อุ้มบุญ ลุ้นรัก #12
I LOVE YOU HONEY
ทางด้านเดซี่หลังจากที่รับรู้เื่ราวของเจฟฟรีย์กับแก้วใสก็รีบขับรถมาที่คฤหาสน์ของตระกูลมิกาเรนท์และขอเข้าพบมารดาของชายหนุ่มเพื่อฟ้องสิ่งที่รู้มาให้มาดามแป้งหอมได้รับรู้ด้วย หล่อนคาดหวังเป็อย่างมากกับการมาครั้งนี้เพราะคิดจะใช้มาดามแป้งหอมเป็เครื่องมือในการกำจัดศัตรูหัวใจ
"สวัสดีค่ะ คุณน้าแป้งหอม"
"สวัสดีจ้ะ หนูเดซี่มาหาน้าถึงที่บ้านมีธุระอะไรหรือจ๊ะ"
"คือหนูมีเื่คุณเจฟจะมาเล่าให้คุณน้าฟัง"
หล่อนไม่อ้อมค้อมรีบพูดในสิ่งที่อยากพูดทันทีทำให้มาดามแป้งหอมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
"เื่ตาเจฟ ทำไมจ้ะ"
"ก็วันนี้เดซี่ไปหาคุณเจฟที่บริษัทแล้วเห็นคุณเจฟยืนจูบกับผู้หญิงคนหนึ่งในลิฟต์"
หญิงสาวจีบปากจีบคอฟ้องมารดาของชายหนุ่มพร้อมกับยิ้มอย่างมีชัยเมื่อได้ยินเสียงใของผู้าุโ
"ว้าย ตาเจฟทำอะไรประเจิดประเจ้อ"
"นั้นนะสิคุณน้าแต่ที่ใกว่าคือคุณเจฟแนะนำว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ภรรยา"
"จริงเหรอจ๊ะ ตาเจฟแนะนำหนูแก้วใสว่าเป็ภรรยา" คนแก่ทำตาโตใและรู้สึกยินดีเป็อย่างยิ่งที่ลูกชายแนะนำลูกสะใภ้ให้คนอื่นได้รู้จักในฐานะภรรยาไม่ใช่ลูกจ้างหรืออย่างอื่น ข้อสงสัยในสิ่งที่ลูกชายขอร้องให้ช่วยจัดการก่อนหน้าได้หายไปหมดสิ้นหลังจากได้ยินเื่นี้
"จริงค่ะคุณน้าแต่เอ๊ะคุณน้ารู้จักผู้หญิงคนนั้นด้วยเหรอ"
"รู้จักสิจ๊ะ ในเมื่อหนูแก้วใสเป็ลูกสะใภ้ อีกไม่นานก็จะมีหลานให้น้าอุ้ม"
"มะ หมายความว่าคุณน้ารู้ คุณเจฟไม่ได้ปิดบัง"
เพล้ง เสียงหน้าแตกเป็เสี่ยง ๆ ดังขึ้นมาในหัวของหล่อนเมื่อมาดามแป้งหอมบอกว่ารู้จักและกำลังจะมีหลาน หญิงสาวพูดตะกุกตะกักอย่างไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน
"ถูกต้อง หนูเดซี่มีปัญหาอะไรเหรอจ๊ะ"
"มะ ไม่มี"
"ไม่มีก็ดีแล้วจ้ะ หนูเดซี่มีอะไรอีกไหม พอดีน้ามีเื่ต้องไปจัดการ"
"เชิญคุณน้าตามสบายค่ะ เดซี่หมดธุระแล้วเหมือนกัน ขอตัวกลับก่อน สวัสดีค่ะ"
"โชคดีจ้ะ"
หมดธุระแล้วเดซี่ก็รีบทำความเคารพผู้ใหญ่และเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ข้างหน้าคฤหาสน์หลังงาม ทันทีที่รถสุดหรูขับออกไปพ้นเขตรั้วหล่อนก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเหมือนคนเสียสติ คาดไม่ถึงว่ามาดามแป้งหอมจะรู้เื่ของลูกชายแถมยังรับแก้วใสเป็ลูกสะใภ้อีกแผนที่คิดไว้จึงพังไม่เป็ท่า
"เจ็บใจจริง ๆ คอยดูนะฉันจะต้องกำจัดแกกับลูกให้ได้"
หญิงสาวเอ่ยด้วยความแค้นใจ แววตาวาวโรจน์ด้วยไฟริษยาเมื่อคิดถึงภาพที่ชายหนุ่มจูบกับแก้วใสในลิฟต์และลูบท้องป่อง ๆ ด้วยความรักอยู่บนโซฟา หล่อนไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาดตำแหน่งภรรยาของเจฟฟรีย์ต้องเป็ของตนเองเท่านั้น ผู้หญิงอื่นไม่มีสิทธิ์!
ตกเย็นหลังจากที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าความมืดเข้ามาปกคลุมคนท้องก็ยิ่งมีอาการตื่นเต้นเพราะอยากรู้ใจจะขาดว่าชายหนุ่มรักใคร คำตอบจะเป็ไปตามที่หล่อนคิดไหมหรือตรงข้ามกัน ถ้าตรงข้ามหล่อนจะทำอย่างไรดีเพราะตอนนี้หัวใจดวงน้อย ๆ ของตนเองนั้นรักเขาไปหมดทั้งใจแล้ว หญิงสาวคิดอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่นั่งรถกลับคฤหาสน์โดยมีสามีเป็คนขับ
ส่วนคนขับรถก็ได้แต่ยิ้มและลอบมองอาการคนข้าง ๆ ตลอดเวลา ใจจริงเขาก็อยากสารภาพเลยแต่คิดอีกทีไม่พูดดีกว่าเพราะบรรยากาศยังไม่โรแมนติกพอจึงยืดเวลาออกไปอีกนิดเพื่อความโรแมนติกของคำว่า รัก หลังจากวันนั้นวันที่เขาฝันถึงลูกสาวและภาพความเศร้าของแก้วใสก็ไม่ได้นิ่งนอนใจคิดหาเหตุผลต่างๆ นานามาประกอบความฝันแต่สุดท้ายก็คิดไม่ออกจึงเอาเื่นี้ไปปรึกษาบิดามารดา
"มัมครับ แด๊ดครับ ผมมีเื่จะปรึกษา"
"ว่าไงลูก"
"คือผม"
"มีอะไรก็พูดมาเถอะตาเจฟแด๊ดกับมัมรอฟังแกอยู่นะ"
"ผมฝัน ........ มัมกับแด๊ดว่าผมฝันแบบนี้ทำไม"
เขาอธิบายรายละเอียดของความฝันให้พ่อกับแม่ฟังั้แ่จนจบและลงท้ายด้วยสิ่งที่อยากรู้ บุพการีทั้งสองจึงหันหน้ามายิ้มให้แก่กันจากนั้นมาดามแป้งหอมก็เริ่มเล่าในสิ่งที่ตนเองรู้สึกพร้อมกับตั้งคำถามให้ลูกชายได้คิดเพราะถ้าคิดออกเร็วความฝันก็จะไม่มีวันเป็จริงแต่ถ้าคิดออกช้า ความฝันต้องเป็จริงในเร็ววันอย่างแน่นอน ชายหนุ่มคิดไปคิดมาอยู่สักพักมุมปากก็เริ่มมีรอยยิ้มแล้วขอบคุณพ่อกับแม่ยกใหญ่ที่ทำให้เขาตาสว่าง
"คุณเจฟยิ้มอะไรคะ" คนท้องหันมาเห็นสามียิ้มน้อยยิ้มใหญ่จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะปกติเจฟฟรีย์ไม่ใช่คนที่จะยิ้มกับอะไรง่าย ๆ ถ้าไม่มีความสุขจริง ๆ ไม่มีทางได้เห็นรอยยิ้มของเขา
"กำลังคิดอะไรดี ๆ อยู่ก็เลยยิ้ม" เขาตอบด้วยรอยยิ้มในขณะที่เลี้ยวรถเข้าไปในเขตของคฤหาสน์
"แล้วมันเื่อะไรกัน แก้วอยากรู้" คนท้องแสดงสีหน้าอยากรู้สุด ๆ ถึงขั้นเอามือขึ้นประกบทำท่าอ้อนวอน
"อยากรู้จริงเหรอ" ทั้งสายตาและน้ำเสียงบอกได้เลยว่าเ้าเล่ห์มาก
"มะ ไม่เอาดีกว่า อ้าวมาถึงบ้านพอดีเลย เราลงกันเถอะลูก"
หญิงสาวเห็นแววตากรุ้มกริ่มของสามีก็รีบส่ายหน้าทันทีเพราะคิดว่าเขาต้องจินตนาการเื่ลามกแน่นอนถึงได้ยิ้ม โชคดีที่รถมาจอดตรงหน้าคฤหาสน์จึงเปลี่ยนเื่ชวนลูกคุยแล้วเปิดประตูลงจากรถโดยไม่รอสามีซึ่งกำลังหัวเราะในลำคออย่างมีความสุขที่ได้แกล้งภรรยา
คนท้องเดินเข้ามาในบ้านได้ไม่กี่ก้าวก็ร้องกรี๊ดด้วยความใที่อยู่ ๆ ร่างกายลอยขึ้นกลางอากาศเพราะโดนสามีอุ้มอย่างไม่ทันตั้งตัว เจฟฟรีย์จึงโดนหมัดเล็ก ๆ ของเมียชกเข้าที่ไหล่เป็รางวัลแต่เขากลับไม่สะทกสะท้านเดินดุ่ม ๆ อุ้มเมียไปที่สนามหญ้าซึ่งมีการจัดงานเล็ก ๆ เอาไว้ ชายหนุ่มได้โทรให้มารดาจัดสถานที่สารภาพรักเมื่อ่กลางวัน
"พร้อมที่จะฟังหรือยัง" เขาถามหล่อนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล หลังจากวางคนท้องให้ยืนบนพื้นอย่างปลอดภัย
".............................." หญิงสาวเม้มปากเป็เส้นตรงไม่พูดออกมาสักคำแต่ให้คำตอบเป็การพยักหน้าแทนพร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวเมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าตนเองจะได้รู้คำตอบ ชายหนุ่มจึงประคองใบหน้าของเมียด้วยมือทั้งสองข้างอย่างแ่เบาแล้วจ้องลึกลงไปในดวงตาของหล่อน จากนั้นก็ก้มลงไปจูบที่หน้าผากก่อนจะผละออกมาเพื่อพูดในสิ่งที่้า
"ผู้หญิงคนนั้นคือคุณ แก้วใส ผมรักคุณ รักแม่ของลูกสุดหัวใจ อย่างที่ไม่เคยรักใครมาก่อน"
ถ้อยคำหวานซึ้งที่เขาสารภาพออกมาจากใจทำให้คนท้องน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่ หล่อนหวังว่าเขาจะรักและเขาก็รักจริง ๆ ผู้หญิงคนนั้นคือหล่อนเอง
"ฮึก คุณเจฟ ฮือ ระ รัก แก้วจริง ๆ ใช่ไหม ไม่ได้หลอกลวงแก้วใช่ไหม" คำถามของเมียสร้างความเอ็นดูให้แก่สามีไม่น้อย ชายหนุ่มจึงกระซิบข้าง ๆ หูของภรรยาอีกครั้งเพื่อตอกย้ำว่าเขารักหล่อนจริง ๆ ไม่ใช่เื่โกหกพร้อมกับตั้งคำถามไปด้วยเลยเพราะเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าเมียรู้สึกอย่างไร
"I LOVE YOU HONEY แล้วแก้วรักผมไหม"
"I LOVE YOU BABY แก้วก็รักคุณเจฟ"
"อื้ม"/"อื้ม"
คำตอบถูกใจ บรรยากาศเป็ใจ สองสามีภรรยาจึงค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าหากันแล้วประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม ท่ามกลางความยินดีของมาดามแป้งหอมและคุณเจสันซึ่งหลบอยู่หลังต้นไม้อย่างเงียบเชียบที่ได้เห็นลูกชายและลูกสะใภ้บอกรักเสียทีโดยเฉพาะคุณย่าที่ดูจะปลื้มใจสุด ๆ เพราะฝีมือการจัดสถานที่เป็ของตนเอง ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความกังวลกับเื่ของเดซี่ทำให้สามีคู่ทุกข์คู่ยากต้องกระซิบถามด้วยความเป็ห่วง
"ถอนหายใจทำไมที่รัก"
"แป้งกังวลเื่เดซี่"
"อย่าไปกังวลเลย เชื่อเถอะเ้าเจฟไม่มีทางให้ใครมารังแกเมียกับลูกแน่นอน"
"เฮ้อ ก็ขอให้เป็แบบนั้นจริง ๆ แป้งไม่อยากให้มีเื่ร้ายเกิดขึ้นเลย"
"ปล่อยให้เป็เื่ของเด็ก ๆ เขาเถอะ ส่วนเราก็คอยดูอยู่ห่าง ๆ ก็พอ"
"ค่ะแป้งเชื่อพี่เจ อ้าวมัวแต่คุยกัน เด็ก ๆ หายไปไหนแล้ว"
"หึหึ ป่านนี้คงอยู่บนเตียงแล้วมั้ง พี่ว่าเราเข้าห้องบ้างดีกว่า"
"บ้า หื่นั้แ่หนุ่มยันแก่"
"ไม่ตกลง"
"ตกลงสิ"
*********************