#ข่าวด่วนจริงไม่จริงลงไว้ก่อน
ข่าวด่วนวันนี้แอดมินขอเล่าด้วยน้ำตาที่หลั่งมาเป็สายเืฮื่อออ (ปาดน้ำตา) เื่มันมีอยู่ว่า หนุ่มวิศวะสุดฮอตเหมือนว่าจะกำลังเดตอยู่กับเด็กสาวสวยปี1 มีผู้พบเห็นทั้งสองอยู่ด้วยกันบ่อยมากก่นี้มีการส่งข้าวส่งน้ำให้กันเป็ประจำแถมยังมีนัดพบกันนอกสถานที่โดยผู้อ้างอิงคืออิฉันเองงฮื่อออ (ปาดน้ำตาอีกรอบ) อิฉันเห็นเต็มๆตาเลยค่ะสู!! #อักษรย่อ #เหนือเดือน
#1 ฮื่อออร้องไห้ด้วยคนค่ะแอด
#2 ย่อแรงมากหายากมากก
#3 เอ้ะไม่ใช่พี่เขามีคนส่งข้าวส่งนานแล้วเหรอค่ะ
#ข่าวด่วนจริงไม่จริงไม่รู้ลงไว้ก่อน
ตอบกลับ@#3 อันนั้นก็ใช่ค่ะแต่คนนั้นส่งเป็ปีแต่คนนี้เพิ่งส่ง
#4 แอบสงสารคนเก่าเบาๆ
#5@#4 คนเก่าคือใครอะคะ?
#4ตอบกลับ@#5 คือหนูพูดได้ไหมอ่ะพี่จี้ คือเธอคนนั้นอ่ะคะถึงจะไม่เคยโดนเขียนข่าวแต่ผู้คนก็รู้ก็เห็นกันดีว่าทั้งสองคนมีซัมติงกันมานานแล้ว แต่ดูเหมือนจะมีคนไม่รู้นะคะไม่งั้นคงไม่ไปส่อยไปแ_กตัดหน้าหรอก อุ๊ย!!
#5ตอบกลับ@#4 ถ้ามีซัมติงกันมานานแล้วทำไมถึงไม่มีคนลงข่าวเหรอคะ
#4ตอบกลับ@#5 อุ้ยไม่มีใครกล้าหรอกค่าาา (รูดซิปปาก)
ตึกคณะบริหาร
"อินุ่น!อีนุ่น!มึงมาดูนี้สิๆ"
"อารายยยของมึงรี่ เสียงดังแต่เช้า" นุ่นเดินเข้าไปหาเชอร์รี่ที่กวักมือเรียกเธอเข้าไปหาอย่างเอาเป็เอาตาย
"ไหนมีไร" นุ่นชโงกหน้าเข้าไปดูโทรศัพท์ในมือเพื่อน
"อิเชี่ยยมึงงยัยนางเห็นยังเนี่ยไม่ได้ๆต้องรีบซ่อนวันนี้ห้ามยัยนางเล่นโทรศัพท์เลยนะ" นุ่มและเชอร์รี่หันหน้ามาพยักหน้าใส่กันอย่างแข็งขัน
"กูว่าพวกมึงไม่ต้องทำอะไรหรอก" นัตตี้เดินเข้าห้องมาทีหลังนั่งลงแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือเปิดเข้าแชทที่มีชื่อว่าลูกสาวส่งข้อความมาบอกว่าวันนี้ขอลานะ เมื่อทั้งสองคนอ่านเสร็จก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
"โล่งอกไปที"
"โล่งอกอะไรล่ะ ข่าวลงในเพจดังขนาดนั้นนะต่อให้มันไม่รู้วันนี้วันหน้ามันก็รู้ แล้วอีกอย่างคนที่มาเรียนทั้งเทอมไม่เคยขาดแต่มาขาดวันนี้น่ะไม่บังเอิญไปรึไง"
"เออจริงว่ะ งั้นแปลว่ามันรู้แล้วน่ะสิ โอ้ยยลูกสาวฉันจะเป็ไงบ้างเนี่ย โทร!โทรหามันเดี๋ยวนี้!!"
วันต่อมานางก็มาเรียนตามปกติในมือก็ยังคงถือถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งร้านเดิมเพิ่มเติมคือสองเท่าเพิ่มจากเมื่อวานที่เธอไม่ได้ให้ร่างบางเป็ที่คุ้นหน้าคุ้นตาดีของชาววิศวะเพราะเธอจะมาคณะพวกเขาในตอนเช้าพร้อมกับถุงข้าวในมือเสมอและเดินถือถุงข้าวเข้าไปหากลุ่มเดิมที่วันนี้มีสาวสวยมาอีก 1 นั่งอยู่ข้างๆเหนือเดือนคนหล่อ
ร่างบางยังคงมีท่าทีเช่นเดิมราวกับเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น ใบหน้ายังคงยิ้มแย้มให้กับพวกเขาทุกคนแล้วยังเผื่อแผ่ให้กับสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างพวกเขาอีกด้วย
"พี่สวัสดีค่ะ" แป้งยกมือไหว้คนมาใหม่ที่ยังคงส่งยิ้มหวานมาให้เธออยู่ ทำไมถึงสวยขนาดนี้น่ะ น่าอิฉาจังเคยได้ยินว่าสวยมากแต่ไม่คิดว่าจะสวยขนาดนี้
"สวัสดีจ้ะ" นางยกมือรับไหว้แล้ววางถุงข้าวไว้บนโต๊ะที่มีถุงข้าวอีกถุงวางอยู่ก่อนแล้ว ดวงตาหวานอ่อนแสงลงอย่างเงียบงันทว่าใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา
หญิงสาวปรายตามองใบหน้าร่างสูงตรงหน้าก่อนจะหลุบตาลงมองพื้น เหมือนดวงตาคมกำลังจ้องหน้าเธอเขม็งราวกับจะอ่านใจเธอ ถ้าเป็ปกติเธอคงจ้องกลับด้วยแววตาสดใสเหมือนทุกครั้ง หากแต่ครั้งนี้เธอไม่คิดจะทำเสียอย่างนั้น
"เจ้ไปได้ยังอ่ะ เดี๋ยวผมต้องไปส่งเจ้ที่คณะแล้ววนกลับมาเรียนผมจะเข้าเรียนสายเอานะ" กันต์เดินลงมาจากรถคันหรูของตัวเองเดินมาเรียกผู้เป็พี่โดยไม่สนใจแม้แต่จะไหว้รุ่นพี่และพี่รหัสของตัวเองแม้แต่น้อย เขาโกรธอยู่!!
"อืมไปกันเถอะ"
"เห้ยๆไอ้กันต์ เอ็งไม่คิดที่จะทักท้ายพี่มึงหน่อยเหรอว่ะ"
หนุ่มร่างสูงไม่คิดจะสนใจคำพูดของพี่รหัสเขาอย่างดินแดนกับเอ่ยกับผู้เป็พี่อย่างงอแง
"เจ้ทำไมยังต้องเอาข้าวมาส่งพี่ฟ้ามันอีกอ่ะ เจ้ก็เห็นว่าเขามีคนใหม่หาให้กินอยู่แล้วนิ"
"ก็เค้ายังอยากทำมันต่ออยู่นี่นา"
นางหันไปมองหน้าน้องชายของเธอวางมือลงบนกลุ่มผมหนาดำขลับลูบไปมาเบาๆดูเหมือนว่าเ้าตัวแสบของเธอจะโกรธแทนเธอเข้าให้แล้ว วันนี้ให้กันต์มาส่งเพราะว่าั้แ่วันนั้นเธอก็ไม่กล้าขับรถอีกเลย เธอขาดสติจนน่ากลัวหากมีครั้งต่อไปเธออาจจะไม่โชคดีถึงบริษัทพ่ออย่างปลอดภัยเหมือนวันนั้นก็ได้ ่นี้ไปไหนมาไหนจึงต้องวานคนขับรถให้นั่งตลอดแล้วเ้ากันต์ก็อาสากับพ่อเธอว่าจะค่อยรับส่งไปจนกว่าเธอจะดีขึ้น
"เห้อ เจ้นะเจ้จะไปจนสุดให้ได้เลยใช่ไหม" กันต์โอบกอดเจ้ของเขาไว้แน่นๆเมื่อเดินไปถึงรถจึงปล่อยกอดแล้วเปิดประตูให้รอจนคนเป็พี่เข้าไปนั่งเรียบร้อยแล้วเขาจึงเดินอ้อมไปฝั่งคนขับของตัวเองแล้วขับออกไป
โดยการกระทำทั้งหมดเมื่อกี้ ทั้งลูบหัว ทั้งโอบกอดของทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาของฟ้าั้แ่ต้นจนจบคิ้วหนาขมวดแน่นสีหน้าที่ทำเอาดินแดน กล้าและฝ้ายสะกิดกันยิกๆ แล้วจู่ๆร่างสูงของฟ้าก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากคณะไปโดยทิ้งท้ายเสียงด้วยน้ำเสียงเ็า
"กูไม่เรียนนะ ฝากเช็คชื่อด้วย"
656
