พัฒน์พากัณฑ์ไปพบลูกค้าที่จะถ่ายทำโฆษณารังนก เขาเป็เ้าของธุรกิจรังนกชื่อ พลศักดิ์ ในตอนนี้เขาหาตัวแทนนางแบบที่ผ่านการคัดเลือกแล้ว ตอนนี้เหลือจำนวนสองคน ในวันนี้จะมีการเลือกตัวนางแบบที่จะถ่ายทำโฆษณาครั้งนี้ โดยให้บริษัทของพัฒน์ออกแบบโฆษณาและให้มาช่วยเลือกนางแบบที่เหมาะสมด้วย
“ผมขอแนะนำให้รู้จักกัณฑรัตน์เป็ Graphic Designer ประจำบริษัทผมครับ” พัฒน์บอกลูกค้าเสร็จก็หันไปหากัณฑ์ “ส่วนท่านนี้คือพลศักดิ์ เ้าของกิจการรังนก ซึ่งเป็ลูกค้าของบริษัทเรา”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะฮะ” กัณฑ์กล่าวทักทาย
“เช่นกันครับ ผมเสียดายคุณจังเลย หน้าตาคุณก็สวย ไม่น่าเป็ทอมเลยนะครับ” พลศักดิ์เป็คนพูดตามความรู้สึก
“เดี๋ยวนี้โลกเสรีแล้วนะฮะ เขาไม่มีการแบ่งแยกแล้ว” กัณฑ์กล่าวอย่างฉุนๆ แม้เธอจะไม่ได้เป็ทอมจริงๆ ก็เถอะ
“ผมว่าพวกเราไปคุยกันเื่งานข้างในสตูดิโอดีกว่าครับ เห็นว่าวันนี้จะมีการคัดเลือกตัวนางแบบ” พัฒน์พูดตัดบททันที
“งั้นไปกันครับ” พลศักดิ์นำทางเข้าไป
พอทั้งสามคุยกันเื่โฆษณารังนก โดยพลศักดิ์จะเป็ผู้บอกความ้าทั้งหมด แล้วให้กัณฑ์เป็ผู้คิดออกแบบ ซึ่งจะให้เวลาออกแบบภายในสองวัน กัณฑ์จะต้องนำผลงานมาให้พลศักดิ์ดูก่อนว่าพอใจหรือไม่ เมื่อคุยจบแล้ว กัณฑ์จึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
“เฮ้ย กัณฑ์ มาได้ยังไงเนี่ย” พันธ์เพื่อนสาวทักทาย
“อ้าว แล้วพันธ์ล่ะ มาได้ยังไง แต่งตัวแบบนี้แสดงว่าจะมาคัดเลือกนางแบบหรอ” กัณฑ์คาดเดาจากชุด
“ใช่แล้ว ฉันขอพ่อว่าขอทำอาชีพที่ฝันก่อนแล้วจะกลับไปช่วยงานพ่อน่ะ ซึ่งท่านก็อนุญาตด้วย แล้วกัณฑ์ล่ะ มาทำอะไรที่นี่” พันธ์สงสัย
“อ๋อ กัณฑ์มากับคุณพัฒน์ซึ่งเป็ประธานบริษัทโฆษณา เขารับงานคุณพลศักดิ์ให้มาออกแบบโฆษณารังนก คุณพัฒน์มอบหมายให้กัณฑ์เป็คนออกแบบ” กัณฑ์อธิบาย
“โห นั่นใช่มั้ย คุณพัฒน์ เท่ห์ดีนี่นา ส่วนคุณพลศักดิ์อะไรนั่น หนวดเครารุงรังก็ไม่ยอมไปตัดเสียที ดูน่ากลัวมาก ไม่รู้เื้ัทำอะไรไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้” พันธ์มองไปทางชายทั้งคู่ก็วิจารณ์ทันที
“เฮ้ย ว่าไปนั่น เดี๋ยวก็โดนข้อิ่ประมาทหรอก และอีกอย่างเขาเป็นายจ้างให้เธอมาถ่ายทำโฆษณาด้วยนะ ทำไมถึงกล้าว่าเขาอย่างนั้น” กัณฑ์ปรามเพื่อน
“ก็เขาแสดงตัวจีบพันธ์อย่างชัดเจนเลยนี่ รู้มั้ย นางแบบคนอื่นเขาพากันเขม่นพันธ์กันหมด หาว่าเป็เด็กเส้นด้วย ขนาดพันธ์บอกคุณพลศักดิ์แล้วว่าพันธ์มีแฟนแล้ว คุณพลศักดิ์ก็ยังไม่หยุดจีบพันธ์เลย” พันธ์บ่น
“มีอะไรกันงั้นหรอครับ ผมเห็นพวกคุณคุยกันมานานแล้ว เผื่อเกิดเื่อะไรขึ้น” พลศักดิ์รีบเดินมาถามเพราะหึงพันธ์
“อ๋อ พันธ์เจอแฟนน่ะค่ะ เลยคุยกันนิดนึง” พันธ์ถือโอกาสเปิดตัวแฟนกำมะลอ
“อ๋อ แฟนคุณที่ว่าเป็ทอม ก็คือคุณกัณฑ์นี่เอง” พลศักดิ์กล่าวจบก็หันไปหาพัฒน์ “เอ่อคุณพัฒน์ครับ ผมขอเปลี่ยน Graphic Designer ใหม่ก็แล้วกันครับ”
“เดี๋ยวสิฮะ” กัณฑ์ใในการตัดสินใจกะทันหันของพลศักดิ์
“นี่คุณเป็มืออาชีพหน่อยสิคะ ทำอะไรเป็เด็กๆ ไปได้ ไม่พอใจอะไรก็เปลี่ยนคนเป็ว่าเล่น” พันธ์ก็ใเช่นกันเพราะทำให้เพื่อนเสียงานจึงรีบกล่าวยั้งพลศักดิ์ไว้
“แต่ผมเป็ลูกค้านี่ ผมมีสิทธิ์ตัดสินใจ” พลศักดิ์กล่าว
“งั้นฉันก็ขอไม่ทำงานร่วมกันกับลูกค้าแบบคุณก็แล้วกันนะคะ” “ปะ กัณฑ์ พวกเรากลับกันเถอะ” พันธ์กล่าวเสร็จก็รีบพาเพื่อนเดินหนีทันที
“เดี๋ยวสิพันธ์ ใจเย็นๆ ก่อน” กัณฑ์เห็นว่านี่เป็เื่ไม่เป็เื่จึงรีบยั้งเพื่อนเช่นกัน
“งั้นก็ได้ คุณกัณฑ์ก็รีบออกแบบโฆษณาให้ผมดูก่อนก็แล้วกัน ส่วนพันธ์ไปเตรียมตัวคัดเลือกนางแบบได้แล้ว ตัวพันธ์เองก็ต้องเป็มืออาชีพเหมือนกัน ไม่ใช่หรอครับ” พลศักดิ์ไม่อยากสูญเสียว่าที่นางแบบอย่างพันธ์จึงยอมลงให้
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” พันธ์เห็นว่าเขายอมลงให้แล้ว เธอก็รีบเตรียมตัวไปทำงานต่อทันที
“อ้อ ผมยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย ขอตัวเหมือนกันฮะ” กัณฑ์เพิ่งรู้ตัวว่าปวดเข้าห้องน้ำก็รีบไปเหมือนกัน
**************************************************
เนื่องจากพัฒน์กับพลศักดิ์ยังคุยกันไม่จบ ซึ่งมันเป็เื่ธุรกิจและเป็ความลับ จึงให้กัณฑ์ไปนั่งรออยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง ระหว่างรอ กัณฑ์ก็เลยเฝ้าสังเกตพลศักดิ์ ผู้ชายที่ดูน่าเกรงขาม มีหนวดเครารุงรังแลดูน่ากลัว ที่สำคัญเขาจะมาจีบยัยพันธ์ ซึ่งเป็เพื่อนสนิทของกัณฑ์ เพราะกัณฑ์เพ่งอยู่นาน ภาพในนิมิตก็ปรากฏว่า พลศักดิ์ได้เป็ผู้อุปถัมภ์มูลนิธิเด็กกำพร้า อีกทั้งมอบทุนการศึกษาให้เด็กได้เรียนถึงปริญญาตรี หรือไม่ก็ให้ต่อสายอาชีพจนจบมามีงานทำ นอกจากนี้ยังเห็นภาพที่เด็กประสบความสำเร็จแล้วส่งจดหมายมาขอบคุณพลศักดิ์ สีหน้าและแววตาในระหว่างที่พลศักดิ์อ่านจดหมายนั้นมันช่างดูอิ่มเอิบและมีเมตตา เขารู้สึกพลอยยินดีกับเด็กๆ เ่าั้ จากนั้นภาพก็มลายหายไป
ในใจกัณฑ์คิดว่า “ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่ดูน่ากลัวในมาดมาเฟีย จะมีมุมนี้ กลายเป็คนดีมีเมตตามาเลยทีเดียว”
หลังจากนั้นพัฒน์ พลศักดิ์ และคณะกรรมการท่านอื่นๆ ก็ประจำที่นั่งหน้าเวทีเพื่อตัดสินคัดเลือกนางแบบที่ตอนนี้เหลือแค่สองคนเท่านั้น ส่วนกัณฑ์ซึ่งไม่มีส่วนในการคัดเลือกครั้งนี้ เธอจึงขออนุญาตคุณพลศักดิ์ให้เดินสำรวจรอบๆ เวทีเพื่อดูนางแบบให้ชัด และจะได้ออกแบบโฆษณาให้เหมาะสมกับนางแบบด้วย
นางแบบทั้งสองคนจะออกมาจากเวทีคนละฝั่งกัน โดยให้นางแบบอีกคนที่ไม่ใช่พันธ์ เธอมีชื่อว่า ซินดี้ เดินออกมาก่อนแล้วยืนรอให้พันธ์ออกมาทีหลัง เพื่อให้กรรมการสามารถเปรียบเทียบทั้งสองคนได้ว่าใครดูเด่นกว่ากัน
เมื่อซินดี้เดินแบบออกมา กัณฑ์ก็จ้องเธอตาเขม็ง เพราะยอมรับว่าเธอสวยมาก ดูมั่นใจในตัวเอง หุ่นสัดส่วนทุกอย่างดูเพอร์เฟค นับว่าเป็คู่แข่งที่น่ากลัวมาก แต่แล้วภาพในนิมิตก็ปรากฏว่า ซินดี้ได้แอบนำหมุดปักกระดาษมาโรยไว้ที่บนเวทีแห่งนี้แต่ไม่ใช่ฝั่งที่ซินดี้เดิน เมื่อภาพหายไป ในตอนนั้นซินดี้ก็หยุดเดินอยู่หน้าเวทีเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่ายัยพันธ์กำลังจะเดินออกมาจากอีกฝั่งของเวทีซึ่งเป็ฝั่งเดียวกันกับที่มีหมุดปักกระดาษเ่าั้
กัณฑ์ะโบอกเพื่อนให้หยุดเดิน แต่ปกตินางแบบจะเดินเร็วมากอยู่แล้ว เมื่อเห็นว่ามันไม่ทันการณ์ กัณฑ์จึงรีบวิ่งขึ้นไปบนเวที แล้วผลักพันธ์ให้พ้นจากหมุดปักเ่าั้ แต่ทว่ากัณฑ์กลับเหยียบหมุดปักเสียเอง พันธ์แค่เสียการทรงตัวเมื่อโดนเพื่อนผลัก แต่กัณฑ์กลับนั่งลงไปบนเวทีแล้วเอามือค่อยๆ ดึงหมุดออกจากเท้า ซึ่งมันเยอะมาก
“โอ๊ย เจ็บ เจ็บ” กัณฑ์ดึงหมุดออกแต่ละอันก็แทบน้ำตาไหล
“ยัยกัณฑ์ เป็อะไรมากมั้ย ใครมันกล้าทำอะไรบ้าๆ แบบนี้ ใครกันที่เอาหมุดมาโรยบนเวทีแบบนี้นี่” พันธ์ะโถามทันที พอเห็นแววตากัณฑ์มองไปที่ซินดี้ พันธ์ก็เลยรีบกล่าวโทษทันที “เธอใช่มั้ย ซินดี้ ต้องเป็เธอแน่ๆ ที่้าแกล้งฉันแบบนี้ เธอเป็คนเอาหมุดมาโรยบนเวทีแน่ๆ เลย”
“อย่าปรักปรำกันน่า พันธ์ พวกเธอมันพวกเดียวกัน เธออาจจะให้ทอมคนนี้แสดงละคร แล้วมาปรักปรำฉันก็ได้นี่” ซินดี้รีบกล่าวอ้าง
“มีแต่เธอนั่นแหละที่คิดแผนชั่วๆ แบบนี้ได้” พันธ์กล่าว
“พันธ์ พันธ์ อย่าเพิ่งกล่าวโทษใคร เธอมาสนใจฉันก่อน ฉันเจ็บมากเลย ประคองฉันไปส่งโรงพยาบาลที ฉันไม่ไหวแล้ว” กัณฑ์เจ็บมากจริงๆ จึงรีบเรียกเพื่อน
พันธ์กำลังจะเดินเข้าไปหากัณฑ์ แต่แล้วพัฒน์ที่เห็นอดีตแฟนเ็ปแบบนั้น เขาก็รีบวิ่งขึ้นไปบนเวที แล้วอุ้มกัณฑ์เสียดื้อๆ จนกัณฑ์ใ
“ปล่อยผมเถอะฮะ คุณพัฒน์ เดี๋ยวคุณให้ทีมงานที่ว่าง ไปส่งผมที่โรงพยาบาลก็ได้ฮะ” กัณฑ์กล่าวอย่างเกรงใจ
พัฒน์หันไปมองพลศักดิ์ แล้วะโว่า “เดี๋ยวผมขอตัวพาลูกน้องไปส่งโรงพยาบาลก่อนนะครับ”
พลศักดิ์ก็เลยว่า “ไปเถอะครับ เดี๋ยวที่นี่ผมจัดการเอง” แล้วเขาก็ะโบอกทีมงานว่า “อ้าว พวกคุณรีบเคลียร์เวที เดี๋ยวพวกเราจะดำเนินการคัดเลือกนางแบบกันต่อ”
พันธ์ผู้ซึ่งเป็ห่วงเพื่อนกำลังจะเดินตามพัฒน์ไปดูกัณฑ์ที่โรงพยาบาล แต่เธอกลับถูกพลศักดิ์ดักหน้าไว้
“จะไปไหนครับ คุณพันธ์ คุณจะต้องเดินแบบก่อนนะครับ เห็นมั้ยว่าทุกคนรอคุณอยู่” พลศักดิ์กล่าวเพราะไม่อยากให้เธอไปดูแฟน
“แต่ฉันจะไปดูเพื่อน เอ้ย แฟนนี่คะ” พันธ์เผลอหลุดปาก
“คุณอย่าลืมสิ คุณก็ต้องแสดงว่าคุณเป็มืออาชีพเหมือนกัน คุณก็เพิ่งว่าผมอยู่หยกๆ ไม่ใช่หรอ” พลศักดิ์กล่าวอ้าง
“ก็ได้ค่ะ งั้น ฉันขอตัวไปเตรียมตัวก่อนนะคะ” พันธ์กล่าวอย่างฉุนเฉียว
**************************************************
พัฒน์อุ้มกัณฑ์ไปที่รถของตัวเองอย่างรีบร้อนเพราะรู้ว่ากัณฑ์คงเจ็บมาก
“เอ่อ คุณพัฒน์ฮะ วางผมลง แล้วประคองผมก็ได้ฮะ” กัณฑ์กล่าวอย่างเกรงใจอีก
“กัณฑ์เงียบเถอะ ผมรู้ว่าคุณเจ็บ เดี๋ยวผมจะล้างและพันแผลเบื้องต้นก่อน แล้วค่อยส่งคุณไปที่โรงพยาบาล เพื่อฉีดบาดทะยักนะ” พัฒน์ดุใส่
“ฮะ ขอบคุณฮะ” กัณฑ์กล่าวอย่างเสียงอ่อน
ในระหว่างที่กัณฑ์เฝ้ามองพัฒน์ปฐมพยาบาลให้เธอ กัณฑ์รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างกำลังจะกลับมา ความรักงั้นหรือ แต่เธอก็พยายามกดมันไว้ให้ลึกที่สุด เพราะตอนนี้พัฒน์เขามีเ้าของแล้ว
**************************************************
ผลสุดท้ายคณะกรรมการและพลศักดิ์ก็เลือกพันธ์เป็นางแบบโฆษณา มันไม่ใช่เหตุผลเพราะหมุดปักกระดาษอะไรนั่น และไม่ใช่เพราะเสน่หาที่พลศักดิ์แอบชอบเธอ แต่เป็ที่ความสามารถของพันธ์จริงๆ ที่เด่นกว่าซินดี้อยู่มาก
ตอนแรกซินดี้ไม่ยอมรับผลการตัดสินครั้งนี้ แต่เพราะพลศักดิ์ขู่ว่าจะเอาเื่หมุดปักกระดาษ เพราะพลศักดิ์สามารถสั่งการให้ไปดูกล้องวงจรปิดเพื่อเอาผิดคนร้ายได้ ถ้าให้ทำอย่างนั้นพลศักดิ์จะเอาเื่คนร้ายให้ถึงที่สุด
ซินดี้ซึ่งร้อนตัว จึงยอมรับผลการตัดสินแต่โดยดี เพราะเธอไม่้าติดคุกฐานพยายามทำร้ายร่างกาย
เมื่อการคัดเลือกเสร็จสิ้น พันธ์ซึ่งเป็ห่วงกัณฑ์มาก เลยรีบจะไปโรงพยาบาลเพื่อดูอาการเพื่อน แต่ก็ถูกดักหน้าอีกเช่นเคย
“มีอะไรอีกคะ คุณพลศักดิ์ ฉันจะไปดูแฟนฉัน” พันธ์กล่าวอย่างเหนื่อยใจ
“งานยังไม่เสร็จนะครับคุณพันธ์ นี่คุณจะหนีงานอีกแล้วหรอครับ” พลศักดิ์กล่าว
“มันไม่มีอะไรแล้วนี่คะ ให้ฉันกลับเถอะค่ะ” พันธ์กล่าว
“ใครบอก คุณจะต้องเซนสัญญา ฟังข้อตกลงเสียก่อนสิครับ อีกอย่างคุณพัฒน์โทรมาบอกผมว่ากัณฑ์ปลอดภัยดี เขาได้ส่งกัณฑ์กลับบ้านเรียบร้อยแล้วด้วย” พลศักดิ์กล่าว
“ก็ได้ค่ะ ไหนล่ะคะเอกสาร” พันธ์กล่าวเพราะอยากให้มันจบเื่
“พวกเราจะเซนสัญญาหลังงานเลี้ยงฉลองครับ “พลศักดิ์กล่าว
“ทำไมไม่เซนกันก่อนล่ะคะ” พันธ์ใเพราะต้องร่วมงานเลี้ยงอีก
“อ้าวคุณ พวกทีมงานเขาอุตส่าห์เลี้ยงฉลองเพื่อคุณเลยนะ จะได้สร้างความเป็กันเอง ทำงานร่วมกันได้ง่ายขึ้นด้วย และอีกอย่าง ก่อนผมจะจ้างนางแบบ ผมก็อยากดูอัธยาศัย และความมีมนุษยสัมพันธ์ของคุณด้วยไง” พลศักดิ์กล่าวอ้าง
“ค่ะ ค่ะ คุณไม่ต้องกล่าวยืดยาว ฉันไปร่วมงานเลี้ยงก็ได้ค่ะ แต่ฉันขอโทรหากัณฑ์เสียก่อนก็แล้วกันนะคะ” พันธ์กล่าว
พลศักดิ์ยิ้มมุมปากอย่างพอใจที่เขาสามารถกีดกันไม่ให้พันธ์ไปหาแฟนทอมคนนั้นได้