หลิวหยางจำทิศทางที่มีประตูเหล็กขนาดใหญ่ได้เขาจึงเดินทางไปที่ประตูเพื่อเข้าสู่ชั้นที่สามของเหมืองเมื่อมอนเตอร์เวลเท่ากันหรือน้อยกว่านั้นค่าประสบการณ์ที่ได้รับนั้นลดน้อยลงอย่างมากเขาจึงอยากจะลองลงไปดูเผื่อว่าจะได้เก็บเลเวลไปด้วย
เมื่อเปิดใช้งานกุญแจเหมืองประตูก็เปิดขึ้นแล้วกลายเป็บันไดลงไปที่ชั้นสาม หลิวหยางเดินลงบันไดจนสุดทางทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่ชั้นสาม ก็มีแสงสีดำหลายร้อยพุ่งเข้าใส่เขาทันทีแล้วกลายเป็ิญญา
หลังจากล่องลอยจากศพเป็ิญญาก็มีตัวเลือกให้ฟื้นคืนชีพที่เมืองหลิวหยางค้นพบว่าซอมบี้ชั้นสามนั้น หน้าตายังคงเป็ซอมบี้ แต่บางคนถือไม้เท้าดาบยาว และธนู แต่ละตัวนั้นอยู่เลเวล 18 แล้วอยู่กันเต็มทางเข้า
เขาพบว่าพวกมันเดินเป็กลุ่มคล้ายกับเป็ปาตี้ขนาดใหย่หลิวหยางนั้นโชคร้ายที่สองทีมของพวกมันอยู่ตรงทางเข้าพอดี เขารู้สึกหดหู่อย่างมากเมื่อมองไปที่พื้นดินก็พบว่าเขาไม่ได้ดร๊อปอะไรออกไปแน่นอนว่าด้วยค่าโชคของหลิวหยางนั้นดร๊อปของไม่ง่ายแต่ถ้าฆ่าคนอื่นหรือมอนเตอร์จะดร๊อปของได้จำนวนมาก
หลิวหยางเลือกที่จะฟื้นคืนชีพที่เมืองเมื่อเขาลืมตาอีกครั้งก็อยู่ที่น้ำพุแห่งการเกิดแล้วมีแสงสีขาวจำนวนมากแสดงถึงจำนวนคนที่โอนย้ายมาที่เมืองหรือตายจากการต่อสู้แล้วเกิดใหม่ โดยรอบนั้นก็มีผู้คนตั้งร้านค้าขายของห่าง ๆกันค่อนข้างหลากหลาย ตรวจสอบสัตว์เลี้ยงทั้งสองหลิวหยางพบว่าไม่สามารถเรียกได้อีกราวๆ สองชั่วโมงเนื่องจากความตาย
หลิวหยางดูเวลาแล้วก็ออกจากเกมส์ ทำอาหารเช้าสำหรับเขาและน้องชายก่อนเขานึกถึงหลิวเยี่ยนไปบ้านเพื่อนจึงโทรหาน้องสาวเพื่อตามตัว
“หลิวเยี่ยน เพื่อนผู้ชายหรือผู้หญิง ทำไมไม่บอกพี่ก่อน ทำไมบอกไว้กับน้อง”
“เพื่อนผู้หญิง ถ้าบอกพี่ พี่ก็ไม่อนุญาตข้าสิ”
“ดูแลตัวเองด้วย กลับมาพี่จะเทศนาให้หูผึ่งเลย อุตส่าทำงานส่งเสียเล่าเรียนไปกับเพื่อนก็ไม่บอกกล่าว”
หลังจากหลิวหยางวางโทรศัพท์น้องสาวแล้วทานข้าว เขาก็กลับห้องเพื่อเข้าเกมส์ จัดการสร้างอาวุธจากแร่ที่มีทั้งหมดเสร็จแล้วก็ตั้งใจจะเดินไปที่ค่ายทหาร
“พี่ชาย ไม่ทราบแม่ทัพมู่หยงนั้นมาหรือยัง”หลิวหยางถามยามหน้าทางเข้าโดยไม่คาดหวังอะไรมากนัก
“อ่า มาแล้ว เ้าตามข้ามา”
ค่ายทหารของเมืองกรีนลีฟนั้นเป็ที่ฝึกของเหล่า NPC ทหารปกป้องเมืองมีลานกว้างสำหรับออกกำลังกายรูปแบบต่าง ๆมี NPC กำลังต่อสู้กันด้วยหมัดบ้าง บางกลุ่มก็กำลังฟันหุ่นไม้เพื่อฝึกดาบหลิวหยางนั้นถึงพาตัวเข้าสู่ตึกขนาดใหญ่ ชั้นหนึ่งนั้นเป็ที่สำหรับรับภารกิจของเหล่าทหารมีเ้าหน้าที่นั่งเคาร์เตอร์คอยตรวจเช็คการรับภารกิจอยู่และมีทหารจำนวนหนึ่งกำลังยืนเลือกภารกิจอยู่ที่หน้ากระดาน
หลิวหยางถูกพาขึ้นไปที่ชั้นสอง รออยู่หน้าห้องหลังจากเคาะประตูสักพักหนึ่งแม่ทัพมู่หยงก็เปิดประตูให้หลิวหยางเข้าไป ส่วนทหารยามนั้นก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อหลิวหยางทำความเคารพแล้วก็ยืนจดหมายให้กับแม่ทัพมู่หยง
“อ่า ...เพื่อนข้าชื่นชมเ้าไม่น้อย” แม่ทัพมู่หยงมองหลิวหยางด้วยความสนใจมีประกายแสงในตาของเขาสว่างขึ้นมา แล้วขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ
หลิวหยางนั้นรู้สึกขนลุก และสั้นสะท้านคล้ายว่าแม่ทัพนั้นมองเห็นทุกอย่างในตัวเขาทั้งหมด
“ไม่เลว เ้าค่อนข้างโชคดีพรแห่งเทพธิดานั้นไม่ใช่ใครจะมีกันง่าย ๆ”
“ขอบคุณท่านแม่ทัพ”
“เอาละ เ้าสนใจเป็ทหารประจำเมืองหรือไม่”
Ting “แม่ทัพมู่หลงเชิญให้ท่านเข้าสังกัดทหารรักษาเมือง”
“ยอมรับ” หลิวหยางนั้นไม่ทราบว่ามันจะมีอะไรแต่ยังไงเกมส์คงไม่ให้สิ่งที่เลวร้ายกับเขา
Ting “ท่านได้เข้าสังกัดทหารรักษาเมือง ได้รับยศทหารทั่วไป ท่านเป็คนแรกที่ได้รับยศทางทหารชื่อเสียง +100”
“นี่เข็มกลัดประจำตัวของเ้า ในเมืองเ้าสามารถฆ่าผู้เล่นได้วันละ 1 คนโดยไม่ถูกจับ หากพบว่าใครกระทำความผิดก็สามารถจัดการได้ทันที”
เข็มกลัดทหารทั่วไป สถานะทุกอย่าง +5
คำอธิบายเพิ่มเติม : ผู้สวมใส่เข็มกลัดสามารถฆ่าผู้เล่นในเมืองได้หนึ่งครั้งโดยไม่โดนทำโทษCooldown 24hr
“ขอบคุณท่านแม่ทัพ ข้ามีปํญหาเกี่ยวกับหอกและอาชีพที่ข้าได้รับด้วยหลังจากข้าได้ไปติดต่อกับอาจารย์ที่ดูแลเกี่ยวกับอาชีพต่าง ๆแล้วพวกเขาไม่สามารถช่วยเหลือข้าได้เลย ไม่ทราบว่าท่านพอจะช่วยแนะนำข้าได้หรือไม่”
“ข้ารู้ คนที่เ้าจะต้องตามหาอยู่ในพื้นที่สลัมเมื่องกรีนลีพนั้นมีสามประตู ด้านทิศเหนือนั้นติดแม่น้ำสมัยก่อนมีท่าเรือแต่ปัจจุบันนั้นทรุดโทรมอย่างมากด้วยเหตุการณ์หลายอย่างในสมัยก่อนปัจจุบันนั้นได้กลายเป็สลัม เ้าเคยไปหรือไม่”
“ข้าเคยแค่เดินผ่าน”หลิวหยางตอบไปตามความจริง พื้นที่เมืองนั้นกว้างใหญ่มากแล้วเขาจะให้ความสนใจแค่ร้านค้าต่าง ๆ เท่านั้นตอนที่สำรวจเมืองแล้วพื้นที่สลัมนั้นก็ดูสกปรก เต็มไปด้วย NPC คล้ายขอทาน
“คนที่เ้าต้องไปชื่อหลิงเทียนหัวหน้ายามที่ประตูเมืองทางตะวันตกจะค่อนข้างสนิทกับเขา เ้าลองไปคุยดูก่อนถ้าไปหาเข้าตรง ๆ นั้นเป็ไปได้ยาก คน ๆ นี้แปลกประหลาดมาก”
“ขอบคุณท่านแม่ทัพแล้วไม่ทราบท่านแม่ทัพรู้จัก ราชินีปีศาจหรือไม่” หลิวหยานนึกถึงภารกิจของเขาถ้าแม่ทัพมู่หลงนั้นรู้เื่ดีที่สุดในหมู่บ้านเขาก็น่าจะได้ข่าว
“อืม ไม่รู้จัก แต่ถ้าพูดถึงปีศาจนั้นมันก็มีเื่ราวมากมายเกี่ยวกับมันถ้าจะให้เฉพาะเจาะจง เ้าก็น่าจะต้องเดินทางไปตามสถานที่โบราณต่าง ๆที่ยังเหลือกลิ่นอายของปีศาจ อย่างเช่นเมืองต้องสาปทางตะวันตก”
Ting “ภารกิจซ่อนเร้นได้รับการเปลี่ยนแปลง : ค้นหาสถานที่ต่าง ๆเพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับราชินีปีศาจจากนรก
“ไม่ได้ง่ายขึ้นเลย” หลิวหยางบ่น
“เอาละข้าต้องทำงาน เอ่อ เมื่อเ้าเป็ทหารแล้วก็อย่าลืมทำภารกิจด้วยทุกเดือนเ้าจะต้องทำภารกิจไม่เช่นนั้นแล้วจะถูกทำให้พ้นสภาพจากการเป็ทหาร”
หลิวหยางออกจากค่ายทหาร แล้วเดินดูบอร์ทภารกิจ มีให้ล่าสัตว์ร้าย หาสมุนไพรเขาพบว่ามีเมนูสำหรับสร้างภารกิจด้วยสามารถที่จะสร้างภารกิจเพื่อให้เหล่าทหารช่วยเหลือได้
ยศทางทหารนั้นเริ่มจาก นายทหารก่อนแล้วจึงเป็แม่ทัพ บารอน วิสเคานต์ เอิลร์ล มาร์ควิส และสุดท้ายคือ ดยุค โดยแต่งตั้งได้จากค่าชื่อเสียงแล้วทำการขอยศ ทหาร 1000 แม่ทัพ 5000 บารอน 10,000 วิสเคานต์ 50,0000 เอิลร์ล100,000
มาร์ควิส 500,000 และดยุค 10 ล้านปัจจุบันหลิวหยางมีค่าชื่อเสียงอยู่ที่เกือบ 4000ถ้าเขายังทำงานต่อไปเขาก็จะสามารถขอเลื่อนยศได้แต่ดูเหมือนการเก็บค่าชื่อเสียงนั้นเป็ไปได้ยากมากแต่แค่ยศทหารนั้นก็ได้กำไรมหาศาลแล้วสถานะทุกอย่างเพิ่มขึ้นสิบไม่รู้ระดับสูงขึ้นไปจะเพิ่มอะไรอีกและมากแค่ไหน
หลิวหยางเดินไปที่ประตูเมืองตามที่แม่ทัพบอกไว้ แล้วก็เข้าพบหัวหน้ายามเพื่อสอบถามเกี่ยวกับชายชราหลิงเทียน
“เขาชอบกินเหล้ามาก เ้าจะต้องหาเหล้าชั้นดีไปให้เขาเข้าไปที่ผับในเมืองแล้วก็ซื้อเหล้าให้เขา ถ้าเขาได้กลิ่นเหล้าก็อาจจะคุยด้วยข้าเป็เพื่อนกับเขาเพราะเรากินด้วยกันบ่อย ๆ”
“หืม ลุงขี้เมา แล้วต้องไปเจอลุงแถวใต้สะพานลอยด้วยหรือเปล่า”
“ไม่ ๆ บ้านโทรมๆ หลังหนึ่งในสลัม เมื่อเ้าเขาสลัมไปจะพบกับกองขยะขนาดใหญ่เดินเข้าไปในสุดเลย ใกล้กับท่าเรือเก่าจะมีบ้านเก่า ๆ หลังหนึ่ง นั่นละบ้านเขา”หัวหน้ายามตอบ
หลิวหยางลาหัวหน้ายามแล้วเข้าไปที่ผับเพื่อซื้อเหล้าเหล้าที่แพงสุดนั้นราคา 10 เหรียญทอง แล้วต้องซื้อทีละสิบขวด หลิวหยางนั้นรับไม่ได้อย่างมากนี่มันจะทำให้ยากจนเกินไป เขาเลยตัดสินใจไปที่สลัม
พื้นที่สลัมนั้นมี NPC จำนวนมาก ส่วนใหญ่อยู่ในสภาพเหมือนคนป่วยและหิวโหย ที่ดูแข็งแรงหน่อยก็คล้ายจะเป็โจรมากกว่าจะดูเหมือนคนปกติทำให้หลิวหยางระวังตัวเป็อย่างมาก
“NPC เยอะมาก น่าจะครึ่งหนึ่งของเมืองเลยมั้งนี่”หลิวหยางส่ายหัวแล้วรีบตรงไปจุดที่ทหารยามนั้นเคยบอกไว้
หลังจากที่หลิวหยางเคาะประตูแล้วไม่มีเสียงตอบรับ เขาจึงผลักประตูเข้าไปซึ่งประตูไม่ได้ล็อค เขาพบชายชรากำลังนั่งกินเหล้าอยู่จึงแนะนำตัวกับชายชราพอแนะนำตัวเสร็จหลิวหยางก็โดนทักษะอะไรบางอย่างปลิวกระเด็นออกจาบ้านทันทีแล้วพลังชีวิตของเขาก็เหลือแค่ 1 เท่านั้น
“นี่มันเื่บ้านอะไรอีกนี่ ยังไม่ทันได้คุยเลย” หลิวหยางกินยาเพิ่ม HP แล้วบ่นอย่างหัวเสีย
668
