เทพอสูรมังกร สยบสวรรค์

เปรี้ย ๆ ๆ

" หืม...ได้แล้วรึ " 

ผ่านไปสักพักชิงหลงก็ลุกขึ้นพร้อมสายฟ้าที่พวยพุ่งออกจากร่างของมัน เส้นสายฟ้าเลื้อยพันไปทั่วทั้งร่างของชายหนุ่มราวกับมันมีชีวิต เมื่อเห็นดังนั้นหลินฮั่วก็ลุกขึ้นยืนด้วยความสนใจ 

ชิงหลงลืมตาขึ้นพร้อมจ้องไปที่หลินฮั่วอย่างเอาเรื่อง สายตาขวาง ๆ ของชิงหลงทำให้หลินฮั่วรู้ได้เลยว่าเจ้าหนูนี่ต้องใช้เขาเป็นเป้าลองทักษะของมันแน่ ๆ 

" ฮะฮ่า ก็เอาซี่~ เข้ามา !! " 

หลินฮั่วคำรามลั่นใส่ชิงหลง 

" ย่าห์~~ มังกรอัสนีบาตรเก้าสวรรค์ !!! " 

" โฮก !!! " 

สีหน้าของชิงหลงเปลี่ยนเป็นจริงจังเขาคำรามลั่นอย่างเย็นชา เมื่อสิ้นเสียงชายหนุ่มพลังปราณทั้งหมดของเขาพวยพุ่งออกจากร่าง มังกรสายฟ้าทั้งเก้าพุ่งเข้าใส่หลินฮั่วที่ยืนนิ่งด้วยความดุร้ายหมายฉีกกระชากให้เป็นชิ้น ๆ หากแต่ว่า 

มังกรสายฟ้าทั้งเก้าที่ถูกใช้ออกมาจากทักษะของชายหนุ่มนั้นตัวเล็กเท่าแขนเด็กเพียงเท่านั้น เมื่อมันปะทะเข้ากับร่างอันใหญ่โตของหลินฮั่ว มังกรสายฟ้าทั้งเก้าก็กระจายสลายไปกับสายลม หลินฮั่วเพียงจ้องมองอย่างงุนงงเพียงเท่านั้น

" เจ้าตะโกนซะดังแต่ทำได้แค่นี้งั้นรึ... " 

" เอ่อ...สงสัยมันคงยังไม่สมบูรณ์ " 

ชิงหลงเพียงยิ้มแห้ง ๆ ด้วยความอับอายเพียงเท่านั้น หลินฮั่วได้แต่ส่ายหัวไปมา 

" เจ้าเรียกนั่นว่ามังกรงั้นรึ ? นี่มันไส้เดือนชัด ๆ !! " 

" ก็ถ้ามันสมบูรณ์ล่ะก็ มันเป็นมังกรแน่ ๆ เชื่อข้าซี่ " 

ได้ยินดังนั้นหลินฮั่วก็เลิกสนใจชายหนุ่มอีกเขากลับไปนอนดังเดิมทิ้งชิงหลงให้ยืนโง่ ๆ อยู่คนเดียว เมื่อเห็นหลินฮั่วนอนหลับไปแล้วชิงหลงก็นั่งลงกับที่และทบทวนทักษะอีกครั้ง แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่เข้าใจสักที 

" เดี๋ยวก่อนนะ...จิตวิญญาณธาตุงั้นรึ...ถ้าข้าทำอย่างนั้นมันจะเป็นยังไงกันนะ " 

ระหว่างนั้นเองชิงหลงก็คิดอะไรแปลก ๆ ได้เขากระโดดขึ้นไปยังโขดหินที่สูงที่สุดในถ้ำก่อนจะนั่งสมาธิ  ผ่านไปสักพักบรรยากาศเริ่มแปลกประหลาด ไม่ใช่เพียงแค่ในถ้ำแต่ด้านนอกก็แปลกประหลาดเช่นกัน 

คลื่น ~ ! 

เปรี้ยง !! 

เมฆดำเริ่มปรากฏขึ้นปกคลุมทั่วทั้งผืนป่าอสูรรัตติกาล ลมพายุเริ่มพัดไปทั่ว เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องจากท้องฟ้าดำทมิฬ แสงวูบวาบประหลาดลุกวาบขึ้นทั่วท้องฟ้าพร้อมกับเสียงอัสนีบาตรที่ผ่าลงมาบนโลกดังคำรามไปทั่วทั้งผืนฟ้า เมฆสีดำหมุนวนทั่วป่าโดยจุดศูนย์กลางคือบนเทือกเขาสูงสุดที่ตั้งของถ้ำราชันย์กิเลนเพลิง

" เจ้าหนูนี่...มันเล่นอะไรของมัน " 

คลื่น~~

เปรี้ย ๆ 

หลินฮั่วตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะความผันผวนของอากาศภายในถ้ำ เขาจ้องมองไปยังร่างของชิงหลงที่กำลังนั่งสมาธิอยู่บนโขดหินสูง รอบตัวมีสายฟ้าพันไปมารอบตัว ระหว่างนั้นเองเมฆสีดำก็ปรากฏขึ้นบนหัวของชิงหลง พร้อมกับเสียงสายฟ้าหนาแน่ส่งเสียงดำไปทั่วทั้งถ้ำ ราวกับมันถูกดึงโดยอะไรบางอย่าง 

เปรี้ยง ๆๆๆๆ 

ระหว่างนั้นเองเส้นไยสายฟ้าสีน้ำเงินนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่ร่างของชิงหลงที่อยู่ในจุดศูนย์กลาง  

เปรี้ยง !!! 

ในขณะเดียวกันเสียงอัสนีบาตรก็ดังขึ้นบนท้องนภาที่กว้างใหญ่ เส้นสายฟ้าผ่าลงมาจากท้องฟ้าอย่างรุนแรงโดยตำแหน่งที่ผ่าลงมาคือถ้ำราชันย์กิเลนเพลิงพอดิบพอดีทำให้ถ้ำเป็นรูโหว่ซึ่งเมื่อมองไปด้านในรูก็จะเห็นชิงหลงนั่งอยู่ภายใน 

เปรี้ยง ๆๆ

ในตอนนั้นสายฟ้าก็ได้ผ่าลงมาจากท้องฟ้าอีกนับไม่ถ้วน และทุกเส้นของสายฟ้ามันได้ผ่าลงไปในร่างของชายหนุ่มทุก ๆ เส้น หากมองดี ๆ แล้วในตอนนี้ราวกับกำลังเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ขึ้นยังไงอย่างงั้น เหล่าสัตว์อสูรมากมายในป่าต่างส่งเสียงร้องกันระงม 

" ฮะฮ่าผ่าลงมาที่ข้าอีกซี่ !!  "

ชิงหลงที่กำลังนั่งอยู่ผุดลุกขึ้นอย่างมีความสุขราวกับว่าสายฟ้าสุดน่าเกรงขามที่พุ่งลงมาจากสรวงสวรรค์ผ่าใส่ร่างของเขามันคือของขวัญจากพระเจ้าอย่างไงอย่างงั้น

เปรี้ยง ๆๆๆ 

.

.

.

.

.

เมื่อเวลาผ่านพ้นไปไม่นานเมฆดำทั้งหมดก็สลายตัวไป สายฟ้าทั้งหมดก็หยุดผ่าลงมา ท้องฟ้ากลับคืนสู่ความสงบอีกครั้งราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน 

ในถ้ำราชันย์กิเลนเพลิง 

เปรี้ย ๆๆ ~~~

หลินฮั่วจ้องมองไปยังชายหนุ่มจ้องมองไปที่ชิงหลงด้วยความแปลกใจและตกใจพร้อม ๆ กัน ร่างของชายหนุ่มในตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างมากใบหน้าของเขายังหล่อเหลาเช่นเดิม เว้นเสียแต่นัยน์ตาของเขาจากสีดำมันเปลี่ยนเป็นสีทอง สีผมของชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นสีขาวทั่วทั้งหัว พร้อมกับผมที่ยาวจนถึงข้อเท้า พร้อมกับเส้นสายฟ้าที่พันไปทั่วร่างแต่รอบนี้มันมีมากกว่าที่ผ่านมา เส้นสายฟ้าพันรอบตัวเขาราวกับอสรพิษที่มีชีวิต

" นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น..เจ้าทำอะไร " 

หลินฮั่วกล่าวขึ้นด้วยความตกใจเขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดชายหนุ่มถึงได้เปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้

" ข้าจะเรียกมันว่า...ร่างเทพจิตวิญญาณอัสนี ก็แล้วกันนะ " 

" เอาล่ะ...การฝึกที่แท้จริง...เริ่มขึ้นแล้ว " 

โปรดติดตามต่อไป

ซุปเปอร์ไซย่าร่าง 3