“นายไม่ได้ปล้ำคุณกั้งใช่ไหม”
“เปล่าหลังจากคืนนั้นฉันอยากคุยกับเขา แต่เขาหายไป ฉันเพิ่งรู้ว่าเขามีลูกติดท้องไปด้วย ฉันพยายามตามหาเขามาตลอดจนฉันบังเอิญเจอเขาเมื่อวานที่โรงพยาบาลตอนฉันไปเยี่ยมคุณดา ฉันถามคุณกั้งว่าน้ำใสลูกสาวฉันหรือเปล่าแต่เธอปฏิเสธ”
อาชว์มีสีหน้าเครียดขรึมขึ้นทันทีระหว่างตรึกตรองว่าควรทำอย่างไรต่อไป
“อาชว์ ฉันคิดน้ำใสคือลูกสาวฉัน่เวลามันได้ั้แ่ตอนที่คุณกั้งหนีงานแต่งมาภูเก็ตและคลอดน้ำใสมันเป็ระยะเวลาเดียวกันอีกอย่างฉันมั่นใจมากว่าฉันเป็พ่อของน้ำใส”
อาชว์อยากถามว่าอะไรทำให้คณินมั่นใจแต่เลือกที่จะไม่ละลาบละล้วงเพราะมันเป็เื่ที่สำคัญต่อครอบครัวของเมีย
คณินเชื่อว่ากัญญาภัคนอนกับเขาคนเดียววันนั้นเธอดูไม่เป็ตัวของตัวเอง ร้องไห้ พูดจาฟังไม่รู้เื่ที่แท้เธอหนีงานแต่งงานมาและน่าจะทะเลาะกับแฟนที่ชื่อชนินทร์ ชีวิตเธอแย่มาก เขาได้ยินเธอตัดพ้อและร้องไห้ไหนจะเื่ที่บ้านไหนจะเื่ส่วนตัว เธอเลยขอร้องให้เขาทำให้เธอมีความสุขซึ่งเขาก็ชอบความสวย และท่าทางมั่นใจ จึงมีสัมพันธ์กับเธออย่างลึกซึ้งกระทั่งคิดอยากจีบเป็แฟนแต่ว่าก็คลาดกันไปก่อน
“เื่นี้นายจะอ้างฝ่ายเดียวไม่ได้น่ะสิวะต้องให้คุณกั้งยอมรับด้วย”
“ฉันถึงได้มาคุยกับนายอยู่นี่ไงฉันอยากรู้เื่ลึกๆ ว่าทำไมคุณกั้งหนีงานแต่ง”
“จะว่าไปฉันเองก็มีส่วนผิดที่กดดันให้คุณกั้งหนีงานแต่งฉันบอกเธอว่าถ้าไม่ใช่วีร์ฉันจะไม่แต่ง คุณกั้งเป็ห่วงธุรกิจกลัวว่าฉันจะไม่ช่วยเลยยอมหนีงานแต่งตามที่ฉันยื่นข้อแลกเปลี่ยน”
คณินได้ฟังก็ยิ่งสงสารกัญญาภัคอาชว์เป็คนกดดันให้กัญญาภัคหนีงานแต่งแลกกับความช่วยเหลือเื่เงินนี่เอง “ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเองคุณกั้งสติแตกมาก เธอไปเมาเละอยู่ในผับของฉัน”
คณินไม่อยากคิดต่อเลยว่าถ้ากัญญาภัคไปเจอคนอื่นที่ไม่ใช่เขาเธอจะเป็ยังไง เพราะเธอเมาและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เขานึกถึงทีไรก็อดโมโหหญิงสาวไม่ได้ ขนาดเขาพยายามควบคุมตัวเองแล้ว ยังอดใจไม่รังแกเธอไม่ได้เหมือนกัน
“คุณกั้งไม่ได้รักฉันถึงแต่งไปก็ไม่มีความสุขอยู่ดี”
“เื่เก่ามันผ่านไปแล้วกลับไปแก้ไขไม่ได้ตอนนี้เราควรช่วยกันทำให้น้ำใสมีพ่อก็คือฉันดีกว่าอาชว์”คณินเอ่ยขณะที่อาชว์มองอย่างหมั่นไส้แต่ก็เห็นดีด้วย
คณินไม่อยากรื้อฟื้นเื่เก่าอีกทั้งกัญญาภัคก็เป็ฝ่ายรับข้อเสนออาชว์เองเพราะไม่ได้รักอาชว์จึงไม่อยากแต่งงานด้วยและเลือกหนีไปหาแฟนที่ชื่อชนินทร์ซึ่งควรจะเป็เซฟโซนให้หญิงสาว แต่ในที่สุดก็ไม่ใช่
“ฉันอยากคุยกับคุณกั้งเื่น้ำใสยิ่งได้คุยกับนายแบบนี้ ฉันยิ่งอยากดูแลเขาสองคนแม่ลูกฉันไม่อยากให้ลูกสาวฉันลำบาก อีกอย่างคุณกั้งจะได้เลี้ยงลูกสบายๆไม่ต้องทำงานหนัก”
“ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณกั้งนายต้องคุยกับคุณกั้งก่อน”
“นี่ละที่ยากเพราะคุณกั้งไม่บอกฉัน เธอตั้งใจปกปิด ตอนฉันถามว่าลูกสาวฉันหรือเปล่าก็บอกว่าไม่ใช่เธอไม่อยากให้ฉันรู้ว่าน้ำใสเป็ลูกฉัน”
“ถ้างั้นนายจะทำยังไงต่อไปบังคับตรวจดีเอ็นเอ ใช้กฎหมายบังคับงั้นเหรอ”
“ไม่ฉันไม่ทำแบบนั้น ฉันมีวิธีของฉัน”
“นาย้าลูก ฉันเชื่อแล้วแม่ของลูกล่ะ”
“ฉันก็ต้องเอามาทั้งแม่และลูกสิวะลูกสาวฉันจะต้องมีทั้งพ่อและแม่”
อาชว์ยกยิ้ม เขาดีใจที่ได้ยินแบบนี้เพราะที่ผ่านมากัญญาภัคน่าสงสารมาก ไม่ออกงานสังคม เก็บตัว ตั้งใจทำงานและเลี้ยงลูกอย่างเดียวถ้าคณินต้องการแค่ลูกและไปบังคับฝืนใจให้กัญญาภัคยอมก็เท่ากับสร้างปัญหาเพิ่มให้หญิงสาวไปอีกแต่ถ้าต้องการทั้งแม่และลูกก็ดี แต่ก็ขึ้นอยู่ที่คณินว่าจะทำสำเร็จหรือไม่เพราะกัญญาภัคดูเข็ดกับความรักไม่เปิดใจให้ใครง่ายๆ ตอนนี้หญิงสาวโฟกัสที่งานกับลูกทั้งที่ตอนนี้เริ่มไปทำงานและเหมือนว่าจะมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เข้ามาขายขนมจีบแล้วก็ตาม
607
