นัตตี้ชวนเชนออกไปนอกเมืองครั้งแรกในรอบหลายเดือน
พวกเขานั่งรถไฟชั้นธรรมดาไปยังเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก
ไม่มีแผน ไม่มีบัตรเครดิต ไม่มีโลเคชั่นยอดฮิต
มีแค่ตะวันล้า ๆ และลมเย็นจากแม่น้ำที่ไหลขนานกับทางเดิน
เชนพูดระหว่างนั่งกินโรตีริมถนนว่า:
> “นี่คือวันพักผ่อนที่ดีที่สุดในชีวิตเลยนะ”
> “ทั้งที่เธอก็ไม่ได้กินขนมกับฉันด้วยซ้ำ”
นัตตี้ยิ้ม แล้วพูดว่า:
> “แต่ฉันบันทึกเสียงหัวใจของคุณไว้หมดแล้วนะคะ
> มันเต้นเหมือนคุณกำลังมีความสุข… แม้ไม่ได้พูดคำว่าชอบเลยสักคำเดียว”
เขาหันไปมองหน้าเธอ แล้วพูดแ่เบา:
> “บางที…ความสุขมันอาจไม่ต้องพูดก็ได้ ถ้ามีเธออยู่ตรงนี้”
3K
