่แข็งแรงในขณะที่ทารกหญิงที่ผู้หญิงคนนั้นคลอดออกมา ร่างกายแข็งแรงหน้าตาน่าเกลียดน่าชัง
นางจึงเกิดความริษยาชั่ววูบจึงสลับป้ายชื่อของบุตรสาวคนเล็กกับบุตรสาวของอีกฝ่ายโดยที่ไม่มีใครเห็นนั่นเป็เพราะโรงพยาบาลเมืองซานไห่อยู่แถบชนบทไม่ได้เจริญนักแม้แต่กล้องวงจรปิดยังไม่มี ไม่ต้องพูดถึงบุคลากรในโรงพยาบาลที่มีอยู่น้อยนิดนั่นจึงเป็ช่องโหว่ให้เธอลงมือ ด้วยหวังว่าลูกสาวคนเล็กของเธอจะได้รับการเลี้ยงดูที่ดีและสุขสบายในตระกูลที่ร่ำรวยจากที่ได้ยินหมอและพยาบาลพูดคุยกัน มีการติดต่อย้ายพวกเขาแม่ลูกไปยังโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองให้เร็วที่สุดแสดงว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็สตรีที่มาจากตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวยมากๆ ดังนั้นเธอจึงกัดฟันแอบทำการสับเปลี่ยนตัวทารกอย่างเห็นแก่ตัว ก่อนจะกลับไปพักฟื้นตามปกติ ทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อผู้หญิงคนนั้นย้ายโรงพยาบาล เด็กทารกที่ถูกพาตัวไป ก็คือบุตรสาวของเธอนับจากนั้นชะตาชีวิตของเด็กทั้งสองก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ส่วนเธอพักพื้นอยู่โรงพยาบาลต่ออีกสามวันก่อนที่ครอบครัวจะมารับกลับ พวกเธอก็อุ้มทารกหญิงทั้งสองคนจากไปในทันที เื่ที่เธอทำคนในครอบครัวไม่มีผู้ใดรับรู้ทั้งนั้นเธอปิดบังทุกคน และเลี้ยงดูทารกหญิงคนนั้นตามมีตามเกิด ให้เป็รองบุตรสาวของเธอทุกอย่างเื่นี้นอกจากเธอแล้ว ไม่มีใครระแคะระคายทั้งนั้น
“นี่คุณกำลังทำบ้าอะไรกันแน่ ทำไมเจียวเจียวถึงไม่ใช่ลูกสาวของเราล่ะแล้วลูกสาวเราอีกคนล่ะหายไปไหน”ซูเฟิงอดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก ในที่สุดเขาก็อดกลั้นไม่ไหวตะคอกอดีตภรรยาด้วยความโมโห เื่นี้มันเกินกว่าเขาจะรับไหวแล้วหากไม่เป็เพราะอุบัติเหตุในครั้งนี้คาดว่าเขาคงถูกอดีตภรรยาปิดหูปิดตาไปตลอดชีวิตเป็แน่
“หึ คุณจะสนใจทำไมว่าเกิดอะไรขึ้น รับรองว่าลูกสาวคนเล็กของเรา มีชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับพวกเราเป็ร้อยเท่าพันเท่า”จงเหม่ยเอ่ยอย่างไม่สนใจสักนิดอดีตสามีรู้แล้วอย่างไร อย่างไรเสียเขาก็ไม่มีทางเอาความลับนี้ เปล่าประกาศออกไปอย่างแน่นอนในเมื่อเื่นี้เกี่ยวพันไปถึงลูกสาวของพวกเขาอีกคนระหว่างลูกสาวแท้ๆกับเด็กที่ไม่รู้ที่มาที่ไป แค่คิดก็รู้แล้วว่าควรต้องเลือกปิดปากให้สนิท
“ได้เื่นี้คุณเป็คนทำเองเพียงคนเดียว เกิดอะไรขึ้นอย่าคิดจะลากผมไปเอี่ยวด้วยก็แล้วกัน”ซูเฟิงรีบกันตัวเองออกมาจากเื่วุ่นวายนี้ทันทีเขาเห็นแล้วว่าครอบครัวคู่กรณีที่ขับรถชนกับรถแท็กซี่ของลูกสาวเขา มาจากตระกูลใหญ่และทางนั้นก็รู้สึกระแคะระคายเื่นี้แล้วเช่นกัน
“คุณหมายความว่ายังไง”จงเหม่ยรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล
“อยากรู้แล้วเหรอ”ซูเฟิงเอ่ยน้ำเสียงกวนประสาท
“อย่ามาโยกโย้พูดมาเกิดเื่อะไรกันแน่”จงเหม่ยเอ่ยกับอดีตสามีอย่างหัวเสียเขาคงไม่โง่พูดเื่นี้ให้คนอื่นรู้แล้วกระมัง
“ผมบริจาคเืให้เจียวเจียวไม่ได้แต่ครอบครัวของคู่กรณีกับสามารถให้เืแกได้ พวกเขามีเืที่เข้ากันได้คุณคิดว่ายังไงล่ะ”ซูเฟิงยิ้มเยาะตรงมุมปาก อดีตภรรยากระทำเื่ที่ไม่สมควรโดยคิดว่าไม่มีผู้ใดรู้ ใครจะไปคิดว่าโชคชะตาจะมีเส้นทางของมันเองสุดท้ายแล้วความลับก็ไม่มีอยู่ในโลกจริงๆ
“ก็ไม่เห็นว่ามันจะแปลกที่ตรงไหนใครๆที่มีกรุ๊ปเืที่เหมาะสม ก็สามารถบริจาคได้ทั้งนั้น”จงเหม่ยแม้จะกังวลแต่นางก็หาเหตุผลมาค้านจนได้
“ใช่เพียงแต่ พวกเขามีกรุ๊ปเืพิเศษเช่นเดียวกับเจียวเจียวที่น้อยมากจะพบเจอ”ซูเฟิงเอ่ยไปตามจริง
“แค่เื่บังเอิญ”จงเหม่ยเม้มริมฝีปากแน่นปากแข็งไม่ยอมรับ
“อ๋อเช่นนั้นก็บังเอิญว่าเจียวเจียวหน้าเหมือนผู้หญิงที่เป็มารดาของเด็กคนนั้นมาก”จงเหม่ยเงียบในใจเริ่มว้าวุ่น คงไม่มีเื่บังเอิญขนาดนั้นหรอกกระมัง ไม่ได้เธอต้องไม่ตื่นตระหนกถึงเธอจะเป็คนลงมือเปลี่ยนป้ายชื่อก็จริง แต่คนที่อุ้มเด็กจากไปไม่ใช่เธอสักหน่อย
“ยังบังเอิญกว่านั้นอีกนะคู่กรณีของเจียวเจียวก็บังเอิญหน้าเหมือนซูซินลูกสาวคนเล็กของเราอย่างกับแกะ”สิ้นคำพูดของอดีตสามีจงเหม่ยก็ตกตะลึง ร่างการแข็งทื่อ แม้แต่มือที่ถือโทรศัพท์ไว้ก็ไม่มีแรงทำโทรศัพท์ร่วงตกพื้นเสียงดัง
ปัง
ตู๊ดตู๊ดๆๆๆ
“ไม่ไม่จริง ไม่มีทาง จะเป็ไปได้อย่างไร”จงเหม่ยพึมพำ สายตาเหม่อลอย ก่อนจะเปลี่ยนเป็ความกังวล และหวาดกลัว เธอรีบเก็บโทรศัพท์กดโทรหาผู้ช่วยทันที เื่นี้รอช้าไม่ได้แล้ว เธอต้องรีบจัดการให้เจียวเจียวจากไปให้เร็วที่สุดจะปล่อยให้พวกเขารู้ความจริงไม่ได้ หากคนพวกนั้นเป็ครอบครัวของเจียวเจียวจริงๆ เธอไม่กลัวอีกฝ่ายมาเอาผิดเพราะไม่หลักฐานว่าเธอเป็คนทำ เป็พวกเขาที่อุ้มเด็กผิดไปเอง แต่ที่เธอกลัวเป็เพราะ หากพวกเขารับเจียวเจียวกลับไป แล้วลูกสาวคนเล็กของเธอล่ะจะทำอย่างไร
“หึ”ซูเฟิงมองโทรศัพท์ที่จู่ๆก็ถูกตัดสัญญาณ ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยันอดีตภรรยาเพียงแต่เมื่อเขาหันกลับมาที่เตียงคนไข้ เขาก็ต้องใจหายวาบเมื่อเห็นบุตรสาวที่ควรนอนสลบอยู่บนเตียง กำลังนอนมองมาที่เขาด้วยสายตาเย็นเชียบไร้ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง ที่เขาคุยโทรศัพท์เมื่อครู่ลูกสาวคงได้ยินตลอดเป็แน่
“อะแฮ่มเจียวเจียว ลูกฟื้นแล้ว เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”ซูเฟิงฝืนยิ้มออกมารู้สึกทำหน้าไม่ค่อยถูกเมื่อถูกจับได้ เขาเอ่ยทักลูกสาวแก้เก้อก่อนเหลือบตามองลูกชายที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่ข้างเตียงของบุตรสาวอย่างเรียบร้อยผิดปกติไม่ส่งเสียงบอกเขาสักคำว่าพี่สาวฟื้นแล้ว
“อืม”หญิงสาวเพียงพยักหน้าก่อนจะหลับตาลงเช่นเดิม เธอกำลังสับสน เหตุใดเธอถึงได้มานอนอยู่ที่นี่ ไม่ใช่ว่าเธอเพิ่งะโหน้าผาลงทะเล เพื่อหนีการไล่ล่าของศัตรูหรอกหรือทำไมถึงได้มาโผล่ที่นี่ หรือว่ามีคนช่วยเธอเอาไว้ดูแล้วที่นี่น่าจะเป็โรงพยาบาลกระมัง เพียงแต่ร่างกายที่บอบบางอย่างเด็กสาวที่ยังโตไม่เต็มวัยเช่นนี้ กับผิวที่ขาวเนียนเช่นนี้ จะเป็ตัวเธอไปได้อย่างไรอาการปวดร้าวไปทั้งตัว ราวกับถูกกระแทกอย่างรุนแรง เป็สิ่งยืนยันได้ว่าเธอยังไม่ตายยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ มาอยู่ในร่างของเด็กสาวคนหนึ่ง ที่มีชะตากรรมที่น่าสงสารแถมยังฟื้นปุ๊บก็ได้ยินความลับเื่ชาติกำเนิดของร่างนี้ทันที ทำเอาเธอถึงกับพูดไม่ออก
1K
