PSYCHO HUSBAND วิวาห์ลวงบ่วงรัก

"ฉันบอกว่าให้ไปหาในตู้หรอ? ""...""ให้พาไปเลือกให้ที่ห้าง"นั่นแหละค่ะ เช้าสุดหฤหรรษ์ (ซะที่ไหน) ของฉันก็ได้เริ่มต้นขึ้นระหว่างที่ฉันกำลังนั่งเช็กสต๊อกที่ร้าน สามีตัวดีก็นั่งเก๊กขรึม รออยู่โซฟารับแขก พร้อมกับทำหน้าตาไม่รับแขก -_- ฉันได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ ให้กับการกระทำของเขา"ชิชาพี่ฝากดูต่อด้วยนะพอดีต้องไปทำธุระต่อ" ฉันบอกลูกจ้างที่ร้านเมื่อทำส่วนของฉันเสร็จแล้วชิชาเป็นเด็กดีมาก เธอไม่ได้เรียนมหาลัย แต่เพราะเธอเป็นเด็กดี ฉันจึงเอ็นดูรับเข้ามาทำงาน เธอทำงานประจำอยู่ที่ร้านนี้มาปีกว่าๆแล้วพนักงานทุกคนของฉันเราค่อนข้างจะสนิทกัน เสมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกัน"ธุระกับคุณทอยหรอคะ" ชิชาเอ่ยแซวพร้อมกับมองไปทางอีตาทอยที่กำลังนั่งจ้องฉันอยู่"น่ารักจังเลยนะคะ มีมานั่งเฝ้ากันด้วย" นี่ก็อีกหนึ่งอย่างที่หลายคนมักจะเข้าใจผิด ฉันถึงบอกว่าภาพลักษณ์เราดูรักกันปานจะกลืนกินม๊ากกกเลยค่ะ"แหะๆ งั้นพี่ขอตัวก่อนน้า" ฉันไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องตอบปฏิเสธ เพราะการที่ทุกคนคิดแบบนั้นมันก็ดีต่อเราทั้งคู่อยู่แล้วเมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จฉันก็เดินไปหาเขาที่นั่งอยู่โซฟา"นานชิบหาย" ฉันควรจะตอบอะไรเขาดูล่ะ ขอโทษหรอ"ฉันขอร้องให้นายมากับฉันสักนิดมั้ย? " ฉันถามพร้อมกับทำหน้าเอือมระอา"ไปสิ ชักช้า ฉันมีงานต้องทำนะ" ริสาอยากจะกรี๊ดให้รู้แล้วรู้รอด เอาให้ห้างแตกไปเลย ผู้ชายอะไร เข้าใจยากที่สุด แถมยังจอมบงการ เผด็จการอีก!"ก็ไปสิ" ฉันเดินนำหน้าเขาออกจากร้านตัวเองมา แล้วตรงดิ่งไปที่เสื้อผ้าผู้ชายแบรนด์หนึ่ง ซึ่งเป็นเสื้อผ้าสไตล์ที่เขาชอบใส่ และฉันคิดว่าเขาน่าจะชอบ"ร้านนี้เนี่ยนะ? " เขาถาม แล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน"ทำไม? ไม่ชอบหรอ? ""แม่งโคตรไร้รสนิยมอ่ะ" .... อีกอย่าง.. เขามันเอาแต่ใจมากด้วย!ใจเย็นๆ ริสา.. อย่าเพิ่งลืมแผนการของตัวเอง ฉันจะต้องสยบเสือให้ได้!"เอาน่าา มาลองหน่อย เดี๋ยวก็รู้ว่ามันเหมาะกับนาย" ฉันว่าแล้วลากแขนเขาเข้ามาภายในร้าน พนักงานก้มหัวให้"คุณริสาคุณเทวินณ์สวัสดีค่ะ" พร้อมกับเอ่ยทักทายเราอย่างเป็นมิตร เพราะฉันเป็นเจ้าของห้องเสื้อในห้างนี้ และทอยก็เป็นนักธุรกิจที่กำลังมีชื่อเสียง จึงไม่แปลกใจที่พนักงานจะรู้จักเรา"มาเลือกชุดใส่เองหรือเป็นของฝากคะ" พนักงานอีกคนถามเราทั้งคู่"ฉันมาเลือกให้ทอยเขาน่ะค่ะ" ฉันเลือกที่จะตอบไป เพราะตอนนี้สายตาอีตาบ้านี่เอาแต่จ้องมองพนักงานสาวสวยอีกคนด้วยสายตาหวานเยิ้มเชียว"ไปเลือกกันเถอะค่ะทอย.." ว่าแล้วฉันก็จงใจยื่นแขนตัวเองไม่ควงแขนเขาไว้ แล้วฉีกยิ้มหวานให้อย่างเสแสร้ง"ทำบ้าอะไรของเธอ ปล่อย! " หลังจากออกมาจากพวกพนักงานแล้ว เขาก็ถามขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด พร้อมกับสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของฉัน"ก็เตือนให้รู้ ว่าเก็บอาการหน่อย สายตานายมันปิดไม่มิดเลยรู้ป่ะ" อย่างน้อยๆ เหตุผลนี้มันก็ฟังขึ้นมาก"เออ ไหนเสื้อ"ว่าแล้วฉันก็หยิบเสื้อเชิ้ตสองสามตัวออกมาเทียบกับตัวเขาดู ซึ่งทุกตัวล้วนแต่เป็นสีแดงทั้งสิ้น เพราะเสื้อเจ้าปัญหาตัวนั้นมันเป็นสีแดง แถมเป็นตัวโปรดเขาด้วย ทุกครั้งที่ฉันยื่นเสื้อไปเทียบกับตัวเขาเจ้าตัวก็จะแสดงท่าทีรำคาญไปด้วย"อ่ะ ตัวนี้แล้วกัน เอาไปลอง" ฉันยื่นเสื้อเชิ้ตสีแดง มีตัวอักษร 'SUN SAE FREETIME' ปักเรียงลงมาเป็นคำและรูปพระอาทิตย์สีเหลืองตัดกับสีเสื้ออยู่ที่อกด้านซ้ายเจ้าตัวไม่ตอบอะไรกลับมา เพียงแต่กระชากเสื้อในมือฉันไป แล้วเดินตรงไปที่เคาท์เตอร์"เอาตัวนี้ครับ" เขาว่าพร้อมกับยื่นบัตรเครดิตให้พนักงาน เมื่อทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนทักท้วงอะไรไม่ทัน ฉันจึงทำได้แค่ดึงบัตรเครดิตของเขาคืนจากพนักงาน"ไม่ต้อง ฉันจ่ายให้เอง" ว่าแล้วก็หยิบบัตรตัวเองจากกระเป๋าตังค์แล้วยื่นให้พนักงานแทน"ฉันไม่ชอบติดหนี้ใคร" เขาว่าเมื่อเดินออกมานอกร้าน"ฉันให้ฟรี ไม่ได้ให้ยืม ไม่ต้องมีติดหนี้" ฉันว่า พร้อมกับมองถุงในมือของเขา"ยังไม่ลองเลย รู้ได้ไงว่าเหมาะกับนาย" ฉันถามออกไป นี่ถ้าไม่เหมาะก็คงไม่พ้นความผิดฉันอีกตามเคย"รำคาญ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพรึ่บก่อนจะโยนถุงเสื้อที่เพิ่งซื้อมาให้ฉัน"เอาไปซักให้ด้วย"พรึ่บและตามมาด้วยกุญแจรถของเขา เพราะเขาให้ฉันมาเลือกเสื้อให้ ฉันเลยมารถคันเดียวกับเขา"อย่ากลับเกินหนึ่งทุ่ม ฉันต้องใช้รถ" ว่าแล้วเขาก็ก้าวขาฉับๆ ออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ฉันได้แต่มองถุงเสื้อ กับกุญแจรถด้วยความงุนงง เขาก็คือเขาสินะ ไม่แยแสอะไรมากมายอยู่แล้ว เหอะ..[13.00น.]ฉันไม่รู้จะไปที่ไหน จึงมาลงหลักปักฐานอยู่ที่ร้านเสื้อของตัวเอง"สวัสดีค่ะ resay ยินดีต้อนรับค่ะ" เมื่อมีลูกค้าคนใหม่เข้ามา พนักงานต้อนรับก็พูดทักทายอย่างเป็นมิตร"สวัสดีครับ""อ้าว น้องเต" เป็นน้องเต พนักงานร้านยัยนิวที่ฉันเจอวันก่อนนั่นเอง"มาทำอะไรคะวันนี้" ฉันเดินเข้าไปหาน้อง พร้อมกับฉันถามอย่างเป็นมิตร"ผมมาซื้อเสื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดพี่สาวครับ" เตว่า ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจ"มาสิ พี่ช่วยแนะนำให้ เอาประมาณไหนล่ะ"เราสองคนเดินดูเสื้อไปเรื่อย พร้อมทั้งคุยกันเพลิน จนน้องเตเลือกซื้อเสื้อจนเสร็จ"วันนี้เตต้องทำงานที่ร้านยัยนิวมั้ย" ฉันถามระหว่างที่เตกำลังยืนจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์"ไม่มีครับ ผมไปทำที่นั่นแค่วันเดียว เอาสนุกน่ะครับ" ฉันพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะพูดต่อ"งั้นวันนี้ว่างมั้ย ไปกินข้าวกัน" อย่าเพิ่งคิดว่าฉันจะแอ๋วเด็กกันนะคะทุกค๊นนนน แล้วก็ไม่ได้มีแผนอะไรด้วย แต่แค่อยากคุยกับน้อง เพราะรู้สึกถูกชะตาน่ะ อีกอย่างความคิดความอ่านเราทั้งค่อนข้างจะเหมือนกันด้วย จะรู้จักไว้ก็ไม่เห็นแปลก"ว่างครับ สำหรับพี่ริสาอ่ะ 555" เตตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี เราจึงเดินออกมาจากร้านของฉันแล้วไปที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนแถวนี้แทน"เตกินอะไร""กินพี่ได้มั้ยครับ""แต่พี่เคี้ยวยากนะ"ริสาคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงใสซื่อที่จะไม่ทันผู้ชายหรอกค่ะ และฉันรู้ดีว่าควรจะวางตัวยังไงกับผู้ชายแบบนี้"แหม พี่ริสานี่แซ่บสมคำร่ำลือเลยนะครับ ถึงว่าคุณเทวินณ์ถึงเลือกพี่ริสาเป็นภรรยา" เตพูดแซวด้วยน้ำเสียงติดขี้เล่น ฉันจึงได้แต่ส่งยิ้มให้โดยไม่ตอบอะไร เรากินข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายกันที่ร้านอาหาร"กลับดีๆ นะครับ" น้องเตบอกแล้วปิดประตูรถให้ฉัน ฉันจึงโบกมือให้แล้วขับรถออกมาจากห้าง เมื่อมองนาฬิกาก็เห็นว่ามีเวลาว่างเกือบสี่ชั่วโมงก่อนเอารถไปให้ทอยจึงคิดอะไรดีๆ ออก[16.30 น.]ฉันยืนอยู่หน้าไนท์ผับชื่อดังใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง แล้วก็คงเป็นที่ไหนไปไม่ได้นอกซะจากผับของคุณทอยเขานั่นแหละค่ะถ้าเป็นปกติทำงานเสร็จฉันคงกลับห้อง อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง แล้วก็นอน แต่ตอนนี้มันจะไม่เป็นแบบนั้นแล้ว.."สวัสดีครับคุณริสา" พนักงานที่กำลังง่วนกับการจัดโต๊ะอยู่บริเวณบาร์ดังขึ้นทักทายฉันพร้อมกับก้มหัวให้เล็กน้อย"ทอยอยู่มั้ย""อยู่ห้องทำงานครับ" เข้าแผน!"ขอบใจจ่ะ" ฉันบอกขอบคุณพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินผ่านโซนนั้นมาอีกโซนหนึ่งซึ่งเป็นเคาท์เตอร์ในส่วนของกิจการโรงแรมซึ่งอยู่ชั้นบน"สวัสดีค่ะคุณริสา" พนักงานผู้หญิงกล่าวทักฉันด้วยรอยยิ้มเช่นกัน"จ้า เปิดห้องห้องนึงจ้ะ" ฉันบอกกับพนักงาน ใช่แล้วค่ะ.. ฟังไม่ผิดหรอก ฉันไม่ได้จะไปหาทอยที่ห้องทำงาน แต่ฉันกำลังจะทำอะไรที่มันสนุกกว่านั้น"เอ่อ.." พนักงานหญิงทำท่าละล่ำละลัก คงแปลกใจสินะว่าทำไมอยู่ๆ ฉันมาเปิดห้องในโรงแรมของสามีตนเอง"แล้วก็.. บอกทอยเขาด้วยนะว่าฉันมาเปิดห้องที่นี่" ฉันบอกพร้อมรอยยิ้ม"ได้ค่ะ.." ถึงแม้จะทำหน้าสงสัยไม่หาย แต่เธอก็ยอมตกปากรับคำแต่โดยดี ก่อนจะหยิบคีย์การ์ดห้องออกมายื่นให้ฉัน"เอ้อ! แล้วก็ไม่ต้องพูดล่ะว่าฉันบอกให้ไปบอก" ฉันหยิบคีย์การ์ดที่เธอยื่นให้มา แล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์เพื่อขึ้นไปห้องพักอย่างสบายใจนายจะต้องปวดหัวเพราะฉันแน่นอน ทอย..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

CHAPTER06 แปลกไป

นิยายแนะนำ

PSYCHO HUSBAND วิวาห์ลวงบ่วงรัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

CHAPTER06 แปลกไป

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้