บทที่ 1 แอปราคะ
กรุงปักกิ่งยามค่ำคืนใน่ฤดูหนาวช่างกว้างใหญ่ หนาวเหน็บ และเต็มไปด้วยความอ้างว้างอย่างเหลือเกิน...
ท่ามกลางแสงไฟนีออนระยิบระยับของตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวงที่ไม่มีวันหลับใหล และเสียงแตรของรถยนต์บนท้องถนนสายหลักที่ยังคงสัญจรไปมาอย่างคับคั่ง ทว่าลึกลงไปในย่านอพาร์ตเมนต์ห้องเช่าเก่าๆ แถบชานเมืองปักกิ่ง บรรยากาศกลับเงียบสงัดราวกับป่าช้า ลมหนาวพัดผ่านรอยแยกของประตูส่งเสียงหวีดหวิวชวนให้จิตใจห่อเหี่ยวและหนาวสั่นสะท้านไปถึงกระดูก
ในห้องเช่าแคบ ๆ ขนาดไม่กี่ตารางเมตรที่อัดแน่นไปด้วยกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและกองเอกสาร หลี่เหวิน ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปี เพิ่งจะกดเซฟไฟล์รหัสโค้ดชุดล่าสุดลงในระบบ เขาถอนหายใจยาวเหยียดพลางเอื้อมมือไปถอดแว่นสายตากรอบดำหนาเตอะวางลงบนโต๊ะทำงานไม้ที่ขอบเริ่มผุพัง นิ้วมือแกร่งนวดคลึงระหว่างคิ้วเพื่อขับไล่ความเหนื่อยล้าดวงตาที่แดงก่ำจากการนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ติดต่อกันนานกว่าสิบชั่วโมง
หลี่เหวินเป็เพียงโปรแกรมเมอร์ฟรีแลนซ์ธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในกรุงปักกิ่งอันแสนวุ่นวายและเต็มไปด้วยการแข่งขัน เขาย้ายมาจากมณฑลห่างไกลเพื่อหวังจะมาสร้างเนื้อสร้างตัว ทว่าความเป็จริงกลับโหดร้าย ทุกวันมีเพียงงานจ้างเขียนโค้ดราคาถูก ค่าเช่าห้องที่จวนเจียนจะครบกำหนด และความเงียบเหงาที่คืบคลานเข้ามากัดกินจิตใจในทุกค่ำคืนที่ต้องอยู่คนเดียว
"เหงาชะมัด... เมืองนี้คนตั้งยี่สิบกว่าล้านคน แต่ทำไมถึงไม่มีใครให้คุยด้วยสักคนเลยนะ" หลี่เหวินพึมพำกับตัวเองเสียงแหบพร่าพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวเก่าที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดฝืดเคืองทุกครั้งที่เขาขยับกาย
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่หน้าจอร้าวเป็ทางยาวราวกับใยแมงมุมขึ้นมาเปิดดู เลื่อนนิ้วผ่านหน้าจอไปตามโซเชียลมีเดียอย่างไร้จุดหมาย หวังจะหาอะไรดึงดูดความสนใจ ทว่ายิ่งดูภาพผู้คนไปเที่ยวกับคนรักหรือสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อน เขาก็ยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยวและกระสันอยากได้รับการเติมเต็มบางอย่างในร่างกายลึกๆ แรงขับตามธรรมชาติของชายหนุ่มในวัยยี่สิบห้าปีที่ห่างหายจากความอบอุ่นทางกายมานานปีเริ่มตื่นตัวจนรู้สึกอึดอัดที่ท้องน้อย
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็สะดุดตากับโพสต์แนะนำในเว็บบอร์ดเทคโนโลยีนิรนามแห่งหนึ่ง หัวข้อกระทู้เขียนด้วยตัวอักษรสีม่วงนีออนเรืองแสงสะดุดตาว่า:
*‘เบื่อความอ้างว้างในเมืองหลวงใช่ไหม? ลองดาวน์โหลดแอปพลิเคชันหาคู่ลับเฉพาะที่จะปลุกตัณหาเบื้องลึกและเชื่อมโยงประสาทััของคุณกับใครบางคนที่อยู่ใกล้ที่สุด... ปลดปล่อยอารมณ์ดิบในกายคุณคืนนี้’*
หลี่เหวินขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความเคลือบแคลงสงสัย ทว่าข้อความนั้นกลับชวนให้รู้สึกหวามใจแปลกๆ ยิ่งเมื่อเขาคลิกเข้าไปดูโพสต์คอมเมนต์ด้านล่าง ความอยากรู้ก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้น
*‘มันบ้ามาก! แอปนี้จับคู่คนละแวกเดียวกันได้แม่นยำที่สุด ฉันเพิ่งมีค่ำคืนที่สุดเหวี่ยงกับสาวตึกข้างๆ ไปเมื่อวานนี้เอง!’*
*‘ภาษาและการทำงานง่ายมาก แค่ป้อนรหัส ร่างกายของคุณก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เหมือนมีกระแสไฟแล่นริ้วเข้าสู่ตัวแอป’*
ความอยากรู้อยากลองบวกกับความเหงาที่เอ่อล้นทำให้การยับยั้งชั่งใจของหลี่เหวินพังทลายลง ปลายนิ้วของเขาจ่ออยู่เหนือปุ่มติดตั้งครู่หนึ่ง ก่อนจะกดดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน ลงในโทรศัพท์ทันทีด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำเร้าอารมณ์
---
ในเวลาเดียวกัน ท่ามกลางตึกอพาร์ตเมนต์ห้องเช่าฝั่งตรงข้ามที่หันระเบียงประจันหน้ากันโดยมีระยะห่างเพียงไม่กี่เมตรผ่านช่องแคบระหว่างตึก...
จางลี่ หญิงสาววัยยี่สิบยี่ปี เพิ่งจะไขกุญแจก้าวเท้าเดินกลับเข้ามาในห้องพักอันเงียบเชียบของเธอ หลังจากเสร็จสิ้นการทำงานกะดึกอันแสนเหน็ดเหนื่อยในฐานะพนักงานต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมหรูใจกลางเมืองหลวง วันนี้เธอต้องรองรับอารมณ์และคำพูดจิกกัดของแขกจอมเอาแต่ใจมาตลอดทั้งวัน จนกระทั่งเวลานี้ ร่างกายของเธออ่อนล้า สมองตึงเครียด แต่จิตใจกลับกระวนกระวายและโหยหาััที่ช่วยปลอบประโลมให้รู้สึกปลอดภัย
จางลี่เดินเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตา ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าไม้เก่า ปลุกจริตหญิงในตัวด้วยการหยิบชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวบางเบาสีชมพูอ่อนมาสวมใส่ เนื้อผ้าที่เนียนนุ่มลื่นไหลไปตามเรียวผิวขาวผ่องทำให้รู้สึกวับหวามในอก ผิวพรรณเนื้อนุ่มของเธอขยายตัวตอบรับกับลมหนาวที่พัดรอดม่านหน้าต่างเข้ามาส่งผลให้ยอดอกอวบอัดตึงชันขึ้นเป็ไตแหลมผ่านเนื้อผ้าบางเบา
เธอนอนกอดตัวเองทอดกายลงบนเตียงนอนกว้างท่ามกลางความหนาวเหน็บและเปลี่ยวเหงา ยิ่งนอนก็ยิ่งฟุ้งซ่านและอึดอัดกับความร้อนรุ่มที่แล่นริ้วแปลก ๆ ในช่องท้องน้อย จางลี่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนดูเพื่อแก้ฟุ้งซ่าน ทันใดนั้น หน้าจอของเธอก็กะพริบแสงสว่างสีม่วงชวนฝันพร้อมกับปรากฏโฆษณาแนะนำของแอปพลิเคชันขึ้นมาเด่นหรา
*‘เมื่อราคะถูกปัด... ความเสียวซ่านจะเชื่อมโยงถึงกัน ปล่อยให้แรงปรารถนานำพาชีวิตรักของคุณคืนนี้’*
คำโปรยสั้นๆ ชวนวาบหวามและสีสันอันลึกลับสะกดสายตาของจางลี่ไว้แน่น หัวใจของเธอเต้นกระเจิงด้วยความกระสันอยากลึกๆ นิ้วเรียวสวยกดปุ่มตกลงติดตั้งแอปพลิเคชันนิรนามลงบนเครื่องอย่างไร้การควบคุม เธอเร่งป้อนข้อมูลโปรไฟล์สั้น ๆ และภาพถ่ายใบหน้าหวานเยิ้มของตนเองลงในระบบด้วยอารมณ์ที่สั่นสะท้านพวยพุ่ง
---
ลึกลงไปในมุมมืดของห้องเช่าชั้นบนสุดของอพาร์ตเมนต์แถบนั้น...
เหยาซีเซียน หรือ ซีซี ร่างบางสวยหยาดเยิ้มสะดุดสายตา นอนขัดสมาธิอยู่บนเตียงนอนเก่า ๆ ภายใต้ความสลัวที่มีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กคอมพิวเตอร์ส่องกระทบใบหน้าขาวผ่อง ร่างกายของเธอแต่งกายด้วยเสื้อยืดตัวหลวมที่คอกว้างจนร่วงหล่นเผยให้เห็นลาดไหล่ขาวเนียนละเอียดดุจหิมะและเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่ร้อนรุ่ม
"อึก... ลมปราณราคะย้อนกลับงั้นหรือ... ร่างกายนี้ช่างบอบบางและหิวกระหายเหลือเกิน" ซีซีพึมพำพลางยกมือกดแนบหน้าอกอวบอิ่มที่ตึงคัดและท้องน้อยที่ร้อนซ่านจนน้ำหวานไหลเยิ้มชื้นแฉะระหว่างเรียวขา
ในอดีตชาติ ซีซีคือธิดาเทพแห่งสำนักบุปผาราคะผู้สูงส่ง มีพลังหงส์เหินคอยควบคุมผู้คนให้ยอมศิโรราบเพียงแค่ััชายแขนเสื้อ ทว่าหลังจากการต่อสู้ใหญ่ทำให้เธอตกมิติมายังกรุงปักกิ่งและพลังสลายไปหมดสิ้น โลกใบนี้ไม่มีปราณฟ้าดินให้ฝึกปรือ มีเพียงพลังงานกิเลสราคะและความเสียวซ่านทางเพศของมนุษย์เท่านั้นที่เป็วัตถุดิบชั้นเลิศในการสร้างกระแสลมปราณใหม่
ซีซีจึงใช้เสี้ยวพลังจิตสะกดิญญาควบแน่นผสมผสานเข้ากับโค้ดดิจิทัล พัฒนาแอปหาคู่ลับเฉพาะชื่อ "Rust" (แอปปัดราคะ) ขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่จับคู่มนุษย์ชายหญิงที่มีพลังตัณหาเข้มข้นให้มาร่วมรักกัน จากนั้นระบบจะคอยสูบกลืนแต้มราคะจากจุดสุดยอดของเป้าหมายแปลงสภาพเป็แต้ม LP (Lust Points) ส่งตรงหลังบ้านเพื่อฟื้นฟูเส้นลมปราณของเธอ
บนหน้าจอโน้ตบุ๊กขณะนี้ ตัวเลขค่าสถานะแสดงชัดเจน: *[0 / 100 LP - Level 1: Rust Init]*
และทันทีที่หลี่เหวินและจางลี่กดเข้าสู่ระบบพร้อมกัน คลื่นพลังจิตสะกดิญญาบุปผาราคะจากแอปก็ปลดปล่อยพุ่งตรงเข้าเชื่อมประสาทจิตของทั้งสองคนทันที อุณหภูมิร่างกายของหลี่เหวินและจางลี่ร้อนผ่าวและเต้นกระเจิงด้วยตัณหาดิบ ซีซีสะดุ้งสุดตัวเมื่อกระแสััเสียวซ่านของทั้งคู่ซิงค์เชื่อมโยงเข้าสู่ร่างกายของเธอชั่วขณะ ยอดอกและร่องรักของเธอบีบรัดขมิบตุบ ๆ ด้วยความกระสันอยากสะสมพลังงาน
---
ณ ห้องพักฝั่งตรงข้าม...
หลี่เหวินสะดุ้งตัวโยนเมื่อโทรศัพท์มือถือในมือสั่นรัวสะท้านฝ่ามือ หน้าจอกะพริบแสงสีม่วงสว่างโร่พร้อมตัวอักษรแจ้งเตือนเด่นหรา:
*‘แมตช์สำเร็จ! คู่แท้ตัณหาของคุณอยู่ในระยะ 5 เมตร’*
เช่นเดียวกับในมือของจางลี่ โทรศัพท์สั่นะเืป้อนััเตือนข้อความเดียวกัน ข้อความนั้นทำลายสติยับยั้งชั่งใจที่เหลืออยู่ของจางลี่ลงทันที ร่างกายของเธอเห่อร้อนและเปียกชื้น รูสวาทขมิบตอดรัดความว่างเปล่าอย่างกระสันอยาก สัญชาตญาณบงการให้เรียวขาบางก้าวพาร่างกายที่มีเรือนร่างอันมีทรวดทรงยั่วยวน อกอวบสะโพกผายก้าวเดินตรงไปยังระเบียงห้องพักเพื่อหวังจะสูดรับลมหนาวขับไล่ความเร่าร้อนปั่นป่วนในกาย
หลี่เหวินใจเต้นระรัวราวกับกลองรบ แก่นกายของเขาขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะปูดโปนตึงขาสั้น ปลายหัวอุ่นเยิ้มเปียกซึมน้ำกามใสออกมาด้วยความเสียวซ่านรุนแรง เขาขยับลุกจากเก้าอี้ก้าวพรวดไปยังระเบียงห้องพักแล้วเอื้อมมือแง้มมู่ลี่กั้นหน้าต่างออกมองข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามทันที
ท่ามกลางลมหนาวอันมืดสลัวยามวิกาลของกรุงปักกิ่ง...
หลี่เหวินจ้องมองสบตากับจางลี่ที่ยืนรับลมอยู่ที่ระเบียงฝั่งตรงข้ามพอดีในระยะห่างกันเพียงห้าเมตร จางลี่สวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวบางเบาสีชมพู เผยสัดส่วนเนินอกอวบอัดและเอวคอดกิ่วเด่นชัดสะท้อนแสงไฟสลัวจากห้องพัก เรียวขาเนียนและเรือนร่างสั่นสะท้านน้อย ๆ จากอุณหภูมิภายนอกและตัณหาภายใน
จางลี่ใจสั่นสะท้านวาบที่ท้องน้อยเมื่อสบประสานสายตากลางอากาศกับดวงตาของหลี่เหวินที่จ้องมองมาอย่างหิวกระหายทางเพศโดยไม่ปิดบัง เธอเอื้อมมือเรียวขึ้นมากระชับเสื้อคลุมตัวบางด้วยความสับสนปนกระสับกระส่าย ทว่าสายตากลับไม่ยอมละไปจากใบหน้าของเขา
และเหนือขึ้นไปบนดาดฟ้าตึก... ซีซีที่เฝ้ามองภาพสะท้อนจิตนั้นอยู่หลังบ้านเลียริมฝีปากอิ่มสีระเรื่ออย่างแสนหวาน แววตาคู่สวยเป็ประกายเรืองรองสั่นระริก เตรียมพร้อมนอนบิดเกร็งเกร็งเสพสมััราคะ 10% จากความเสียวซ่านของเหยื่อคู่แรกที่กำลังจะปะทุในบทต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ!
---