จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       เจิ้งฟางวางสายโทรศัพท์ จากนั้นก็หันไปกล่าวกับพวกหลินเทียน"เรียบร้อยแล้ว คืนนี้เหลียงเหว่ยให้พวกเราไปรอมันที่คลับเทียนหลงเวลา20:00"

       "คลับเทียนหลงงั้นหรอ?นั้นมันคลับระดับไฮเอนด์เลยนิห!"เป่นหยวนกล่าวอุทานออกมาหลังจากที่ได้ยืนคำพูดจองเจิ้งฟาน"อย่างนี้พวกเราจะจ่ายไหวงั้นหรอ"

       คลับเทียนหลงเป็นคลับที่ตั้งอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัย คนที่สามารถเข้าไปในคลับนี้ได้นั้นต้องเป็นคนที่มีเงินเท่านั้น สถานที่แห่งนั้นนับว่าเป็นสถานที่สำหรับชนชั้นสูงที่มีเงินเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้

       "วางใจได้เหลียงเหว่ยบอกว่าเขาจะเลี้ยงเอง อีกอย่างคลับนั้นก็เป็นคลับของเพื่อนของด้วย"เจิ้งฟานกล่าวออกมาพร้อมกับทำท่าทางว่าหายห่วง

       "อย่างงั้นหรอ"

       "ใช่แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

       ..........

       เวลา 19:50

       หลินเทียน เป่ยหยวนและเจิ้งฟานก็ได้มาถึงคลับเทียนหลงโดยรถที่เป่ยหยวนเรียกมา

       ตอนเเรกหลินเทียนคิดว่าจะมากับรถของตัวเองแต่พอคิดดูอีกทีเขาก็คิดว่ามากับพวกเป่ยหยวนดีกว่าเนื่องจากหลินเทียนเบื่อที่จะขับรถแล้ว

       พวกเขาทั้งสามคนเดินหน้าพร้อมกันมุ่งสู่คลับเทียนหลง

       พรรคพวกของหลินเทียนหยุดอยู่ที่หน้าประทางเข้าคลับเทียนหลงจากนั้นเจิ้งฟานก็โทรศัพท์หาเหลียงเหว่ย

       "พวกนายถึงแล้วงั้นหรอ"เสียงของเหลียงเหว่ยดังิิกมาจากโทรศัพท์

       "ใช่แล้ว นายล่ะ"เจิ้งฟานถามกลับ

       "ฉันอยู่ข้างใน เดี๋ยวฉันออกไปรับพวกนายเอง"เหลียงเหว่ยกล่าวเยาๆ

       "อืม"

       รอประมาณ3นาทีเหลียงเหว่ยก็ได้ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าประตู

       "พวกนายมาถึงนานยัง"เหลียงเหว่ยถามออกมาขณะเดินเข้ามาใกล้ทั้งสาม

       "ไม่นานเพิ่งมาถึงเอง"เป่ยหยวนตอบออกมา พร้อมกับมองไปที่เหลี่ยงเหว่ย

       หลินเทียนก็มองไปที่เหลียงเหว่ยเหมือนกันหลังจากที่ไม่เจอกันมาหนึ่งสัปดาห์ระดับพลังของเหลียงเหว่ยเหมือนจะพัฒนาขึ้น

       ระดับพลังของเหลียงเหว่ยตอนนี้คือระดับสร้างรากฐานขั้นสุดยอด ดูแล้วเหมือนเหลียงเหว่่ยจะได้รับของดีบางอยาางมาทพให้นะดับพลังเพิ่มสูงขึ้น

       "พวกเรารีบไปกันเถอะ ฉันได้จองห้องส่วนตัวเอาไว้แล้ว"เหลี่ยงเหว่ยกล่าวกับพวกหลินเทียนและบอกให้เข้าไปข้างใน

       "อืมๆ ไปกัน!" เป่ยหยวนและเจิ้งฟานกล่าวออกพร้อมกันภายในดวงตาของพวกเขาปรากฏความตื่นเต้นออกมา

       นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้เข้าไปข้างในคลับไฮโซจะไม่ให้พวกเขาตื่นเต้นได้อย่างไร

       เหลียงเหว่ยหันตัวเดินนำหน้าทั้งเข้าไปในคลับ เขาเข้าไปคุยอะไรบางอย่างกับการ์ดจากนั้นการ์ดก็ก้มหัวให้เขา

       พวกของหลินเทียนเดินเข้ามาข้างในคลับเทียนหลง

       เสียงเพลงดังกึกก้องและไฟหลากสีส่องไปทั่วห้องโถงคนบางกลุ่มกำลังดื่มกัน บางกลุ่มกำลังเต้นกัน

       เป่ยหยวนและเจิ้งฟานมองบรรยากาศภายในห้องโถงคลับด้วยความตื่นเต้น พวกเขาอดใจไม่ไหวที่จะเต้นไปกับเพลงที่กำลังดัง

       หลินเทียนหันหน้ามองรอบๆตัวเล็กน้อย 'บรรยากาศที่คุนเคย'หลินเทียนกล่าวออกมาภายในใจ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้เข้ามาในสถานที่ครึกครื้นแห่งนี้

       หลินเทียนหลับตาลงและพยายามซึมซับบรรยากาศที่คุณเคย

       "ไปที่ห้องส่วนตัวกัน"เหลียงเหว่ยนำพวกหลินเทียนไปในห้องส่วนตัว

       เหลียงเหว่ยพาพวกหลินเทียนมายังห้องส่วนตัวหมายเลข1003 เขาผลักประตูเข้าไปข้าง

       ข้างในห้องส่วนตัวพูดได้เลยว่าใหญ่เป็นอย่างมาก มีทั้งโซนที่นอนห้องพัก โซนคาราโอเกะ โซนเครื่องเล่น และห้องน้ำ

       "ว้าว!! ใหญ่มาก!!"เป่ยหยวนเดินสำรวจภายในห้องด้วยความตื่นเต้น ห้องส่วนตัวห้องหนึ่งเกือบจะเทียบเท่าได้กับบ้านของเขาเลย

       "นี่มันหรูหราเกินไปแล้ว!!"ปฏิกิริยาของเจิ้งฟานก็ไม่ต่างกับเป่ยหยวนเท่าไหร่นักเขาเดินไปสำรวจทั่วทุกโซน

       เหลียงเหว่ยมองดูปฏิกิริยาของทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวยิ้มออกมาเล็กน้อย สำหรับการแสดงออกของพวกเขานับว่าปกติอย่างมากสำหรับคนที่เคยเห็นเป็ครั้งแรก

       หลังจากนั้นเหลียงเหว่ยก็ได้หันหน้ามองหลินเทียนที่อยู่ด้านข้าง เมื่อสังเกตุไปที่ใบหน้าของหลินเทียน เขาก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อยตอนนี้ใบหน้าของหลินเทียนราบเรียบเป็นอย่างมากราวกับพื้นที่ข้างหน้าไม่อยู่ในสายตาของเขา เลยแม้แต่น้อย เหลียงเหว่ยอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กจากท่าทีการแสดงออกของหลินเทียน

       หลังจากสำรวจห้องสักพักพวกก็พากันไปนั่งที่โซนที่นั่งบนโซฟา พวกนั่งลงพูดคุยเพียงไม่นานจู่ๆประตูห้องส่วนตัวก็ได้ถูกผลักออกมา

       พรรคพวกของหลินเทียนหันหน้าไปมองที่ประตูพร้อมเพรียงกัน

       ประถูกเปิดออกมาพร้อมกับมีคนสองคนเดินเข้ามา คนหนึ่งเป็นผู้ชายอีกคนเป็นผู้หญิง ผู้ชายแต่งตัวด้วยชุดสูทสุภาพส่วนผู้หญิงแต่งตัวด้วยชุดยูนิฟอร์มสีขาวดำคาดว่าน่าจะเป็นพนักงาน

       ชายสวมชุดสูทเดินเข้าใกล้ที่นั่งของเหลียงเหว่ยจากนั้นก็โค้งเล็กน้อยกล่าวถามเหลียงเหว่ยด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ"นายน้อยเหลียงท่านมีสิ่งใดที่ต้องการหรือไม่ครับ"

       เหลียงเหว่ยมองชายสวมชุดสูทจากนั้นก็กล่าวออกมา"พี่เสิ่นรบกวนเอาเหล้าที่เพิ่งมาใหม่ให้พวกเราด้วย"

       "ครับ นายน้อยเหลียง"พี่เสิ่นหรือก็คือเสิ่นคงตอบรับคำของเหลียงเหว่ยอย่างสุภาพ เขาหันหน้ามองหญิงสาวที่อยู่ด้วยกันจากนั้นก็กล่าวออกมา

       "ยูยู่ ไปเอาเหล้าที่เพิ่งมาใหม่ให้นายน้อยเหลียง"

       ยูยู่ได้ยินคำพูดของเสิ่นคงก็ตอบรับทันที"ค่ะ พี่เสิ่น"

       "พี่เสิ่นมานั่งก่อนสิ เดี๋ยวผมแนะนำเพื่อนให้รู้จัก"เหลียงเหว่ยกลางออกมาพร้อมกับตบเบาะข้างๆตนเอง

       "ครับนายน้อย" เสิ่นคงเดินไปนั่งข้างๆเหลียงเหว่ยอย่างน้อบนอมราวกับเป็นผู้ด้อยกว่า

       "นี่คือพี่เสิ่นเป็นคนที่ดูแลคลับแห่งนี้"เหลียงเหว่ยพายมือและแนะนำเสิ่นคงให้กับพวกหลินเทียนได้รู้จัก"พี่เสิ่นสามคนนี้คือเพื่อนที่มหาลัยของผม เป่ยหยวน เจิ้งฟานและหลินเทียน"

       "ยินดีที่ได้รู้จักพี่เสิ่น"เป่ยหยวนและเจิ้งฟานกล่าวออกมาพร้อมกันจากนั้นก็ยื่นมือเพื่อที่จะไปจับกับเสิ่นคง

       เสิ่นคงคงยิ้มให้ทั้งสองเล็กน้อยจากนั้นยื่นไปจับมือทีละคน

       เสิ่นคงคิดว่าหลินเทียนจะมาจับมือกับเขาด้วยเหมือนกันแต่ว่าเขาก็ไม่เห็นวี่แววว่าหลินเทียนจะขยับเลยเขาเห็นแค่ว่าหลินเทียนยิ้มให้เขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

       หลินเทียนมองสำรวจไปที่เสิ่นคงเล็กน้อย ระดับสร้างรากฐานขั้นสุดยอดถือว่าไม่เลวสำหรับอายุเท่านี้และสภาพแวดล้อมในโลกนี้

       "ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสามคน"เสิ่นคงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม"วันนี้คาดว่าพวกคุณคงมาฉลองฝึกทหารเสร็จใช่หรือไม่ครับ"

       "ใช่แล้วพี่เสิ่นวันนี้พวกเราเพิ่งฝึกทหารเสร็จ ตั้งใจว่าจะมาปลดปล่อยสักหน่อย"

       "ใช่แล้วพี่เสิ่นหลังจากที่โดนทรมานในนรกมาหนึ่งอาทิตย์วันนี้จะได้ปลดปล่อยสักที"เจิ้งฟานพูดออกมาพร้อมกับหน้าตาที่ดูจะหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเรื่องฝึกทหาร

       "เจิ้งฟาน นายก็พูดเกินไป"เหลียงเหว่ยค้านออกมากับท่าทีเกินจริงของเจิ้งฟาน

       "เหอะ เหลียงเหว่ยนายไม่มาฝึกเองไม่รู้หรอก"

       "ใช้แล้ว เขาให้ไปฝึกทหารแต่นายกลับหนีซะงั้น"เป่ยหยวนกล่าวออกมาพร้อมกับหยิบกลับแกล้มเข้าปาก"นายก็ด้วยหลินเทียน"เป่นหยวนไม่ลืมที่จะกล่าวถึงหลินเทียน

       "มันก็ช่วยไม่ได้ก็ฉันมีธุระนี่น่า ไม่เชื่อก็ถามพี่เสิ่นก็ได้"เหลียงเหว่ยกล่าวออกมา

       "ใช้แล้วนายน้อยเหลียงมีธุระจริงๆตอนนั้นผมก็ไปกับนายน้อยด้วย"เสิ่นคงกล่าว เขาไม่ได้โกหกวันนั้นที่ภูเขาต้าผางเขาก็ไปด้วย