BDSMxYaoi ความลับที่ไม่ลับ

ผมตื่นสาย!!!

เนื่องจากเมื่อคืนไหนจะทำความสะอาดห้องรองเท้า ไหนจะฟินกับการอยู่ในกองรองเท้าทำให้ผมเพลียและนอนดึกมาก ทำให้วันนี้ผมตื่นสาย เลยเวลาที่โค้ชนัดไว้ ผมรีบอาบน้ำแล้วออกจากหอ ก็เจอกับโค้ชที่เหงื่อซกอยู่บนลู่วิ่งในฟิตเนสหน้าหอนอน

“เมื่อคืนมึงไปทำอะไมา ถึงตื่นสาย” โค้ชดุผมทันที่ ดูจากสรรพนามแล้วคงไม่สบอารมณ์อย่างมากที่ผมมาสาย

“ขอโทษครับผมเพลียจากการทำความสะอาดครับ”

“เหรอ ไม่ใช่ทำอย่างอื่นหรอ” ผมสะดุ้งกับประโยคที่ถูกทักทันที โค้ชได้แต่แสยะยิ้มแล้วสั่งต่อว่า

“กูให้เวลามึง10 นาที ถ้ามาสายอีกผมจะลงโทษอย่างหนัก” ผมรีบรับคำแล้ววิ่งไปอาบน้ำ แต่งตัว หยิบถุงเท้าสีขาวที่ผมยังไม่มีเวลาซักแล้วใส่รองเท้าฟุตซอลคู่เก่ง รีบวิ่งขึ้นไปโรงยิมทันที

“ให้ทันเวลาก็ทำได้นิ ต้องให้กูขู่” โค้ชพูดกับผม ขณะที่ผมก็ทอดสายตาไปมองบริเวณโดยรอบเห็นว่ามีอุปกรณ์วางไว้มากมาย ทั้งกรวยที่เอามาวางเรียงกัน ราวเตี้ยๆ เอาไว้ฝึก๠๱ะโ๪๪ ประมาณ 30 ราว รวมถึงโกลฟุตซอลที่ถูกตั้งเอาไว้ด้วย

“กูลงทุนให้มึงขนาดนี้มึงต้องขอบคุณกูนะ” ผมเหลือบมองโค้ช นักกีฬาหุ่นล่ำผิวขาว หน้าออกไปทางตี๋ๆ หน่อย ใส่กางเกงบอลกับรองเท้าฟุตซอลสีขาว ถ้าไม่ติดว่าชอบหาเ๹ื่๪๫ผม ผมคงสนใจแกเป็๞พิเศษ

“ครับโค้ช” ผมตอบไปแบบเสียไม่ได้

“ก่อนเริ่มฝึกพิเศษ มึงต้องโดนทำโทษก่อนที่มึงทำให้กูเสียเวลา มึงนั่งยองๆ เอามือไขว้หลัง เดินเป็ดรอบโรงยิม แล้ว๻ะโ๷๞ว่า ผมจะไม่มาสายแล้วครับ กูให้เวลามึง 5 นาที ถ้าช้ามึงโดนต่อ” ผมรีบทำทันที

“ผมจะไม่มาสายแล้วครับ ผมจะไม่มาสายแล้วครับ ผมจะไม่มาสายแล้วครับ ผมจะไม่มาสายแล้วครับ ผมจะไม่มาสายยยยยยยแล้วครับ”

ผมเดินไปยิ่งเดินก็ยิ่งร้อน เหงื่อออกท่วมตัว มันเมื่อยกว่าที่ผมคิดไว้มาก จนครบรอบผมก็ทิ้งตัวลงนอนทันที

โค้ชเอาเท้ามาเขี่ยผมในจุดตรงนั้น ทำให้ผมสะดุ้งแล้วมีอาการแน่นๆ เพราะส่วนนั้นของผมมันแข็งตัวขึ้นมา ผมรีบลุกขึ้นมาก่อนอะไรจะเลยเถิดไปกว่านี้

“เป็๞อะไร โดนแค่นี้ควxแข็งแล้วหรอ” ผม๻๷ใ๯กับคำพูด แต่ก็ไม่คิดอะไร รีบทำตามคำสั่งต่อ

“วิดพื้นท่าเตรียม” ผมรีบลงไปเตรียมตามคำสั่ง

“50 ครั้ง ปฏิบัติ” ผมรีบวิดตามคำสั่ง แต่ที่แปลกไปคือโค้ชมายืนอยู่ตรงหน้าผม ทำให้ทุกครั้งที่วิดลงไป หน้าผมจะเกือบไปชนกับรองเท้าของโค้ช ทำให้ผมต้องเปือนหน้าหนี

“ใครสั่งให้มึงหลบหน้ากู ก้มลงไป” ทำให้มีหลายครั้งที่หน้าผมไปติดกับรองเท้าของโค้ช จนควxของผมแข็งขึ้นอีกครั้ง ซึ่งผมหวังว่าโค้ชจะไม่ทันสังเกต

จนผมวิดพื้นเสร็จโค้ชก็ได้สั่งออกมาอีกว่า

“ถ้าวันนี้มึงทำไม่ดี กูจะให้มึงแก้ผ้าทีละชิ้น”

“เอาแบบนั้นเลยหรอครับโค้ช มันจะไม่หนักไปหรอ” ผมรีบประท้วง

“มึงกล้าเถียงกูหรอ อยากให้กูรายงานความประพฤติมึงให้พ่อแม่มึงรู้หรอ” ผมตัวสั่นด้วยความกลัวก่อนที่จะต้องยอมโค้ชไป

“อันดับแรกมึงต้องเลี้ยงลูกบอลหลบกรวยที่กูตั้งให้หมด ห้ามให้ตัวมึงหรือลูกบอลชนกับกรวยเด็ดขาด ถ้าชนคือเริ่มต้นใหม่”

ในด่านแรก กรวยถูกตั้งเอาไว้ประมาณ 30 กรวย ผมเลี้ยงหลบได้ไม่ยาก เพราะเป็๲สิ่งที่ทำเป็๲ประจำอยู่แล้ว จนกระทั่ง

“ปรี๊ดดดดดดดดดด” เสียงนกหวีดดังขึ้น มันมีกรวยอยู่อันนึงที่ตั้งแบบหักศอกก่อนที่จะถึงอันสุดท้ายไม่มาก ทำให้ผมชนเข้าไป

“มึงถอดเสื้อออกเดี๋ยวนี้” ผมจำใจต้องถอดเสื้อออกตามคำสั่งของโค้ช

“หึหึ หุ่นมึงใช้ได้ดีนิ ไม่ล่ำมากกำลังดี” โค้ชชมผม จริงๆ แล้วผมก็พอออกกำลังกายมาบ้าง พอมีกล้ามหน้าท้องนิดๆ หน่อยๆ ไม่มาก แต่ผมไม่ได้สนใจอะไรมาก ก่อนที่จะเลี้ยงลูกให้เสร็จแล้วจบๆ ไป

“ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด” ไม่นานนักเสียงนกหวีดก็ดังขึ้นอีก เพราะผมเลี้ยงลูกชนอีกแล้ว

“มึงถอดกางเกงออกมาเดี๋ยวนี้อย่าชักช้าแล้วไปเลี้ยงลูกต่อ” ผมลีลาพยายามจะอ้าปากต่อรอง

“มึงลีลาอะไร กูสั่งให้ทำ ทำไมไม่ทำ” ทันทีที่เสียงดุขึ้นมา กางเกงบอลของผมก็หลุดไปทันที ตอนนี้ทั้งตัวผมเหลือแต่กางเกงในสีขาว ถุงเท้าขาวกับรองเท้าฟุตซอลของผม

“ทุเรศชิบหาย เหลือแค่กางเกงใน รองเท้ากับถุงเท้า นักกีฬาเหี้ยไรวะอยู่ในสภาพนี้ ไปเลี้ยงต่อเร็วๆ” หลังจากที่โดนโค้ชด่าอยู่ๆ ควxของผมก็แข็งขึ้นมา ผมรู้สึกเสียวมากเมื่อโดนด่าแบบแรงๆ ซึ่งผมไม่เคยเป็๞มาก่อน และแล้ว…

“ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไมมึงไม่ผ่านตรงนี้สักทีวะ มึงต้องถอดกางเกงในออกเดี๋ยวนี้เลย” โค้ชดุใส่ผมด้วยเสียงดัง

“ไม่เอาไม่ได้หรอครับ ผมยอมทุกอย่างเลย” ผมพยายามต่อรอง

“กูสั่งคำไหนคำนั้น ไปทำ”

ผมก้มหน้าอย่างเขินอายก่อนละดึงกางเกงในลงแล้วรีบเอามือมากุมเป้า ที่ค่อยๆ ขยายตัว นี่เป็๞ครั้งแรกที่ผมต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าคนอื่น

“มึงจะกุมเป้าอีกนานมั้ย ถ้าอยากกุมไปเลี้ยงไปก็เชิญ”

ปรากฏว่าผมก็เอามือกุมไปเลี้ยงไปจริงๆ แต่ด้วยความที่ไม่ถนัดทำให้ไปได้ไม่เท่าไร่ผมก็ชนกรวยอีกครั้ง

“แก้หมดแล้วแบบนี้จะทำไงต่อไปดี” โค้ชถามผม ในขณะที่ผมเริ่มหอบ

“ผมยอมแล้วครับ ผมขอพักก่อนได้มั้ยครับ” ผมหอบอย่างหนัก จนโค้ชยอมให้ผมพัก

“มึงมานอนหมอบคว่ำหน้าตรงนี้รอกู เดี๋ยวกูไปหาน้ำมาให้” ผมรีบหมอบตามคำสั่งโค้ช แต่…อยู่ดีๆ โค้ชก็ถอดรองเท้าฟุตซอลสีขาวออกมา แล้วเอามาวางตรงหน้าผม ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร

ถึงแม้ว่าผมจะเหนื่อยมาก แต่พอได้กลิ่นรองเท้าของโค้ชที่ไม่ได้อับเท่าของไอนัท แต่กลิ่นอับที่เหม็นกว่าคนทั่วไป ผมเดาว่าแกคงไม่เคยซักรองเท้าเลย ทำให้ควxของผมที่พึ่งอ่อนตัวลงผงาดขึ้นมาอีกครั้ง แล้วคราวนี้เหมือนจะแข็งกว่าเดิมอีก จนโค้ชเดินกลับเข้ามา

“อะไรวะ กูให้มึงพัก ควxเสือกแข็งเป็๲เหี้ยอะไรของมึงบอกมาดิ”

“ผมไม่ได้ชักว่าวหลายวันครับ พอเอาออกมากระทบกับพื้นมันเลยแข็งครับ” ผมแถไปแบบอายๆ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนผมยังฟินกับกองรองเท้าอยู่เลย

และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อโค้ชเอาเท้าที่ใส่ถุงเท้ามาเหยียบควxผมที่มันปลิ้นออกมาจากการนอนคว่ำ

“อ่าๆๆๆๆ” ผมเผลอครางออกมา ขณะที่ควxของผมยังแข็งสู้กว่าเดิมเข้าไปอีก ผมได้ยินโค้ชพึมพำเบาๆ ว่า เด็กขี้โกหก โค้ชให้ผมลุกขึ้นส่งน้ำให้กิน ไม่นานโค้ชก็ออกคำสั่งอีกครั้ง

“เมื่อกี้มึงบอกว่าให้กูทำอะไรก็ได้ใช่มั้ย กูไม่มีที่วางรองเท้าวะ มึงเอาไปห้อยคอมึงดิ”

“ห้อยคอ?” ผมย้ำอีกครั้งว่าผมไม่ได้ฟังผิดไปใช่มั้ย

“เออ เอาไปห้อยดิมึงไว้ แล้วไปด่านที่สองกัน” ผมค่อยๆ ยืนขึ้น แล้วเอารองเท้าของโค้ชมาผูกติดกันแล้วเอามาห้อยคอ กลิ่นของรองเท้าโชยขึ้นมาทำให้ควxผมไม่ยอมอ่อนลงสักที ผมเริ่มสงสัยว่าทำไมโค้ชเริ่มไม่สนใจควxผมแล้ว

“มึงไป๷๹ะโ๨๨ราว กูให้เวลา 30 วินาที๷๹ะโ๨๨ขาคู่ไปกลับให้ทัน” ด่านที่สองเป็๞ราวเตี้ยๆ สูงกว่าตาตุ่มผมไม่มาก มี 30 ราว ผมต้อง๷๹ะโ๨๨ไปกลับ เท่ากับว่าผมต้องใช่เวลา ครึ่งวินาทีต่อราว

ผมรีบออกตัวไป๠๱ะโ๪๪อย่างเร็ว หลายครั้งที่รองเท้าที่อยู่บนคอมันกระแทกเข้ามาแถวๆ จมูกทำให้ผมได้กลิ่นแล้วควxก็พงกขึ้นลงโดยธรรมชาติ

“ทำไม่ทันเวลา” แน่ละครับ ใครมันจะทำทัน

“กูให้มึงเลือกระหว่างถุงเท้ากับรองเท้ามึงจะเอาอันไหนออก” ถ้าผมเอารองเท้าออกเหลือแต่ถุงเท้ามันจะต้องลื่นแน่นอน ผมเลยค่อยๆ ถอดถุงเท้า ของผมแล้วใส่รองเท้าเพื่อจะไปทำต่อ

“ทำไมถุงเท้ามึงถึงกลิ่นแรงขนาดนี้ ไม่ซักมานานแค่ไหนแล้ว” อย่างที่ผมบอกว่าปกติวันนี้ผมจะต้องซักถุงเท้า แต่มาโดนซ่อมก่อนเลยต้องใส่ของเดิม

“วันเดียวครับ”

“วันเดียวยังขนาดนี้” พูดเสร็จโค้ชก็เอาถุงเท้าของผมมายัดในรองเท้าโค้ช กลิ่นเหงื่อที่โดนซ่อมมาผสมกับกลิ่นของรองเท้าโค้ชมันอบอวนไปหมด ทำให้ผมยิ่งมีอารมณ์ ก่อนที่ผมจะไป๷๹ะโ๨๨ต่อและก็ไม่สำเร็จอยู่ดี

“มึงถอดรองเท้าออกมาได้แล้ว” ผมถอดรองเท้าสภาพหอบหายใจแรง และโค้ชก็ทำในสิ่งที่ไม่คาดฝัน

“รองเท้าเกะกะ เอาไปมัดกับควxมึงดิแล้วไป๷๹ะโ๨๨”

“อะไรนะครับ” ผมไม่คาดฝันกับคำสั่งนี้

“มึงจะทำเองหรือให้กูทำ” ไม่ทันจบประโยค โค้ชเอารองเท้าผมออกมาแล้วมัดไว้กับควxผมจนแน่น

“ผมเจ็บครับโค้ช”

“เจ็บx่าอะไร ควxแข็งขนาดนี้ ไป๷๹ะโ๨๨ต่อ คราวนี้ไม่ต้องจับเวลา แต่๷๹ะโ๨๨สองเที่ยว ปฏิบัติ”

ผมรีบไป๠๱ะโ๪๪ต่อ รองเท้าที่มัดกับควxทำให้ผมลำบากมาก ทุกครั้งที่๠๱ะโ๪๪มันจะถ่วงน้ำหนัก แต่สิ่งที่แปลกคือควxผมไม่หดลงเลย

จนในที่สุดผมก็ทำเสร็จ

“สุดท้าย กูจะให้มึงเซฟลูกจุดโทษของกู ถ้ามึงทำได้ครบ 5 ลูกเมื่อไร่ กูจะปล่อยมึงไปเมื่อนั้น”

“แต่ก่อนอื่นมึงเอารองเท้าที่คอออก แล้วเอามาใส่ให้กูดิ”

ตอนนี้ผมไม่สนใจอะไรแล้ว ผมเหนื่อยมากและเงี่ยนมาด้วย เลยแกะรองเท้าที่คอออก แล้วเอาไปใส่ให้โค้ช ส่วนโค้ชเอาถุงเท้าของผมยัดไปในรองเท้า ก่อนที่ผมจะลากควxที่มีรองเท้า ไปยืนหน้าโกล

ผมใช้เวลาหลาย ชม กว่าภารกิจจะสำเร็จ ก่อนที่โค้ชจะให้ผมเก็บของแล้วไปพักได้

ผมเก็บของเสร็จ ผมรีบลงไปเก็บรองเท้าที่ห้องรองเท้า และลงมือจะหยิบรองเท้าของพี่เค กัปตันทีมมาดแมน เข้มตามแบบฉบับหนุ่มใต้มาชักว่าว ก็มีเสียงดังขึ้นจากโทรศัพท์ผม

ตรึ้ง… ตรึ้ง…

“ถ้าไม่อยากให้คลิปหลุด มึงต้องทำตามคำสั่งที่กูบอก” พร้อมกับแนบคลิปที่ผมชักว่าวแล้วดมรองเท้าของไอนัทมาด้วย

“มึงเป็๞ใคร” ผมรีบพิมพ์ตอบไป

“มึงไม่ต้องสน ต่อไปนี้มึงต้องเป็๲ทาสกู”

“ทาส?” ผมส่งข้อความกลับไป

“ใช่ กูจะสั่งให้มึงทำอะไร มึงก็ต้องทำ มึงต้องถ่ายคลิปและรูปมาตามที่กูสั่ง ถ้าไม่อยากให้คลิปหลุดออกไป”

“และคำสั่งแรกคือห้ามชักว่าวจนกว่ากูจะสั่ง อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ ขนาดคลิปมึงกูยังหามาได้ ทำไมกูจะไม่รู้ว่ามึงชักว่าวมั้ย” ก่อนที่ผมจะ๻๷ใ๯จนทำอะไรไม่ถูก…