คุณเอ็มมิลี่ แอชครอฟท์ ที่รัก
เมื่อผมได้รับทราบข่าวการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุของคุณพ่อคุณ ทั้งจากข่าวโทรทัศน์และการยืนยันในหน้าหนังสือพิมพ์รายวัน ผมยอมรับว่าผมไม่เชื่อเลยว่าจะมีเหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้น ทั้งนี้เพราะผมเพิ่งคุยกับท่านเมื่อค่ำวันก่อนนี้เอง ท่านเป็คนที่มีชีวิตจิตใจเปี่ยมไปด้วยพลังและดูจะเพิ่มมากขึ้นกว่านั้นเมื่อผมได้แจ้งให้ท่านทราบว่าท่านได้รับอนุญาตให้ขุดค้นบริเวณฟือห์เรอร์บังเกอร์เพื่อหาความจริงตามที่ท่าน้าได้แล้ว
ผมรู้สึกหนักหน่วงในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เป็เวลาหลายวันทีเดียวที่ผมไม่มีแรงแม้แต่จะหยิบปากกาขึ้น มาเพื่อเขียนจดหมายถึงคุณ แต่ขณะนี้ผม้าทำเช่นนั้น ผมใคร่บอกให้คุณรู้ว่าผมมีความเสียใจอย่างสุดซึ้งใคร่จะได้แสดงน้ำใจนี้ต่อคุณ อย่างน้อยเราทั้งสองคนต่างก็มีความทรงจำอันยิ่งใหญ่ระหว่างตนเองกับท่านอยู่
ถึงในขณะนี้ผมก็ยังไม่สามารถยอมรับและเชื่อว่าอุบัติเหตุดังกล่าวได้พรากท่านไปจากโลกนี้แล้ว ผมมีความรู้สึกคล้ายกับว่ามันไม่น่าจะเป็เพียงแค่เื่ของอุบัติเหตุเลย จริงอยู่แม้ว่าจะมีอุบัติเหตุรถชนคนหนีเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา แต่ผมก็อยากจะกล่าวว่าสำหรับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับคุณพ่อของคุณในครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็กรณีพิเศษที่ไม่น่าจะเป็อุบัติเหตุไปได้ แต่กระนั้นในบางครั้งเราก็จำต้องยอมรับว่าความไม่น่าเป็ไปได้นั้นมีโอกาสเกิดขึ้นอยู่ สิ่งที่สร้างความเสียดายให้กับผมยิ่งไปกว่านั้นคือคุณพ่อของคุณเล่าให้ผมฟังว่าขณะนี้ทั้งท่านและคุณได้มายืนอยู่ตรงธรณีที่จะก้าวเข้าไปสู่ความสมบูรณ์แบบของหนังสือเล่มที่จะสร้างความภาคภูมิใจให้กับท่านเป็ที่สุดผมไม่เคยลืมบทบาทอันสำคัญของคุณทั้งในฐานะที่คุณเป็ลูกสาวของท่านและเป็นักประวัติศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงในการที่คุณลงมือช่วยเขียนประวัติชีวิตของฮิตเลอร์
ผมยังจดจำถึงเมื่อครั้งที่คุณมีโอกาสติดตามคุณพ่อมาร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับผมที่โอเพิร์นคาเฟ่ในเบอร์ลินตะวันออกเมื่อ 3 ปีก่อนได้เป็อย่างดี รวมทั้งการที่เราได้สนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการเขียนประวัติของฮิตเล่อร์ดังกล่าว
ผมรู้ดีว่าแฮร์ฮิตเล่อร์้าให้ประวัติชีวิตของเขาได้ถูกเขียนขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด ผมมีความหวังอย่างแรงกล้าว่าสักวันหนึ่งเมื่อถึงเวลาอันสมควรคุณจะสามารถนำหนังสือประวัติฮิตเล่อร์ออกมาสู่สายตาประชาชนได้ ชาวโลกสมควรได้มีเกียรติอ่านหนังสือเล่มนั้นอย่างแท้จริง และมันควรเป็หนังสือที่เป็อนุสรณ์ในความเป็อัจฉริยะและความเป็ผู้ทรงคุณความรู้เยี่ยงนักปราชญ์ของท่านด้วย
เมื่อใดก็ตามที่คุณ้าความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเป็ด้วยเื่อะไรโปรดติดต่อมาหาผมได้ในทุกโอกาส ด้วยความซื่อสัตย์และจริงใจ
อ๊อตโต บลูบ๊าค
เอ็มมิลี่กะพริบตาถี่ๆ ขับไล่หยาดน้ำใสที่หล่อรื้นขึ้นในดวงตา รู้สึกประทับใจกับข้อความจดหมายฉบับนี้ยิ่งนัก ขณะเดียวกันก็หวั่นไหวตามไปด้วย มีความรู้สึกเหมือนตนเองถูกนำกลับมาสู่โลกแห่งความเป็จริงอีกครั้ง
บลูบ๊าคแสดงความปรารถนาจะให้เธอทำงานชิ้นนี้ต่อจนเป็ผลสำเร็จ เขาแสดงความเชื่อมั่นว่ามันจะต้องสำเร็จและเธอสามารถทำให้มันเป็เช่นนั้นได้ความปรารถนาความหวังและเจตนารมณ์ของเขาสร้างความะเืใจให้เกิดขึ้นกับเธอไม่น้อยเลย
นับแต่วันที่พ่อตายจากไปอย่างกะทันหันเอ็มมิลี่ มิได้คิดถึงเื่งานชิ้นสำคัญนั้นเลย หรืออย่างน้อยเอก็ยังไม่อยู่ในสภาพทำใจให้คิดถึงมันได้ เมื่อปราศจากพ่อเธอมองไม่เห็นว่างานดังกล่าวยังคงมีอยู่และจะทำอย่างไรต่อไปกับมัน
แต่กระนั้นสิ่งที่บลูบ๊าคพูดก็เป็สิ่งถูกต้อง งานชิ้นนั้นมิได้ตายตามพ่อไปด้วย เธอคือเส้นเืใหญ่ที่จะชุบชีวิตของมันให้คงอยู่และเธอเองก็ยังมีชีวิตอยู่ เป็ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไปอย่างมีความหมายด้วย
เอ็มมิลี่พับจดหมายฉบับนั้นช้าๆ ยังไม่อยากคิดอะไรต่อไป อย่างน้อยต้องไม่ใช่ในยามที่เธอกำลังโศกเศร้ากับการสูญเสียในขณะนี้ เธอจะอ่านมันซ้ำในวันหลังอีกสักครั้งเพื่อใช้ความคิดพิจารณาต่อไป
ขณะเก็บจดหมายของบลูบ๊าคใส่ลงในกระเป๋าถือเธอเห็นจดหมายฉบับที่สองจึงเปิดออกอ่าน พบว่าภายในเป็ข้อความที่เขียนขึ้นโดยใช้พิมพ์ดีด หัวจดหมายเป็ชื่อของหนังสือพิมพ์เบอร์ลินเนอร์มอร์เก้นโพสต์เป็หนังสือพิมพ์รายวันระดับแนวหน้าของเบอร์ลินตะวันตกฉบับหนึ่ง เมื่อมองดูตรงลายเซ็นเห็นชื่อ “ปีเตอร์นิทซ์” ซึ่งเป็ชื่อของบุคคลที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน
มิสแอชครอฟท์ ที่รัก
แม้ว่าคุณไม่เคยรู้จักผม แต่ผมก็ใคร่ขอถือโอกาสนี้แสดงความเสียใจในการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของดร. แอชครอฟท์มายังคุณ
ผมไม่เคยมีโชคได้สนทนากับดร.แอชครอฟท์เป็การส่วนตัวมาก่อนอย่างไรก็ตามผมมีโอกาสเห็นท่านได้ยินท่านให้สัมภาษณ์สื่อเป็ครั้งสุดท้ายก่อนหน้าจะถึงแก่ความตายเพียงไม่กี่นาที ในฐานะผมเป็ผู้สื่อข่าวที่จะต้องเขียนบทความเกี่ยวกับเื่นี้ลงในหนังสือพิมพ์รายวันของเบอร์ลินตะวันตกผมจึงได้รับการมอบหมายให้เป็ผู้รวบรวม การให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนเป็ครั้งสุดท้ายของดร.แอชครอฟท์
หลังจากท่านสรุปเื่ราวสั้นๆ เกี่ยวกับแฮร์ฮิตเล่อร์ให้ที่ประชุมผู้สื่อข่าวฟังแล้วท่านได้เล่าถึงความสำคัญของหนังสือชีวประวัติที่คุณกับท่านช่วยกันเขียนขึ้นจากนั้นดร.แอชครอฟท์ประกาศว่าท่านจะรอการสรุปความคิดเห็นในขั้นสุดท้ายของหนังสือเล่มนั้นไว้ก่อน เนื่องจากต้องทำการสืบสาวหลักฐานบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตในบั้นปลายและชั่วโมงสุดท้ายของฮิตเล่อร์ในบังเกอร์นั่นเสียก่อน
ดร.แอชครอฟท์กล่าวว่า แม้ชีวประวัติและประวัติศาสตร์ตอนที่เกี่ยวข้องกับฮิตเล่อร์กล่าวอย่างชัดเจนว่าฮิตเลอร์ฆ่าตัวตายตามอีวา เบราน์ภรรยาของเขาในฟือห์เรอร์บังเกอร์เมื่อปี 1945 แต่มีหลักฐานชิ้นหนึ่งซึ่งเรียกความสนใจของดร.แอชครอฟท์ให้เกิดขึ้น หลักฐานนั้นกล่าวว่ามีทางเป็ไปได้ว่าจริงๆ แล้วฮิตเล่อร์มิได้เสียชีวิตลงในตอนนั้น เขาอาจจะหลบหนีออกจากบังเกอร์ไปพร้อมกับภรรยา
ดร.แอชครอฟท์เสริมว่าเพื่อเป็การหาความจริงที่อาจเป็ไปได้ในเื่นี้ท่านยื่นคำร้องขออนุญาตทำการขุดพื้นที่ในบริเวณบังเกอร์ซึ่งอยู่ในเขตเยอรมันตะวันออกเพื่อหาหลักฐานมาพิสูจน์ความจริงให้ได้ ดร.แอชครอฟท์แสดงความหวังว่าผู้ใดก็ตามที่อยู่ในกรุงเบอร์ลินผู้เคยได้ยินหรือได้อ่านเื่ราวเกี่ยวกับงานที่ท่านกำลังทำอยู่และรู้ความจริงเกี่ยวกับชั่วโมงสุดท้ายในชีวิตของฮิตเลอร์ว่าเป็อย่างไรจะได้ติดต่อมายังท่านได้ที่บริสตอลเคมพินสกี้ในสัปดาห์ต่อไป
หลังจากบรรยายเื่งานของท่านจบลงแล้วดร.แอชครอฟท์เปิดโอกาสให้ซักถาม มีผู้ตั้งคำถามากมาย ส่วนใหญ่แล้วใคร่ขอทราบชื่อของบุคคลผู้ให้ข่าวกับท่านว่าตนเองมีหลักฐานอันใหม่อยู่และ้ารู้ว่าท่านไปได้หลักฐานดังกล่าวมาจากไหน ดร.แอชครอฟท์ซึ่งมีความเข้าใจอย่างดียิ่งไม่สามารถตอบคำถามเ่าั้ให้เป็ที่ชัดเจนลงไปได้ ขณะเดียวกันท่านก็มิได้ระบุชื่อของเ้าหน้าที่ในเบอร์ลินตะวันออกผู้อนุญาตให้ท่านเข้าไปขุดค้นในบริเวณฟือห์เรอร์บังเกอร์
ภายหลังจากที่ดร.แอชครอฟท์สรุปการให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนเสร็จเรียบร้อยท่านออกจากห้องประชุมแห่งนั้นโดยกล่าวว่าท่านจะต้องกลับไปยังโรงแรมเคมพินสกี้เพื่อตระเตรียมงานของท่านต่อไปขณะผู้สื่อข่าวคนอื่น ๆ เตรียมตัวกลับกันอยู่นั้นผมเกิดคิดขึ้นมาได้ว่ายังมีอะไรบางอย่างที่ผมลืมถามดร.แอชครอฟท์ดังนั้นผมจึงวิ่งตามท่านออกไปนอกถนน ผมนึกไม่ออกแล้วว่าวันนั้นผมตั้งใจจะถามอะไรท่าน แต่คงไม่ใช่เื่สำคัญอะไรอีกต่อไปและมันก็มิใช่ว่าเพราะเหตุผลนั้นที่ทำให้ผมเขียนจดหมายมาถึงคุณ ผมอยากเล่าให้คุณฟังว่ามีอะไรเกิดขึ้นหลังผมวิ่งตามออกมาเพื่อหาตัวท่านให้พบมากกว่า
ผมวิ่งไปตามถนนเคอร์เฟอร์สเตนดัมม์ วิ่งฝ่าเข้าไปในฝูงคนที่มาซื้อหาสินค้ากันอยู่ในย่านนั้น ผมคิดว่าเห็นท่านกำลังจะข้ามถนนอยู่ตรงถนนด้านข้างตอนผมไปถึงถนนด้านข้างนั้นผมเห็นท่านยืนอยู่ตรงมุมฟากตรงข้ามแล้วกำลังจะเลี้ยวไปตามถนนฟาซาเนนสตร๊าทท์เพื่อเดินไปยังทางเข้าด้านหน้าของโรงแรมเคมพินสกี้ผมจึงะโเรียกท่านไว้เพื่อให้ท่านรอผมก่อน และบางทีท่านอาจจะได้ยินเสียงเรียกของผมก็ได้-เื่นี้ผมไม่ใคร่แน่ใจเท่าไรนัก อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ที่มันเกิดต่อไปนั้นดูเหมือนเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน
ผมะโเรียกเพื่อให้ท่านหยุดรอผมก่อนพอสิ้นผมเห็นรถบรรทุกสินค้าคันใหญ่มีตู้เป็ลูกกรงเหล็กตัวถังเป็สีน้ำเงินใช้ยางเรเดียลขนาดใหญ่วิ่งส่ายไปส่ายมาเข้ามาในถนนสายนั้น ทันใดมันถูกหักเลี้ยวไปทางด้านซ้ายกระโจนขึ้นไปตรงหัวมุมราวกับมันตั้งใจจะชนประตูด้านนอกของเคมพินสกี้คาเฟ่ไม่มีผิดจากนั้นมันชนร่างของท่านทางด้านข้างเหวี่ยงท่านขึ้นไปในอากาศแล้วตกลงมาบนพื้นถนน
ตอนนั้นผมแน่ใจเลยว่าดร.แอชครอฟท์ผได้รับาเ็สาหัสมาก แต่ท่านพยายามลุกขึ้นให้ได้ แต่แล้วรถบรรทุกคันนั้นซึ่งในตอนแรกมันถอยกลับออกไปในถนนแล้วกลับพุ่งขึ้นมาอีก เป้าหมายของมันอยู่ที่ร่างท่านศาสตราจารย์นั่นเอง จากนั้นมันทับลงไปบนร่างของท่านอย่างเต็มเหนี่ยวแล้วเร่งเครื่องวิ่งออกไปจากถนนสายนั้นด้วยความเร็วสูงมาก กว่าผู้คนในบริเวณนั้นซึ่งเป็ประจักษ์พยานอยู่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นจะทันตั้งสติได้รถบรรทุกคันนั้นก็หายลับไปจากสายตาแล้ว
ในท่ามกลางผู้คนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่นั้นเป็ไปได้ที่ผมจะเป็คนแรกที่วิ่งไปยังร่างของท่าน เราทุกคนที่ยืนอยู่ในที่นั้นเห็นได้ชัดว่าดร.แอชครอฟท์ถึงแก่ความตายเมื่อถูกชนครั้งที่สองและท่านหมดลมหายใจก่อนหน้าที่เ้าหน้าที่ตำรวจและรถของโรงพยาบาลมาถึง
นี่เป็เื่น่าเศร้าที่ผมต้องเขียนมาเล่าให้คุณฟัง แต่ผมคิดว่าผมจำเป็ต้องทำด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ ความตายของดร.แอชครอฟท์ถูกมองไปในแง่ของอุบัติเหตุ แม้แต่หนังสือพิมพ์ฉบับที่ผมทำงานอยู่ที่ลงข่าวในลักษณะนั้น แต่เท่าที่เห็นด้วยตาของตนเองผมคิดว่ามีอะไรมากกว่าการเป็เพียงอุบัติเหตุเพราะที่ผมเห็นนั้นมันมีลักษณะคล้ายกับว่าดร.แอชครอฟท์ถูกไล่ตามฆ่าด้วยฆาตกรที่มีความตั้งใจจะฆ่าท่านให้ตาย
1K
