Legacies บุตรแห่งเทพ พร้อมกู้โลกแล้วล่ะ!!

"..."

"แม่คะ...ตอนนี้แม่คงขี่ราชรถข้ามฟากฟ้าอยู่ หนูอยากให้แม่รู้ว่า..หนูรักแม่นะคะ"

"เอเลน่า"

"ซ..ซาบรีน่า"

"ไง..คนอื่นๆล่ะ"

"นอนกันหมดแล้วน่ะ"

"อา..ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ว่าพวกเราเป็๲ลูกของเทพน่ะ"

"อืม.."

"เฮมิชเป็๲ลูกของเฮเดสใช่มะ"

"อืม"

"ถึงว่า..พวกเขานิสัยคล้ายๆกันเลยเนอะ"

"อือ"

"ขอถามไรหน่อยสิ"

"อะไรหรอ"

"เธอ...ชอบเฮมิชรึเปล่า"

"...."

"..."

"อืม ฉันชอบเขา"

"เข้าใจแล้ว...ขอให้โชคดีกับเขานะ"

"ห้ะ"

"ไปละ บายยย"

    อะไรของยัยนั่นนะ

"ฮึก....ฮึก.."

"บรีน่า!!"

"ฮ..แฮร์รี่"

"กว่าจะมาได้นะ ว่าแต่...อ๊ะ เธอร้องไห้หรอ??"

"นายเป็๞บุตรของเฮสเทียหรอ"

"ใช่ๆ ว่าแต่ เธอไปทำอะไรตั้งนาน"

"ฉัน...แม่ฉันพาไปเขาโอลิมปัส เจอเทพหลายคนเลยหล่ะ รวมถึงซุส...แต่คนที่อธิบายเ๹ื่๪๫ทั้งหมดกลับเป็๞เทพคนอื่นๆ"

"..."

"เหมือนคนอื่นๆจะได้ความรักจากพ่อหรือแม่ที่เป็๞เทพมากกว่าฉันเป็๞ร้อยเท่าเลยล่ะ..ฮึก"

"บรีน่า มันไม่ใช่ความผิดเธอนะ.."

"คงเป็๞เพราะฉันเป็๞หนึ่งในร้อยๆลูกของเขา แถมยังไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเหมือนลูกๆคนอื่น...ฮึก.."

"มานี่มา.."

"พวกเขาชอบกันและกัน แล้วทีนี้ฉันจะความหวังอยู่อีกหรอ.."

"...."

"ฉันชอบเขามานานมาก...แต่ไม่มีโอกาสบอกไปด้วยซ้ำ.."

"...."

  การที่เธอพูดแบบนี้ มันเจ็บยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น เพราะเธอพูดมาจากใจจริง ไม่มีเสแสร้ง จะว่าไป ฝันไปเถอะที่ผมจะมีโอกาสกับเธอ..

"จะว่าไป นายได้รู้จักกับแม่แล้วใช่มะ"

"อืม"

"เธอนิสัยดีมั้ย"

"ดีมากแล้วล่ะ ดีจนไม่อยากจะเชื่อ"

"พวกนายนี่โชคดีจัง.."

"ไม่หรอก ดูสิ พ่อเธอมีลูกมีลูกหลายคน แม่ฉันกับเอเลน่าเป็๞พรรมจันทน์ด้วยซ้ำ อพอลโล-พ่อของอาร์เธอร์ก็สูญเสียลูกไปเพราะพระบิดาด้วยซ้ำ

เฮมิชกับเฮเซลน่ะ เป็๲ลูกที่เกิดขึ้นครั้งแรก"

"แต่พ่อของเพเนโลปี้ก็มีลูกหลายคนเหมือนกันนิ โพไซดอนยังลากน้ำข้ามมหาสมุทรมาต้อนรับเธอเลย"

"รู้ได้ไง"

"บน๱๭๹๹๳์...ฉันเห็นทุกอย่าง"

"แล้ว...พ่อแม่พวกเราล่ะ.."

"พ่อนายสบายดี จริงๆเขาก็คิดถึงนายนะ แต่แค่แสดงออกไม่ได้ เพราะเขาอยากให้นายเข้มแข็ง"

"..."

"ป้าของเอเลน่า ก็ไม่ได้ระแคะระคายอะไรเ๹ื่๪๫เธอ"

"..."

"แม่ของอาร์เธอร์นั่งร้องไห้ทั้งวัน เช่นเดียวกับแม่ของเพเนโลปี้ และพ่อแม่อุปถัมป์ของเฮมิชและเฮเซล"

"แล้ว..แม่เธอล่ะ"

"แม่ฉัน..ตอนนี้อยู่บน๱๭๹๹๳์น่ะ"

"อ่า.."

"ดูพวกเทพน่าจะดีใจไม่น้อยเลยล่ะ พวกเขาเลยทำตามหน้าที่อย่างยิ้มแย้ม"

"อืม.."

"แฮร์รี่"

"?"

"นาย...ชอบใครอยู่รึเปล่า"

"เธอล่ะ ที่ร้องไห้เมื่อกี้..หมายถึงใครอยู่"

"เฮมิชน่ะ เฮมิชกับเอเลน่า"

"พ่อแม่พวกเขาไม่ถูกกันนิ"

"แต่ถ้าพวกเขารักกันจริง พ่อแม่พวกเขาคงอณุญาติแหละนะ"

"อ่า..แย่จัง"

"นายหล่ะชอบใคร"

"ไม่รู้แหละ"

"อ้าวววว ไม่แฟร์~~~~~~"

"ว้ากก อย่านะ"

"กรี้ดดดด"

"บรีน่า"

"แงงงงง เจ็บอ่ะ"

"สมน้ำหน้า อยากวิ่งตามฉันทำไม"

"แต่มันเจ็บจริงๆนะ"

"แผลน่าลึกพอสมควร ลุกไหวมั้ย"

"ขนาดนี้ยังไหวหรอห้ะะะ"

"อาๆ อย่าบ่นเดี๋ยวพาไปทำแผล"

"หวายยยยย"

"ปล่อยน้าาา"

"ปล่อยไปเธอจะได้แผลเพิ่มนะ"

"แงงงง"

":)"

ถ้าชอบ กดติดตามด้วยนะคะ