ชะตาลิขิตรัก

ร่างเล็กเดินมาหยุดที่ศาลาริมน้ำก่อนจะทรุดตัวลงนั่งอย่างน้อยใจ

ผู้หญิงคนนั้นเธอคงเป็๞คนสำคัญสินะเขาถึงได้เก็บรูปของเธอไว้เป็๞อย่างดี

แววตาแสนเศร้าเหม่อมองออกไปยังท้องน้ำอันกว้างใหญ่ราวกับว่าทุกอย่างในตอนนี้มันช่างเคว้งคว้างเหมือนคลื่นน้ำที่ซัดไปไม่ถึงฝั่ง

“เฮ้อ”เธอถอนหายใจออกมาเสียงดังจนคนด้านหลังถึงกับขมวดคิ้วแน่น

“มานั่งถอนใจอยู่ตรงนี้นี่เอง”น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น

เธอหันไปมองเ๯้าของเสียงนั่นในทันทีก่อนจะรีบหันกลับพร้อมกับทำหน้าบึ้งตึง

เขาค่อยๆ เข็นรถเข็นมาหยุดอยู่ข้างๆ เธอราวกับจะมาง้องอน

“เธอเป็๞อะไรไปทำไมทำหน้าบึ้งอย่างกับกำลังโกรธฉันอย่างนั้นล่ะ”

“หึ”น้ำเสียงเล็กเอ่ยขึ้นในลำคออย่างไม่พอใจ

“ถิงถิง เธอกำลังน้อยใจให้สามีอยู่งั้นเหรอ”

เธอหันกลับมาหาเขาอีกครั้ง

“สามีที่เก็บรูปหญิงอื่นไว้เป็๞อย่างดีงั้นเหรอคะถ้าฉันแอบเก็บรูปของเสี่ยวจุ้นเหอไว้บ้างคุณจะรู้สึกยังไงคะ” เธอย้อนถามเขา

ไป๋หลี่จวินที่รู้ว่าเธอกำลังหึงและน้อยใจให้กับเขาเขาก็ถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆในทันที

“คุณหัวเราะอะไรคะ”เธอเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่พอใจ

“หึงฉันเหรอ”

เธอรีบเบือนหน้าหนีพร้อมกับทำหน้าบึ้งตึงใส่เขาในทันที

“คุณรักฉันบ้างมั๊ยคะหรือคิดว่าการแต่งงานของเราเป็๲แค่การคลุมถุงชนที่ผู้ใหญ่จัดการให้เท่านั้นเองคุณคิดอย่างนั้นรึเปล่า” เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือราวกับกำลังร้องให้

ไป๋หลี่จวินที่ได้ฟังคำถามนั้นของเธอมันทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่งราวกับรู้สึกผิด

“แล้วเธอล่ะรักฉันรึเปล่า”

ใบหน้าสวยค่อยๆ หันกลับมาหาคนตรงหน้าแก้มขาวเนียนทั้งสองอาบไปด้วยคราบน้ำตา

“ถ้าฉันจะพูดอย่างไม่อายว่าฉันรักคุณแล้วก็รักคุณจริงๆด้วยฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะพิการหรือใบหน้าเสียโฉมหรือใครๆ จะว่ายังไงก็แล้วแต่ฉันแค่รู้สึกว่าตอนนี้วินาทีนี้ฉันรักคุณเวลาที่ฉันได้อยู่ใกล้คุณฉันรู้สึกสบายใจและมีความสุขแล้วคุณละคะคิดยังไงกับฉัน”

เขายิ้มอย่างพอใจเมื่อได้ฟังที่เธอพูด มือใหญ่ค่อยๆเอื้อมไปเช็ดคราบน้ำตาที่แก้มของเธออย่างอ่อนโยน

“ถ้าเธอถามว่าฉันคิดยังไงกับเธอฉันก็จะตอบให้เติ้งถิงถิงฉันขอพูดตามตรงอันที่จริงฉันก็เคยคิดเหมือนคนอื่นๆว่าที่เธอแต่งงานกับฉันเพียงเพื่อหวังเงินทองเท่านั้นแต่เพียงแค่ไม่กี่วันที่ฉันได้อยู่กับเธอ เธอทำให้ความรู้สึกของฉันเปลี่ยนไปเธอแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆโดยสิ้นเชิงแม้ฉันจะแต่งงานใช้ชีวิตอยู่กับเธอได้เพียงไม่กี่วันแต่มันเหมือนกับว่าเธอคือภรรยาของฉันมาเนิ่นนานถ้าฉันจะบอกว่าฉันก็รักเธอและก็เริ่มรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เธอจะเชื่อรึเปล่า”

เธอส่ายหน้าเบาๆ

เขามองหน้าเธอก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย

“ทำไม”

“ถ้าคุณบอกว่ารักฉันมากขึ้นทุกวันแล้วทำไมยังเก็บรูปของผู้หญิงอื่นไว้อีกล่ะคะ”

เขาหยิบรูปของจ้าวซูเม่ยขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อก่อนจะฉีกมันทิ้งและโปรยลงในบึงน้ำอันกว้างในทันที

“คะ คุณ”เธอที่รู้สึก๻๠ใ๽เป็๲อย่างมากกับสิ่งที่เขาทำ

“ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันแล้วตอนนี้ฉันมีคนที่สำคัญและรักมากเพียงแค่คนเดียวคือเธอเติ้งถิงถิง”

เธอเผยยิ้มอย่างพอใจก่อนจะโผลกอดเขาในทันที

“ฉันไม่รู้หรอกว่าคุณจะหาว่าฉันใจง่ายมั๊ยที่แต่งงานได้เพียงไม่กี่วันก็มาบอกรักคุณแล้วแต่ฉันก็จะบอกคุณอย่างไม่อายว่าฉันรักคุณและก็หวงคุณด้วย”

เขากระชับกอดเธอไว้แน่นพร้อมกับยิ้มอย่างดีใจ

“ฉันจะมองเธออย่างนั้นได้ยังไงในเมื่อฉันก็หลงรักเธอ๻ั้๫แ๻่ครั้งแรกเหมือนกัน”

เธอค่อยๆ ผละตัวออกจากเขาพร้อมกับบีบปลายจมูกเขาเบาๆ