“เ้าดูไม่ตื่นเต้นเลยนะ…เคยปรุงยามาก่อนอย่างงั้นหรือ?”
ท่าทีของซินหยานมันดูสงบเกินไปจนหลินเสวี่ยเอ๋อคิดว่าเด็กสาวผู้นี้เคยผ่านการปรุงยามาก่อน แต่เมื่อนางสังเกตบนร่างกายของซินหยานอย่างถี่ถ้วนก็พบว่ามันไม่มีกลิ่นของสมุนไพรติดตัวอยู่เลย แม้กระทั่งบริเวณฝ่ามือก็ยังไม่มีร่องรอยของการถูกเปลวไฟกระเด็นใส่เลยสักนิดเดียว ไม่มีทางที่ซินหยานจะเคยปรุงยามาก่อนอย่างแน่นอน
“ไม่เลย…ข้าไม่เคยทำมาก่อน”
ในเมื่ออีกฝ่ายเข้าใจว่าเขาปรุงยาไม่เป็ซินหยานก็จะเล่นไปตามนั้น การที่ไม่ได้ตกเป็เป้าสายตาก็เป็โอกาสให้เขาได้ทำอะไรหลายอย่างได้ง่ายเช่นกัน โดยเฉพาะบริเวณที่เต็มไปด้วยสมุนไพรมากมายขนาดนี้แล้ว มันเหมือนกับสรวง์สำหรับเขา
“เหรอ…น่าเสียดายแต่ต่อให้เ้าปรุงยาไม่เป็ ในเมื่อมาถึงแล้วก็คงจะหลีกเลี่ยงการทดสอบของข้าไม่ได้หรอก…”
“ด้วยความยินดีข้าจะพยายามให้ดีที่สุด”
ทันทีที่ซินตอบตกลงการเข้าร่วมการทดสอบหลินเสวี่ยเอ๋อก็พาเขาเดินไปยังใจกลางของทุ่งสมุนไพรทันที ที่นั้นมันมีลานกว้างขนาดใหญ่พร้อมด้วยหม้อปรุงยาอีกจำนวน 4 ตัวตั้งเรียงรายกันอย่างเป็ระเบียบ
“ถูกใจอันไหนก็เชิญใช้ได้เลย…ส่วนโจทย์ที่ข้าจะให้เ้าก็คือปรุงเม็ดยาประเภทใดก็ได้ที่ไม่ต่ำกว่าขั้น 2 และต้องมีความเข้มข้นของเม็ดยาระดับ 70 ส่วนขึ้นไปในเวลา 10 นาที…”
ถ้าเป็รุ่นเยาว์คนอื่นที่ไม่ใช่ซินหยานละก็พวกเขาคงจะสติแตกไปแล้วหลังจากได้ยินโจทย์การทดสอบของหลินเสวี่ยเอ๋อ ลำพังเพียงแค่ต้องปรุงเม็ดยาออกมาให้มีความเข้มข้นเกิน 70 ส่วนก็นับว่าเป็เื่ยากแล้วแม้ว่าจะเป็แค่เม็ดยาระดับ 2 ก็ตาม ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือเวลาที่หลินเสวี่ยเอ๋อมอบให้ต่างหาก
ต่อให้เป็ปรมาจารย์ปรุงยาระดับ 2 ก็ยังต้องใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมง เพราะฉะนั้นสำหรับรุ่นเยาว์ที่ไร้ประสบการณ์สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้ก็คือมองดูหม้อปรุงยาของตัวเองะเิออกจากการใส่วัตถุดิบแบบผิดๆเท่านั้น
“ในส่วนของสมุนไพรเ้าสามารถใช้ทั้งหมดที่อยู่ภายในส่วนแห่งนี้ได้…มีคำถามหรือไม่?”
“ไม่มี เชิญท่านให้สัญญาณได้เลย…”
“นั้นก็เชิญได้เลย! อย่าลืมไปนะว่าเ้ามีเวลาเพียง 10 นาทีเท่านั้น”
หลินเสวี่ยเอ๋อพยายามย้ำเวลาในการทดสอบอีกครั้งเพื่อให้ซินหยานนั้นจำให้ขึ้นใจ ก่อนที่จะไปนั่งหลบอยู่บริเวณใต้ร่มไม้และเฝ้ามองการลงมือของซินหยานอย่างเงียบๆ ลึกลงไปในใจของนางก็ไม่ได้คาดหวังว่าซินหยานจะผ่านการทดสอบอยู่แล้ว มันเหมือนการดูการแสดงเพื่อแก้เหงาให้กับนางมากกว่า
‘ฟงฟงตัวข้าในตอนนี้สามารถปรุงเม็ดยาได้ถึงระดับไหน?’
[ด้วยกระแสคลื่นพลังยุทธ์ภายในร่างกายที่มีเพียงแค่ 1 ใน 100 ส่วนอัตราความสำเร็จของเม็ดยาระดับ 2 ขึ้นไปมีเพียงแค่ 3% แต่ผู้ใช้สามารถใช้พลังสมาธิเพื่อทดแทนคลื่นพลังยุทธ์ที่ขาดหายไปได้อัตราความสำเร็จของเม็ดยาระดับ 2 จะเพิ่มขึ้นเป็ 50% โดยขณะนี้ผู้ใช้มีพลังสมาธิอยู่ที่ 95 หน่วย]
ถ้าเป็ภายในสมองของซินหยานละก็เขามีสูตรของเม็ดยาทุกชนิดภายในพหุจักรวาลแห่งนี้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็เม็ดยาแบบไหนที่ถูกปรุงออกมาด้วยน้ำมือของเขามันมากพอจะสามารถสั่นะเืไปทั่วทั้งทวีปัฟ้า น่าเสียดายด้วยสภาพของซินหยานในตอนนี้การจะปรุงเม็ดยาระดับ 1 ออกมายังยากด้วยซ้ำตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็ก 3 ขวบที่กำลังถือกระบี่ ต่อให้กระบี่จะแหลมคมสักเพียงใดแต่ในเมื่อผู้ใช้ไม่สามารถดึงประสิทธิภาพของมันออกมาก็เหมือนแค่เศษเหล็กที่เคลื่อนที่ได้
[คำเตือน! ในกรณีที่พลังสมาธิลดลงเกิน 40 หน่วย ฟงเหวินจะทำการหยุดใช้พลังสมาธิทันทีเพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้ โปรดระมัดระวัง!]
ทว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วในตอนนี้เขาเป็ถึงผู้ถือครองอาวุธสังหารเทพที่ความรู้ทุกอย่างภายในพหุจักรวาล ถึงซินหยานจะไม่ค่อยเข้าใจคำศัพท์ที่มันใช้เท่าไหร่หนัก แต่อย่างน้อยไพ่ตายใบเดียวที่มีอยู่ในตอนนี้ของเขาก็คือมันเท่านั้น
‘ไม่ต้องกังวล…เพียงแค่ 5 นาทีข้าก็เสร็จแล้ว’
เมื่อรับรู้ได้ถึงขีดจำกัดของตัวเองซินหยานก็ไม่รอช้าที่จะเริ่มออกตามหาสมุนไพรที่เขา้าทันที โดยประสบการณ์ที่โชกโชนตลอด 3000 ในชีวิตก่อนการจะแยกกลิ่นของสมุนไพรออกจากกันไม่ใช่เื่ยาก ทำให้ซินหยานนั้นหาสมุนไพรที่้าได้อย่างรวดเร็ว
มันเร็วถึงขั้นที่ว่าหลินเสวี่ยเอ๋อคิดว่าซินหยานทำเพียงแค่หยิบสมุนไพรแบบมั่วๆเท่านั้น แต่เมื่อซินหยานเริ่มต้นกระบวนการปรุงเม็ดยา สีหน้าของหลินเสวี่ยเอ๋อก็เริ่มจริงจังขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่าในขั้นตอนของการควบคุมอุณหภูมิของเปลวไฟสำหรับปรุงเม็ดยาที่ว่ากันว่าเป็อุปสรรคด่านแรกสำหรับนักปรุงยามือใหม่ ซินหยานกับใช้เวลาปรับแต่งพวกมันเพียงแค่ 3 ลมหายใจก็ทำให้ได้อุณหภูมิที่้าแล้ว
“เพียงแค่เม็ดยาระดับ 2 ทำไมถึงได้เลือกสมุนไพรมามากมายขนาดนั้น?”
เห็นปริมาณสมุนไพรที่ซินหยานเลือกออกมาจากในสวน หลินเสวี่ยเอ๋อก็อุทานออกมาอย่างสงสัยถ้าเป็การหยิบแบบมั่วๆ นางก็คงจะมองออกได้อย่างง่ายดาย แต่ว่าสมุนไพรที่ซินหยานเลือกมาทั้งหมดนั้นมีถึง 13 ชนิดและทุกชนิดต่างก็มีคุณสมบัติเกี่ยวกับการฟื้นฟูทั้งสิ้น มันจึงพูดได้ไม่เต็มปากว่าซินหยานนั้นหยิบสมุนไพรมาแบบไม่ถูกต้อง
อีกหนึ่งสิ่งที่หลินเสวี่ยเอ๋อยังคงงุนงงกับซินหยานก็คือลำดับการใส่สมุนไพรลงไปในหม้อปรุงยา ถ้าจะบอกว่านางนั้นรู้ว่าซินหยานจะปรุงเม็ดยาอะไรออกมาจากการเลือกใช้สมุนไพรก็คงไม่ใช่เื่เกินจริงนัก เพียงแต่ความแตกต่างของมันก็คือลำดับการใส่สมุนไพร…เม็ดยาที่ซินหยาน้าปรุงออกมาก็คือเม็ดยาฟื้นฟูพลังยุทธ์เป็เม็ดยาระดับ 2
ทำหน้าที่ฟื้นฟูคลื่นพลังยุทธ์ที่ถูกใช้ไปในเวลาสั้นๆ ยิ่งเม็ดยามีความเข้มข้นมากเท่าไหร่ปริมาณคลื่นพลังยุทธ์ที่ถูกฟื้นคืนกลับมาก็เพิ่มมากขึ้นด้วย โดยในตำราการปรุงเม็ดยาภายในทวีปัฟ้าทุกเล่มระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่าลำดับการใส่สมุนไพรของเม็ดยาชนิดนี้ก็คือให้เรียงจากสมุนไพรที่มีฤทธิ์เข้มข้นน้อยสุดไปจนถึงมากสุด และปรมาจารย์ปรุงยาทุกคนรวมถึงตัวนางเองก็แบบนี้นั้น
แต่ว่าวิธีการที่รุ่นเยาว์ด้านของนางทำในขณะนี้ก็คือเริ่มจากใส่สมุนไพรที่มีฤทธิ์เข้มข้นที่สุดลงไปก่อน หลังจากนั้นจึงสลับด้วยการใส่สมุนไพรที่มีฤทธิ์อ่อนสุดตามลงไป ทำซ้ำไปเรื่อยๆจนสุดท้ายสมุนไพรทุกชนิดลงไปภายในหม้อจนหมด
[ระดับพลังสมาธิคงเหลืออยู่ที่ 70 หน่วย]
ส่วนผสมทุกอย่างถูกโยนรวมลงไปในหม้อปรุงยาซินหยานก็เตรียมตัวเข้าสู่กระบวนการสุดท้ายนั้น ก็คือการกลั่นส่วนผสมทุกอย่างให้เป็หนึ่งเดียวกันและทำการควบแน่น เขาไม่นึกเลยว่าลำพังเพียงแค่การควบคุมอุณหภูมิเปลวไฟจะทำให้ใช้พลังสมาธิสูงขนาดนี้ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขากังวลแม้แต่นิดเดียวในเมื่อเขาเลือกที่จะทำแล้วมันจะต้องไม่มีคำว่าล้มเหลว
ซินหยานยื่นฝ่ามือข้างซ้ายไปบริเวณหน้าเตาปรุงยามือขวาเองก็จับอยู่ข้อมือแขนซ้าย พร้อมกับเพ่งสมาธิทั้งหมดเพื่อให้วัตถุดิบทั้งหมดเริ่มกลั่นตัวและควบแน่นเป็หนึ่งเดียวกัน ต่อจะให้จะใช้เวลาไม่นานแต่ตามร่างของซินหยานกับเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อทั่วร่างกาย การที่ต้องควบอุณหภูมิของเปลวไฟและทำการควบแน่นในเวลาเดียวกันมันทำให้พลังสมาธิของเขาถูกเผาผลาญไปอย่างรวดเร็ว ถึงจะเป็ซินหยานเองก็รู้สึกตึงมือเช่นกัน
จนกระทั่งเวลาผ่านไปหม้อปรุงยาก็เริ่มมีปฏิกิริยาออกมาในตอนนี้สมาธิของซินหยานสำคัญเป็อย่างมาก ถ้าเผลอเพียงนิดเดียวละก็ทุกสิ่งที่เขาทำมาก็จะสูญเปล่าทั้งหมด
“ควบแน่น!”
และทันทีที่เวลาเหมาะสมมาถึงซินหยานก็ทำการควบแน่นเม็ดยาอย่างรวดเร็ว หม้อปรุงยาส่งแสงสีทองสว่างไปทั่วบริเวณ พร้อมกลุ่มควันสีขาวที่ลอยฟุ้งออกมาจากหม้อปรุงยาทำให้หลินเสวี่ยเอ๋อลุ้นเป็อย่างมากว่าซินหยานนั้นจะทำสำเร็จหรือไม่…
“ขออภัยที่ทำให้ท่านรอนาน…แต่เม็ดยาของข้าได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว”
ทว่าภายกลุ่มควันเหล่านี้ซินหยานกับเดินออกมาด้วยท่าทีสบายๆ ถึงสีหน้าจะเต็มไปด้วยความเหนื่ยล้าแต่มันทำให้เขารู้สึกสดชื่นเป็อย่างมาก ราวกับได้ปลดปล่อยสิ่งอัดอั้นเอาไว้มาอย่างยาวนาน
[ระดับพลังสมาธิคงเหลืออยู่ที่ 39 หน่วย ยุติการใช้และเริ่มต้นกระบวนฟื้นฟูทันที]