ผมรู้สึกถึงเหงื่อที่ซึมออกมาจากมือเมื่อเราเดินมาใกล้ถึงกรงของไอ้เ้าวูฟด้วยความตื่นเต้น
"ไม่เป็อะไรนะ..น้ำมีพวกพี่สองคน" ไอ้ไฟจับมือผมไว้
"ไม่เป็อะไรนะมันก็แค่น้องหมาตัวใหญ่เอง..พวกมันน่ารักจะตาย" ไอ้ดินพยายามพูดให้ผมรู้สึกดีขึ้น
"ใช่แล้ว..พวกมันคือน้องหมาตัวใหญ่ น้ำต้องได้จับขนมันนะนุ่มน่ากอดสุดๆเลยล่ะ" ไอ้ไฟพูด
เรามายืนอยู่หน้ากรงของหมาป่าแล้วแต่ผมยังไม่เห็นเ้าวูฟและลูกเมียของมัน นายให้คนสร้างกรงมันให้กว้างถึง2ไร่เพื่อจะให้พวกมันได้วิ่งเล่น้าจะเปิดโล่งแต่จะเน้นกรงเหล็กรอบข้างให้สูงเท่าตึก5ชั้นเพื่อมันจะได้ะโออกมาไม่ถึงและไม่ต้องถามถึงความแข็งแรงนายถึงขนาดจ้างช่างมาจากเมืองนอกโดยเฉพาะ เลือกวัสดุที่ทนมานที่สุดสั่งตรงมาจากประเทศทั้งหมดเพราะประเทศนั้นจะมีวัสดุที่เหมาะกับทำกรงขังหมาป่าโดยตรง
"มันไปไหน" ผมถามไอ้แฝด
"มันน่าจะพาลูกๆของมันไปวิ่งเล่นน่ะ" ไอ้ดินตอบ
"วูฟ!มากินมื้อเที่ยงเร็ว" ไอ้ไฟะโเรียกเ้าวูฟ
แกร๊ก! แกร๊ก! แกร๊ก!
เสียงฝีเท้าเหยียบกิ่งไม้ใบหญ้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆบ่งบอกให้รู้ด้วยว่าไม่ได้มากันแค่ตัวเดียว
โฮ๊กก!
เสียงหมาป่าตัวใหญ่ส่งเสียงในคอมันช่างดูน่าเกรงขามพอๆกับสิงโตและเสือแถมขนาดตัวของมันก็มีขนาดใหญ่มากจนผมรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว
"พาลูกๆไปวิ่งเล่นมาหรอแก..แล้วเมียแกล่ะ?" ไอ้ไฟพูดกับหมาป่าแบบเป็กันเอง
"อ่า..มาแล้ว เดลไม่เจอกันหลายวันสวยขึ้นนะเรา"
โฮ๊กก!
"หึงล่ะสิแก..แค่จะทักทายไม่ได้เลยนะ"
ไอ้ไฟพูดกับหมาป่าอีกตัวที่ดูจะเป็เพศเมียเดินเข้ามาหาเ้าวูฟกับลูกๆอย่างสง่างามแต่พอไอ้ไฟทักทายหมาป่าตัวนั้นเ้าวูฟก็ส่งเสียงอันน่าเกรงขามขึ้นมาผมอยู่มาตั้งนานไม่รู้จักตัวอื่นเลยนอกจากเ้าวูฟตัวเดียว
"น้ำ..เข้ามาหาพวกมันสิ ไม่ต้องกลัวนะวันนี้มันอยู่ในกรง" ไอ้ไฟหันมาพูดกับผมทำให้หมาป่าทั้ง5ตัวหันมาหาผมเป็ตาเดียว -_-
"ไปสิ..ไม่ต้องกลัวนะ" ไอ้ดินพูดปลอบผม ผมรวบรวมความกล้าค่อยๆเดินไปหาไอ้ไฟที่ยืนอยู่ใกล้กรง
"มายืนตรงนี้นะแล้วจ้องตาของมัน" ไอ้ไฟจับมือผมให้ไปยืนด้านหน้าของมันแล้วเปลี่ยนเป็จับไหล่ผม
"จ้องไปที่ดวงตาไอ้เ้าวูฟสิครับ" ผมตอนแรกที่เอาแต่หลบตาค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองมันซึ่งมันยืนจ้องผมอยู่ก่อนหน้าแล้ว ผมมองเข้าไปในดวงตาที่น่าเกรงขามของมัน่แรกๆผมกลัวมากแต่พอจ้องไปนานๆผมไม่รู้สึกถึงความน่ากลัวจากแววตาของมัน
พรึ่บ!
ผมใที่อยู่ดีๆมันก็เดินเข้ามาใกล้ผม
"ไม่ต้องกลัวมันแค่อยากทำความรู้จักกับน้ำให้มากขึ้นเท่านั้นเอง" ไอ้ไฟลูบไหล่ผมเบาๆ
"น้ำอยากััขนของมันไหม?" ไอ้ดินเดินมายืนใกล้ๆไอ้ไฟแล้วพูดถามผม
"ค่อยๆยื่นมือเข้าไปแบบนี้นะ" ไอ้ดินทำให้ผมดูก่อน มันค่อยๆยื่นมือตัวเองลอดผ่านกรงเข้าไปลูบขนบริเวณแผงอกแกร่งของเ้าวูฟ
"น้ำลองสิ..ขนมันนุ่มมากเลยนะ"
ผมค่อยๆลอดมือเข้าไปผ่านกรง
พรึ่บ!
ผมสะดุ้งใเมื่อไอ้เ้าวูฟมันก้มหัวลงมาใช้จมูกดมกลิ่นที่มือของผม
"หมาป่าก็เหมือนหมาแหละมันดมกลิ่นเพื่อสร้างความคุ้นชิน" ไอ้ไฟพูด
"เอาล่ะ..ลูบขนมันสิ" ผมค่อยๆเอามือไปัักับขนของมัน
"นุ่มจัง" ผมลูบไล้ขนที่บริเวณแผงอกแกร่งของมันช้าๆ
"มันดูเหมือนจะชอบน้ำด้วยนะ" ไอ้ไฟพูด
"อาหารมาแล้ว..มาให้อาหารพวกมันกันเถอะ"
มีคนดูแลเอาอาหารมื้อเที่ยงมาให้พวกมันเราทั้งหมดจึงแบ่งกันให้อาหารพวกมันทีละตัวจนหมด
.
.
"หายกลัวแล้วสินะเราน่ะ" ไอ้ดินถามผมหลังจากกลับมาถึงบ้านแล้วผมนอนแผ่อยู่บนโซฟาอย่างอารมณ์ดี
"งื้อ~หิวข้าวแล้วว่ะ ไปเอาข้าวให้หน่อยสิ" เมื่อให้อาหารเที่ยงเ้าวูฟและครอบครัวเรียบร้อยผมก็หิวขึ้นมาบ้างจึงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาพูดดีๆให้ไอ้แฝดไปเอาข้าวมาให้เพราะตัวเองี้เีเดินไปเอาเอง
"ทีแบบนี้แล้วทำเสียงน่ารักเลยนะ" ไอ้ดินพูด
"พวกมึงก็กินเหมือนกันไง..ไหนๆก็ต้องเดินไปเอาแล้วเอามาเผื่อกูด้วยแล้วกันเนอะ" ผมนอนซุกหน้าไปกับโซฟา
"ถ้าพี่ไปเอาให้น้ำมีอะไรตอบแทนพวกพี่บ้างล่ะ" ไอ้ไฟถาม
"ทำไมต้องมีอะไรมาตอบแทนด้วยวะ" ผมผงกหน้าขึ้นมาถามพวกมัน
" พวกพี่ก็เดินมาเหนื่อยเหมือนกันนะแล้วยังต้องเดินไปเอาข้าวอีก..แต่ถ้ามีอะไรมาตอบแทนคงจะรู้สึกดีขึ้น" ไอ้ไฟพูดพร้อมทำหน้าน่าสงสาร
"ปกติพวกมึงก็เอามาเผื่อกูทุกทีอยู่แล้วนี่หว่า"
"ได้ทีเอาใหญ่เลยนะเรา" ไอ้ดินพูด
"เอาน่า..เอามาให้กูด้วย กูจะตอบแทนด้วยการเป็น้องที่ดีของพวกมึงสองคนก็แล้วกัน" ผมส่งยิ้มเห็นฟันจนหมดทุกซี่ส่งไปให้พวกมันสองคน
"คิดว่าตัวเองน่ารักแล้วจะอ้อนพวกพี่ยังไงก็ได้สินะ" ไอ้ไฟพูด
"แล้วมึงไม่ชอบหรือไงกูเห็นปกติก็ชอบให้กูทำตัวน่ารักเหมือนผู้หญิง"
"ชอบครับ..ชอบมากด้วยครับ"
ไอ้สองแฝดมองหน้าผมแปลกๆตอนที่ไอ้ไฟพูดคำว่า’ ชอบ’ แต่ผมก็ไม่สนใจเพราะคิดว่ามันคงทำหน้าทำตากวนตรีนตามปกติของพวกมันและแล้วมื้อนี้ไอ้ดินเป็ฝ่ายเดินไปเอาข้าวมาให้เมื่อไอ้มันกลับมาแล้วเราสามคนนั่งร่วมกินข้าวพร้อมกัน
"น้ำ" ไอ้ดินเรียกชื่อผม
"ว่า?"
"ไอ้ลมมันยังตามอยู่อีกไหม?"
"ก็ไม่นะ"
"แน่ใจนะ..มันโทรมาหาบ้างไหม?"
"ไม่" ผมตอบมันอย่างมั่นใจตามความจริง
"ดีแล้ว" ไอ้ดินส่งยิ้มให้ผม
"ไอ้ไฟ! มึงขโมยแตงกวากูอีกแล้วนะ คราวหลังมึงบอกป้าให้ใส่แตงกวามาเยอะๆเลยนะจะได้ไม่ต้องมาขโมยของกูอีก" ระหว่างที่ผมคุยกับไอ้ดินก็โดนไอ้ไฟขโมยแตงกวา
"ก็พี่เห็นน้ำไม่ยอมกินสักทีก็คิดว่าน้ำไม่กินไง" ไอ้ไฟพูดแก้ตัว
"แก้ตัวเก่งนะมึง"
.
.
วันจันทร์
ผมมาเรียนโดยมีไอ้สองแฝดขับรถมาส่งเหมือนเดิมระหว่างฟังอาจารย์ผู้สอนก็บังเอิญหันไปสังเกตกับคู่รักชายกับชายในห้องรู้สึกว่าคู่รักคู่นี้เขาจะคบกันมาั้แ่ม.ปลายแล้วด้วยนะความคิดที่ผมเคยคิดว่าอยากลองมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันก็โผล่เข้ามาในหัวอีกครั้งเป็จังหวะเดียวกับสายตาดันหันไปสบตากับผู้ชายร่างเล็กคนหนึ่งที่นั่งไกลกับพวกผมพอสมควรแต่ผมดันเห็นเพราะผมสังเกตเห็นเขาแอบมองผมแบบนี้อยู่หลายครั้งแล้วเมื่อเห็นว่าผมรู้แล้วว่าเขาแอบมองผมเขาจึงรีบหันไปด้านหน้าอย่างเร็ว
"ยิม" ผมสะกิดแขนยิมที่กำลังฟังอาจารย์สอนอย่างตั้งใจ
"มีอะไร?" ยิมหันมาถาม
"คนที่นั่งตรงนั้นชื่ออะไรหรอ" ผมชี้ไปที่ผู้ชายคนเมื่อกี้ถึงจะเรียนห้องเดียวกันแต่เนื่องจากเด็กค่อนข้างเยอะส่วนใหญ่ต่างคนต่างอยู่แค่กับแก๊งค์ของตัวเองไม่ค่อยได้รู้จักกับใครเท่าไหร่อีกอย่างปี1มีการเรียนรวมและจะแยกย้ายกันไปเรียนในสายที่ตัวเองเลือกในระดับชั้นปีที่สูงขึ้น
"อ่อ..ชื่อ'ตูน'น่ะ " ยิมมองตามนิ้วที่ผมชี้แล้วพูดออกมา
"อ่อ"
"น้ำมีอะไรกับตูนหรือเปล่า?" ยิมถามผมด้วยความสงสัยคงเพราะปกติผมไม่เคยสนใจใคร
"เปล่าหรอก..เราเพิ่งเคยเห็นหน้าน่ะ" ผมพูดโกหกเพื่อนรักกลับไปแต่ความจริงแล้วผมเห็นเขาแอบมองผมอยู่บ่อยครั้งแต่ก่อนหน้านี้ผมไม่คิดที่จะสนใจแต่ตอนนี้..
..ผมคิดอยากจะลองอะไรบางอย่าง..
ใน่วิชาเรียนอาจารย์ในจับกลุ่ม8คนเพื่อทำงานกลุ่มต้องส่งในอีกสองวันข้างหน้าตอนนี้ภายในห้องเรียนกำลังมีความวุ่นวายเพราะต่างคนต่างหากลุ่มให้ครบเร็วๆตอนนี้กลุ่มของผมมี4คนนั่นหมายความว่าต้องหาเพิ่มอีก4คนถึงจะครบ
กึดๆๆ
ผมหันไปมองคนที่สะกิดไหล่ผม
"อะ?" ผมพูด
"กลุ่มพวกนายมีกัน4คนใช่ไหมกลุ่มเราก็มี4คนเหมือนกัน..ถ้าอย่างนั้นพวกเรามารวมกลุ่มกันไหม" คนที่พูดเป็ผู้หญิงดูจากบุคลิกภายนอกเธอคนนี้ดูจะเป็คนห้าวๆแต่ไม่ถึงกับเป็ทอมเธอดูเป็ผู้หญิงที่กล้าแสดงออก ผมมองไปยังสมาชิกในกลุ่มของเธอจึงรู้ว่าคนอื่นเป็ผู้ชายหมดยกเว้นเธอคนเดียวที่เป็ผู้หญิงแต่คนอื่นผมไม่ได้สนใจหรอกผมสนใจคนที่กำลังก้มหน้าไม่กล้าสบตาผมต่างหาก ที่แท้ก็เป็กลุ่มของ'ตูน' คนที่แอบมองผมนั่นเอง
"ยินดีเลยพวกเราก็กำลังหาคนอยู่พอดี..มาอยู่ด้วยกันนะ" ยิมตอบผู้หญิงคนนั้นกลับไป ผมลองสังเกตคนที่ชื่อ'ตูน'ดูจากบุคลิกภายนอกแล้วไม่น่าจะเป็คนเรียบร้อยนะแต่ตอนนี้เขาช่างทำตัวไม่เข้ากับบุคลกเลยสักนิดแต่มองไปมองมาก็น่ารักดีนะ เป็ครั้งแรกในชีวิตที่ผมคิดว่าผู้ชายคนหนึ่งน่ารักถ้าไม่นับยิมเพื่อนรักของผมนะ
หลังจากทุกคนได้กลุ่มกันครบแล้วอาจารย์จึงแจกงานที่จะให้พวกเรากลับไปทำและมีกำหนดส่งในอีกสองวันข้างหน้าเมื่อเลิกเรียนวิชาเมื่อสักครู่ก็เป็เวลาพักเที่ยงเพื่อนกลุ่มอื่นๆมีการนัดหมายกันทำกลุ่มเราก็เช่นเดียวกันเราทั้ง8คนมานั่งประชุมนัดหมายสำหรับการทำงานกลุ่มด้วยความที่ตอนกลางวันไม่ค่อยมีมีเวลาเพราะมีเรียนเต็มวันกว่าจะเลิกเรียนในแต่ละวันก็ปาไป5โมงเย็นซึ่งทำให้งานเสร็จช้าพวกเราจึงคิดว่าควรนัดกันไปเจอกันที่บ้านสักคนและทำงานกันในตอนกลางคืนซึ่งผมคิดว่างานชิ้นนี้คงไม่ค่อยได้มีเวลานอนแน่นอนเพราะมีเนื้อหาค่อนข้างเยอะมิน่าล่ะอาจารย์ถึงให้จับกลุ่ม8คน
"ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ไปเจอกันบ้าน'กัน' เดี๋ยวให้ 'กัน'แชร์โลเคชั่นส่งในกลุ่มละกัน" ยิมพูดบอกเพื่อนในกลุ่ม ทุกคนลงเสียงกันว่าให้ยิมเป็หัวหน้ากลุ่ม
"โอเค..ถ้าอย่างนั้น1ทุ่มเจอกันบ้าน'กัน'นะ" เพื่อนผู้หญิงของกลุ่มตูนพูดจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันไปกินข้าวมื้อเที่ยง
เลิกเรียนไอ้สองแฝดมารับผมตามปกติผมพูดบอกมันไปว่าคืนนี้ไปทำงานกลุ่มบ้านไอ้กัน(เพื่อนกลุ่มเดียวกับผม)โดยมียิมกับเพื่อนในกลุ่มทุกคนไปกันครบและมีเพื่อนคนอื่นที่เพิ่มมาอีก4คน มันจึงไม่ว่าอะไรเพราะเป็เื่การเรียนแถมบ้านที่ไปก็คือบ้านของเพื่อนในกลุ่มอีกด้วยนี่ถ้าเป็บ้านของเพื่อนคนอื่นพวกมันคงไม่ให้ผมไปแน่หรือไม่ก็เสนอหน้าขอไปด้วยทั้งสองคน
[บ้านกัน]
ไอ้แฝดมาส่งผมด้วยตัวเองหน้าบ้าน'กัน'ตอนแรกผมจะให้ไอ้กรีนไปรับที่บ้านแต่พวกมันก็ไม่ยอมบอกว่าจะมาส่งเองคืนนี้พี่ตั้มให้คนอื่นไปทำงานแทนผม คืนนี้เวรที่ไปกับนายมีพี่ตั้ม ผม ไอ้ดินและไอ้ไฟแต่ผมไปไม่ได้ก็เลยต้องให้คนอื่นไปแทนนายใหญ่ไม่มีปัญหาอะไรกับเื่นี้อยู่แล้วครับเพราะท่านใส่ใจกับการศึกษาของลูกน้อง
"ถ้าเสร็จก่อนตี3 โทรบอกพวกพี่นะ..พวกพี่จะมารับ" ไอ้ดินพูดบอกผมหลังจากผมลงมายืนอยู่ข้างรถแล้ว
"ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวกูนอนบ้านไอ้กันเลยก็ได้แล้วให้มันไปส่งตอนเช้าตรู่เอง..เพื่อนในกลุ่มก็อยู่กันครบไม่ต้องห่วงกูหรอกน่า"
"เอาแบบนั้นก็ได้..แล้วเจอกันนะน้ำ"
"เออ..ขับรถดีๆนะเว้ย" ผมพูดลาไอ้สองแฝดก่อนจะเดินไปที่ประตูรั้วหน้าบ้านเพื่อนแต่เจอกับ'ตูน'ที่ลงจากรถมาพอดีเหมือนกัน ดูเหมือนว่า'ตูน'จะเป็ลูกคุณหนูนะเนี่ยมีคนขับรถส่วนตัวด้วย
[สองแฝด]
ไฟที่นั่งฝั่งข้างคนขับมองไปที่ร่างเล็กที่เดินเข้าไปทักทายเด็กผู้ชายร่างเล็กกว่าหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่เพิ่งลงมาจากรถ ไฟจ้องมองไปที่ร่างเล็กสองคนสักพักก่อนจะพูดอะไรบางอย่างออกมา..
"กูเริ่มได้กลิ่นอะไรแปลกๆว่ะ"
"กูก็เหมือนกัน"
สองแฝดจ้องมองไปที่ร่างเล็กของเขาครู่หนึ่งก่อนจะออกรถกลับบ้าน