"ป๊าครับผมมีเื่จะรบกวน"
"อะไร"
“ป๊าช่วยปิดข่าวให้ผมได้มั้ยครับ”
"อั๊วสั่งให้ลูกน้องปิดแล้ว"
"ขอบคุณครับ"
"ขอบคุณค่ะ คุณท่าน"
"คุณท่านอะไรลูกเรียกป๊ากับม๊าก็ได้"
"ขอบคุณค่ะที่เอ็นดูเม" ครอบครัวพี่หมอน่ารักจัง ฉันคิดว่าจะโหดๆเหมือนครอบครัวคนรวยบางครอบครัวสะอีก คือฉันไม่ได้ว่าใครนะ แต่ที่เคยััจากความรักของเพื่อนๆมาจะเป็แบบ ลูกสะใภ้จน ยี้ฉันไม่ชอบอะไรประมานนี้
"่ที่เราสองคนเรียนกันอยู่ม๊าจะเอาวีนัสไปเลี้ยงให้นะจะได้ไม่กระทบการเรียนกัน"
"คุณนายครับ"
พี่หมอหันมามองฉัน เหมือนจะถามฉันว่าจะเอาไง โอเคมั้ย
"ค่ะหนูฝากด้วยนะค่ะ"
ไปอยู่นู้นก็ดีอย่างน้อยก็ปลอดภัยแถมมองดูพวกท่านรักและเอ็นดูวีนัสอยู่มาก ถ้าอยู่นี่ฉันก็ยังคิดอยู่เลยว่าจะทำไงเพราะเราก็ต้องเรียนทั้งคู่
"จ๊ะ ม๊าจะดูแลเหมือนลูกหลานจริงๆไม่ต้องห่วงถ้าเราสองคนคิดถึง วันหยุดก็ไปหาหรือไปนอนค้างที่นู้นก็ได้"
"ค่ะ"
"แล้วเราตาญู ต่อไปนี้ไปนอนคอนโดตัวเองเลยนะ น้องเป็ผู้หญิงเค้าเสียหาย"
"คุณนายยย"
"คิดว่าจะห้ามเ้าลูกคนนี้ได้รึคุณนาย หนูเมเดี๋ยวป๊ากับม๊ากลับจากไปต่างประเทศรอบนี้จะไปสู่ขอกับพ่อแม่และหมั้นไว้นะลูก"
"ขอบคุณค่ะ"
"ขอบคุณครับ ญูรักเ้าสั่วกับคุณนายที่สุดเลย"
"ม๊าบอกให้เรียกป๊ากับม๊าก็ไม่ยอมเรียกเ้าลูกคนนี้นิ"
"แฮร่ๆ มันชินปากอะครับ"
พี่หมอเดินเข้าไปกอดและหอมพวกท่าน เห็นฉากนี้แล้วคิดถึงพ่อกับแม่เลยป่านนี้จะทำอะไรอยู่น้อ เมื่อวานโทมาก็ได้คุยกันนิดเดียว
"วันนี้วันหยุด พวกลูกมีโปรแกรมจะไปเที่ยวไหนกัน"
"ผมกับเมว่าจะไปหายายศรี ยายแท้ๆของน้องวีนัสครับ"
"งั้นม๊ากับป๊ากลับกันก่อนนะ ป๊าต้องไปประชุม วันหลังไปเที่ยวหาม๊าบ้างนะหนูเม ม๊าอยู่บ้านคนเดียวเหงา "
"คนใช้เต็มบ้าน ม๊าไม่ได้อยู่คนเดียวสะหน่อย"
"เอะ!เ้าลูกคนนี้นิ น่าตีจริง"
"ปะป๊า อาม่ากับอากงกลับก่อนนะลูกวีนัส วันอาทิตย์เจอกันนะ"
"สวัสดีค่ะ /ขับรถดีๆนะครับ"
"ป๊าไม่ได้ขับ คนขับรถขับ 555"
"เ้าสั่วอะ ฝากไว้ก่อน"
รู้แล้วว่าพี่หมอได้ความกวนมาจากใคร ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
#หมอญู
ผมนั่งอ่านข่าวตัวเองในนิตยสารที่เ้าสั่วเอามา ตลกเนาะผมไม่ใช่ดาราไม่ใช่นักร้องแต่มีนักข่าวเอารูปผมไปลงและเขียนข่าว แต่นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่มีรูปผมโชว์หร่าอยู่ในนิตยสาร ผมเลยไม่ใอะไร แต่เมสิเธอจะคิดยังไงที่มีข่าวแบบนี้ทั้งที่ยังไม่ได้แต่ง
"พี่หมอ ป๊าพี่หมอปิดข่าวแล้วใช่มั้ยค่ะ"
"ครับไม่ต้องเป็ห่วง ครั้งนี้ที่เป็ข่าวพี่ยอมให้ปิดเพราะเรายังไม่ได้แต่ง แต่ถ้าแต่งเมื่อไหร่พี่ไม่ปิดนะค่ะ คนทั้งโลกจะได้รู้ว่าเมคือภรรยาใคร"
"ยังจะมีต่อไปอีกหรอค่ะ"
"ครับถึงพี่ไม่ใช่ดารานักร้องแต่พี่คือทายาทเ้าสั่วอนงค์นะครับ เป็ธรรมดาที่มีนักข่าวสนใจและเอาไปลงนิตยสารซุบซิบไฮโซพวกนี้"
"นี่เมเลี่ยงไม่ได้เลยใช่มั้ย"
"ใช่ครับหนูต้องทำใจและยอมรับให้ได้"
"ต่อไปเมไม่ต้องแต่งตัวสวยๆทุกวันหรอค่ะ"
"ถ้าไม่อยากให้คนอื่มมองว่าภรรยาไฮโซญูจืดๆเชยๆอะนะ "
ผมหันไปมองน่าคนรักที่น่าหงิกน่างอ ขนาดทำน่าแบบนี้ยังดูน่ารักเลย ฮื้ม!ถ้าไม่ติดว่าลูกนอนอยู่ในห้องนะ จะเอาสะให้ร้องขอชีวิตเลย
"พี่หมอค่ะโทรศัพท์"
ผมคงคิดและจินตนาการไปมาก ขนาดโทรศัพท์ดังยังไม่ได้ยิน ฮ่าๆๆๆ
"ครับ "
ผมยื่นไปรับโทรศัพท์จากเมีย แล้วมองดูว่าใครโทรมาก่อนรับสาย ไอ้เบียร์!โทรมาทำไม?
"โหลไง.....อืออยู่ห้องเมีย .....ทำไมกูต้องไปว่ะ....อือๆเดียวกูไปดูให้"
"มีอะไรค่ะ"
"ยุจะฆ่าตัวตาย พี่ไปดูแปปนะ"
"ค่ะ"
ผมรีบวิ่งออกจากห้องตรงไปยังห้องของยุอย่างหัวเสีย
"ก๊อกๆๆๆๆ" เคาะเท่าไหร่ก็ไม่เปิดลองหมุนลูกบิดดูว่ะ
"แกร๊ก" เปิดได้วุ้ยให้กูเคาะอยู่ตั้งนาน ฆ่าตัวตายยังไงไม่ล๊อกประตูว่ะ
"ยุๆอยู่ไหน"
เดินดูจนทั่วก็ไม่มีเหลืออยู่ที่เดียวคือห้องนอนที่ยังไม่ได้ไปดู ผมไม่รอช้าเดินตรงไปทางห้องนอนทันที
"ก๊อกๆ ญูเข้าไปนะ" ผมหมุนลูกบิดและเดินเข้าไป สิ่งที่เห็นคือยุใส่ชุดนอนนั่งร้องให่อยู่เตียงกำลังจะเอาบางอย่างเข้าปาก เดินเข้ามาอีกนิดถึงรู้ว่าเป็ยาเพราะเห็นขวดที่เขียนว่ายาแก้แพ้ ตกอยู่
"ยุอย่า" ผมรีบวิ่งเข้าไปห้ามเธอที่กำลังจะเอายาเป็10ในกำมือกรอกปากตัวเอง
"ญูปล่อยยุ ยุอยากตาย ฮื่อๆ"
"อย่าทำแบบนี้" ผมคุมแกะมือเธอแล้วเอายาไปทิ้งในชักโครกห้องน้ำ กดชักโครกเรียบร้อย กำลังจะหันหลังเดินออกมาผมต้องสดุ้งกับััข้างหลังที่มีสองมือของยุโอบออดมาข้างหน้า
"ยุปล่อย" ผมพูดเสียงแข็งถ้าความรู้สึกผมไม่มีปัญหา ตอนนี้เธอน่าจะเปลือยกายอยู่ เพราะข้างหลังผมเหมือนรู้สึกมีเม็ดดอกบัวเสียดสีอยู่ทั้งซ้ายและขวา
"ญู ยุขอโทษ ญูอย่าโกรธยุนะ"
"ยุอย่าทำแบบนี้"
ผมจับมือเธอที่ตอนนี้จะซุกเข้าไปในเป้ากางเกง เธอคงคิดว่าเธอจับแล้วจะแข็ง ใช่เธอคิดถูกตอนนี้ัผมมันแข็ง ขยายร่างเป็าาพร้อมจะพ่นไฟทุกเมื่อ(แต่ผมจะพ่นกับเมียผมคนเดียวนะ ) ผมก็ไม่ได้พิศวาสอะไรยุนะ แต่มันแข็งตามสัญชาตญาณของผู้ชายที่ถูกผู้หญิงััแค่นั้นเอง ถ้าจะให้เอาผมไม่เอาหรอก ยะแหยง อย่าหวังเลยว่าเธอจะได้แอ้ม เพราะเ้าัั์มันซื่อสัตส์กับเ้าของก็คือเมียผมคนเดียวนั้นเอง
"ยุ!" ผมอึ่งไม่คิดว่าเธอจะเป็อย่างที่คิด ร่างกายเปลือยเปล่าที่ปรากฎต่อหน้าใช้มือทั้งสองข้างบีบขย้ำูเาสองลูกและทำน่ายั่วยวน สงสัยเห็นผมไม่เดินเข้าไปจึงเปลียนท่าเอามือซ้ายบีบน่าอกเอามือขวาลูบล้วงทะลวงน้องสาวตัวเองแล้วครางกระเส่า เหมือนคนป่วยจิตแหะ
เมื่อเห็นผมไม่ทำอะไร เธอเลยเดินเข้ามากอดและลูบไล้ ผมจึงผลักเธอออกอย่างแรงจนเธอล้มลง
"ญู ยุรักญูมาก ยุยอมทุกอย่าง ถ้าญูกลัวเมรู้ เราแอบคบกันก็ได้ยุยอมหลบๆซ่อนๆ ฮื่อๆๆ"
"เราอย่ายุ้งกันอีกเลยยุ ที่เข้ามาดูในวันนี้เพราะเห็นแก่ไอ้เบียร์ และเห็นความเป็เพื่อนของเราเมื่อก่อน ต่อไปนี้อย่ารู้จักกันอีกเลย"
ผมรีบเดินออกมาไม่คิดเลยนะว่าเธอจะมีนิสัยน่าสมเพชแบบนี้ เสียดายหน้าตา เป็ตั้งดาวคณะ
"ไม่ยุไม่ยอม ญูต้องเป็ของยุ"
เธอเข้ามากอดและพยายามถอดเสื้อผ้าผมออก อยากชกสักทีแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเธอเป็ผู้หญิง เวรกำของกูจริงๆ เกิดมาพึ่งจะเคยเจอผู้หญิงจะข่มขื่น
"เพียะ!!!"
เสียงตบ! ไม่ใช่ผมนะถึงเกลียดขนาดไหนผมก็ไม่ทำร้ายผู้หญิง ผมแมนพอ
5K
