หลังจากสอบถามรายละเอียดของภารกิจเสร็จแล้ว ผมก็ได้พาพรรคพวกไปที่ ที่พัก และเตรียมของเดินทาง แต่ล่ะคนตื่นเต้นกับภารกิจแรกที่ได้รับมาอย่างเป็ทางการกับกิลด์ ต่อจากนั้นหลังเตรียมของที่ต้องใช้เสร็จ ผมได้เรียกทุกคนมาเพื่อบอกรายละเอียดของภารกิจ
“ฉันจะบอกรายละเอียเของภารกิจนะเงียบ ๆ กันหน่อยหล่ะ”
ทุกคนเงียบตั้งใจฟังเป็อย่างนี้ นี่เป็ครั้งแรกที่ตั้งใจขนาดนี้ โดยเฉพาะดีอ้อน ทำสีหน้าดีใจออกหน้าออกตากันเลยทีเดียว
“ภารกิจคือ ให้นำศิลาเวทย์ที่อยู่ที่ถ้ำทางทิศใต้ มาให้ได้ แต่ว่ามันมีสัตว์ร้ายอยู่ ขอให้ระวังกันด้วย อย่าเผลอถูกโจมตีเข้าหล่ะ เพราะได้ยินมาว่ามันมีพิษร้ายแรงอยู่นะ เข้าใจกันใช่ไหม “
ดีอ้อน ‘ ไม่ต้องกลัวมีฉันอยู่ทั้งคน ‘
โอคาดะ ‘ระวังหน่อยก็ดี ฉันจะพยายามให้เต็มที่เลย ไม่ต้องห่วง’
ลูซิเฟอร์ ‘ยังไงก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ’
ผมกับพรรคพวกจึงได้ออกเดินทางกันทางใต้
ใช้เวลานานประมาณ 6-7ชั่วโมง จนถึงถ้ำที่เป็ที่ทำภารกิจในเวลากลางวัน บรรยากาศนอกถ้ำเงียบสงบ เหมือนไม่มีอันตรายใด ๆ แต่ผมก็ไม่ไว้วางใจ เพราะไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในถ้ำ พวกเราได้เตรียมของให้พร้อมสำหรับการเข้าถ้ำ และเราก็ได้เข้าถ้ำเพื่อทำภารกิจหลังเตรียมของเสร็จทันที
ลูซิเฟอร์ ‘ ฉันจะเดินนำหน้าเอง ข้างหลังระวังด้วยนะ ‘
ดีอ้อน ‘งั้นฉันจะบัพให้ก่อน ‘
ดีอ้อนจะร่ายเวทย์บัพ เพื่อเป็โล่ป้องกันการโจมตีที่ไม่ทันตั้งตัว หนึ่งครั้ง
ดีอ้อน ‘พรแห่งทวยเทพ ข้าขออธิษฐานด้วยจิตใจของข้า จงปกป้องทุกคนรอบตัวข้าและข้า ชิว ออฟ ไลท์ ! ‘
แสงของ ชิว ออฟ ไลท์ ได้ส่องสว่างขึ้นแวบนึง ที่ร่างกายของทุกคน จากนั้นลูซิเฟอร์ก็เดินเข้าถ้ำและพวกเราก็เดินตามกันเป็ แถวห่างกันไม่ไกลมาก โดยมีลูซิเฟอร์ คนแรก และผม ตามด้วย ดีอ้อน และโอคาดะ เราได้เดินเข้าไปได้สักพัก ก็ตกตะลึ่งในความงดงามของถ้ำ มันเป็สิ่งน่าอัศจรรย์ เพราะมีหินย้อยเต็มไปหมด และยังมีหินที่ส่องแสงเมื่อกระทบกับแสงไฟของตะเกียง เป็สีฟ้า และบรรยากาศที่เย็นสบาย เสียงน้ำหยดกระทบพื้นน้ำที่นองอยู่ ทำให้รู้สึกน่ากลัวไปในตัว แต่ก็เป็สิ่งที่วิเศษมาก เราเดินต่อสักระยะ ก็พบกับศิลาเวทย์ ที่ส่องแสงสีรุ่ง
“นั้นไง ศิลาเวทย์ที่เรา้า ไปเอามาออกกันเถอะภารกิจแรกจะได้สำเร็จ”
ในระหว่างที่เรากำลังจะนำศิลาเวทย์ออกมานั้น สัตว์ประหลาดั์ ก็พุ่งออกมาจากน้ำด้านหลังของที่วางศิลา มันเป็งูมีเขา ตัวขนาดใหญ่ เกล็ดของมันสีนิล มันได้ทำการฟาดหางของมันในลูซิเฟอร์ที่กำลังถือศิลาเวทย์อยู่จนกระเด็ดติดพนังถ้ำ
“ลูซิเฟอร์ ยังไหวรึเปล่า?!!!”
โดคาดะ ‘ดีอ้อนไปดูลูซิเฟอร์ที ฉันกับกิงกะจะถ่วงเวลาให้ แล้วรีบร่ายเวทย์สะ!!!’
ดีอ้อน ‘อะ อื้ม ฝากด้วยนะ ‘
ลูซิเฟอร์ ‘ฉะ ฉันยังไหวอยู่ จะเข้าไปช่วยอีกแรง รีบร่ายเวทย์เถอะ!’
เราทั้งสามคนได้เข้าโจมตี เ้างูั์นั้น แต่ดูท่ามันจะไม่ง่ายเลยที่จะล้มมัน
“ จิตใจที่มืดสนิท ะุกับความตาย ในนามของข้า กิงกะ จงยิงทะลวงให้ดับสลาย แบล็ค ช็อต!”
ผมได้ยิงะุเวทย์ใส่ที่ดวงตามัน ทำให้มันาเ็สาหัส แต่แล้วมันก็ใช้หางของมันฟาดที่ตัวผมจนกระเด็ดลอยออกไป
โอคาดะ ‘หน่อยแก!!!!’
ลูซิเฟอร์ ‘ใจเย็น ๆ ก่อนโอคาดะ!’
โอคาดะได้พุ่งเข้าไปใช้ดาบใหญ่ฟันอย่างแรง แต่งูั์นั้น ได้ใช้เขาปัดดาบออกไป และใช้หางรัดโอคาดะและบีบอย่างแรง ทันใดนั้นลูซิเฟอร์จึงใช้หมัดที่อัดพลังเวทย์ไว้เต็มเปี่ยมต่อยไปที่ลำตัวของงูั์ โอคาดะเลยหลุดออกมาจากการโดนบีบ
ดีอ้อน ‘เทพแห่งชัยชนะ ดาบแห่งแสง คำวิงวอนจากข้า จงฟาดฟันปีศาจที่อยู่เบื้องหน้าจนกว่าจะดับสิ้น ซอร์ด ออฟ ไลท์ !!! ‘
คำร่ายเวทย์ของดีอ้อนดังสนั่น วงเวทย์ปรากฏขึ้นบนเพดานถ้ำ ดาบแห่งแสงได้พุ่งออกมาจากวงเวทย์นั้นนับไม่ถ้วงแทงตามลำตัวของูั์นั้น งูั์ได้พ่นลมหายใจ ที่เป็พิษใส่ดีอ้อน ดีอ้อนที่โดนพิษ จึงหมดสติ ผมจึงใช้ะุเวทย์อีกครัง
“ ตายสะ!!!! แบล็ค ช็อต!!!!”
ผมยิงะุเวทย์ด้วยความโมโห ใส่ที่ปากของมันจนทะลวงหัวมันไป มันรุนแรงกว่าที่เคยยิงมา การยิงครั้งนี้ผมได้อัดพลังเวทย์ทั้งหมดที่มี จนทำให้ร่างกายอ่อนแรงเป็อย่างมาก
ลูซิเฟอร์ ‘กิงกะไหวไหม จะเอาศิลาเวทย์มาแล้ว เรารีบกลับไปที่เมืองช่วยดีอ้อนกันเถอะ’
โอคาดะ ‘ฉันจะแบกหมอนี่ไปเอง เราไปกันเถอะ!’
หลังจากนั้นพวกเราก็ขึ้นรถม้าและรีบเดินทางกลับมา ในระหว่างทางกลับเราได้หยิบยาฟื้นฟูร่างกายมาดื่มเพื่อรักษาตัวเอง และผมก็ให้ดีอ้อนดื่ม แต่อาการไม่ดีขึ้น เนื่องจากพิษนั้นรุนแรงมาก ต่อมาเราถึงเมือง และส่งตัวดีอ้อนให้หมอที่เชี่ยวชาญในการรักษา และลูซิเฟอร์กับโอคาดะ ก็ต้องพักฟื้นร่างกายด้วย เนื่องจากถูกโจมตี แต่ผมหลบออกมาหาหมอที่กำลังวุนวายกับดีอ้อนอยุ่
หมอ ‘พิษนี่มันงูเขาเดียวสินะ ตอนนี้หมอไม่มียาแก้พิษนี้ หมอคงร่ายเวทย์ระงับพิษได้อย่างเดียว ‘
“แล้วพอจะมีวิธีอื่นอีกไหมครับ?!”
หมอ’ใจเย็น ๆ ก่อน มันมีวิธีอยู่ สมุนไพรใบอาคาริ อยู่บนูเาห่างจากที่นี่ใช้เวลาประมาน 2-3 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว ถ้าไปเอามาตอนนี้หล่ะก็ ยังพอรักษาได้ ถ้าช้ากว่า 7 ชั่วโมง คงหมดทางรอด’
“ผมจะไปเอามาเดี๋ยวนี้ครับ!!”
ผมได้เดินทางทันทีที่รู้ว่าสมุนไพรนั่นอยู่ที่ไหน หลังจากถึงที่อยู่ของสมุนไพร ก็ตกกลางคืนแล้ว ผมได้วิ่งหาไปทั่วบริเวณ จนพบสมุนไพรอาคาริ และในระหว่างที่กำลังเก็บอยู่ สุนัขป่าแบล็ควูฟ ตัวหนึ่งก็โผล่มา
“ฉันกำลังรีบ แกอย่ามาขวางนะ เ้าหมาบ้า !!!”
ผมได้ะโใส่ด้วยความโมโห และเป็ห่วงเพื่อน แบล็ควูฟก็ะโใส่ผม ผมได้หลบการโจมตีและยิงะุเวทย์ใส่ แต่ดูท่าเวทย์ของผมใกล้จะถึงขีดสุดแล้ว ผมจึงหลบการโจมตีของแบล็ควูฟไปเรื่อย ๆ และได้จังหวะผมหยิบยาฟื้นฟูพลังเวทย์ของดีอ้อนออกมาดื่ม และใช้ แบล็คช็อต ยิงเข้าลำคอของแบล็ควูฟ จากนั้นผมได้รีบเดินทางกลับ และส่งสมุนไพรอาคาริ ให้หมอ แล้วผมก็สลบไป
เช้าวันต่อมา ผมตื่นขึ้น ก็พบกับทุกคนที่กำลังนั่งเงียบ และทำสีหน้าเป็ห่วงผมอยู่
“ฉันยังไม่ตายสักหน่อย จะทำหน้าแบบนั้นทำไมกันหล่ะ”
พอผมพูดออกไปทุกคนเงยหน้าขึ้น พร้อมกับะโใส่ผมแล้วดีใจกันใหญ่
“หายดีกันแล้วหรอ ?”
ดีอ้อน ‘เพราะนายนั่นแหละ ฉันถึงรอดมาได้ ขอบใจมากนะ ‘
ลูซิเฟอร์ ‘ทำไมไปเอาสมุนไพรมาให้ดีอ้อนไม่บอกฉันหล่ะ ไปคนเดียว ถ้าเกิดไม่กลับมาจะทำยังไงกัน!’
โอตาดะ ‘จริงด้วย ถ้าเสียใครไป เราทั้งสามคน จะไปพบหน้าพี่ชายแกได้ยังไง อย่าทำอีกนะ ‘
“ไม่เป็ไรแล้ว ไม่ทำแล้วหล่ะ เรากลับที่พักกันเถอะ “
ดีอ้อน ‘ไปส่งภารกิจก่อนสิ แล้วก็ฉลองภารกิจแรกสำเร็จ !!!’
พวกเราได้ออกจาก โรงพยาบาลเวทย์ และเดินทางไปกิลด์เพื่อส่งภารกิจ ผมได้ถือศิลาเวทย์และใบภารกิจให้พนักงานกิลด์
“ภารกิจ สำเร็จแล้วครับ นี่ใบภารกิจและศิลาเวทย์สีรุ่งครับ “
‘ ค่ะ นี่ค่าตอบแทนค่ะ และขอบคุณที่เหนื่อยนะค่ะ ‘
“ครับ ด้วยความยินดีครับ “
จากนั้นเราก็เดินทางกลับที่พัก และฉลองกันที่บาร์นั้นจนเช้า
11K
