เทพกระบี่เงาสังหาร

เมื่อเสื้อดำทมิฬเห็นอู่หมิงกระโดดลงไปมันก็คำรามด้วยความโกรธมันไม่คิดว่าจะสูญเสียอาหารอันโอชะไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้อีกด้านอู่หมิงที่ตกลงไปในหน้าผาสูงชันด้วยความเร็วที่ดิ่งลง อู่หมิงได้หลบตาลงพร้อมกับความไม่ยินความในชะตากรรมที่ตนกำลังเจอเพราะไม่ว่าอย่างไรอู่หมิงก็ยังมีมารดาของตนที่รอการกลับไปของตนอยู่ซึ่งถ้าอู่หมิงเกิดเป็นอะไรขึ้นมาละก็มารดาที่นอนอยู่บนเตียงจะใช้ชีวิตอย่างไรไม่สิต้องบอกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรต่างหากแต่อู่หมิงก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ในตอนนี้เพราะความไร้กำลังและอ่อนแอของตนทำให้ตนต้องมาตายในที่แบบนั้นอู่หมิงคิดแบบนั้น แต่ในตอนนั้นเองกระแสลมที่รุนแรงก็พุ่งเข้าหาอู่หมิงพร้อมกับผลักร่างของอู่หมิงให้ตกลงไปยังถ้ำที่อยู่ตรงผนังหน้าผา"โอ้ย!!!!!!!!!!!"อู่หมิงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่อู่หมิงก็รู้สึกตกตะลึงและตั้งสติเอาไว้เพราะในตอนนี้ตนเองยังไม่ตาย อู่หมิงเริ่มสำรวจและมองไปรอบๆในทันที"ที่นี่มันที่ใหนกันอย่าบอกนะว่าข้าอยู่ในถ้ำ นั่นมันนี่ข้าตกลงมาในถ้ำที่อยู่ตรงผนังหน้าผางั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้าแตกตื่น"หืม ฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าในที่สุดก็มีคนมาถึงที่นี่จนได้" เสียงที่น่าเกรงขามดังขึ้น"ใครกัน" อู่หมิงเมื่อได้ยินเสียงก็รู้สึกแตกตื่นและหวาดกหลัว"ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องหวาดกลัวไปเจ้าหนู่ตัวข้าเป็นแค่จิตสำนึกสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเซียนกระบี่คนหนึ่งเท่านั้น" เสียงที่น่าเกรงขามดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับปรากฎร่างเงาของชายวัยกลางคน"ท่านผู้อาวุโสท่านเป็นใครแล้วทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้าหวั่นเกรงร่างเงาตรงหน้า"ในสมัยข้ายังมีชีวิตผู้คนเรียกข้าว่าเซียนกระบี่เงา " ร่างเงากล่าวขึ้น"เซียนกระบี่เงามันคืออะไร" อู่หมิงกล่าว"เด็กน้อยเจ้าในตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องรู้เพราะเส้นทางของการกลายเป็นเซียนนั้นยังอยู่อีกยาวใกล แต่ด้วยโชคชะตาที่สวรรค์ส่งเจ้าให้มาพบกับข้าก็ถือว่าเป็นเรื่องดีและเรื่องไม่ดีสำหรับเจ้า" ร่างเงากล่าวขึ้น"ผู้อาวุโสหมายความว่าอย่างไร แต่เรื่องพวกนั้นข้าไม่สนใจตอนนี้ข้าจำเป็นต้องออกไปจากที่นี่ท่านแม่ของข้านอนป่วยและรอการกลับไปของข้าอยู่" อู่หมิงกล่าวด้วยความร้อนรน"ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนข้าจะช่วยเจ้าออกไปจากที่นี่แน่ แต่ก่อนอื่นเจ้าจะต้องสืบทอดมรดกของข้าให้ได้ซะก่อนถ้าเจ้าทำได้ข้าก็จะส่งเจ้าออกไปแต่หากเจ้าทำไม่ได้เจ้าก็จะต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าที่นี่" ร่างเงากล่าวขึ้นใบหน้าของอู่หมิงมืดมนลงแต่ก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้งพร้อมกับแสงแห่งความมุ่งมั่นปรากฎบนใบหน้า สำหรับอู่หมิงขอแค่มีความหวังเล็กน้อยที่จะออกไปอู่หมิงก็พร้อมจะทำทุกอย่าง"ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง" อู่หมิงกล่าว"ไม่ยากเพียงแค่เจ้าดึกกระบี่ที่อยู่บนแท่นหินออกมาได้ก็ถือว่าเจ้าผ่านการทดสอบ" ร่างเงากล่าวขึ้นอู่หมิงเดินไปยังแท่นหินและมองดูกระบี่ที่มีความยาวเกือบเท่าตนเองด้วยสีหน้าจริงจังที่ตัวกระบี่เป็นสีดำสนิทและมีอักษร เงา และ สังหาร สลักอยู่คนละด้าน อู่หมิงเอื้อมมือจับด้ามกระบี่และเริ่มออกแรงทันที"เจ้าหนูเจ้าต้องใส่พลังปราณลงไปที่ตัวกระบี่ด้วยไม่เช่นนั้นจะไม่สามารถยกกระบี่นี้ได้" ร่างเงากล่าวขึ้นอีกครั้งอู่หมิงกระตุ้นกลังปราณทั้งหมดในร่างกายออกมาและยกกระบี่เงาสังหารอีกครั้งแต่กระบี่เงาสังหารก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับเลยอู่หมิงรู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่งและเตรียมตัวจะยอมแพ้ แต่ในขณะนั้นเองที่แสงสีขาวและดำก็ปรากฎออกมาจากเส้นลมปราณของอู่หมิงและต่อมาร่างกายของอู่หมิงก็มีออร่าที่ทรงพลังปรากฎพร้อมกับใต้เท้าของอู่หมิงปรากฎแผนภาพหยินหยางออกมาร่างเงาที่ดูอยู่สั่นสะท้านเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดคำพร้อมกับคำรามออกมา"เส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์ นี่มันเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์อย่างงั้นรึ ฮ่า ฮ่า สวรรค์ชั่งเมตตาข้าจริงๆใครจะคิดในช่วงที่ข้ามีชีวิตข้าได้ตามหาผู้มีเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์มานานแต่ก็ไม่พบแต่ตอนที่ข้าตายไปแล้วเหลือเพียงจิตวิญญาณกลับพบกับผู้มีเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์" ร่างเงากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นในขณะที่เส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์ในตัวของอู่หมิงกำลังตื่นขึ้นกระบี่เงาสังหารเองก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบโต้และมันเริ่มขยับอีกครั้ง ในตอนนี้อู่หมิงเริ่มรู้สึกว่าร่างกายของตนนั้นเบาหวิวและมีพละกำลังมากยิ่งขึ้นทำให้อู่หมิงปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาอีกครั้งเพื่อยกกระบี่เงาสังหาร"ชิ้ง!!!!!!"ในตอนนี้เองที่กระบี่เงาสังหารถูกยกขึ้นพร้อมกับปลดปล่อยออกร่าที่ทรงพลังออกมา"ฮ่า ฮ่า ข้าทำได้แล้ว ข้าทำได้แล้ว" อู่หมิงกล่าวออกมาด้วยความสุข"เจ้าทำได้ดีมากเจ้าหนูข้าไม่คิดเลยว่าในช่วงเวลาสุดท้ายของจิตวิญญาณข้าจะได้พบคนอย่างเจ้า แต่ก่อนที่ข้าจะส่งมอบมรดกของข้าให้กับเจ้านั้นข้าอยากจะบอกเรื่องของข้าเอาไว้ สมัยข้ายังมีชีวิตอยู่เส้นทางแห่งเงาที่ข้าเดินนั้นเต็มไปด้วยการสังหารมากมายจนทำให้ผู้คนเรียกขานข้าเซียนกระบี่เงาเพราะว่าศาสตร์แห่งเงานั้นเป็นพลังของพวกนักฆ่าที่น่าหวาดกลัวทำให้ผู้คนไม่ยอมรับและหวาดกลัว และนี่เป็นเหตุให้เซียนมากมายตามล่าสังหารข้า แต่จริงๆแล้วเป้าหมายของพวกมันคือต้องการขโมยกระบี่เงาสังหารและทักษะกระบี่เงาสังหารที่ข้าครอบครองอยู่เพราะงั้นหลังจากที่เจ้าได้รับมรดกของข้าไปแล้วเจ้าอย่าได้ใช้กระบี่เงาสังหารและทักษะกระบี่เงาสังหารต่อหน้าผู้คนเด็ดขาดจงใช้เฉพาะยามฉุกเฉินหรือต้องการฆ่าศัตรูของเจ้า" ร่างเงากล่าว"ตกลงข้าจะทำตามคำแนะนำของท่าน" อู่หมิงกล่าว"ดีงั้นข้าจะถ่ายทอดมรดกของข้าทั้งหมดให้กับเจ้า" ร่างเงากล่าวพร้อมกับใช้นิ้วชี้ไปที่ตรงหน้าผากของอู่หมิงในตอนนั้นเองในหัวของอู่หมิงก็ปรากฎตัวหนังสืบมากมายที่เกี่ยวกับทักษะกระบี่เงาสังหาร"ม่ายยยย ตาแก่เจ้าจะมอบทักษะนั่นให้เด็กนั่นไม่ได้ทักษะนั่นมันเป็นของข้าราชันอสูรผู้นี้" ในขณะที่อู่หมิงกำลังจมอยู่ในความคิดเสียงเล็กแหมก็ดังขึ้นพร้อมกับอู่หมิงเห็นกระรอกสีดำและมีตาสีแดงถูกล่ามโซ่อยู่-------------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กระบี่เงาสังหาร

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กระบี่เงาสังหาร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้