เปิดเทอมวันแรกได้มาถึง...
เหล่านักศึกษาน้องใหม่ถูกรุ่นพี่ต้อนรับขับสู้เป็อย่างดี ส่วนคนที่ขึ้นปีสี่ก็พึ่งจะลืมตาตื่น ขุนเขางัวเงียอยู่บนเตียง เมื่อมองไปยังเตียงข้างๆก็ไม่เห็นเพื่อนร่วมห้องแล้ว เสียงเคลื่อนไหวจากห้องน้ำทำให้ชายหนุ่มรับรู้ว่าแมนกำลังอาบน้ำอยู่ด้านใน หนุ่มเกษตรคนนั้นมักจะตื่นเช้ากว่าใครๆ ถึงแม้ว่าจะกลับมาดึกดื่นแค่ไหนก็ตาม
“ตื่นเช้าขนาดนี้ได้ยังไงวะ”
ขุนเขาพึมพำพร้อมกับบิดี้เี ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นมายืดแข้งยืดขา ก่อนจะทำการวิดพื้นและซิทอัพรอคิวอาบน้ำตามปกติ มัดกล้ามหน้าอกของขุนเขานูนเด่นขึ้นเป็ลูกและชุ่มเหงื่อ ส่วนซิคแพคก็ปูดปูนเป็ก้อนเหมือนกับขนมปังอบใหม่ แม้ว่าจะวิดพื้นไปเกือบร้อยครั้ง แต่รูมเมทจอมเก็บตัวก็ยังอาบน้ำไม่เสร็จสักที
“จะอาบจนตัวเปื่อยเลยหรือไง”
หนุ่มบริหารบองดูนาฬิกา แม้ว่าจะยังไม่สายมาก แต่เขาก็อยากอาบน้ำเพราะออกกำลังกายมานานจนเหงื่อเยิ้มไปหมด ระหว่างที่จัดแจงข้าวของในกระเป๋าเพลินๆ ดวงตาก็พลันไปเห็นตู้เสื้อของแมนแง้มออกมานิดๆ มีบางอย่างแลบโผล่ให้สังสัย เชือกสีแดงปริศนาทำให้ร่างสูงชันค่อยๆย่องเข้าไปมอง
“เชือกอะไรวะ อุปกรณ์ทำแปลงเกษตรหรอ”
ขุนเขายังคงจำคำพูดของแมนได้ ชายผิวเข้มไม่ชอบให้รูมเมทมายุ่งวุ่นวายกับของใช้ส่วนตัว โดยเฉพาะสิ่งที่ซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้า แต่ด้วยพฤติกรรมปริศนา มันทำให้ความรู้อยากเห็นของเพื่อนบริหารผุดขึ้นมาจนเดินเข้าไปแง้มตู้
ตลอดสามปีที่ผ่านมา ขุนเขาไม่แม้แต่จะย่างกรายเข้าไปรุกรานอาณาเขตของเพื่อน แต่ครั้งนี้...เขาอยากจะรู้จริงๆว่าสิ่งที่อยู่ด้านในคืออะไรกันแน่
“แค่เชือก?”
เสียงทุ้มต่ำพึมพำด้วยความสงสัย เชือกสีแดงเส้นยาวถูกมัดทบกันไว้อย่างเป็ระเบียบ เมื่อกวาดสายตาเข้าไปด้านใน ชุดหนังสีดำเมี่ยมก็เตะตาเข้าอย่างจัง ขุนเขาไม่เคยเห็นแมนใส่แจ็คเก็ตตัวนี้ออกจากหอเลยสักครั้ง ระหว่างที่กำลังจะเอื้อมมือไปเปิดกล่องปริศนา ประตูห้องน้ำก็ดันออกมาพร้อมกับเสียงะโสุดเสียง!
“ทำอะไรของมึงไอ้ขุนเขา!”
“เอ่อ…คือ…”
“กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามายุ่งกับของของกู”
“เปล่าๆ กูแค่เห็นเชือกมันหล่นลงมา ก็เลยตั้งใจจะเก็บให้เท่านั้น”
“แล้ว…มึงเห็นอะไรอีก”
“ก็ แค่เชือก กับแจ็คเก็ตของมึงไง”
“…..คราวหลังก็อย่าทำอีก กูไม่ชอบ”
“เออ กูขอโทษ”
ขุนเขากลืนน้ำลายลงคอ น้ำเสียงของรูมเมทดูโกรธเคืองมากกว่าปกคิ ร่างกำยำของหนุ่มเกษตรกรรมเปียกฉ่ำแวววาว มัดกล้ามสีแทนเข้มเต็มไปด้วยหยดน้ำใสๆ สัดส่วนความเป็ชายล่ำสันนั้นทำให้ขุนเขาอิจฉาเป็อย่างมาก ถ้าเขามีหุ่นแบบไอ้หนุ่มพูดน้อย ป่านนี้สาวๆทั้งมหาลัยคงรุมตอมกันเป็แถว แต่แล้วก็มีบางสิ่งที่ทำให้ชายผิวขาวอดสงสัยไม่ได้
จุกนมบนมัดกล้ามหน้าแกร่งนั้นมีรอยสีม่วงคล้ำเหมือนกับถูกดูดกระชากมานาน ส่วนบริเวณซิคแพคและแผ่นหลังหนากว้างก็มีรอยบากสีแดงเหมือนกับถูกเฆี่ยนตี
“ไอ้แมน มึงไปมีเื่กับใครมาวะ”
“พูดอะไรของมึง”
“ที่หลังมึง…มันมีรอย”
“…..”
เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวกับส่ิงที่รูมเมถาม แมนรีบคว้าผ้าขนหนูอีกผืนมาคลุมร่างไว้ ก่อนจะนำเสื้อผ้าไปเปลี่ยนข้างในโดยไม่อธิบายใดๆกับเพื่อนทั้งนั้น ขุนเขามองพฤติกรรมและตู้เสื้อผ้าของหนุ่มเกษตรสลับกันไปมา มันต้องมีอะไรบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนอย่างแน่นอน!
314
