เลี้ยงผีไว้ทำผัว
ตอน ช้อปปิ้งผีุ
วันนี้เป็วันอาทิตย์ ลูกค้าคนเก่าที่เคยมาดูดวงได้กลับมาใช้บริการกับหมอผีสาวอีกรอบ คราวนี้หล่อนพาเพื่อนที่เป็คุณหญิงคุณนายมาอีกสามสี่คน
ขณะที่หมอผีสาวชุดไทยกำลังตั้งท่าสวดมนต์และเรียกเ้าแม่มาเข้าร่าง ผีหนุ่มตายโหงก็นั่งขัดสมาธิกอดอกและเอียงหน้ามองเธออย่างงงใจ
"นี่ตกลงแนนเป็หมอผีหรือสิบแปดมงกุฏกันแน่นี่" ผีพี่อัฐพึมพำ
ปิ๊ง! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ผีหนุ่มอีกหกตนหายตัวมายืนข้างหลังหมอผีสาว แต่ละตนเพิ่งไปสืบความลับของเหล่าคุณนายที่กำลังนั่งหน้าสลอน
ผีหนุ่มนักศึกษาก้มกระซิบหูแนน เล่าเื่ส่วนตัวของคุณนายชุดแดง
"อืม! ๆ ๆ แม่รู้ แม่เห็น" แนนหลับตาพยักหน้าและฟังเื่จากผีหนุ่มไปพลางๆ จากนั้นเธอชี้หน้าคุณนายชุดแดงและะโเสียงดัง
"อ่า! เธอ ที่บ้านเลี้ยงหมาสามตัว แมวสองตัว ลูกชายเป็ตุ๊ดลูกสาวเป็ทอมใช่ไหม"
"อุ๊ย! เ้าแม่แม่นมากเลยค่ะ พูดราวกับตาเห็น เชื่อแล้วเ้าค่ะ อิฉันขอโทษที่คิดลบหลู่ก่อนหน้านี้" คุณนายสาวใหญ่รีบก้มกราบเ้าแม่เกินสามหน หล่อนขนลุกซู่
"ตกลงจะถามอะไร รีบๆถามแม่มา" แนนดัดเสียงดุๆ
"อิฉันจะถามว่าลูกสาวจะมีผัวไหมคะชาตินี้ ลูกชายไม่ห่วงเลยค่ะ ยังไงๆก็ได้ผัวมาไม่รู้กี่คนแล้ว"
"อ่อ! ๆ ๆ แป๊บนะ เดี๋ยวแม่ตอบ" แนนเอ่ยแล้วชายตามองข้าง พยักหน้าเป็สัญญาณให้ผีนักศึกษาหายตัวไปสืบข่าวทอมสาว
ผีทหารพรานกระซิบหูเ้าแม่กำมะลออีกข้างแล้วเล่าเื่ที่ไปเห็นในบ้านของคุณนายชุดเขียว
ปั่ง! แนนเอากำปั้นทุบพานตรงหน้า ดอกไม้ธูปเทียนกระเด็นเกลื่อนเสื่อบนพื้น จากนั้นชี้หน้าคุณนายชุดเขียว
"เธอ ที่บ้านหลับนอนไม่ได้เลยใช่ไหม ผีดุล่ะสิ"
"โอ้คุณแม่ขา หนูมาเพราะเื่นี้เลยเ้าค่ะ ช่วยไปปราบผีที่บ้านหนูนะคะ นะนะ หนูยินดีจ่ายไม่อั้นเลยหละค่ะ ได้โปรดช่วยหนูทีเถอะค่ะ" คุณนายชุดเขียวพนมมือไหว้
"อื่ม สักหนึ่ง พอมีไหม ต้องใช้เป็ค่าอุปกรณ์ไล่ผี" แนนชูนิ้วชี้
หือ! คุณนายเอียงหน้าขณะมองสาวรุ่นลูกที่แต่งชุดไทย
"อึ่ม หนึ่ง หมะ หมึ่น" แนนขมิบปากแบบไม่ส่งเสียง
"หนึ่งแสนเหรอคะแม่ ได้ค่ะ ช่วยไปไล่อีผีบ้าให้หนูคืนนี้เลยนะ ถ้าคืนนี้หนูให้สองแสนเลยค่ะแม่"
"สองแสน" แนนเหลียวหลังไปเงยหน้ามองผีห้าตนที่กำลังอ้าปากค้างเช่นกัน
"ใช่แล้วค่ะเ้าแม่ เพื่อนอิฉันซื้อบ้านหลังละยี่สิบล้านแต่ดันอยู่ไม่ได้ต้องไปนอนโรงแรม เห้อ" คุณนายชุดเหลืองเอ่ย
"ฉันก็บอกแล้วว่าให้ซื้อบ้านใหม่อย่าไปซื้อบ้านคฤหาสน์มือสอง ยัยชะเอมเอ๋ย" คุณนายชุดขาวเสริม
"ยี่ สิบล้าน" แนนทำตาโตแล้วหงายหลังลงไปนอนดังโครม
"อ้าว! เ้าแม่ ๆ ไปแล้วเหรอคะ ดิฉันยังไม่ได้ถามเื่ของฉันเลยค่ะ อ้าว! ทำไมวันนี้เ้าแม่ไปไวจังคะ แม่ขา ๆ" สี่สาวะโเรียกสาวสวยรุ่นลูกรุ่นหลาน
ฟุ่บ! แนนลุกนั่งแล้วตอบ "ตกลง ไปเย็นนี้แหละ ที่เหลือค่อยมาวันอื่นนะแม่ต้องเตรียมพิธีไล่ผี"
"อ้อ! ลูกสาวคนชุดแดงน่ะ เดี๋ยวก็ได้ผัว เผลอๆได้ผัวฝรั่งนะ คนในฟิตเนสที่ไปออกกำลังกายน่ะ"
"ขอบคุณค่ะแม่ ๆ" สาวชุดแดงกับสาวชุดเขียวพนมมือไหว้ท่วมหัว คุณนายชุดขาวกับชุดเหลืองทำหน้าเซ็งๆเพราะยังไม่ทันได้ดูดวง
สามชั่วโมงต่อมา สาวสวยนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงชานบ้าน ผีหนุ่มเจ็ดตนยืนล้อมรอบตัวเธอ แต่ละคนก็กำลังครุ่นคิดเค้นสมองอย่างเคร่งเครียด
"ผีที่นั่นเป็อสูรกาย อยู่คฤหาสน์นั้นมาั้แ่สมัยาโลกแล้วนะครับพี่สาว" เสียงกุมารทองแว่วมาในอากาศ ราวกับว่าพวกเขาอยู่อีกมิติหนึ่งที่ไม่ใช่โลกใบนี้ (กุมารทองเป็ครึ่งเทพครึ่งผีจึงมีวิมานอยู่ในโลกทิพย์ไม่ได้อยู่ที่บ้านตลอดเวลากับแนนเหมือนผีชายทั้งเจ็ดตน)
"แล้วมันมีของอาคมด้วยนะคะ ตอนเป็คนมันเล่นคาถาคุณไสย์ เก่งกว่าคุณตากับพี่รวมกันอีกค่ะ" เสียงเด็กหญิง
"โอ๊ย! จะไหวไหมเนี่ย" แนนนั่งชันเข่าและเอามือกุมหน้าผากบ่น
"แล้วแนนไปตกลงจะไล่ผีให้หล่อนทำไม" ผีพี่อัฐบ่น
"ผมก็ไม่ไปนะเจ๊" ผีทหารพรานเอ่ย
"ข้าด้วย" ผีนักรบ
"ใครจะไปสู้ไหว , นั่นสิ" ผีดารากับผีนักดนตรี
"ไม่เอาด้วยหรอก , น่ากลัวจะตายเนาะ" ผีนักศึกษากับผีหนุ่มออฟฟิศ
"อะไรของพวกนาย เป็ผียังจะกลัวผีอีกหรือ" แนนยืนท้าวสะเอวบ่น
"นั่นมันไม่ใช่ผีแล้วนะแนน ปีศาจเลยแหละ" ผีพี่อัฐ
แนนหมุนตัวมองหน้าลูกสมุนและบ่นใส่ทุกคน "เออ! ๆ รู้แล้วๆ แต่สองแสนล่ะ"
"ค่าเอาบ้านตาไปจำนองตั้งสองล้านห้า เมื่อไรจะจ่ายหนี้หมด แหม แต่ละตัวก็อยากกินของเซ่นแพงๆ แซลม่อนเอย ซื้อกีตาร์เอย"
"คนนี้ซื้อครีมหรู แหม่! ตายแล้วยังจะอยากหล่ออีก"
"หมอนี่เปลี่ยนคอมทุกปี อีนี่ก็ซื้อปืนผาหน้าไม้ บ้าป่ะ"
ผีทั้งหกตนก้มหน้าหลบตาหมอผีสาวและเงียบกริบ ยกเว้นผีพี่อัฐที่ยืนเกาหัว
"ไปก็ไป ตายก็ตายวะ , เออว่ะไหนๆก็ตายแล้ว" ผีทหารกับผีนักรบ
"แล้วอีกสองหน่อนั้นว่าไง ไปกับพี่ไหม" แนนเงยหน้ามองบนฟ้า
"อ่ะ ๆ ก็ด่ะ" เสียงเด็กหญิง
"ผมมีวิธีแล้วพี่ แต่ถ้าทำได้ผมขอเครื่องบินบังคับคันใหญ่ๆนะ" เสียงเด็กชาย
"โอเค บอกมาสิ"
ปิ๊ง! ๆ จู่ๆร่างเด็กหญิงชุดไทยกับเด็กชายถือดาบก็ปรากฏขึ้นมาตรงข้างๆ ทั้งสองกวักมือให้แนนนั่งยองๆแล้วก็เข้ามากระซิบหูหล่อนคนละข้าง
มุบมิบ! ๆ
"อ๋อ! จะปราบผีร้ายต้องใช้ิญญาที่ร้ายกว่านี่เอง ฮิ!" แนนยิ้ม
"แล้วจะไปหาที่ไหนล่ะ นั่นสิ เออ ๆ" ผีทั้งเจ็ดตนถามกันเอง
"ที่โรงพยาบาลไง แหล่งรวมิญญาที่ไม่ไปผุดไปเกิด" เด็กหญิงตัวเล็กเงยหน้าเอ่ย
ตอนสองทุ่ม
เด็กชายชุดไทยกับเด็กหญิงชุดไทยวิ่งต้อยๆเข้าไปในอาคารเก็บศพ สาวสวยสะพายเป้เดินช้าๆ ผีผู้ชายอีกเจ็ดตนเดินตามหลัง พวกเขาพยายามห่อตัวเล็กอยู่หลังหมอผีสาวที่เดินขาสั่นอยู่ตรงหน้า
"ว๊าว! ที่นี่มันแบบกว๊าง กว๊าง" เด็กชายชุดไทยถือดาบวิ่งเล่นไปทั่ว
"กลิ่นศพห๊อม หอม" เด็กหญิงชุดไทยตัวเล็กดมตู้เก็บศพที่เรียงเป็ล็อคๆอยู่ในห้องแอร์ที่เย็นะเืชวนตัวสั่น
"นั่นมันน้ำยาดับกลิ่นศพต่างหาก" แนนตอบขณะก้มๆเงยๆอ่านป้ายชื่อเ้าของศพในแต่ละตู้
"อา! ดูๆแล้วก็ผีทั่วไปเหมือนๆเรา ไม่มีตัวไหนเก่งเป็พิเศษเลยนะ" ผีนักรบ
"ใช่ บางตัวก็กำลังจะไปเกิดแล้ว หูคนนั้นสวยเชียว" ผีดารา
"อืม! ไม่ใช่อาคารนี้หรอกมั้ง ผีดุๆน่ะ" ผีนักดนตรี
"แล้วเราต้องไปหาที่ไหนล่ะ ตรงนี้ก็ิญญาเยอะสุดแล้วนะ" ผีหนุ่มออฟฟิศเอ่ยขณะหมุนตัวมองไปรอบๆเห็นเงาิญญาลางๆที่กำลังลอยไปลอยมาในอากาศ
"ตรงตึกหลังโน้น มีรังสีอะไรแปลกๆ" เด็กหญิงชุดไทยชี้ไปยังต้นโพธิ์ที่ตาเธอมองทะลุอาคารออกไปเห็น
"หยึย! พวกเราไม่ไปด้วยนะ เออ เดี๋ยวรอตรงนี้นะเจ๊ ช่วยดูต้นทางให้ไง" ผีหนุ่มทั่งหกตนรีบออกตัว
ชิ! แนนบ่นแล้วกำแขนผีพี่อัฐ ลากร่างสูงยาวของเขาเดินตามหลังขณะที่เด็กชายชุดไทยกับเด็กหญิงชุดไทยวิ่งทะลุผนังอาคารออกไปก่อน
เมื่อเดินอ้อมตึกเก่าออกมาด้านหลังก็เจอกับกับต้นโพธิ์ขนาดั์อายุเกินร้อยปี แต่ยังมีต้นตะเคียนที่เก่าแก่กว่าสูงตระหง่านอยู่เคียงข้างกัน รอบๆมีชุดไทยเเขวนไว้เต็มไปหมด มีศาลไม้เก่าๆหลังนึง น้ำเขียวน้ำแดงเป็ร้อยๆขวดตั่งอยู่รอบโคนต้นตะเคียน แนนมองแล้วขนลุกซู่ กระทั่งผมบนหัวยังฟูฟ่อง
"นางตะเคียนสองร้อยปี" เด็กชายทำตาโตแล้ววิ่งหนีไปดื้อๆ เด็กหญิงยืนขาสั่นฟันกระทบกันดังแกร่กๆ ตุบ! ๆ ๆ หนุ่มรูปหล่อวิ่งตามหลังเด็กชายไปอีกคน
"ล้าลันลา ลั้นลา ลา ลา" เด็กหญิงหลับตา ร้องเพลงแล้วเดินถอยหลังไปราวกับเล่นวีดีโอย้อนกลับ
"จะทิ้งกันไปไหน" แนนบ่น
"ใครมา" เสียงหญิงสาวแผดลั่นมาพร้อมกับกระแสสมแรงที่กระแทกหน้าแนนจนแก้มบู้บี้ น้ำเสียงนั้นฟังดูทรงพลังและมีอำนาจเหนือคณานับ
ตุ๊บ! แนนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นและพนมมือท่วมหัว
"หนู ๆ ๆ แนน ๆ ๆ ค่ะ"
จู่ๆร่างสตรีรูปงามในชุดไทยโบราณพาดเฉลียงบ่าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พอแนนมองไล่จากเท้าขึ้นไปยังหัวก็เห็นเป็สาววัยกลางคนที่สวยระยับจับใจจนลืมความกลัวไปชั่วขณะ สัดส่วนทรวดทรงของนางช่างโค้งเว้ายั่วยวนใจ ใบหน้าเกลี้ยงเกลาและผิวเนียนนวลไร้ตำหนิใด
"มาทำไม" สาวสวยยืนท้าวสะเอวและตวาดลั่น ทำผมแนนปลิวไหว
"หนูมีเื่ขอให้ช่วยค่ะ"
"ช่วยอะไร"
"แม่ช่วยไปไล่ผีในบ้านคุณนายชะเอมให้ทีได้ไหมคะ แล้วแม่้าอะไรหนูยอมหมดเลยค่ะ"
"ฮิ! ๆ แค่นี้เองเหรอ" นางตะเคียนยิ้มแล้วเดินวนรอบตัวเด็กสาววัยรุ่น
"ว่าแต่ ยอมทุกอย่างจริงๆใช่ไหม" สาวสวยก้มกระซิบหูจากข้างหลังและเอามือยื่นข้ามบ่าน้อยมากำรอบลำคอแนน
"ขะ ขะ ค่ะ" แนนตอบ
"ยังบริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม?"
"ค่ะแม่"
"อืม ก็ไม่เลวนะ งั้นมอบความบริสุทธิ์ของเธอให้ฉันสิ"
"ขา แม่ ๆ ๆ"
"แม่จะเปิดซิงหนูเหรอคะ"
อือ!
โครม! สาวตัวน้อยหงายหลังลงไปนอนอ้าซ่า