หลังจากที่ทหารอารักขาองค์ชายนายหนึ่งถูกฟันผ่ากลางไปแล้วทหารที่มีลักษณะเหมือนกับผีคนนั้นก็ค่อยๆ เดินเข้าหากลุ่มขององค์ชายไอเซ็นที่ท่าทางเดินเซไปเซมา
“คุ้มกันข้าเดี๋ยวนี้ไอ้พวกโง่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง” องค์ชายไอเซ็นะโร้องอย่างสุดเสียงด้วยท่าทางที่ใกลัวสุดขีดเค้าพยายามผนักให้ทหารที่อยู่หน้าของเค้า เดินไปสู้กับทหารผีดิบคนนั้น
แต่ไม่ทันที่พวกทหารจะได้ทำอะไร อัลเบลก็พุ่งเข้าไปอยู่ที่ทหารผีดิบตรงหน้าแล้วฟันสะพายแล่งใส่ทหารผีดิบคนนั้นอย่างรวดเร็ว จนร่างของผีดิบคนนั้นแยกออกจากกันเป็สองท่อน
และมือซ้ายของเค้าก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบลูกกลมๆสีดำที่มีขนาดเล็กขึ้นมา 3 ลูก และก็ขว้างเข้าใส่กลุ่มชาวบ้านที่มีลักษณะท่าทางเหมือนกันทหารที่เค้าพึ่งฆ่าไปเลย
และเมื่อลูกกลมๆ ทั้ง 3 แตะถูกตัวของชาวบ้านก็เกิดเป็ะเิขึ้นมาเสียงดังๆ ตูมมมมมมมมม ตูมมมมมมมมมมมมมมมมตูมมมมมมมมมมมมมมมม ร่างของชาวบ้านผีดิบพวกนั้นแตกกระจุยกระจายจนไม่เหลือชิ้นดีเลย
อัลเบล ล้มลงไปหยิบกุญแจท้องฟ้าของเ้าชายไอเซ็นที่มือของศพทหารที่พึ่งเสียชีวิตไปเมื่อกี้พร้อมทั้งหันหน้าไปบอกกับองค์ชายว่า “นี่ใกล้จะค่ำแล้ว พวกเรารีบเดินทางกันต่อเถอะ”
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่ถึง 1 นาทีหลังจากที่องค์ชายะโคุยบอกให้คุ้มกันตนอัลเบล นั้นนอกจากจะมีทักษะความเร็วเป็อันดับต้นๆ ของหน่วงกระทิงแดงแล้ว เค้ายังมีดาบคู่ใจอย่างอินกริส
ซึ่งเป็ดาบที่ถูกปรับแต่งขึ้นมาสำหรับอัลเบลโดยเฉพาะดาบเล่มนี้จะสั้นกว่าดาบปกติเล็กน้อยแต่เป็ดาบที่น้ำหนักเบา เพิ่มความคล่องตัวให้กับผู้ใช้ ทำให้ผู้ใช้สามารถฟันสิ่งต่างๆได้อย่างต่อเนื่องและรวดเร็วกว่าปกติ
“เยื่ยมมากอัลเบลไม่เสียแรงที่ตาแก่มักจะชอบชมเ้าให้ข้าฟังอยู่เสมอ” องค์ชายไอเซ็นพูดด้วยความโล่งใจ พร้อมสั่งให้ทหารอารักขาเดินทางกันต่อ
แล้วกลุ่มของเ้าชายก็ค่อยๆ เดินข้างศพของทหารผีดิบอย่างช้าๆทีละคน และเมื่ออัลเบลเห็นว่าสถานการณ์ได้คลี่คลายลงแล้ว เค้าก็หันหน้าเดินทางต่อไป
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เสียงดังมาจากข้างหลังของอัลเบลเค้ารีบหันหน้ากลับไปมองในทันที ภาพที่อัลเบลเห็นเป็ภาพที่ทหารคนสุดท้ายที่เดินอยู่หลังสุดถูกทหารผีดิบที่ถูกฟันขาดครึ่งไปแล้ว ใช้ดาบแทงท้องของทหารคนนั้นจากด้านหลัง เค้าไม่คิดว่าทหารผีดิบที่ถูกฟันขาดครึ่งไปแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีก
มิหนำซ้ำชิ้นส่วนของร่างกายที่ขาดออกจากกัน ก็ค่อยๆสมานตัวกันขึ้นอีก ในตอนนี้ร่างกายของทหารผีกลับมาเป็ปกติดีเหมือนกับว่าไม่ได้เกิดเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ทหารผีดิบค่อยๆ ถอดดาบของเค้าออกจากท้องของทหารคนนั้นอย่างช้าๆ พร้อมทั้งใช้ดาบทิ่มลงไปที่หัวใจของทหารคนนั้นอย่างรุนแรงทหารอารักขาคนนั้นตายในทันที และยังไม่หมดเท่านั้น ทหารผีดิบคนนั้นค่อยๆ ใช้ดาบยกตัวของร่างทหารที่ไร้ิญญาขึ้นมาพร้อมทั้งหันหน้ามองมายังกลุ่มของอัลเบล
และก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก ร่างกายของทหารที่ไร้ิญญาคนนั้นเกิดสั่นกระตุกรัวๆเหมือนกับคนที่กำลังมีอาการชักอยู่ หลังจากสั่นอยู่ได้ไม่นานก็นิ่งสงบลง แล้วเค้าก็เงยหน้าขึ้นหันมาจ้องมองกลุ่มของอัลเบลเหมือนกับทหารผีดิบคนนั้น
มีเืไหลออกมาจากดวงตาของทหารที่พึ่งเสียชีวิตคนนั้นผิวหน้าของเค้าค่อยๆ หมองคล้ำลง ทหารผีดิบค่อยๆ ถอดดาบออกจากอกของทหารที่ไร้ิญญาคนนั้นลักษณะท่าทางของทหารอารักขาคนนี้เหมือนกับทหารผีดิบเลย เค้าค่อยๆเดินเข้ามายังกลุ่มขององค์ชายทีละเล็ก
“รีบหนีเร็ววววววววววววววววววววววววววววว” อัลเบละโร้องสุดเสียงทั้งพร้อมโยนะเิขนาดเล็กอีก 2 ลูก ไปที่ทหารผีดิบสองคน เป็การซื้อเวลาไม่ให้ทหารผีดิบเดินเข้ามาถึงตัวองค์ชาย
พร้อมทั้งสั่งทหารที่เหลือให้คุมกันองค์ชายดีๆ โดยออกคำสั่งให้ทหารที่เหลือล้อมรอบองค์ชายเป็วงกลมพร้อมทั้งยกโล่กับหอกเตรียมพร้อมไว้ ถ้าเห็นอะไรผิดปกติสามารถใช้หอกแทงได้เลยไม่ต้องลังเลอะไรทั้งนั้น
กองอารักขาของเ้าชายค่อยๆ เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆโดยมีอัลเบลคอยเดินระวังอยู่แนวหน้าให้ สาเหตุที่ทำให้กองทัพขององค์ชายไม่สามารถเคลื่อนตัวได้อย่างรวดเร็วก็เพราะว่าในตอนนี้มีหมอกหนาปกคลุมตลอดทั่วทั้งป่าเฮล์มดาลเลย
พวกเค้าไม่สามารถมองเห็นได้ว่า เส้นทางที่อยู่ข้างหน้าของพวกเค้านั้นมีอะไรนอกจากเสียงโหยหวนของทหารผีดิบที่ไม่รู้ว่าอยู่ในทิศทางไหน กับเสียงน้ำไหลออกแม่น้ำเคเซที่เป็แม่น้ำสายหลักทอดตรงไปถึงยังมหาวิหารแกรนด์เซียร่า
“ไม่ต้องกลัวนะค่อยๆ เดินตามเสียงของแม่น้ำเคเซไป มันจะพาเราไปยังมหาวิหารแกรนด์เซียร่าได้” อัลเบลพูดกับกลุ่มทหารเพื่อให้กลุ่มของทหารรู้สึกใจเย็นลง
“อีกนานไหมอัลเบลข้าเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ” องค์ชายไอเซ็นถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นๆ
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันข้าไม่รู้ว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ที่ไหนกัน ข้ารู้แต่ว่าถ้าเราเดินตามเสียงของแม่น้ำไปเรื่อยๆเราจะไปยังจุดหมายของเราได้” อัลเบลตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่แน่นใจ
“ว่าแต่มีใครได้ยินเสียงอะไรไหมมันดังฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ เหมือนกับเสียงของการยิงอะไรสักอย่าง” ทหารอารักขาคนหนึ่งพูดขึ้นมา
“ข้าก็ได้ยินเหมือนกันแต่เสียงไม่ได้ดังมาจากด้านข้างๆ ของเรานะ รู้สึกเสียงมันจะดังมาจากข้างบนนะ ”หลังจากที่พูดเสร็จทหารอารักขาคนหนึ่งก็หันหน้าขึ้นมามองยังท้องฟ้า
“เอ๋นั้นมันเสียงธูนนี่ มีธูนลอยอยู่บนท้องฟ้าเต็มเลย พวกมันรีบยกโล่ขึ้นมาป้องกันองค์ชายเดี๋ยวนี้”
แล้วจำนวนธูนมหาศาลก็ตกลงมายังกลุ่มขององค์ชาย ทหารแต่ละคนยกโล่ขึ้นเพื่อปกป้ององค์ชายกับอัลเบลอย่างเต็มที่โชคดีที่องค์ชายกับอัลเบลไม่ได้รับาเ็อะไรจากเหตุการณ์นี้เลย แต่ก็มีทหารบางส่วนที่ได้รับาเ็จากการถูกยิงธูนครั้งนี้
“เป็ไงบ้างมีท่านได้รับาเ็บ้าง”อัลเบล ถามทหารด้วยความเป็ห่วง
“ไม่เป็ไรข้าถูกยิงที่แขนขวานิดหน่อยยังสามารถยกโล่ปกป้ององค์ชายได้ ”
“ข้าโดนยิงที่ขาเล็กน้อยแต่ไม่เป็ไรข้ายังเดินไหวอยู่”ทหารแต่ละคนตอบกลับมาว่าพวกเค้าได้รับาเ็อะไรกันบ้าง
“ทุกคนทนหน่อยนะเดี๋ยวพอถึงมหาวิหารแกรนด์เซียร่า เราจะรักษาาแกัน ”อัลเบล พูดปลอบใจกองทหาร
แต่ก็พูดยังไม่เสร็จดี มีธูนพุ่งเข้าใส่คอของทหารคนหนึ่งเค้าล้มเสียชีวิตลงในทันที รวมถึงมีธูนพุ่งมาจากรอบทิศที่กลุ่มขององค์ชายอยู่
“มันเกิดอะไรกันขึ้นอีกแล้ววะเนี่ยอัลเบลมาคุ้มครองข้าเดี๋ยวนี้นะ” องค์ชายรีบะโสั่งให้อัลเบลมาอารักขาตนในทันที
อัลเบลไม่รีรอช้ารีบหยิบโล่ของทหารที่พึ่งถูกธนูยิงเข้าที่คอหอยขึ้นมาแล้วบอกให้องค์ชายกันทหารรีบวิ่งตามมา ก่อนที่ทหารที่พึ่งเสียชีวิตคนนั้นจะกลายร่าง
“เร็ววววววววววววววววววทุกคนเร็วววววววว รีบวิ่งตามข้ามาไวๆ ” ข้าคิดวิธีออกแล้วถึงจะเสี่ยงหน่อยก็ตาม
พวกกลุ่มทหารกับองค์ชายก็วิ่งตามอัลเบลอย่างไม่คิดชีวิตพวกเค้าพยายามยกโล่ขึ้นมากันธูนแต่ลูกธูนมีจำนวนมากจนเกินไป จนทำให้ทหารบางส่วนโดนธูนปักเข้าที่กลางหัวบ้างโดนธูนยิงทะลุอกบ้าง โดนธูนยิงเข้าที่ลูกตาจนเสียชีวิตบ้าง
อัลเบล กับองค์ชายและทหารอีกจำนวนหนึ่งก็สามารถฟันผ่าลูกธูนวิ่งมาจนถึงแม่น้ำเคเซได้
“ทุกคนรีบะโลงแม่น้ำเคเซโดยเร็วกระแสน้ำจะช่วยให้เราไปถึงมหาวิหารได้เร็ว ถ้าเจอข่อนไม้หรืออะไรให้รีบเกาะเอาไว้นะ” อัลเบลพูดะโเสียงดัง พร้อมควักมือเรียกให้ทหารกับองค์ชายรีบะโลงน้ำโดยเร็ว
“รับทราบครับท่านอัลเบล”พวกทหารตอบรับคำสั่งของอัลเบล พร้อมรีบะโลงน้ำอย่างไม่คิดชีวิต
“แต่ข้าว่ายน้ำไม่เป็ข้าไม่อยากว่ายน้ำ เ้าดูสิกระแสน้ำมันแรงแค่ไหน ข้ากลัวว่ากระแสน้ำนี่จะทำให้เราตายได้นะ”องค์ชายไอเซ็นพูดอธิบายถึงความเสี่ยงในการใช้วิธีนี้
“มันต้องทำแล้วละองค์ชายท่านเกาะตัวข้าไว้ ข้าจะะโแล้วนะ” อัลเบล พูดจบก็จับมือองค์ชายแล้วะโลงน้ำไปด้วยกัน
“ไม่มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมนะตูม”
กระแสน้ำในแม่น้ำเคเซนั้นเชี่ยวมาก อัลเบลไม่สามารถบังคับทิศทางได้เลยตัวของเค้าล่องลอยไปพร้อมกับกระแสน้ำ แต่เค้าก็พยายามประครองสติเพื่อปกป้ององค์ชายเค้าพยายามมองดูมอบๆ ว่ามีสิ่งไหนที่เป็อันตรายต่อองค์ชายบ้าง
“ฟึ่บฟึ่บ ฟึ่บ อะไรกันลงมาอยู่ในน้ำแล้วพวกมันก็ยังตามมายิงธูนใส่กันอีกเหรอ พวกมันเป็ใครกันเนีย” อัลเบลคิดในใจพร้อมพยายามหาทิศทางของธูน
“เอ๋นั้นมองคนยิงธูนแล้ว อะไรกันเป็ไปไม่ได้ นี่มันเครื่องแบบของทหารกองทัพเหยี่ยวฟ้านี่กองทัพเหยี่ยวฟ้าก็เสร็จกองทัพผีดิบเหมือนกันเหรอ แย่แล้วต้องรีบเตือนให้คนอื่นรู้”
หลังจากที่เห็นต้นตนการลูกธูนแล้ว อัลเบล ก็ยกมือขึ้นทำนิ้วชิ้ลงไปในแม่น้ำเหมือนกับบอกพวกทหารให้รู้ว่าให้รีบดำน้ำลงเดี่ยวนี้เลยนะ แต่ก็มีทหารบางส่วนที่ถูกธูนยิ่งระหว่างที่ลอยน้ำมา
อัลเบล เห็นว่าเค้าไม่สามารถช่วยทหารเหล่านี้ได้เค้าจึงกดหัวเ้าชายลงกับน้ำเพื่อดำน้ำลงในทันที แต่กระแสน้ำก็มากจนทำให้หัวของอัลเบลกระแทรกหมดสติร่างของเค้าลอยไปตามกระแสน้ำ ไม่สามารถควบคุมทิศทางได้เลย
*************
ณ กระท่อมเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากแม่น้ำเคเซมากนะ
“โอ๊ยรู้สึกปวดหัวจัง ที่เราอยู่ที่ไหนกันแน่น” อัลเบลได้ตื่นขึ้นมาที่กระท่อมเล็กๆ แห่งหนึ่งเค้ายังรู้สึกเจ็บหัวอยู่นิดๆ เค้ารู้สึกว่ากระท่อมที่เค้านอนอยู่นั้นมีบรรยายกาศที่เงียบสงบน่าอยู่เป็อย่างมากแต่เค้าก็ไม่สามารถวางใจได้เลยในสถานการณ์ที่เป็อยู่ตอนนี้
อัลเบล เลยเริ่มเดินสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆกระท่อม เค้าพบว่ากระท่อมนี้มีคนอาศัยอยู่ และเค้าก็เจอรอยเท้าของคนคนนี้กำลังเดินไปที่ไหนสักแห่งหนึ่ง
อัลเบล ค่อยๆ เดินตามรอยเท้าไปเรื่อยๆ จนเค้าพบกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผมยาวสีขาวดวงตาสีน้ำเงินสดใส อายุของเธอน่าจะประมาณ 14 – 15 ปีได้ เธอกำลังเก็บสมุนไพรอยู่
และอัลเบลก็เริ่มสังเกตเห็นว่าตรงพุ่มไม้ที่เธอกำลังเก็บสมุนไพรอยู่นั้นมีบางสิ่งแปลกๆ ที่ไม่ชอบพามากล อัลเบลจึงพยายามเดินเข้าไปสำรวจพุ่งไม้โดยไม่ให้เด็กสาวคนนั้นรู้ตัว
แต่ก็ไม่ทันการณ์ละมีทหารผีดิบคนหนึ่งแอบซุ่มในพุ่มไม้อยู่ทหารผีดิบตนนั้นง้าวดาบเร็วและฟันลงบนตัวของเด็กสาวคนนั้นอย่างรวดเร็ว เืไหลออกมาจากตัวของเด็กสาวคนนั้นแล้วเด็กสาวคนนั้นก็ค่อยๆ ล้มลงนอนจมกองเืของเธอ
อัลเบล รู้สึกแค้นใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็อย่างมาก อัลเบล ได้เอาความแค้นที่เค้ามีไปลงกับทหารผีดิบตัวนี้เค้าฟันทหารผีดิบตัวนี้อย่างต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 36 ครั้ง ชิ้นส่วนร่างกายของผีทหารตัวนี้กระจัดกระจายไปตามพื้นจนไม่เหลือชิ้นดีเลย
อัลเบล หันไปมองเด็กสาวผู้เคราะห์ร้ายคนนี้ด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย เค้ากอดเด็กสาวคนนี้พร้อมพูดขึ้นมาว่า “ทำไมเด็กคนนี้ต้องมาเจอกับเหตุการณ์อย่างนี้นะมันโหดร้ายเกินไปแล้ว”
แต่ในขณะที่อัลเบลกำลังโศกเศร้าอยู่นั้น ทหารผีดิบที่เค้าฟันไปก็ค่อยๆฟื้นตัวกลับมาเป็ปกติดีดังเดิม ทหารผีดิบก็ค่อยๆ ง้าวดาบขึ้น ทำท่าจะฟันเหมือนกับตอนที่พึ่งฟันเด็กสาวไปเมื่อกี้นี้
อัลเบล ไม่ได้รู้สึกตัวถึงทหารผีร้ายตนนี้แลยเพราะเค้ากำลังโศกเศร้ากับเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น แล้ววินาทีที่ทหารจะฟันลงบนตัวของอัลเบล
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
“เสียงอะไรนะ”อัลเบลได้สติหันกลับหน้าไปดูที่เสียง เค้าพบว่าทหารผีดิบที่เค้าพึ่งฟันไป ค่อยๆ สลายกลายเป็เถ้าถ่าน
อัลเบล เริ่มสังเกตเห็นฝ่ามือสีขาวเล็กที่อยู่ข้างๆตัวของเค้า นี่มันฝ่ามือของเด็กสาวคนนั้นนี่ เด็กสาวคนนี้ยังไม่ตาย เด็กสาวคนนี้พึ่งทำอะไรลงไปนะ
543
